«Η πιο μεγάλη γιάφκα των τρομοκρατών είναι η πρεσβεία των Αμερικανών»...

Αναδημοσιεύουμε από "Δρόμος ανοιχτός" 1.12.2019

Του Γιάννη Αθανασιάδη 

Από την χθεσινή ταξιδιωτική οδηγία ασφαλείας της πρεσβείας των ΗΠΑ.

«Τοποθεσία: Ελλάδα – Σε ολόκληρη τη χώρα

Συμβάν: Κατά τη διάρκεια της εορταστικής περιόδου, τα μέτρα ασφαλείας στην Ελλάδα, παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, εξαιτίας των συνεχιζόμενων απειλών που παρουσιάζουν διεθνικές τρομοκρατικές οργανώσεις και μεμονωμένα άτομα τα οποία εμπνέονται από βίαιη εξτρεμιστική ιδεολογία, σε όλη την Ευρώπη.

Οι βίαιοι εξτρεμιστές, συνεχίζουν να εστιάζουν σε τοποθεσίες όπως χριστουγεννιάτικες αγορές, εμπορικά κέντρα, αεροδρόμια, νυκτερινά καταστήματα διασκέδασης, τοποθεσίες (θρησκευτικής) λατρείας, κόμβους μεταφορών και άλλους μαλακούς στόχους στους οποίους συχνάζουν τουρίστες.»

Πρεσβεία των ΗΠΑ

Όλοι λίγο η πολύ γνωρίζουμε την αξιοποίηση της τρομοκρατίας, ως μέσο αποσταθεροποίησης κρατών ή αστυνομικού ελέγχου λαών.

Οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, παίρνοντας την σκυτάλη από την Μ. Βρετανία, έχουν αναγάγει την τρομοκρατία, σε επιστήμη διεθνώς.

Μια προβοκάτσια την κατάλληλη ώρα στο κατάλληλο μέρος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για στρατιωτικό πραξικόπημα, να χειραγωγήσει κράτη σε πόλεμο, λαούς σε εμφύλιο, περιοχές σε απόσχιση, οικονομίες σε κατάρρευση, ιδεολογίες σε απονομιμοποίηση.

Ακόμα και στην ίδια τους την χώρα δεν θα δίσταζαν να προκαλέσουν πολύνεκρες τρομοκρατικές ενέργειες για να επιβάλουν τις πολιτικές τους.

Τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνουν οι έτοιμες μισθοφορικές συμμορίες και τα συστημικά ΜΜΕ.

Την περίοδο των τελευταίων δεκαετιών έχει αξιοποιηθεί στο μέγιστο, η περίφημη ισλαμιστική τρομοκρατία.

Από την 11η Σεπτεμβρίου με τους δίδυμους Πύργους, η Δύση έχει ξεκινήσει ένα "ιερό" πόλεμο κατά οιουδήποτε βαφτίζει τρομοκράτη.

Ενώ στο όνομα του αντιτρομοκρατικού πολέμου, δημιουργεί ψεύτικες τρομοκρατικές ενέργειες (false flag), με αληθινά αθώα θύματα, για να αιματοκυλήσει λαούς και να διαλύσει κράτη.

Παράλληλα έχουν ξεκινήσει διωγμό στους λαούς τους, νομιμοποιόντας ένα ιδιότυπο πογκρόμ, εναντίον όσων αντιδρούν και διαδίδουν την αλήθεια. (Βλπ. Ασανζ ).

Titus Milech Ο ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ - Γερμανία η ανοίκεια πατρίδα (Πρόλογος και Εισαγωγή)

Είκοσι και πλέον χρόνια μετά τη μετανάστευση και εγκατάστασή του στη Γαλλία, ο συγγραφέας επιστρέφει στην χώρα καταγωγής του. Μέσα από τις ταξιδιωτικές του σημειώσεις, παρακολουθούμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα σχόλιά του.

Αναλύοντας τις προσωπικές του εμπειρίες ως γερμανού μεγαλωμένου μέσα στην παράδοση της "γερμανικότητας" και εμποτισμένου από αυτήν, αποκαλύπτει τον αστερισμό της παθολογίας αυτής της "κουλτούρας". Ως ψυχίατρος, ο συγγραφέας συνεισφέρει με τρόπο πρωτότυπο στη διασάφηση της βαθύτερης λογικής που οδήγησε στο απόλυτο έγκλημα.

Το απόλυτο έγκλημα στην ιστορία της ανθρωπότητας, το Ολοκαύτωμα, δεν αποτελεί ερώτημα μα απόδειξη.

Αποδεικνύει την ύπαρξη μιας σημαντικής ευπάθειας, ολότελα αγνοημένης, στην ψυχική δομή της πλειονότητας των ατόμων που απαρτίζουν τη συλλογικότητα η οποία επέτρεψε την υλοποίηση του Ολοκαυτώματος.

Αποδεικνύει ότι ο τόπος του απόλυτου εγκλήματος ήταν η Γερμανία. 

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσετε.

Διαβάστε τον ΠΡΟΛΟΓΟ και την ΕΙΣΑΓΩΓΗ 

του εξαιρετικού αυτού βιβλίου 

στον παρακάτω σύνδεσμο.

Titus Milech: Ο ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ - Γερμανία η ανοίκεια πατρίδα (Πρόλογος και Εισαγωγή)

Από την παρουσίαση του βιβλίου

Ρατσισμός και «αντιρατσισμός» ως παραγωγικά φαινόμενα. (του Δημήτρη Μπελαντή)

Του Δημήτρη Μπελαντή 22.11.2019

Ορισμένες φορές σκέφτομαι ότι οι ρατσιστικές και ακροδεξιές πρακτικές (και οι πραγματικές και οι διασταλτικά εικαζόμενες) δεν είναι απλά ένα αρνητικό φαινόμενο, δηλαδή ένα φαινόμενο άρνησης και απόρριψης ή και καταδίωξης του «διαφορετικού». Δεν είναι μόνο κατασταλτικό φαινόμενο ή φαινόμενο απαξίωσης των άλλων. Είναι ένα παραγωγικό φαινόμενο με την έννοια ότι διαμορφώνει ή ενισχύει υποκειμενικές στάσεις ή και επάγεται σοβαρά αντικειμενικά κοινωνικά αποτελέσματα.

Όσον αφορά τους ίδιους τους φορείς τέτοιων ρατσιστικών πρακτικών. Παράγει επιθετικές πρακτικές τους απέναντι σε ανίσχυρες ομάδες. Παράγει μια ρητορική περιφρόνησης που συνδέεται και με δική τους εσωτερική υποεκτίμηση. Παράγει λεβεντιά δήθεν εκεί που υπάρχει εθελοδουλία. Παράγει μύθους περί ανωτερότητας. Παράγει αιτήματα προς το κράτος για περισσότερη καταστολή (και όχι μόνο για περισσότερη ασφάλεια, που δεν είναι μόνο του αθέμιτο ως αίτημα). Παράγει υποκατάστατα προς μια κλονισμένη ή σε κρίση εθνική ταυτότητα, πρόβλημα που υφίσταται και έχει αντικειμενική θεμελίωση, συνδεόμενη και με την παγκοσμιοποίηση, ιδίως την πολιτιστική της παράμετρο. Παράγει μετάθεση της οργής προς τους πάνω σε οργή προς τους κάτω. Παράγει την αναζήτηση σωτήρων όπως ο Τραμπ, ο Όρμπανς κ.λπ.

Πάμε τώρα στους αντιπάλους του ρατσισμού και των ακροδεξιών πρακτικών. Δεν εννοώ τα θύματα, ούτε τους καλοπροαίρετους κριτικούς και πολέμιους του ρατσισμού, όπου περιλαμβάνω και τον εαυτό μου και παρά πολλούς φίλους και συντρόφους. Αλλά ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων που είναι συχνά επαγγελματίες αντιρατσιστές ή αντιφασίστες, είτε με την έννοια των ΜΚΟ και του βαλαντίου είτε με την έννοια της ιδεολογικής δογματικής ανάγκης «απόδειξης» κάθε λίγο και λιγάκι ότι όλη η κοινωνία είναι ρατσιστική και ακροδεξιά, παραγνωρίζοντας ότι οι ξενοφοβικές τάσεις αποτελούν τελείως λάθος απάντηση σε πραγματικά κοινωνικά και ταυτοτικά προβλήματα που επάγονται οι μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές.

Οι άρρηκτοι δεσμοί μεταξύ κράτους κεφαλαίου και ΜΚΟ που ασχολούνται με το μεταναστευτικό

Το φαινόμενο των ΜΚΟ έχει πάρει τόσο μεγάλες διαστάσεις που παρεμβαίνουν πια απευθείας στην κεντρική πολιτική σκηνή. Με αφορμή αυτήν την ανακοίνωση κάναμε μία σύντομη έρευνα στις ΜΚΟ που την υπογράφουν και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια αποδείχτηκαν οι άρρηκτες σχέσεις με το μεγάλο κεφάλαιο και το κράτος. Όταν λέμε έρευνα μην φανταστείτε τίποτα το ιδιαίτερο, απλά μπήκαμε στις σελίδες τους και διαβάσαμε όσα οι ίδιες δηλώνουν για τον εαυτό τους και τα οποία είναι υπεραρκετά για να εξαχθούν συμπεράσματα.

Η ActionAid μας ενημερωνεί ότι από το 2001 έως 2009 έλαβε από το υπουργείο εξωτερικών το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 911.920 ευρώ. Από την ΕΕ από το 2011 έως και το 2018 793.013 ευρώ και το 2015-2016 έλαβε 755.042 από το υπουργείο διεθνούς ανάπτυξης της Μεγάλης Βρετανίας για το πρόγραμμα στήριξης προσφύγων στην Λέσβο.

Διαβάζουμε επίσης ότι η ActionAid δέχεται ευγενικές δωρεές από εταιρίες και ιδρύματα. Αναζητούμε τους χορηγούς και έχουμε από ιδρύματα: ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, Vodafone, Μποδοσάκη και Λάτση κ.α. Από εταιρίες έχουμε: εθνική τράπεζα, interamerican και άλλες λιγότερες γνωστές.

Πάμε στους Γιατρούς του Κόσμου όπου επίσης δέχονται δωρεές και χορηγείες από την ΕΕ, εταιρίες και ιδρύματα. Ανάμεσα στους χορηγούς η εταιρεία στοιχημάτων bwin, η Goodyear, η Vodafone, η ένωση Ελλήνων εφοπλιστών, η ΔΕΗ, η CocaCola 3E, η Βιανέξ του Γιαννακόπουλου, η Novartis, η Ford, η Microsoft κ.α. Αναλυτικά εδώ.

Άλλη ΜΚΟ που συνυπογράφει την ανακοίνωση είναι το Δανικό Συμβούλιο για τους πρόσφυγες στο οποίο ιδρυτικός δωρητής είναι το ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

To δίκτυο για τα δικαιώματα του παιδιού έχει υποστηρικτές: τον ΟΠΑΠ, τον Σκλαβενίτη, την Alpha bank, την Bic, κτλ.

Η ΜΚΟ Έλιξ υποστηρίζεται και αυτή από διεθνείς οργανισμούς όπως η πολιτική προστασία της ΕΕ και ο διεθνής οργανισμός μετανάστευσης ενώ δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα ιδρύματα όπου ξαναβρίσκουμε το Νιάρχος και το Μποδοσάκη καθώς και οι εταιρίες.

Το ίδρυμα Νιάρχος και το Μποδοσάκη υποστηρίζουν και το ελληνικό φόρουμ μεταναστών όπου απαρτίζεται το διοικητικό συμβούλιο από εκπροσώπους συλλόγων μεταναστών. ΜΚΟ την οποία υποστηρίζει η open society του Σόρος και η mercycorps στην οποία συμμετέχει ο ΓΑΠ και αρκετοί επιχειρηματίες.

Στο χώρο δράσης του ελληνικού φόρουμ μεταναστών διαβάζουμε και για διαδηλώσεις ως μέσο επίτευξης στόχων. Άρα έχουμε χρηματοδότηση από το μεγάλο κεφάλαιο και διαδηλώσεις ταυτόχρονα, και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ στο ελληνικό φόρουμ μεταναστών.

Πάντως τα μεγαλύτερα ονόματα εταιριών ως υποστηρικτές τα έχει η διεθνής επιτροπή διάσωσης με μεγαθήρια του κεφαλαίου όπως η Procter and Gamble, η JP Morgan, η ΗΒΟ, η citigroup, κ.α.

Δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στην solidarity now την οποία έχει επισκεφτεί και ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ. Εδώ έχει μεγάλο ενδιαφέρον και η σύσταση του διοικητικού συμβουλίου. Ο πρόεδρος είναι ο Στέλιος Ζαββός διευθύνων σύμβουλος της Zeus capital management εταιρίας διαχείρησης επενδύσεων σε ακίνητα. Ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Continental american capital ένας επενδυτικός όμιλος που επικεντρώθηκε στις επενδύσεις και στην χρηματοδότηση ακινήτων στις ΗΠΑ. Επίσης είναι μέλος του Ευρωπαϊκού συμβουλίου εξωτερικών σχέσεων. Κατείχε προηγουμένως θέσεις σε εταιρίες όπως η Citibank, η Johnson&Johnson, και η Procter & Gample. Manager και επιχειρηματίας από το πάνω ράφι.

Μέλος του διοικητικού συμβουλίου είναι και ο Νίκος Αλιβιζάτος. Υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Σημίτη. Στηρίχθηκε το 2015 από Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ ως υποψήφιος πρόεδρος της δημοκρατίας.

Αντιπρόεδρος είναι ο Ευθύμιος Βιδάλης επιχειρηματίας που ήταν μέλος του ΔΣ του ΣΕΒ από το 2006 έως το 2016 και είναι μέλος του Δ.Σ της alpha bank μεταξύ πολλών άλλων θέσεων που κατέχει. Έχει διατελέσει σε ανώτερες διευθυντικές θέσεις σε πολλές εταιρίες και το αποκορύφωμα τον Αύγουστο του 2012 με εντολή του πρωθυπουργού Σαμαρά ορίστηκε διαπραγματευτής εκ μέρους του ελληνικού δημοσίου για την επανεκκίνηση των συμβάσεων παραχώρησης των τεσσάρων αυτοκινητοδρόμων.

Μέλη του ΔΣ είναι ο Αρίστος Δοξιάδης επιχειρηματίας και ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης.

Συνωστισμός επιχειρηματιών και ανώτατων πολιτικών στελεχών του κατεστημένου.

Για τον "αντικαπνιστικό" ολοκληρωτισμό. Φώτης Τερζάκης - GESUNDHEIT MACHT FREI

"H υγεία ελευθερώνει"

Ένα άρθρο του Φώτη Τερζάκη από τον, όχι και τόσο μακρινό, Δεκέμβριο του 2010. 

Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου ήταν η Υπουργός Υγείας της κυβέρνησης Παπανδρέου που προέκυψε μετά τις πρόωρες εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2009. Ο πρώτος νόμος που ενεργοποίησε η κυβέρνηση του Παπανδρέου και της Υπουργού Ξενογιαννακοπούλου μετά την εκλογή της (την περίοδο που ο Παπανδρέου μεθόδευε μυστικά με τον Στρος Καν την επιβολή - τον Μάϊο του 2010 - του μνημονίου και του ΔΝΤ στην Ελλάδα) ήταν ο νόμος για την "απαγόρευση του καπνίσματος" που είχε φροντίσει να περάσει ο προηγούμενος Υπουργός Υγείας της κυβέρνησης του Κωστάκη του Καραμανλή, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος (ο διαβόητος μεγαλοπρομηθευτής των εμβολίων για τον ιό Η1Ν1), το καλοκαίρι του 2009.

Σήμερα, Νοέμβριος του 2019, η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. 

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πλανόδιον, Αρ.49, Δεκέμβριος 2010

Όχι, η κυρία Ξενογιανακκοπούλου (καλή της ώρα εκεί που πήγε, τής ευχόμαστε κι ακόμη μακρύτερα) δεν είναι ναζί· το ζήτημα είναι πόσοι ναζί αξιωματούχοι ήταν άνθρωποι όπως η κα Ξενογιαννακοπούλου, με υψηλό ηθικό φρόνημα και καλές προθέσεις, αποφασισμένοι ν’ απαλλάξουν οριστικά την ανθρωπότητα από τον εκφυλισμό και τη διαφθορά, από νοσηρές έξεις, νοσηρές ιδέες, νοσηρές φυλές... Αλλά βέβαια ο προσωπικός ζήλος είναι μόνο ένας παράγοντας, και όχι ο σημαντικότερος, στη μάστιγα που εξαπλώνεται σαν καρκίνος αυτή τη στιγμή στον κόσμο, τη σαδιστική καταδίωξη του καπνίσματος και των καπνιστών. Διότι η εντολή έρχεται «άνωθεν», και τα ανδρείκελα της πολιτικής, παντού στον κόσμο, είναι υποχρεωμένα να τη μεταβιβάσουν με τη σειρά τους προς τα κάτω... Η νομοθετική απαγόρευση του καπνίσματος «δημοσίως» ξεκίνησε από τις αγγλοσαξωνικές χώρες (ΗΠΑ, Βρετανία, Αυστραλία) και τη Σκανδιναβία, εκεί ακριβώς που οι ασφαλιστικές πολιτικές ενεπλάκησαν νωρίς με ευγονικές αντιλήψεις και δράσεις (περίπτωση Σκανδιναβίας) ή το σύστημα της ασφάλισης-περίθαλψης εκχωρήθηκε ολοκληρωτικά στην κερδοσκοπία του ιδιωτικού τομέα (περίπτωση ΗΠΑ). Όταν όμως την βλέπουμε να φτάνει σε χώρες που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν μία ζώνη αντίστασης, πολιτισμικής όσο και πολιτικής, στον ατλαντικό άξονα (όπως το Ιράν και η Συρία), χώρες με ανύπαρκτο ασφαλιστικό σύστημα και υποτυπώδη υγειονομική πολιτική (όπως η Ταϊλανδη, η Κένυα, η Ινδία) είτε χώρες με μακρά κουλτούρα καπνίσματος (όπως η Τουρκία και η Αίγυπτος), οι τροχιές της σχεδιάζουν ασφαλώς τον χάρτη των γραμμών εντολής και διεύθυνσης που συνιστούν το σύστημα της παγκοσμιουποιούμενης βιοεξουσίας. Όσο σημαντικό ρόλο κι αν παίζουν τα οικονομικά συμφέροντα στην ανάδυσή του, φαινεται ότι τα κίνητρα δεν είναι μόνο ––η απλώς–– οικονομικά, με τη στενή έννοια του όρου: υπάρχει ένα επιπλέον σε όλες αυτές τις ανορθολογικές απαγορεύσεις, και αυτό είναι, προφανώς, μία άσκηση καθυπόταξης και ελέγχου των πληθυσμών, ανεξαρτήτως τού κατά περίπτωσιν ειδικού της περιεχομένου.

Σε ό,τι αφορά την προσπάθεια εφαρμογής το νέου ––τρίτου κατά σειράν, αν δεν απατώμαι–– και πολύ αυστηρότερου αντικαπνιστικού νόμου στην Ελλάδα, υπήρξαν, σε αντίθεση με την άκρως ανησυχητική παθητικότητα των δυτικοευρωπαϊκών κοινωνιών, αξιοσημείωτες αντιδράσεις. Πολλά αντεπιχειρήματα ακούστηκαν, εντελώς εύλογα από εμπειρική άποψη: ο παραλογισμός ενός νόμου που τροποιεί τον αμέσως προηγούμενο, μόλις ενός χρόνου, ο οποίος αφού υποχρέωσε πολλούς καταστηματάρχες σε πολυέξοδες τροποποιήσεις ώστε να διαχωριστούν οι χώροι καπνιστών και μη καπνιστών, τους ανακοινώνει τώρα ότι είναι απλώς άχρηστες· η σχιζοφρένεια μιας κρατικής πολιτικής που από τη μία πλευρά καταστέλλει με κάθε δυνατό τρόπο τον κάπνισμα, ενώ από την άλλη επιδιώκει πρόσθετα δημόσια έσοδα από την αύξηση των δασμών καπνού· το βλακωδώς ανεπίκαιρο μιας απαγόρευσης η οποία, σε στιγμές απελπιστικής οικονομικής ύφεσης θα δώσει πιθανότατα τη χαριστική βολή σε ένα σωρό μικρούς καταστηματάρχες, με ανακυκλούμενες συνέπειες στο συνολικό πεδίο τής αγοράς· η κατάφωρη επιβεβαίωση των δεσμών αίματος ανάμεσα στο πολιτικό σύστημα και τον υπόκοσμο στην Ελλάδα, καθώς οι μοναδικές εξαιρέσεις που προβλέπει ο νέος νόμος «φωτογραφίζουν» τα καζίνα και τα σκυλάδικα· η όξυνση των ταξικών διακρίσεων αφού, όπως γίνεται ήδη στη Δυτική Ευρώπη και αλλού, η παροχή ειδικών ορόφων για καπνιστές είναι προνόμιο των πολύ ακριβών καταλυμμάτων, κοκ. Παρότι όλα ισχύουν, δεν θα ήθελα να σταθώ σ’ αυτά.

Σε άμεσο κίνδυνο η ζωή του Ασάντζ

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

22.11.2019

Όλοι έγραφαν ότι έχει χάσει 10 κιλά. Παρόλα αυτά «η φυσική του εμφάνιση δεν ήταν τόσο σοκαριστική, όσο η νοητική του επιδείνωση. Όταν ρωτήθηκε να δώσει το όνομά και την ημερομηνία γέννησής του, εμφανώς πάσχισε για δευτερόλεπτα να ανακαλέσει και τα δύο… Η δυσκολία του να το κάνει ήταν πολύ εμφανής. Ήταν πραγματικός αγώνας γι’ αυτόν να σχηματίσει τις λέξεις και να εστιάσει στον ειρμό της σκέψης του. Μέχρι χθες πάντα ήμουν πολύ σκεπτικός απέναντι σε όσους διατείνονταν ότι η μεταχείριση του Τζουλιάν ισοδυναμούσε με βασανιστήρια κι επίσης πολύ σκεπτικός σε εκείνους που υποστήριζαν ότι υπόκειται σε φαρμακευτική αγωγή εξουθένωσης. Έχοντας ωστόσο παρακολουθήσει τις δίκες στο Ουζμπεκιστάν αρκετών θυμάτων ακραίων βασανιστηρίων, κι έχοντας εργαστεί με επιζήσαντες από τη Σιέρα Λεόνε και αλλού, μπορώ να σας πω ότι ο Τζουλιάν εκδήλωνε αυτά ακριβώς τα συμπτώματα των θυμάτων βασανιστηρίων που εκτίθεται σε φώτα που αναβοσβήνουν, με στόχο την απώλεια προσανατολισμού και σύγχυση… Ένας από τους μεγαλύτερους δημοσιογράφους και σπουδαιότερους διαφωνούντες της εποχής μας βασανίζεται μέχρι θανάτου από το κράτος, μπροστά στα μάτια μας. Να βλέπω τον φίλο μου, έναν άνθρωπο με ευγλωττία, που σκεφτόταν ταχύτερα απ’ όσους έχω γνωρίσει να έχει συρρικνωθεί σε αυτό το κακοποιημένο και ασυνάρτητο ναυάγιο, ήταν αβάσταχτο»!

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Τα παραπάνω λόγια δεν ανήκουν σε κάποιο από τους ευφυέστατους συνεργάτες του Τζουλιάν Ασάντζ που είχα την τύχη να γνωρίσω στον Ισημερινό επί Ραφαέλ Κορέα, όταν στο Κίτο παρέδιδαν μαθήματα ψηφιακού ακτιβισμού σε δημοσιογράφους και ακτιβιστές όλου του κόσμου. Ούτε από κάποιον παλιάς κοπής υπέρμαχο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Προέρχονται από βρετανό πρέσβη Γκρεγκ Μάρεϊ, που ήταν παρών όταν στις 21 Οκτωβρίου, ο 48χρονος ιδρυτής των Wikileaks κλήθηκε από τις δικαστικές αρχές.

Πεθαίνοντας για την «ευρωζώνη»: η παλαιά γερμανική προσέγγιση (του Δημήτρη Μπελαντή)

Πηγή: Ελεύθερη Λαϊκή Αντιστασιακή Συσπείρωση

Η ήττα του 1918 και οι Βερσαλλίες έβαλαν στην ηττημένη Γερμανία καθήκοντα απλής επιβίωσης. Όμως, το σχέδιο αυτό δεν έσβησε στους ιμπεριαλιστικούς γερμανικούς κύκλους, εξ ου και αναβίωσε με τον ναζισμό. Εδώ, το σχέδιο της «Μέσης Ευρώπης» και της «Οικονομικής Ευρωπαϊκής Ένωσης» έλαβε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις.

του Δημήτρη Μπελαντή

Νοέμβριος 2012

«Πρέπει να δημιουργήσουμε μια Κεντρική Ευρωπαϊκή Οικονομική Ένωση, με κοινές συμφωνίες (άρσης) φόρων και δασμών, η οποία θα περιλαμβάνει την Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, την Δανία, την Αυστροουγγαρία, την Πολωνία και ίσως την Ιταλία, Σουηδία και Νορβηγία. Αυτή η Ένωση δεν θα έχει μόνο συντακτική ανώτατη εξουσία, κατά τρόπο που όλα τα μέλη της θα είναι ίσα, αλλά στην πραγματικότητα θα τεθεί υπό γερμανική ηγεσία και πρέπει να σταθεροποιήσει την γερμανική οικονομική κυριαρχία στην Μέση Ευρώπη (“ Mitteleuropa”)» [1].

Αυτή η περίφημη φράση δεν ανήκει, όπως είναι εύληπτο από την αναφορά στην Αυστροουγγαρία, στον Χέλμουτ Κολ ή τον Χέλμουτ Σμιτ. Πολύ περισσότερο δεν ανήκει στους σημερινούς διαχειριστές της Ευρωζώνης ή της Ε.Ε., τον Μπαρόζο, τον Τρισέ ή τον Γιούνκερ. Δεν ανήκει καν στον Βόλφαγκανγκ Σόιμπλε, όπως θα ήταν φυσικότερο. Περιέργως, γράφτηκε τον Ιούλιο του 1914, λίγο πριν από την έκρηξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, από τον τότε καγκελάριο του Κάιζερ Μπέτμαν Χόλβεκ. Μάλιστα, η φράση ανήκει στην έκθεση του Χόλβεκ προς τον αξιωματούχο Γκόσεν, σε μια περίοδο που η Γερμανία σχεδίαζε τον πόλεμο από την πλευρά της, και που δεν είχε ανακοινώσει ακόμη πολεμικούς στόχους προσάρτησης ζωνών όπως το Βέλγιο ή η Βόρεια Γαλλία (με τα πλούσια μεταλλεύματά της) – όπως δηλαδή θα έκανε λίγο μετά, τον Σεπτέμβριο του 1914, σε πλήρη πολεμικό αναβρασμό.

Χρειάστηκαν 13 χρόνια... Εγκληματική ενέργεια και όχι αυτοκτονία ο θάνατος Τσαλικίδη

Πηγή: enallaktikos.gr

Δεκατρία χρόνια μετά και ενώ έχουν προηγηθεί δύο έρευνες της Δικαιοσύνης η Εισαγγελία Πρωτοδικών αποφαίνεται ότι ο θάνατος του στελέχους της Vodafone Κώστα Τσαλικίδη ήταν αποτέλεσμα εγκληματικής ενέργειας και όχι αυτοκτονία όπως είχε κριθεί μέχρι τώρα.

Η Εισαγγελία προχώρησε στην άσκηση ποινική δίωξης κατά αγνώστων δραστών για την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση, μετά από σχετική παραγγελία που έλαβε από τον εισαγγελέα Εφετών Γρηγόρη Πεπόνη ο οποίος ερεύνησε για τρίτη φορά την υπόθεση του τεχνικού στελέχους της εταιρίας που βρέθηκε απαγχονισμένος στο σπίτι του στις 9 Μαρτίου 2005 λίγο πριν αποκαλυφθεί η υπόθεση των υποκλοπών με την εγκατάσταση παράνομου λογισμικού στην Vodafone.

Ο κ. Πεπόνης είχε λάβει εντολή το Νοέμβριο του 2017 από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών Αντώνη Λιόγα να ερευνήσει εκ νέου την υπόθεση θαντάτου του Κώστα Τσαλικίδη. Η έρευνα, τρίτη κατά σειρά σε όλα αυτά τα χρόνια, διατάχθηκε αμέσως μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που δικαίωσε τους συγγενείς του εκλιπόντος κρίνοντας ότι το ελληνικό Δημόσιο υποχρεούται σε αποζημίωσή τους, γιατί προέβη σε πλημμελή έρευνα για τα αίτια του θανάτου του, παραβιάζοντας τη διάταξη για σεβασμό της ανθρώπινης ζωής. 

Να σημειωθεί ότι κατά τις προηγούμενες έρευνες, δύο εισαγγελικοί λειτουργοί είχαν αποφανθεί ότι ο Κώστας Τσαλικίδης αυτοκτόνησε, κρίση που δεν δέχεται η οικογένεια του η οποία από την αρχή υποστηρίζει ότι πρόκειται περί εγκληματικής ενέργειας συνδεόμενης με την υπόθεση των υποκλοπών. 

Διαβάστε επίσης το άρθρο :

Υπόθεση Τσαλικίδη : ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ - ΚΡΕΜΑΣΑΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. (Περιοδικό HΟΤ DΟC,τεύχος 12, 18.10.2012)

 

 

Πραξικόπημα Τσίπρα - Κοτζιά καθ’ υπόδειξιν και για λογαριασμό των ΗΠΑ

«Και συ Λαέ μου ευκολόπιστε
και πάντα προδομένε»
Διονύσιος Σολωμός, Προς Επτανησίους

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Να παρακάμψει όχι μόνο τη θέληση του ελληνικού λαού, αλλά και του ελληνικού κοινοβουλίου, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ εις βάρος της Ελλάδας και του ελληνικού λαού, επιχειρεί η κυβέρνηση Τσίπρα-Κοτζιά.

Δεν συζητάμε εδώ αν η προς υπογραφή συμφωνία είναι κακή ή καλή αυτή καθεαυτή.

Αυτό που θα επιχειρήσουμε να δείξουμε είναι ότι όχι μόνο η κυβέρνηση αρνείται στον ελληνικό λαό το δικαίωμα να αποφασίσει ο ίδιος για το μέλλον του, δικαίωμα που έχουν και θα ασκήσουν οι Σλαβομακεδόνες, αλλά καθιστά και άνευ περιεχομένου, κατ’ ουσίαν καταργεί το συνταγματικό δικαίωμα της Βουλής των Ελλήνων να κυρώσει ή να απορρίψει τη συμφωνία στην οποία κατέληξε το ένα από τα δύο συγκυβερνώντα κόμματα, ερήμην των άλλων κομμάτων της Εθνικής Αντιπροσωπείας και αντίθετα με την εκφρασθείσα δια δηλώσεων διαφωνία τους.

Η συμφωνία παραβιάζει επίσης την ισχυρού πολιτικού και νομιμοποιητικού βάρους απόφαση όλων, πλην ΚΚ, των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, περιλαμβανομένου και του ΣΥΝ, του 1992. Βεβαίως οι περισσότεροι δέχονται ότι αυτή η συμφωνία έχει εκπέσει και δεν αντανακλά τη σημερινή βούληση των κομμάτων. Αλλά αυτό δεν γίνεται έτσι. Αν η Ελλάδα θεωρείται ακόμα συντεταγμένο κράτος, για να αλλάξει εκείνη η απόφαση όφειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να έχει συγκαλέσει νέο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών ή να συνέλθει η Βουλή και να προσδιορισθεί η νέα διαπραγματευτική γραμμή, στα πλαίσια της οποίας θα έπρεπε να κινηθεί η νέα συμφωνία.

‘Ώστε να προστατευθεί και η κυβέρνηση από την υποψία που αδυνατεί τώρα να διαψεύσει ότι, αυτό που δεν καθορίζουν τα ελληνικά πολιτικά κόμματα ή η Βουλή, το καθορίζουν τελικά ο κ. Κοτζιάς με τον κ. Πάιατ και τον κ. Νιμιτζ.

Για όλους αυτούς τους λόγους, που θα αναλύσουμε λεπτομερώς στη συνέχεια, μιλάμε για πραξικόπημα, νομιμοφανές μεν, πραγματικό δε γιατί προσβάλλει βάναυσα τους θεσμούς, παραβιάζει το πνεύμα, αν όχι το γράμμα του Συντάγματος και πλήττει τον πυρήνα της Λαϊκής και Εθνικής Κυριαρχίας και του δημοκρατικού Πολιτεύματος, με μόνη επιδίωξη να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ. Δεν μας έφτανε ο Τσακαλώτος, που ρωτάει την Τρόικα για να πάει να κατουρήσει, έχουμε τώρα και τους κ.κ. Τσίπρα και Κοτζιά, να μην διανοούνται να χαλάσουνε Αμερικάνικο ή ΝΑΤΟϊκό χατήρι κι έχουνε γυρίσει τη χώρα δεκαετίες πίσω.

Είμαστε πολύ περίεργοι να ακούσουμε αύριο τι θα πουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης και αν θα καταγγείλουν όλα αυτά και τον παράνομο και αντισυνταγματικό χαρακτήρα τους.

Να αποφασίσουν οι Ελληνες για τον τόπο τους! (Τσίπρας-ΣΥΡΙΖΑ αυτοκτονούν, εμείς όμως τι φταίμε;)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Αν η συμφωνία που καταλήγει η κυβέρνηση με την κυβέρνηση της πΓΔΜ και οι συνέπειές της, η ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, είναι τόσο καλές όσο λέει ότι πιστεύει, δεν καταλαβαίνουμε γιατί δεν τη θέτει σε δημοψήφισμα, προτού φυσικά αρχίσει να εκδίδει προσκλήσεις προς την πΓΔΜ σε ΕΕ και ΝΑΤΟ;

Οι ‘Ελληνες δεν είναι ηλίθιοι, να μην καταλάβουν τα επιχειρήματα της κυβέρνησης, αν είναι σωστά. Εμένα, όπως και στον Τσώρτσιλ, ο ελληνικός λαός μου φαίνεται πολύ πιο έξυπνος από τους ηγέτες του. ‘Αλλα είναι τα ελαττώματά μας, κυρίως η εθνική μας αρρώστια του Εγωϊσμού. Το σίγουρο είναι ότι ο λαός δεν έχει τους ιδιοτελείς λόγους που έχουν οι ηγέτες του και οι βουλευτές του για να βλάπτουν τα συμφέροντα της χώρας τους, εκτελώντας τις εντολές ξένων.

Γιατί δηλαδή πρέπει να αποδεχθώ ότι η πΓΔΜ είναι πιο δημοκρατική χώρα από την Ελλάδα, ότι οι πολίτες της έχουν περισσότερα δικαιώματα από τους Ελληνες, των οποίων μάλιστα το κυβερνών κόμμα δηλώνει ότι είναι Αριστερό. Πως το δηλώνει τώρα βέβαια αυτό είναι άλλη ιστορία. Από τη γερμανική Κατοχή και το μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης, της σφοδρότερης που αντέταξε ευρωπαϊκός λαός στον Χίτλερ, με ηγεσία της Αριστεράς, και έως ότου εμφανίσθηκαν οι Σημίτης, Γ. Παπανδρέου και Τσίπρας, σε όλη την ιστορική τους διαδρομή, ανεξαρτήτως του τι μπορεί κανείς να τους προσάψει, η ελληνική Αριστερά και Κεντροαριστερά απετέλεσε τον κορμό των δυνάμεων που πάλεψαν στη χώρα για Εθνική Ανεξαρτησία και Δημοκρατία.

Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια.

Ενέχυρο στους δανειστές η δημόσια περιουσία

Πηγή : konstantakopoulos.gr

Πολυνομοσχέδιο διαιώνισης 

της μνημονιακής φτώχειας και υποτέλειας

 

Το πολυνομοσχέδιο που δόθηκε στη δημοσιότητα και κατατέθηκε στη Βουλή την Παρασκευή 8 Ιουνίου είναι για την Αυγή «το τελευταίο πολυνομοσχέδιο πριν από την έξοδο από τα Μνημόνια», όπως γράφει σε ένα αδιάφορο «χτύπημα» της 1^ης σελίδας. Συνεπώς, μικρό το κακό κι απομεινάρι ενός παρελθόντος που περνάει στην ιστορία οριστικά κι αμετάκλητα…

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Ισχύει όμως το ακριβώς αντίθετο. Το πολυνομοσχέδιο με το οποίο θα κλείσει η τέταρτη αξιολόγηση που αποτελεί προϋπόθεση για την έγκριση της εκταμίευσης της δόσης στο Eurogroup της 21^ης Ιουνίου, είναι το τελευταίο και πιο φαρμακερό καρφί στο φέρετρο της ελληνικής χρεοκρατίας, όχι λόγω των πολλών και σοβαρών αντιλαϊκών μέτρων που περιλαμβάνει, όπως άλλωστε περιελάμβανε κάθε άλλο πολυνομοσχέδιο που απαιτούσαν οι δανειστές από το πρώτο του 2010, μέχρι σήμερα. Το πολυνομοσχέδιο που θα ψηφισθεί την Πέμπτη 14 Ιουνίου στη Βουλή ισοδυναμεί με όλεθρο στο διηνεκές επειδή μέσα σε λίγα μόλις άρθρα ολοκληρώνεται ένα οικονομικό έγκλημα που ξεκίνησε να σχεδιάζεται και να υλοποιείται τον Αύγουστο του 2015, όταν ΣΥΡΙΖΑ κι ΑΝΕΛ παραδόθηκαν ολοσχερώς στους πιστωτές: την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας, που μετατρέπεται σε εγγύηση για την αποπληρωμή των δανείων.

Στους δανειστές η δημόσια περιουσία

Η πρώτη πράξη ήταν η δημιουργία του υπερταμείου (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας, ΕΕΣΥΠ) με το νόμο 4389/2016, στο πλαίσιο της πρώτης αξιολόγησης  όπου πέρασε όλη η δημόσια περιουσία. Τα επιχειρήματα που επικαλούνταν τότε οι ΣΥΡΙΖΑίοι ξεκίναγαν και τελείωναν με την ανάγκη καλύτερης διαχείρισης, αξιοποιώντας τα τρωτά της δημόσιας διοίκησης. Αποδεικνύεται πώς Τσακαλώτος, Χουλιαράκης και οι συν αυτώ συνειδητά εξαπατούσαν κι έριχναν στάχτη στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας, γιατί αποκλείεται να μην είχαν ακούσει το  αίτημα των πιστωτών, που όλη η κοινωνία διαισθανόταν και φοβόταν από το 2010! Οι επόμενες δύο πράξεις που επιχειρούν να ναρκοθετήσουν κάθε μελλοντική πιθανότητα μονομερούς διαγραφής του δημόσιου χρέους με πράξεις κυρίαρχου κράτους (όπως περιγράφονταν στο πόρισμα της Επιτροπής αλήθειας του δημόσιου χρέους  το 2015, ή ακόμη και αδυναμίας αποπληρωμής) ορίζονται στο υπό ψήφιση πολυνομοσχέδιο.

Στο Γ’ Κεφάλαιο, άρθρο 109, προβλέπεται η τροποποίηση της δανειακής σύμβασης, όπως (σοφά και καθόλου τυχαία) είχε προβλεφθεί από τον Αύγουστο του 2015 «προκειμένου να ληφθεί υπόψη η οντότητα που περιγράφεται στη Δήλωση της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης ως το ανεξάρτητο ταμείο που θα δημιουργηθεί από τοπ δικαιούχο κράτος μέλος για να διαχειρίζεται αξιόλογα περιουσιακά στοιχεία και να τα αξιοποιεί με ιδιωτικοποιήσεις και άλλα μέσα». Έκτοτε, «το Φεβρουάριο του 2017 συγκροτήθηκε σε σώμα το πρώτο διοικητικό συμβούλιο της. Τον Ιανουάριο του 2018, οι συμμετοχές του δικαιούχου κράτους μέλους σε διάφορες εταιρείες μεταφέρθηκαν στην ΕΕΣΥΠ», όπως με σαφήνεια γράφεται στο προοίμιο.

Και περνάμε έτσι στο επίμαχα άρθρα, που μετατρέπουν την Ελλάδα κανονικά και με τον υπό ψήφιση σε αποικία χρέους:

Μακεδονικό: Πρώτες εκτιμήσεις για τη συμφωνία

Μέχρι τη στιγμή που κάνουμε αυτή την ανάρτηση, κανείς στην Ελλάδα (πλήν του Τσίπρα του Κοτζιά και ίσως της κυβέρνησης) δεν γνωρίζει το ακριβές και αναλυτικό περιεχόμενο της συμφωνίας Τσίπρα - Ζάεφ για το «Μακεδονικό» 

Ό,τι γνωρίζουμε σχετικά με τη συμφωνία είναι αυτά που ψέλισε ο Τσίπρας στο διάγγελμά του όπου μεταξύ άλλων μας είπε : 

«Θέλω να σας ενημερώσω ότι προκειμένου να αποκατασταθούν σχέσεις εποικοδομητικής συνεργασίας και ειλικρινούς φιλίας ανάμεσα στους λαούς μας και προκειμένου η Ελλάδα όχι μόνο να δεχθεί, αλλά και να πρωτοστατήσει στην ευρωπαϊκή και ευρωατλαντική προοπτική των γειτόνων μας, οι τελευταίοι συμφώνησαν να αλλάξουν τη συνταγματική τους ονομασία για όλες τις χρήσεις και έναντι όλων.» [1]

Το περιεχόμενο της συμφωνίας το γνωρίζουν ωστόσο απ’ ό,τι δείχνουν οι δηλώσεις τους οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων της αυτοκρατορίας.

Ο Πρόεδρος μάλιστα  του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ,  εξέφρασε  στο twitter τον ενθουσιασμό του : «Συγχαρητήρια στους πρωθυπουργούς Τσίπρα και Ζάεφ. Κρατώ  τα δάκτυλά μου σταυρωμένα.  Χάρη σ` εσάς, το αδύνατο γίνεται δυνατό».

Όποιο κι αν είναι το ακριβές περιεχόμενο της συμφωνίας στην οποία κατέληξαν ο Κοτζιάς , και η FYROM υπό την καθοδήγηση του Νίμιτς και του διεθνούς παράγοντα, αυτή δεν έχει καμία απολύτως έννομη ισχύ αν δεν επικυρωθεί από τα αρμόδια συνταγματικά σώματα των δύο χωρών, πρίν την τελική της υπογραφή.

Δεν γνωρίζουμε τι είδους πολιτική νομιμοποίηση διαθέτει η κυβέρνηση Ζάεφ αλλά η ελληνική κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου δεν διαθέτει τη συνταγματική νομιμοποίηση να υπογράψει καμία διεθνή συμφωνία απ’ τη στιγμή που το μετέχων στη συγκυβέρνηση κόμμα των ΑΝΕΛ έχει δηλώσει ρητά πως δεν αποδέχεται παράγωγα του ονόματος «Μακεδονία»  στη συμφωνία με την FYROM.

Δεν αποτελεί συνταγματική νομιμοποίηση της κυβέρνησης ώστε να προχωρήσει σε οποιασδήποτε μορφής συνυπογραφή η ανακοίνωση της υποτιθέμενης συμφωνίας στην ελληνική βουλή που προγραμματίζει για την ερχόμενη Παρασκευή 15.6.2018, χωρίς καν να ζητάει την υπερψήφισή της.

Ούτε αποτελούν συνταγματική νομιμοποίηση της κυβέρνησης  οι θριαμβολογίες του διεθνούς παράγοντα σε μια μη πραγματοποιηθείσα προς το παρόν συμφωνία. 

Βρισκόμαστε ξανά μπροστά στις διεθνείς μεθοδεύσεις τις εμπεδωμένες στο «Κυπριακό», όπου χωρίς να υπάρχει καμία νόμιμη συμφωνία ανάμεσα στα δύο μέρη, η διεθνής αναγνώρισή της προηγείται της διακρατικής συνταγματικής συνθήκης και προκαταλαμβάνει τα γεγονότα ως μη αντιστρεπτά. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο μεταμοντέρνο διεθνές πραξικόπημα δια της διπλωματίας.

Όσο κι αν ο ανεκδιήγητος Βίτσας ισχυρίζεται σε πρωινή δημοσιογραφική εκπομπή το ανήκουστο, πως τάχα ένα δημοψήφισμα στην Ελλάδα σχετικά με τη συμφωνία που φέρνει ο Κοτζιάς και ο Νίμιτς, «Είναι κατά τη γνώμη του μια απαράδεκτη παρέμβαση σε μια άλλη χώρα» [2], τότε πρέπει και να μας πει προς τι οι εξάμηνες διαπραγματεύσεις για το όνομα  αυτής της «άλλης χώρας», όπως επίσης και γιατί μια κυβέρνηση που έρχεται σε συμφωνία  χωρίς τη συνταγματική νομιμοποίηση μπορεί να την υπογράψει κιόλας και δεν αποτελεί η πράξη της αυτή «μια απαράδεκτη παρέμβαση σε μια άλλη χώρα». 

Η μόνη απαράδεκτη παρέμβαση που βλέπουμε είναι αυτή του διεθνούς παράγοντα και των ενεργούμενων τοποτηρητών του που επιχειρούν με κάθε τρόπο, καταπατώντας κάθε συνταγματική νομιμότητα,  να παρακάμψουν τη θέληση του ελληνικού λαού και το νόμιμο δικαίωμά του να αποφασίσει δημοκρατικά για την έγκριση ή όχι της συγκεκριμένης συμφωνίας μέσα από ένα δημοψήφισμα.

[1] Το διάγγελμα του Τσίπρα για το «Μακεδονικό»

[2] Βίτσας στον ΑΝΤ1 13.6.2018 (Λεπτό 03: 30)

Παραθέτουμε στη συνέχεια ορισμένες Πρώτες εκτιμήσεις για τη συμφωνία, όπως αναρτήθηκαν στο site του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Μακεδονία: 2.700 χρόνια με παραμύθια και συγκρούσεις εξουσίας. Προς μια ειρηνική συνύπαρξη

του Κώστα Νικολάου

“H πιο επαναστατική πράξη είναι πάντα να λέει κανείς δυνατά τι συμβαίνει”

(Rosa Luxemburg)

 

Δεν υπάρχει εθνικό ζήτημα ξεκομμένο από το κοινωνικό ζήτημα. Η σύνδεση του εθνικού με το κοινωνικό είναι προϋπόθεση τόσο για την ανάλυση και την κατανόηση του τι συμβαίνει, όσο και για το σχεδιασμό και τελικά, την ίδια την πράξη.

Οι λαοί δεν κλέβουν ιστορίες και πολιτισμούς άλλων λαών. Έχουν την δικιά τους ιστορία και πολιτισμό, που τα αγαπάνε, ενώ ταυτόχρονα αλληλεπιδρούν με άλλους πολιτισμούς. Όλα αυτά είναι συστατικά στοιχεία της ανθρώπινης ύπαρξης και ιστορίας. Οι κυρίαρχες τάξεις είναι που κλέβουν τα πάντα για να διατηρούν την κυριαρχία τους πάνω στους λαούς και να τους χειραγωγούν.

«Τα έθνη όλα έχουν ιστορία. Κάθε λαός έχει και τη δική του ιστορία, βραχύχρονη ή μακρόχρονη. Όλοι οι λαοί έχουν ιστορία. Αντικειμενικά κανένα έθνος δεν γεννιέται σήμερα. Υπάρχει από πολύ καιρό πριν. Η διαδρομή του στο χρόνο, η ιστορία του, αποτελεί το πιο σημαντικό συστατικό στοιχείο της ύπαρξής του. Έθνη χωρίς μνήμη δεν υπάρχουν. Έθνη χωρίς ιστορία είναι ανύπαρκτα. Αλλά η εθνική ιστορία, η συλλογική μνήμη ενός έθνους, παρά τις αλληλεπιδράσεις, είναι ξεχωριστή για κάθε εθνική ολότητα» (Μανώλης Γλέζος, Εθνική Αντίσταση 1940-1945, τ. Α΄, Εκδ. Στοχαστής, Αθήνα, 2006).

 

Ξεκαθαρίζοντας τις ιδέες: Ποιοι έχουν πατρίδα και ποιοι είναι πατριώτες

"ΗΠΑ, Βρετανία & Γαλλία θέλουν μια νέα παγκόσμια τάξη χωρίς την εποπτεία του ΟΗΕ" Δήλωσε ο πρώην αντιπρόεδρος του ΟΑΣΕ, Willy Wimmer, στην RT

Ο Πρεσβευτής της Ρωσίας στα Ηνωμένα Έθνη, Vasily Nebenzya, παρακολουθεί τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ να ψηφίζουν ενάντια σε ένα ρωσικό ψήφισμα που καταδικάζει την «επίθεση» κατά της Συρίας. © Eduardo Munoz / Reuters

"Η στάση των Γάλλων, των Βρετανών και των Αμερικανών είναι η ίδια στάση που χρησιμοποίησε ο Αδόλφος Χίτλερ το 1939 προκειμένου να μπεί στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο", ανέφερε ο Willy Wimmer, πρώην υφυπουργός του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Άμυνας της Γερμανίας και πρώην αντιπρόεδρος του Οργανισμού για τη Ασφαλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ). 

 

Τίτλος πρωτότυπου άρθρου:

'US, UK& France want new intl. order with no UN supervision’ – ex-OSCE VP WillyWimmer to RT

Published time: 14 Apr, 2018 21:51  

Πηγή: rt.com 

Μετάφραση: από το blog "για την κοινωνική αριστερά"

Οι βομβαρδισμοί στη Συρία είναι άλλο ένα βήμα από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τη Γαλλία στην κατεύθυνση της δικής τους παγκόσμιας τάξης, όπου να μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς να λογοδοτούν στον ΟΗΕ - δήλωσε στη ρωσική τηλεόραση RT ο  Willy Wimmer, πρώην αντιπρόεδρος του ΟΑΣΕ.

"Από τον παράνομο πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας το 1999, [οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία] θέλουν να έχουν τη δική τους διεθνή δομή", δήλωσε ο Wimmer. "Θέλουν να καταστρέψουν τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Δεν ενδιαφέρονται πλέον να έχουν ένα διεθνή οργανισμό που να μπορεί να λειτουργήσει. Και σαν συνέπεια, καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να δημιουργήσουν τον δικό τους κόσμο, όπου θα μπορούν να κάνουν ό, τι θέλουν να κάνουν ".

Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους πραγματοποίησαν επίθεση στη Συρία χωρίς κυρώσεις από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, κατηγορώντας τη συριακή κυβέρνηση για μια φερόμενη χημική επίθεση στη Douma η οποία αναφέρθηκε από ομάδες που συνδέονται με αντάρτες και χωρίς να περιμένουν έρευνα από τον Οργανισμό Απαγόρευσης των Χημικών Όπλων. Ο πρώην αξιωματούχος του ΟΑΣΕ προειδοποίησε για τον κίνδυνο υπονόμευσης του Συμβουλίου Ασφαλείας, λέγοντας ότι ο οργανισμός "είναι η μόνη ευκαιρία για τον πλανήτη ώστε να μην εισέλθει σε μια περίοδο συνεχών πολέμων".

"Η στάση των Γάλλων, των Βρετανών και των Αμερικανών είναι η ίδια στάση που χρησιμοποίησε ο Αδόλφος Χίτλερ το 1939 προκειμένου να μπεί στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο", ανέφερε.

Ο Wimmer, ο οποίος  υπηρέτησε στο παρελθόν ως υφυπουργός του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Άμυνας της Γερμανίας, δήλωσε ότι "από το 2011, που ξεκίνησε,  ο πόλεμος στη Συρία  ήταν εξ αρχής μια κοινή προσπάθεια των Αμερικανών, των Βρετανών και των Γάλλων να καταστρέψουν, με τη βία , το συριακό κράτος ... για δικούς τους λόγους. "

"Τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα, και η πραγματικότητα είναι ότι η Συρία επέζησε ως ανεξάρτητο κράτος με τη βοήθεια, κυρίως, της Ρωσίας και του Ιράν και ότι η υποστήριξη των δύο αυτών χωρών ήταν αυστηρά σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο", τόνισε.

Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ υποστήριξε το χτύπημα  της Συρίας με πυραύλους από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία, αποκαλώντας το "μια κατάλληλη και απαραίτητη" κίνηση. Αλλά, σύμφωνα με τον Wimmer, οι περισσότεροι Γερμανοί δεν συμμερίζονται αυτή τη στάση της στην επίθεση.

"Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει γιατί η Μέρκελ έχει τέτοια προσέγγιση ... για μια ενέργεια της Ουάσινγκτον, του Λονδίνου και του Παρισιού, η οποία στοχεύει στην καταστροφή του διεθνούς δικαίου και η οποία είναι μια σαφής παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών ... Στο σύνταγμά μας, είναι σαφώς διατυπωμένο ότι η Γερμανία δεν πρέπει ποτέ να συμμετάσχει σε έναν επιθετικό πόλεμο και αυτό που οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι πραγματοποίησαν χθες ήταν μια επιθετική επιδρομή εναντίον μιας κυρίαρχης χώρας", είπε.

ΟΧΙ στην ελληνική εμπλοκή κατά της Συρίας

Πηγή: konstantakopoulos.gr

April 13, 2018

(Μία ημέρα πριν την έναρξη των βομβαρδισμών από ΗΠΑ - Μ.Βρετανία - Γαλλία εναντίον της Συρίας)

Λάβαμε το παρακάτω μήνυμα από τον Γιάννη Πάνου της “Ανοιχτής Λίστας – το ‘Οχι διαρκεί πολύ” και το αναδημοσιεύουμε ευχαρίστως.
ΔΚ

Ο παράνομος πόλεμος των αμερικανών κατά της Συρίας ξεκίνησε.

Η ελληνική κυβέρνηση θα μετέχει δίνοντας κάθε διευκόλυνση ζητώντας δήθεν ανταλάγματα από τους διεθνείς εκβιαστές, “προστάτες” και “συμμάχους” της.

Άμεση κινητοποίηση τώρα του λαϊκού παράγοντα.

Να απαιτήσουμε την απεμπλοκή της χώρας από τον επικείμενο παράνομο πόλεμο.

Καμία παραχώρηση ελληνικού εδάφους, καμία διευκόλυνση μέσω των αμερικανικών βάσεων στους διεθνείς πειρατές.

Αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων με την κυβέρνηση της Συρίας.

Υπάρχει δυνατότητα ανάληψης πρωτοβουλιών πολιτών;

---

Πηγή: Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος