«ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ» Ένα διαφημιστικό προϊόν κυνισμού, με τα σύμβολα του χρήματος και την αισθητική των ΝΑΖΙ

Το διαφημιστικό προϊόν Σταύρος Θεοδωράκης και το Νεοφιλελεύθερο - Φασιστικό μόρφωμα "ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ" είναι το πρώτο παράδειγμα αμιγώς διαφημιστικής κατασκευής ενός δήθεν πολιτικού κόμματος.

Ο απόλυτος θρίαμβος του φασισμού της αγοράς και της αδιαμφισβήτητης επιβεβαίωσης της απόλυτης σύμφυσης των δυνάμεων του χρήματος της διαφήμισης και των Μέσων Μαζικού Ελέγχου της συνείδησης της ελληνικής κοινωνίας.

Σαν απόλυτα διαφημιστικό προϊόν, το ποτάμι αποτελεί ένα πείραμα μεγάλης κλίμακας για τις δυνατότητες της ολοκληρωτικής κατάληψης της πολιτείας από τις δυνάμεις της αγοράς. Επιχειρηματίες "χωρίς (πολιτικούς) μεσάζοντες" δηλαδή, όπως λέγαμε και σε προηγούμενη ανάρτησή μας την περίοδο των ευρωεκλογών "Σταύρος Θεοδωράκης : Επίδοξος επιβήτορας και εχθρός της δημοκρατίας" Ή έστω με "πρωταγωνιστές" κατασκευασμένες περσόνες - κονφερασιέ τύπου Σταύρου Θεοδωράκη.

Πανευρωπαϊκή ημέρα Υποκρισίας

Του Γιάννη Μακριδάκη

Σήμερα 11/1/15 είναι η πανευρωπαϊκή ημέρα Υποκρισίας.
 

Όλα τα φασιστοειδή υποχείρια των Αγορών, οι κατ’ επίφαση κυβερνήτες των λαών της Ευρώπης, ανάμεσά τους και ακροδεξιοί δίχως προσχήματα και τσίπα όπως ο δικός μας, συγκεντρώνονται στο Παρίσι για να δηλώσουν ενάντιοι στη βία, τη μισαλλοδοξία και τον ρατσιμό.
 

Γελοίοι επικίνδυνοι υμνητές της καθημερινής βίας, υποκριτές εκπρόσωποι της κατάντιας μας ως ανθρωπότητα

Τι γυρεύει η Αριστερά στο Παρίσι; (της Μαρίνας Βήχου)

Αναδημοσιεύουμε από tvxs.gr

της Μαρίνας Βήχου

Προς τους συντρόφους της Αριστεράς της Ευρώπης: 

Τι δουλειά έχουν τα πρόβατα μαζί με τους λύκους σήμερα στο Παρίσι;

 

Και τα αμείλικτα ερωτήματα:

 

Πώς βρέθηκε η ταυτότητα του ενός των δραστών μέσα στο κλεμμένο αυτοκίνητο; Κατά λάθος την πήρε μαζί του και κατά λάθος του έπεσε; Πώς ενώ τους παρακολουθούσαν από κοντά ως σεσημασμένους τρομοκράτες οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες, εδώ και έξι μήνες έχασαν τα ίχνη τους και ως δια μαγείας μετά το χτύπημα τους ξαναβρήκαν μέσα σε έξι ώρες; Γιατί χρειαζόταν για να αντιμετωπιστούν τέσσερις τζιχαντιστές 80.000 άνδρες του γαλλικού στρατού και της αστυνομίας;

Δεν το βλέπετε σύντροφοι;

Συνέφερε τις ΗΠΑ και τους συντηρικοσοσιαλιστές συμμάχους της ανά τον κόσμο αυτό το χτύπημα:

1) για να ενισχυθεί η ισλαμοφοβία και ο ισλαμοπανικός στις χώρες της Δύσης
 

2) για να δικαιολογήσουν την αποστολή κι άλλων χιλιάδων ευρωπαίων και αμερικανών νέων παιδιών στις εστίες του πολέμου
 

3) για να αυξήσουν τις πωλήσεις όπλων
 

4) για να αυξήσουν τα μέτρα αστυνομοκρατίας, παρακολουθήσεων και προληπτικών ελέγχων
 

5) για να πείσουν τους λαούς που βιώνουν καθημερινά την βαναυσότητα του καπιταλισμού ότι ο ισλαμοφασισμός είναι πιό επικίνδυνος από τον καπιταλισμό, όταν οι ίδιοι τροφοδοτούν με όπλα τους ισλαμοφασίστες. Αλήθεια ποιός δημιούργησε την Αλ Κάιντα;
 

6) για να διαιωνίσουν την εξουσία του βαριά άρρωστου καπιταλιστικού τους συστήματος και να ανακόψουν την πορεία της Αριστεράς στην Ευρώπη

Αν δεν το βλέπετε σήμερα σύντροφοι θα το δείτε αύριο. Δεν έπρεπε να συμπορευτείτε μαζί με τυμβωρύχους , με αυτούς που τρίβουν τα χέρια τους για οτι συνέβη, με αυτούς που αν δεν καθοδήγησαν από τα παρασκήνια σίγουρα δεν εμπόδισαν το έγκλημα...

Η Αριστερά δεν πρέπει να γονατίσει πριν καν δώσει τη μάχη...

Ναι στην καταδίκη των δολοφόνων, ναι στην απότιση φόρου τιμής στους νεκρούς συντρόφους, αλλά όχι στην συμμετοχή στην ίδια συγκέντρωση με τους πολεμοκάπηλους νεκροθάφτες.αυτό δεν θα το ήθελαν ούτε οι ίδιοι οι δολοφονημένοι σύντροφοι μας!

pour la Liberté d’expression,….ρε γαμώτο ! (του γιάννη ιωάννου)

Αναδημοσιεύουμε από yannis-ioannou.com

..»θα φτύσω στους τάφους σας», έγραφε ο Boris Vian και νά που τώρα «αυτοί» φτύνουν στον τάφο του Wolinski. Με τα «je suis Charlie», με τους θρήνους για τη σάτυρα και τους όρκους στην «ελευθερία της έκφρασης», αυτοί, οι αλιγάτορες της Εξουσίας και οι αρουραίοι της Πολιτικής, που τόσα χρόνια ξεγύμνωνε και αποκαθήλωνε Ο Γελοιογράφος του εικοστού αιώνα, ήρθαν τώρα  να φτύσουν στον τάφο του. Η εκδίκηση είναι δική τους. Τί αποτρόπαιο τέλος για τον Big Wolinski !!

ΑΝΤΑΡΣΥΡΙΖΑ

Η επερχόμενη εκλογική μάχη της 25ης του Γενάρη 2015, μετά από πέντε χρόνια αδυσώπητης επιδρομής του νεοφιλελευθερισμού στο σύνολο των κοινωνικών πολιτικών και οικονομικών κατακτήσεων δύο αιώνων δεν είναι μια τυπική εκλογική μάχη καταγραφής πολιτικών συσχετισμών.

Πρόκειται για μιά μάχη ιστορικών διαστάσεων η οποία έρχεται τη στιγμή που ο πόλεμος του κεφαλαίου ενάντια στην ελληνική κοινωνία κορυφώνεται ενώ ταυτόχρονα η αριστερά βρίσκεται σε μια από τις σπάνιες ιστορικές στιγμές όπου αναδύεται η δυνατότητα νικηφόρας αντεπίθεσης και ανάσχεσης του σχεδιασμένου αφανισμού μιας χώρας κι ενός λαού.

Οι αντίπαλοί μας γνωρίζουν πολύ καλά την Ιστορική σημασία της μάχης αυτής ενώ, αντίθετα, αρκετές και σημαντικές συνιστώσες της αριστεράς δείχνουν να υποτιμούν, να μην καταλαβαίνουν, να αντιστέκονται στην ιστορική δυναμική που έρχεται αιφνίδια στο προσκήνιο με έναν τρόπο που αντιστρατεύεται κάθε πολιτική λογική μαχητικής αριστεράς αλλά και της ίδιας της πολιτικής σκέψης.

Πρέπει να θυμίσουμε πως με εκλογές κυβερνάνε και αφανίζουν το λαό μας από το 2009 και το 2012 οι ΠαπανδρεοΣαμαροΒενιζέλοι. (δείτε και το άρθρο μας "Δεν θα αφήσουμε 170.556 ρεμάλια να ρημάξουν μιά χώρα κι έναν ολόκληρο λαό").

Μας είναι πραγματικά αδιανόητο το πώς η εμπειρία των εκλογών του 2012 δεν έδωσε σε ορισμένες ηγεσίες της αριστεράς κανένα κίνητρο για αλλαγή πολιτικής τακτικής στο πεδίο του ταξικού πολέμου που εξελίσσεται πλέον με όλα τα μέσα και αντίθετα εμφανίζονται σαν να έχουν κηρύξει μονομερή ανακωχή.

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Αναδημοσιεύουμε από iskra.gr

Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

Η ιστορική εμπειρία αλλά και θεωρητικές αναλύσεις το έχουν καταδείξει με σαφήνεια: όσο πλησιάζουν στην κυβερνητική εξουσία, σε συνθήκες κοινοβουλευτισμού, τα κόμματα που εκπροσωπούν τις εργαζόμενες τάξεις τείνουν να αποκτούν μια μιμητική σχέση με τα αστικά κόμματα.

 

Ας συνοψίσουμε τις βασικές διαστάσεις αυτής της διαδικασίας:

1. Η εσωτερική ζωή του κόμματος αφυδατώνεται, οι συλλογικές διαδικασίες, οι οργανώσεις βάσης και η συμμετοχή των μελών ατονούν σε όλα τα επίπεδα. Οι αντιθέσεις στο εσωτερικό του αφορούν όλο και λιγότερα ιδεολογικά και πολιτικά επίδικα και επικεντρώνονται σε διαμάχες για την κατανομή θέσεων και μηχανισμών.

2. Οι σχέσεις με τις κινηματικές δραστηριότητες χαλαρώνουν, αντίθετα η κοινοβουλευτική του παρουσία αποκτά όλο και μεγαλύτερο βάρος. Με δυό λόγια, το κόμμα γίνεται όλο και περισσότερο ένας εκλογικός-κοινοβουλευτικός μηχανισμός, παύει να είναι ένας χώρος που «παράγει» πολιτική και συμβάλλει στην οργάνωση του αγώνα των υποτελών τάξεων .

3. Η εσωτερική λειτουργία μεταλλάσσεται δραματικά: τα καθοδηγητικά όργανα δεν έχουν παρά μια τυπική λειτουργία: συνέρχονται αραιά, οι συνεδριάσεις τους έχουν ένα τελετουργικό και, στην καλύτερη περίπτωση, επικυρωτικό χαρακτήρα. Οι αποφάσεις παίρνονται από αυτονομημένα κέντρα, μεταξύ των οποίων αυτό που περιστοιχίζει τον ηγέτη αποκτά τον πρωταρχικό ρόλο. Το κόμμα μετατρέπεται σε έναν συγκεντρωτικό μηχανισμό και αποκτά έναν αρχηγοκεντρικό χαρακτήρα.

4. Το είδος της παρέμβασης του κόμματος αλλάζει: ο λόγος του «στρογγυλεύεται» διαρκώς, αποϊδεολογικοποιείται και αποκτά έναν «πολυσυλλεκτικό» χαρακτήρα, που συγκαλύπτει τις αντιθέσεις και απευθύνεται σε ένα παθητικό ακροατήριο εξατομικευμένων ψηφοφόρων. Αυτό το είδος λόγου συνάδει απόλυτα με την κεντρικότητα της εκλογικής-κοινοβουλευτικής του πρακτικής και την κυριαρχία της «επικοινωνιακού» είδους πολιτικής που ασκείται από την αυτονομημένη ηγεσία.

Η πολιτική πυγμής απέναντι στην εσωκομματική δημοκρατία, κόβει τα φτερά της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ

Το "διαρκές εικονικό συνέδριο" του Σαββάτου 3/1/2015 ήταν το πολιτικό επιστέγασμα της απόλυτης περιφρόνησης της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ προς τα μέλη και τα στελέχη του.

Η στρατηγική της εξουθένωσης κάθε αριστερής κριτικής στο εσωτερικό του κόμματος που ακολουθεί η πλειοψηφία από την επόμενη μέρα της ίδρυσης του "ΣΥΡΙΖΑ των Μελών" στο ιδρυτικό συνέδριο του 2013 παίρνει όλο και πιό αντιδημοκρατικά χαρακτηριστικά.

Ο έλεγχος κάθε πτυχής του κόμματος, οι χωρίς αρχές χρήση των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας όχι μόνο για την επιρροή προς την κοινωνία αλλά και για τη διαμόρφωση των εσωτερικών συσχετισμών στο ίδιο το κόμμα έχει σαν συνέπεια να αναδεικνύεται η υποτιθέμενη διαφάνεια σε βραχνά της εσωκομματικής δημοκρατίας και η διατύπωση της όποιας διαφωνίας να αναγορεύεται σε κίνδυνο για την στιβαρή εικόνα του κόμματος.

Πρόκειται για σκόπιμη στρατηγική από πλευράς της ηγεσίας του κόμματος προκειμένου να πετύχει τη σιγή κάθε κριτικής με στόχο να έχει λυμένα χέρια σε κάθε λογής πολιτική τακτική που θα ακολουθήσει στο μέλλον (σε αντίθεση εννοείται με τις αρχές του κόμματος όπως αποφασίστηκαν στο ιδρυτικό συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ).

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να ξέρει πως η υπομονή μας τελείωσε.

Όχι μόνο απέναντι στους φασίστες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που κατέστερεψαν τη χώρα και αφανίζουν τον ελληνικό λαό.

Η υπομονή μας έχει τελειώσει και απέναντι στις καθε είδους πολιτικές μεθοδεύσεις εξαφάνισης της πολιτικής διαδικασίας και της δημοκρατίας στο εσωτερικό του κόμματος που φιλοδοξεί να κυβερνήσει δημοκρατικά τη χώρα.

Για να είματε καθαροί.

Με το κόμμα σε συνεχή καταστολή και κάνοντας εχθρική ολόκληρη την περιφρονημένη βάση του δεν πρόκειται να καταφέρετε να κυβερνήσετε. Όποιες δυνάμεις και αν σας στηρίζουν, απ΄όπου και αν αντλείτε την επιμονή και τη βεβαιότητά σας.

Δεν μας ενδιαφέρει η τύχη σας. Όπως δεν σας ενδιαφέρει η τύχη μας ούτε και οι απόψεις των μελών του κόμματος.

Μας ενδιαφέρει η τύχη της χώρας και του λαού μας. Γι αυτούς θα στρατευθούμε στην εκλογική μάχη.

Αλλά μιας και έχετε αναλάβει τη μάχη αυτή μόνοι σας και εναντίον κάθε άλλης άποψης, θα αναλάβετε μόνοι σας και τις συνέπειες.  Ετοιμαστείτε για την ήττα.

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΜΑΧΗ

 

Αναδημοσίευση από  "Ανένταχτοι εντός ΣΥΡΙΖΑ"

Ανακοίνωση

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΜΑΧΗ

Το Διαρκές Συνέδριο καλείται και μπορεί να επιβεβαιώσει πανηγυρικά την επικαιρότητα του κυβερνητικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτό αποφασίστηκε στο ιδρυτικό συνέδριο το 2013. Οποιαδήποτε ουσιώδης αλλοίωση του προγράμματος αυτού θα δημιουργούσε την πεποίθηση ότι το Δ.Σ. αποτελεί ανεξέλεγκτη και αδιαφανή μεθόδευση για μεταβολή της φυσιογνωμίας και των κατευθύνσεων του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς πολιτική νομιμοποίηση, αφού αντίστοιχες προτάσεις και ενδεχόμενα δεν έχουν κατά κανένα τρόπο τεθεί στα πολιτικά όργανα και τις οργανώσεις του κόμματος.

Η συγκρότηση των ψηφοδελτίων πρέπει να αποτυπώνει την ιστορία της Αριστεράς, τους αγώνες του ΣΥΡΙΖΑ, τα τοπικά κινήματα και τα κινήματα της οικολογίας και του φεμινισμού. Τα ψηφοδέλτια πρέπει να εγκριθούν στην επόμενη σύνοδο της Κ.Ε. σύμφωνα με το καταστατικό, μόλις ολοκληρωθούν οι προτάσεις υποψηφιοτήτων από τις νομαρχιακές επιτροπές. Οι ανάγκες διεύρυνσης και συμμαχιών μπορεί να ικανοποιηθούν με εκπροσώπους συλλογικοτήτων και προσωπικότητες που δεν είναι μέλη του κόμματος. Εξυπακούεται ότι για κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται η ισχυρή πλειοψηφία του 70% της Κ.Ε., σύμφωνα με το καταστατικό (άρθρο 23).

Στόχος της εκλογικής μάχης είναι η ευρύτερη δυνατή αντιμνημονιακή κοινωνική συμμαχία, που θα οδηγήσει στην κυβερνητική πλειοψηφία. Σε κάθε περίπτωση οι ενδεχόμενες συνεργασίες θα συζητηθούν μετά τις εκλογές, λαμβάνοντας υπόψη τους συσχετισμούς που θα προκύψουν αλλά και με βάση το κυβερνητικό μας πρόγραμμα.

Επισημαίνουμε ότι οι διαδικασίες σύγκλησης του Δ.Σ. είχαν παρατυπίες (άρθρο 16 του καταστατικού). Το σημαντικό όμως είναι να μην οδηγηθούμε σε πολιτικά εσφαλμένες κατευθύνσεις και αποφάσεις υπό την πίεση του ασφυκτικού εκλογικού χρόνου.

ΑΝΕΝΤΑΧΟΙ ΕΝΤΟΣ ΣΥΡΙΖΑ 

Αθήνα 2-1-2015

Συμβαίνει μια φορά στα 100 χρόνια, κι όμως, ΚΚΕ και "δορυφόροι"...ετοιμάζουν τη νέα Βάρκιζα...

Κουτσούμπας: Πρωταπριλιάτικο αστείο η στήριξη μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

"Άκουσα κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι το ΚΚΕ ίσως δώσει ανοχή σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται ότι μάλλον βρίσκονται …εκτός τόπου και χρόνου. Παραμονές Πρωτοχρονιάς έχουμε και όχι Πρωταπριλιάς" δήλωσε ο Γ.Γ. της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας στα "Χανιώτικα Νέα". (26/12/2014 Απόσπασμα δημοσίευσης από εδώ)

 

Συμβαίνει μια φορά στα 100 χρόνια, κι όμως,

 ΚΚΕ και "δορυφόροι"...ετοιμάζουν τη νέα Βάρκιζα...

Αναδημοσιεύουμε από  kerasiakrinoi.blogspot.gr

Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, δηλαδή να βρίσκεται αντικειμενικά προ των πυλών της κυβερνητικής εξουσίας, μέσω των βουλευτικών εκλογών, ένα κόμμα καθαρά αριστερό, με αριστερά προτάγματα, προσανατολισμό και αριστερό ιστορικό, είναι από τις συγκυρίες που δημιουργούνται μια φορά στα 100 χρόνια. Πρόκειται δηλαδή για μια ιστορική στιγμή στην οποία συνέτειναν πάρα πολλές και διαφορετικές παράμετροι. Τέτοιες ανάλογες στιγμές στην ιστορία των κοινωνιών έρχονται πολύ σπάνια, στην Ελλάδα δε είναι η πρώτη φορά που η αριστερά βρίσκεται τόσο κοντά στην εξουσία.

Αυτή είναι η κύρια ανάγνωση που οφείλουμε να κάνουμε τούτη την κρίσιμη ώρα, ενώ η κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ είναι αναγκαία σε ένα δεύτερο επίπεδο. 

Συνοπτικά, οι συνθήκες που οδήγησαν σε αυτό το σταυροδρόμι ήταν, αφενός η κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας μέχρι περίπου το 2009-2010, αφετέρου οι ασφυκτικές πιέσεις που της ασκήθηκαν από τις μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων 5 χρόνων και τέλος το γεγονός οτι υπήρχε ένα κομματικός σχηματισμός που είχε τις προϋποθέσεις, τα χαρακτηριστικά και τα αντανακλαστικά να προτάξει μια προοδευτική κοινωνική διέξοδο δια μέσου της εκλογικής οδού. 

Αν μια από αυτές τις τρεις παραμέτρους δεν υπήρχε, τότε σήμερα θα ήμασταν κάπου αλλού, ίσως σε πολύ χειρότερη θέση. Αν π.χ. η ελληνική κοινωνία κουβαλούσε ένα φορτίο πολύ πιο αντιδραστικό, τότε θα είχε στραφεί πλειοψηφικά σε άλλες κατευθύνσεις. Αν δεν της είχαν ασκηθεί τόσο ασφυκτικές πιέσεις σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, επίσης δεν θα είχε ριζοσπαστικοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό. Τέλος, αν δεν υπήρχε ο ΣΥΡΙΖΑ, και υπήρχε π.χ. μόνο το ΚΚΕ με τις γνωστές του θέσεις, φανταστείτε σε τι θέση θα βρισκόμασταν σήμερα, χωρίς καμιά εκλογική διέξοδο και μόνο με μαξιμαλιστικές, φανταστικές δηλαδή επιδιώξεις για το απώτερο μέλλον, δυο τρεις γενιές μετά...!

Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΔΩΡΟΔΟΚΙΑΣ ΤΟΥ ΧΑΪΚΑΛΗ (video)

Γιώργος Αποστολόπουλος. Ο άνθρωπος που κατά τον Παύλο Χαϊκάλη επιχείρησε να τον δωροδοκήσει προκειμένου να ψηφίσει υπέρ του Σταύρου Δήμα για πρόεδρο της δημοκρατίας.
 

Όταν η σπείρα που έχει υφαρπάξει την κυβέρνηση της χώρας προχωράει σε προσομοίωση εκλογής προέδρου δημοκρατίας εξαγοράζοντας βουλευτές, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κανένα λόγο να παραμένει στο κοινοβούλιο νομιμοποιώντας την καταπάτηση του συντάγματος και την αναγνώρηση του αποτελέσματος μιας νόθας διαδικασίας.

Το σύνταγμα εξάλλου δεν επιβάλει την παρουσία των βουλευτών προκειμένου να καταμετρηθεί η πλειοψηφία των τριών πέμπτων (180 βουλευτές) που απαιτούνται για την εκλογή του προέδρου της δημοκρατίας.

Σύνταγμα της Ελλάδας

Άρθρο 32

3. Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται εκείνος που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των δύο τρίτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών. Αν δεν συγκεντρωθεί η πλειοψηφία αυτή, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ύστερα από πέντε ημέρες. Αν δεν επιτευχθεί ούτε στη δεύτερη ψηφοφορία η οριζόμενη πλειοψηφία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ακόμη μία φορά ύστερα από πέντε ημέρες, οπότε εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.

4. Αν δεν επιτευχθεί ούτε και στην τρίτη ψηφοφορία η αυξημένη αυτή πλειοψηφία, η Βουλή διαλύεται μέσα σε δέκα ημέρες από την ψηφοφορία, και προκηρύσσεται εκλογή για ανάδειξη νέας Βουλής...

http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/8c3e9046-78fb-48f4-bd82-bbba28ca1ef5/SYNTAGMA.pdf

«Στεγνά και ξάστερα στο λέω γιατί διαφορετικά θα γίνουμε κόλαση… Τα λεφτά τα έχω κυριολεκτικά τώρα… Το πιο εύκολο πράγματα. Έξι - επτά κατοστάρικα τώρα. Θα τα τσεκάρω ένα – ένα (ΣΣ εννοεί τα χαρτονομίσματα) μήπως είναι ‘’χτυπημένα΄΄ από εγκληματική ενέργεια και στα δίνω αμέσως».

Η συνομιλία συνεχίζεται και ο Αποστολόπουλος αφήνει να εννοηθεί ότι θα «μοιράσει» και σε άλλους βουλευτές. «Υπάρχουν κι άλλοι. Δεν είσαι μόνο εσύ…. Δεν είναι πλάκα… Είναι γνήσια. Πρέπει όμως να τα τσεκάρω γιατί από την απαγωγή του Παναγόπουλου κυκλοφορούν αρκετά νούμερα «χτυπημένα»…».

Πιο κάτω του εξηγεί πως θα τα «ξεπλύνει» μέσω τραπεζικού λογαριασμού στην Ελβετία και κατόπιν τοποθετήσεως τους σε ράβδους χρυσού. «Όταν περάσει η φασαρία τον Φλεβάρη θα τα κάνουμε χρυσό. Λίγα - λίγα. Δέκα - δέκα , είκοσι – είκοσι. Σιγά - σιγά. Είμαι σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά. Να βελτιώσεις και συ λιγάκι τη ζωή σου».

Ο Αποστολόπουλος επιμένει ότι η συναλλαγή πρέπει να γίνει πάραυτα: «Αν δεν το κάνουμε απευθείας δεν θα ψηφίσεις». Ο Χαϊκάλης αντιπροτείνει: « Αύριο το πρωί;». «Αύριο το πρωί όχι . Θα χρειαστεί τουλάχιστον μία μέρα… Θα στα φέρω εδώ για λόγους ασφαλείας. Στα φέρνω και στ΄ ακουμπάω στα ποδαράκια σου», του λέει ο Αποστολόπουλος.

Πηγές : tvxs.gr   kartesios.com

Δεν πρόκειται για εκλογή προέδρου δημοκρατίας. Πρόκειται για σκόπιμη πρόκληση χάους και μεθοδευμένου κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος

Τί λόγους έχει, μετά από τις καταιγιστικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών, να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ στο κοινοβούλιο και να νομιμοποιήσει με την παρουσία του μια προσομοίωση εκλογής προέδρου δημοκρατίας που δεν είναι πλέον τίποτε άλλο παρά η συνέχιση μιας μαφιόζικου τύπου διακυβέρνησης και ένα μεθοδευμένο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα από τη συγκυβέρνηση Σαμαροβενιζέλου και την ευρωπαϊκή εγκληματική τραπεζική συμμορία που έχει καταλάβει τη χώρα;

Έχουμε και λέμε:

Greeceelection: EU finance chief flies into Athens as Grexit fears mount

Σε ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας Guardian Στενόςσυνεργάτης του Σαμαρά παραδέχεται την ύπαρξη εκστρατείας τρόμου και χαρακτήρισε την επιχείρηση τρομοκράτησης ως «win-win»  λέγοντας ότι «ακόμα και αν χάσουμε στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας πάλι θα βγούμε κερδισμένοι επειδή οι ψηφοφόροι θα κατηγορήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ για το χάος που προκλήθηκε και αυτό θα μας εξασφαλίσει τη νίκη στις εθνικές εκλογές».

Τί εννοεί αναφερόμενος στο "χάος που θα προκληθεί" ο ανώνυμος στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού(;) της χώρας; 

Η "κρίση" είναι πόλεμος. Να βγούμε από το λήθαργο.

Οι μέρες που έρχονται και οι πολιτικές(;) μάχες που δίνονται και θα δοθούν θα είναι για το λαό μας και το μέλλον του τόσο καθοριστικές όσο θα ήταν η έκβαση ενός κυριολεκτικού πολέμου.

Η νοθρότητα ωστόσο με την οποία η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει την επίθεση που δέχεται από το πολεμικό σχέδιο "κρίση" και η παραίτηση που επιδεικνύει στην προδιαγεγραμμένη μοίρα του αφανισμού της δεν τη χωράει το μυαλό μας, τουλάχιστον όσων από μας υπερασπιζόμαστε τον ανθρώπινο πολιτισμό σαν μια συλλογική κατάκτηση της ανθρωπότητας με στόχο την επιβίωση και την ευημερία της.

Οι δυνάμεις του κεφαλαίου βρίσκονται εκτός του ανθρώπινου πολιτισμού.

Είναι εχθρικές προς την συλλογική ύπαρξη της ανθρωπότητας, πράγμα που σημαίνει εχθρικές ως προς την ύπαρξη της ανθρωπότητας συνολικά. 

Αυτός είναι και ο λόγος που δεν διστάζουν να εκμεταλλεύονται, να βασανίζουν, να κλέβουν να δολοφονούν, να αφανίζουν όσους δεν έχουν τα μέσα να αντισταθούν.

Οι εχθροί της ανθρωπότητας μας έχουν δείξει το πρόσωπό τους.

Γιατί δεν το βλέπουμε ενώ μας το σπρώχνουν μπρός στα μάτια μας;    

Γιατί δεν είμαστε σε θέση να τους στείλουμε στο διάολο;

Διαλέγουμε λίγες σκέψεις από τον ψυχίατρο, ψυχαναλυτή Νίκο Σιδέρη και την παρουσίαση του πρόσφατου βιβλίου του «Το κατά Διαβόλου Ευαγγέλιο» που κυκλοφόρησε από το «Μεταίχμιο»: μια «πολιτική ψυχολογία της κρίσης», στην οποία αναδεικνύει τον παραλογισμό του κυρίαρχου πολιτικο-μιντιακού λόγου, εξετάζει τις νοσηρές του επιπτώσεις στην ψυχή και το μυαλό μας, και προτείνει αντίδοτα ικανά να δώσουν τέλος στο παρατεταμένο «πένθιμο μούδιασμα» που δίνει γύρω μας τον τόνο, στρέφοντάς μας προς έναν «δημοκρατικό ανθρωπισμό».

 

Το σημερινό μοντέλο πολιτικής λειτουργίας στην Ελλάδα εμφανίζει ανησυχητικές αναλογίες μ' εκείνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ισχυρίζεται ο Σιδέρης, στο μέτρο που οι κυβερνώντες καλλιεργούν και εμπεδώνουν στην κοινωνία νοοτροπίες υποταγής.

Η βιοεξουσία του Μνημονίου και οι κρυφοί μηχανισμοί που προσπαθούν να μας αλλάξουν*

Πηγή : koutipandoras.gr 6.12.2014

Του Μάκη Ανδρονόπουλου

Τι κρύβεται πίσω από τη νέα επίθεση διαβολής των Ελλήνων από τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης  και τους Έλληνες πολιτικούς που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του Βερολίνου; Και γιατί ταυτόχρονα, απαιτούν και επιβάλουν νέα σκληρά ταξικά μέτρα;

Καθώς πλησιάζει η ώρα της απαλλαγής, το Βερολίνο επιδιώκει να ποδηγετήσει τον ελληνικό λαό ενεργώντας σε δύο επίπεδα: πρώτον, επιχειρεί να κλειδώσει οικονομικά και νομοτεχνικά την επόμενη κυβέρνηση σε τετελεσμένα (νέο μνημόνιο, συνταγματοποίηση των μνημονιακών νόμων, ιδιωτικοποιήσεις κλπ) και δεύτερον, να προκαλέσει την ηττοπάθεια και την υποταγή στον ανορθολογισμό των πολιτικών του.

Η συστηματική διαβολή των Ελλήνων άρχισε από το πρώτο κιόλας μνημόνιο του Γιώργου Παπανδρέου, στον οποίο μάλιστα ο Σαρκοζί του είπε κατάφατσα ότι είναι ψυχοπαθής, ένα προσβλητικό  χαρακτηρισμό που ξεπερνούσε το πρόσωπο και ακουμπούσε τη χώρα. Είχε προηγηθεί μια βροχή με χαρακτηρισμούς για τους Έλληνες όπως τεμπέληδες, κλέφτες, ψεύτες, φοροφυγάδες, καθώς επίσης η προσβολή εθνικών συμβόλων. Και φυσικά, ανάλογα με τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, η συστηματική αυτή διαβολή επανέρχεται σε μια προσπάθεια να ενοχοποιηθεί οριστικά και αμετάκλητα ο ελληνικός λαός.

Λογικό είναι να μη σας νοιάζει για το Ρωμανό... Μήπως νοιαστήκατε για τα παιδιά σας;

Πηγή : alfavita.gr

Έξι χρόνια μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου

Του Δημήτρη Παπαδημητρίου

Έτσι λοιπόν έξι χρόνια μετά το φόνο του Γρηγορόπουλου ένα συνονθύλευμα ημιμαθών και ηλιθίων, θρασύδειλων «πουθενάδων», συμπλεγματικών απολιτίκ, φασιστοειδών και βολεμένων νεόπλουτων δεν ενδιαφέρονται και πολύ για το αν θα πεθάνει και ο Ρωμανός ή όχι.

 Και μάλιστα έχουν και …«ισχυρά» επιχειρήματα…

• «Όταν πήρε το καλάσνικοφ δεν ήθελε να σπουδάσει;»
• «Άντε ρε το πλουσιόπαιδο!»
• «Να μη λήστευε τράπεζες τότε!»
• «Για τα δικά μας τα παιδιά ποιος νοιάστηκε;»
• «Δηλαδή να σπουδάσουν και όλοι οι άλλοι εγκληματίες της φυλακής;»
• «Ψόφο στον βρωμοαναρχικό!”»
 
Έχω λοιπόν να σας πω και γω ότι σας καταλαβαίνω, είναι λογικό να σκέφτεστε έτσι.

Γιατί δεν πιστεύουμε τα μάτια μας;

Πηγή : tvxs.gr

Το παρακάτω άρθρο φωτίζει μιά ακόμα πτυχή του γεγονότος πως είναι αποτελεσματικότερη η χειραγώγιση των κοινωνιών και η διακυβέρνησή τους μέσω του φόβου και της επιθυμητής πλάνης παρά μέσω των επιχειρημάτων. Οι διαχειριστές κάθε εξουσίας το γνωρίζουν καλά. Γι αυτό ακριβώς η αριστερά δεν μπορεί να είναι πειστική αν δεν μπορεί πλάϊ στα λογικά επιχειρήματα να συγκινήσει και οραματικά την κοινωνία.

Διαβάστε το παρακάτω ενδιαφέρον άρθρο:

Του Chris Mooney

«Ένας Πεπεισμένος Άνθρωπος είναι ο άνθρωπος που δύσκολα αλλάζει. Πες του ότι διαφωνείς και σε αποστρέφεται. Δείξ’ του γεγονότα ή σχήματα και αμφισβητεί τις πηγές σου. Απευθύνσου στη λογική του και δεν θα καταλάβει αυτό που θες να πεις». Αυτά έγραψε ο Leon Festinger, βραβευμένος ψυχολόγος του Πανεπιστημίου του Stanford, σε μία ενότητα που θα μπορούσε να σχετίζεται με την μη αποδοχή της κλιματικής αλλαγής -την επίμονη απόρριψη, από πολλούς ανθρώπους σήμερα, αυτού που γνωρίζουμε για την υπερθέρμανση του πλανήτη και τις ανθρωπογενείς αιτίες της. Αλλά ήταν πολύ νωρίς τότε για αυτό –ήταν στη δεκαετία του πενήντα- και αυτό που περιέγραφε ο Festinger ήταν μία διάσημη περίπτωση έρευνας στην ψυχολογία.

Ο Festinger και διάφοροι συνάδελφοί του είχαν διεισδύσει στην ομάδα ‘the Seekers’, μια σέχτα του Chicago στην Αμερική της οποίας τα μέλη πίστευαν ότι επικοινωνούν με εξωγήινους, συμπεριλαμβανομένου του «Sananda», τον οποίον πίστευαν ως την πνευματική ενσάρκωση του Ιησού Χριστού. Η ιδρυτής της σέχτας αυτής ήταν η Dorothy Martin, αφοσιωμένη στη μεταφυσική θεωρία της Διανόησης, η οποία μετέφερε τα διαγαλαξιακά μηνύματα από τους εξωγήινους μέσω πνευματικής και αυτόματης γραφής.