ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ, ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΦΟΡΕΑ. Της Ελένης Πορτάλιου

Σύνταγμα, 10-10-2015

Αναδημοσιεύουμε από : enosy.blogspot.gr

της Ελένης Πορτάλιου

Χωρίς να έχει ανοίξει ένας ουσιαστικός διάλογος για τον χαρακτήρα του πολιτικού φορέα και χωρίς να υπάρχουν δημόσιες τοποθετήσεις από όλες τις πλευρές δημιουργούνται με πράξεις και παραλείψεις φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του. Αυτές οι πρακτικές, δοκιμασμένες από το παρελθόν, έχουν αποδειχθεί ατελέσφορες. Υποθέτοντας ότι η συζήτηση δεν έχει εξαντληθεί αλλά τώρα αρχίζει καταθέτω δημόσια τη δική μου συμβολή

Να συζητήσουμε για να δημιουργήσουμε

ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ, ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΦΟΡΕΑ

με τη μέθοδο της κριτικής/αυτοκριτικής μέσα στην ιστορία

και της ανταπόκρισης στις ανάγκες των λαϊκών τάξεων σήμερα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η συζήτηση για τον χαρακτήρα του πολιτικού φορέα, που θα δημιουργηθεί με πρωτοβουλία της Λαϊκής Ενότητας και φιλοδοξία να συγκεντρώσει ευρύτερες δυνάμεις, έχει ήδη ξεκινήσει. Παρακινείται από την ειλικρινή αγωνία του κόσμου που αντέδρασε στη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ και πήρε μέρος στο εγχείρημα της ΛΑΕ, έχοντας ανοιχτούς λογαριασμούς με το παρελθόν, σοβαρά ερωτήματα αλλά και ελπίδες για το μέλλον.

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε ποσοστό 27% στις εκλογές του 2012 υπήρξε μία σύντομη, καθόλου στοχαστική, συζήτηση για το νέο κόμμα, που έλαβε την οριστική του μορφή στο ιδρυτικό συνέδριο τον Ιούνιο του 2013. Είχα καταθέσει τότε ένα εκτενές κείμενο με τίτλο «Για ένα μαζικό, δημοκρατικό αριστερό κόμμα», το οποίο δημοσιεύτηκε στην Ίσκρα (4/7/2012) και στα Ενθέματα της Αυγής (15/7/2012), από το οποίο αντλώ βασικά στοιχεία της επικαιροποιημένης προσέγγισης ενός μαζικού, δημοκρατικού αριστερού πολιτικού φορέα σήμερα.

Η μορφή της πολιτικής οργάνωσης δεν μπορεί να συζητηθεί σοβαρά χωρίς αναφορές στη θεωρία/ες του κράτους και την ιστορία (ιστορικότητα των μορφών, ιστορική συγκυρία). Το λεγόμενο οργανωτικό ζήτημα δεν πρέπει να τίθεται ως ένα σύνολο κανονιστικών ρυθμίσεων που τακτοποιούν σχέσεις μεταξύ τάσεων και ομάδων, οι οποίες ήδη συμμετέχουν ή θα συμμετάσχουν στη νέα Λαϊκή Ενότητα.

Πώς μπορούμε να συνεχίσουμε; του Ηλία Ιωακείμογλου

Αναδημοσίευση από : rednotebook

του Ηλία Ιωακείμογλου

Η παρούσα ιστορική στιγμή απαιτεί, νομίζω, να απαντήσουμε σε δύο κρίσιμα ερωτήματα. Το πρώτο ερώτημα είναι αν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε, ακόμη και εάν η ήττα που υποστήκαμε είναι συντριπτική. Το δεύτερο ερώτημα είναι με ποιον τρόπο να συνεχίσουμε.

1. Η κρίση του καπιταλισμού και της αστικής ηγεμονίας συνεχίζεται

Σε ό,τι αφορά το πρώτο ερώτημα, θα ήθελα να θυμίσω από πού ξεκινήσαμε. Η συγκυρία που απετέλεσε την αφετηρία της ανόδου της Αριστεράς στην Ελλάδα περιελάμβανε πολλά στοιχεία, αλλά το κυριότερο ήταν ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη, σε όλες τις χώρες του αναπτυγμένου καπιταλισμού, το σύστημα βρίσκεται σε κρίση πολιτικής ηγεμονίας. Πολιτική ηγεμονία δεν σημαίνει ότι κυβερνάει αυτός που έχει το πάνω χέρι: πολιτική ηγεμονία σημαίνει ότι κυβερνάει αυτός ο οποίος παρουσιάζει ένα πολιτικό σχέδιο το οποίο εξυπηρετεί μεν το ιδιοτελές συμφέρον μιας κοινωνικής τάξης, αλλά ταυτόχρονα έχει τη δυνατότητα να παρουσιάζει το σχέδιο αυτό ως σχέδιο που εξυπηρετεί το γενικό συμφέρον. Η πολιτική δύναμη της αστικής τάξης βασίζεται γενικά σε αυτήν την ικανότητα, να εμφανίζει ως γενικό συμφέρον το δικό της, ταξικό, ιδιοτελές συμφέρον. Εδώ και αρκετά χρόνια όμως, μετά την έναρξη της κρίσης, αυτή είναι μια συνθήκη που η αστική τάξη δεν μπορεί πια να διασφαλίσει.

Εκπομπή της ΕΡΤ3 για τις διατλαντικές συμφωνίες εμπορίου TTIP - CETA - TiSA.

15.10.2015

Πηγή :  dialektika.gr

Βιντεοσκοπημένη η εκπομπή AllErt3, που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2015 στην ΕΡΤ3 κατά την περίοδο των Διεθνών Ημερών Δράσης (10-17 Οκτ. 2015) ενάντια στις διατλαντικές συμφωνίες εμπορίου TTIP - CETA - TiSA.

Στο στούντιο συζητούν οι Κώστας Νικολάου, Αλέξανδρος Γεωργόπουλος και Λάζαρος Αγγέλου με τη Χριστίνα Σιγανίδου.

Το βίντεο της εκπομπής υπάρχει στη διεύθυνση:

http://webtv.ert.gr/ert3/15okt2015-allert3/

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ του Μπορίς Καγκαρλίτσκι*

Αναδημοσίευση από : iskra


Τίτλος του πρωτότυπου άρθρου στα ρωσικά : Прощание с Элладой

του  Μπορίς Καγκαρλίτσκι*

ΜIA ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 20ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΟ ΡΩΣΟ ΜΑΡΞΙΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΟ  

Mετάφραση από τα ρωσικά-επιμέλεια κειμένου: Βασίλης Μακρίδης**

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ 

Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στις 03/10/2015 στην αριστερή-μαρξιστική ρωσική ιστοσελίδα Rabkor.ru, της οποίας αρχισυντάκτης και ουσιαστικός δημιουργός είναι ο ίδιος ο συγγραφέας του. Αποτελεί μια εξαιρετικά οξυδερκή και χωρίς λεκτικές «περικοκλάδες» ανάλυση της κατάστασης που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες και διαμέσου των αποτελεσμάτων των τελευταίων βουλευτικών εκλογών. Ο Μπορίς Καγκαρλίτσκι είναι ιδιαίτερα σκληρός, αλλά απολύτως δίκαιος στις εκφράσεις του και λέει τα πράγματα με τ' όνομά τους. Η ιδιαίτερη αξία του άρθρου έγκειται στο γεγονός, ότι προέρχεται: α) από το εξωτερικό, όπου η γνώση της λεγόμενης «ελληνικής πραγματικότητας» είναι, αρκετές φορές ελλειπής και β) από συνεπείς αριστερές-μαρξιστικές θέσεις, που δεν μένουν μόνο στις διαπιστώσεις, αλλά προχωρούν και στο «δια ταύτα», καταλήγοντας σε συμπεράσματα ιδιαίτερα χρήσιμα για την ελληνική και την ευρωπαϊκή Αριστερά.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του άρθρου: 

 (Σκίτσο που συνοδεύει το πρωτότυπο άρθρο)

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

Αφότου βγήκαν τα τελικά αποτελέσματα των ελληνικών εκλογών και κατακάθισε ο πληροφοριακός κουρνιαχτός των πολυάριθμων σχολίων, τα νέα από την Αθήνα μετατοπίστηκαν σε δεύτερο πλάνο ή εξαφανίστηκαν εντελώς από τις σελίδες του Τύπου. Στο μεταξύ όμως, η σημασία αυτού που συνέβη στις 20 Σεπτεμβρίου 2015 κάθε άλλο παρά έχει έχει κατανοηθεί πλήρως – όχι μόνο εκτός Ελλάδας, αλλά και μέσα στην χώρα.

Η Ελλάδα υφίσταται μιαν ανεπανάληπτη ιστορική καταστροφή. Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κατάφερε όχι μόνο να «σπάσει» ψυχολογικά τον ίδιο του το λαό, αλλά και να καταστρέψει πολιτικά την ελληνική Αριστερά. Με άλλα λόγια, κατάφερε να πετύχει αυτό που δεν πέτυχαν ούτε οι Γερμανοί κατακτητές τα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ούτε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ το 1944-1945, ούτε οι «μαύροι συνταγματάρχες», ούτε οι εναλλασσόμενες μεταξύ τους δεξιές κυβερνήσεις – δημοκρατικές και... όχι και τόσο. Οι συνέπειες αυτού του γεγονότος για την ελληνική Δημοκρατία θα διαφανούν πολύ σύντομα, δεδομένου ότι το να υπολογίζει κανείς στην αποτελεσματική λειτουργία των δημόσιων, ακόμη και των κονωνικών Οργανισμών σε μια τέτοια κατάσταση δεν είναι δυνατό. Κατ' ουσίαν η χώρα είναι καταδικασμένη σε μια συλλογική παράλυση βούλησης, που εμποδίζει την επιτυχημένη άσκηση οποιασδήποτε πολιτικής, συμπεριλαμβανομένης και της νεοφιλελεύθερης.

Προγραμματικές Δηλώσεις Τσίπρα - Καμμένου. Υιοθέτηση του Μνημόνιου-3 και αδίστακτα ψέματα

Αναδημοσίευση από : pemptokyma.wordpress.com

πηγή: Κόντρα

Η ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων από τον πρωθυπουργό ήταν στο παρελθόν ένα σόου. Ο νικητής των εκλογών, περιχαρής και ανακουφισμένος μετά τη νίκη του, κατέθετε ένα ευχολόγιο, έχοντας εκ των προτέρων κερδισμένες τις εντυπώσεις. Οι ηττημένοι προσπαθούσαν με τη σειρά τους να κερδίσουν κάποιες εντυπώσεις, αποδομώντας σημεία των προγραμματικών δηλώσεων. Η προσπάθειά τους απέδιδε λιγότερο ή περισσότερο, ανάλογα με την έκταση της ήττας τους, που είχε προηγηθεί.  Αλλον αέρα έχεις όταν χάνεις με δυο-τρεις μονάδες και άλλον όταν ο νικητής σε έχει κατατροπώσει. Αλλον όταν έχεις ανεβάσει το ποσοστό σου σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές και άλλον όταν το ποσοστό σου έχει πέσει. Οι υπουργοί και οι βουλευτές δίνουν επίσης τα δικά τους σόου, απευθυνόμενοι στην ιδιαίτερη εκλογική τους πελατεία (τα βίντεο θα παίξουν στους τοπικούς σταθμούς, οι τοπικές φυλλάδες θα γράψουν ρεπορτάζ, θα βάλουν και φωτογραφίες).

 

Οι προγραμματικές δηλώσεις που διάβασε ο Τσίπρας την περασμένη Δευτέρα, όμως, δεν είχαν την αίγλη ανάλογων σόου του παρελθόντος. Ουδείς ασχολήθηκε ιδιαίτερα μ’ αυτές, γιατί οι πάντες γνωρίζουν ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κυβέρνηση με την κλασική έννοια του όρου. Υπάρχει απλώς μια ομάδα διαχείρισης, η οποία δεν έχει κανένα περιθώριο άσκησης πολιτικής. Ακόμα και τα νομοθετήματά της πρέπει προηγουμένως να περνούν από τον έλεγχο του τεχνοκρατικού κουαρτέτου που εκπροσωπεί τους δανειστές. Οταν εκλείπει το ελάχιστο ενδιαφέρον, δεν μπορείς να κάνεις σόου. Θυμίζεις ηθοποιό που παίζει με άδεια καθίσματα από κάτω. Ακόμα και οι γνωστές κορόνες, που δίνουν το έναυσμα για να ξεσπάσει σε χειροκροτήματα ο κοινοβουλευτικός λόχος, ήταν ελάχιστες αυτή τη φορά. Και βέβαια, οι λέξεις «καταργούμε το μνημόνιο», κεντρικό μοτίβο των προγραμματικών δηλώσεων στις 8 του περασμένου Φλεβάρη, αυτή τη φορά δεν ακούστηκαν καθόλου.

Τι να τις κάνεις τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, όταν την ίδια ώρα στις Βρυξέλλες, στη συνεδρίαση του Eurogroup και στο περιθώριό της, ο Τσακαλώτος, ο Χουλιαράκης και οι σύμβουλοί τους καθόριζαν τη λίστα των προαπαιτούμενων της πρώτης αξιολόγησης του τρίτου Μνημόνιου; Και μάλιστα τα καθόριζαν χωρίς εντάσεις με τους εκπροσώπους των δανειστών, σαν μια καλή τεχνοκρατική παρέα, στο πλαίσιο της οποίας το κάθε μέρος ξέρει ποια είναι τα δικαιώματα και ποιες οι υποχρεώσεις του. Ακόμα και ο Σόιμπλε υπήρξε απολύτως φιλικός προς την ελληνική πλευρά, δηλώνοντας όταν έφτασε για τη συνεδρίαση, πως είναι πολύ νωρίς για να μιλήσει κανείς για καθυστέρηση από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης.

Ο Τσίπρας, λοιπόν, δεν μπορούσε να δώσει το σόου του περασμένου Φλεβάρη. Δεν τον έπαιρνε, κατά το κοινώς λεγόμενο. Προσπάθησε, όμως, να δώσει στις προγραμματικές δηλώσεις του έναν αέρα αισιοδοξίας. Πώς; Καταφεύγοντας στα αγαπημένα του ψέματα. Χοντρά ψέματα, με αδίστακτο τρόπο, όπως πάντοτε.

Ο Τσίπρας ως ψυχολογική επινόηση

Στο βιβλίο του Το Μέλλον Μιας Αυταπάτης, ο Φρόυντ θεμελίωσε την εξήγησή του για τη θρησκευτική πίστη, στη δίψα του ανθρώπινου όντος για ένα Υπερ-όν. Ο Φρόυντ είχε σχηματίσει την εντύπωση ότι η ακεραιότητα της ομάδας εξαρτιόταν από την ύπαρξη ενός προσώπου που ανήκε σε ανώτερη τάξη, το οποίο προωθεί την αυταπάτη ότι αγαπά εξίσου όλα τα μέλη. «Είμαστε κυβέρνηση όλων των Ελλήνων», αν με εννοείς.

GENERATIONS II, Ακρυλικό σε καμβά, του Ephrem Kouakou, καλλιτέχνη από την Ακτή Ελεφαντοστού 

Πηγή: the press project


του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Ή «θα αποκαταστήσουμε τις αδικίες, αυτή η βουλή θα σφραγίσει την έξοδο από την κρίση, μια Ελλάδα που θα μπορεί να κρατά τους νέους της εδώ, είμαστε αποφασισμένοι να συγκρουστούμε και θα συγκρουστούμε για την κοινωνική δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια, οι πολλοί μπαίνουν πάνω από το κέρδος των λίγων» κ.λπ. προγραμματικά μπλά μπλά.

Ο Φρόυντ είχε εντυπωσιαστεί από ένα μυθιστόρημα του 1903 με τίτλο Όταν Ήταν Σκοτάδι, στο οποίο η θεϊκή ιδιότητα του Χριστού αμφισβητούνταν και τελικά αναιρούνταν. Το μυθιστόρημα απεικόνιζε τα καταστροφικά αποτελέσματα που είχε κάτι τέτοιο στο δυτικό πολιτισμό. Σταθεροί ως τότε κοινωνικοί θεσμοί διαλύονταν ο ένας μετά τον άλλο, αφήνοντας μόνο κοινωνικό χάος και ιδεολογικά ερείπια.

Αν, ο Φρόυντ,  ζούσε στην Ελλάδα των Μνημονίων είναι βέβαιο πως δεν θα χρειαζόταν να μελετήσει την μυθιστορηματική εξέλιξη του «Σκοταδιού», αφού θα βίωνε από πρώτο χέρι τη διάλυση των κοινωνικών θεσμών, το κοινωνικό χάος και τα ιδεολογικά ερείπια (ιδιαίτερα της Αριστεράς) που επισώρευσε το μνημονιακό Σκοτάδι. Πιθανά, θα αναρωτιόταν όμως, μήπως, ακριβώς αυτή η οδυνηρή πραγματικότητα μπορούσε να αναστραφεί με την επινόηση ενός Ηγέτη. Γιατί, μπορεί η πρωτόλεια φροϋδική ανάλυση να μας επισημαίνει ότι οι στέρεοι συλλογικοί-κοινωνικοί-ομαδικοί δεσμοί γίνονται χάρτινοι, αν ο ηγέτης χαθεί, δεν μας λέει όμως τίποτα για το τι συμβαίνει όταν οι συλλογικοί δεσμοί έχουν ήδη γίνει «πέτσινοι» ή είναι σχεδόν ανύπαρκτοι; Μήπως ο «ηγέτης», σ’ αυτή την περίπτωση, μπορεί να επινοηθεί; Μήπως «πρέπει» ακόμη και να «εφευρεθεί»;  Μήπως είναι ανάγκη να χρησιμοποιηθεί σαν ασπίδα ή σαν φίλτρο του σοβαρού -οιονεί- υπαρξιακού άγχους που διακατέχει τα λαϊκά στρώματα;

Ενάντια στην TTIP: Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2015 δημόσιες δράσεις σε όλες τις πόλεις του κόσμου

Πηγή : hitandrun.gr

 

Το Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2015 δημόσιες δράσεις 

σε όλες τις πόλεις του κόσμου

Κάλεσμα Δράσης

Εμπόριο υπέρ των ανθρώπων όχι των εταιρειών!

Σταματήστε τις ληστρικές εμπορικές συμφωνίες TTIP, CETA, TiSA και TPP!

  

Όχι στην υφαρπαγή επιχειρήσεων ηλεκτρικής ενέργειας, νερού και στην ιδιωτικοποίηση της υγείας, της παιδείας και των κοινών αγαθών.

Ναι στην προστασία των εργαζομένων και των καταναλωτών.

Ναι στην ελευθερία των σπόρων – ΟΧΙ στους Γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (μεταλλαγμένα).

Για μια νέα Ευρώπη της αλληλεγγύης.

TTIP = Συμφωνία για το εμπόριο μεταξύ Ε.Ε. – Η.Π.Α.

CETA = Συμφωνία για το εμπόριο μεταξύ Ε.Ε.-Καναδά

TiSA = Εμπορική Συμφωνία για την Ανταλλαγή Υπηρεσιών

TPP = Διαηπειρωτική Συμφωνία Εμπορίου

Εμείς, οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, συνδικάτα, αγρότες και απλοί μαχητές από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού δηλώνουμε την αντίθεση μας στις TTIP, CETA, TiSA και TPP. Αυτές οι Φριχτές Εμπορικές Συμφωνίες απειλούν την Δημοκρατία μας, τον τομέα των Δημοσίων Υπηρεσιών, τα Κοινωνικά & Περιβαλλοντικά πρότυπα, και θέτουν σε κίνδυνο την μικρής κλίμακας ποιοτική γεωργία, τα διατροφικά και φαρμακευτικά πρότυπα, την απαραίτητη ενεργειακή μετάβαση, και το δικαίωμα και δυνατότητα μας να αναμορφώσουμε την κοινωνία προς το καλύτερο. Οι δικαιούχοι αυτών των συμφωνιών είναι οι μεγάλες εταιρείες που τις έχουν σχεδιάσει και προωθήσει, δεν είναι οι πολίτες.

Στην Ευρώπη, το κίνημα κατά της TTIP και CETA έχει αυξηθεί μαζικά κατά τα τελευταία δύο χρόνια. Στις 6 Οκτωβρίου, η πρωτοβουλία των Ευρωπαίων πολιτών ενάντια στην TTIP και CETA θα ολοκληρώσει το έτος με πάνω από 2.6 εκατομμύρια υπογράφοντες. Για να γιορτάσουμε αυτήν την επιτυχία και για να ενισχύσουμε τα αιτήματά μας, εμείς θα κατέβουμε στους δρόμους στις 10 Οκτωβρίου. Την ίδια στιγμή, χιλιάδες θα διαδηλώσουν απ άκρη σ άκρη σε όλη την Ευρώπη, και θα συναντηθούν στις Βρυξέλλες με σκοπό να μπλοκάρουν τον Οκτώβριο την Ευρωπαϊκή Σύνοδο, και να πουν ΟΧΙ στην λιτότητα, στην φτώχεια και στην TTIP.

Ευρωβουλή 10.6.2015: Με ευθύνη 4ρων ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και 2 του ΚΚΕ δεν καταψηφίστηκε η TTIP !

Η Διατλαντική Συμφωνία Συνεργασίας Εμπορίου και Επενδύσεων (Transatlantic Trade Investment Partnership – TTIP) βρίσκεται απ' ό,τι όλα δείχνουν στο τελικό στάδιο μετά από πολύχρονες, άκρως απόρρητες και απόλυτα μυστικές, διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ.

Πηγή : http://ec.europa.eu/trade/policy/in-focus/ttip/

Η συμφωνία την οποία η επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής την προπαγανδίζει πλέον ανοιχτά με το παραπλανητικό - new speak -  σύνθημα : "Η Διατλαντική Συμφωνία Συνεργασίας Εμπορίου και Επενδύσεων Κάνει την εμπορική δουλειά για σένα", αποτελεί την "τελική λύση" των αγορών και των πολυεθνικών ενάντια στις ελευθερίες και τα δικαιώματα των κοινωνιών της Ευρώπης και το τελειωτικό χτύπημα στις ανεμικές πλέον δημοκρατίες και την οριακή έστω σήμερα ανεξαρτησία των κρατών απέναντι στις ανεξέλεγκτες δυνάμεις του παγκόσμιου κεφαλαίου. 

Στον αντίποδα, εκατομμύρια άνθρωποι απο όλες τις χώρες της Ευρώπης οργανώνουν καμπάνιες, συλλογή υπογραφών, κάνουν δεκάδες διαδηλώσεις και προωθούν την αντιπληροφόρηση ενημέρωσης των κοινωνιών απέναντι στο επερχόμενο μυστικό σχέδιο απόλυτης κατάλυσης όλων των κατακτημένων κοινωνικών και πολιτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων τους από το εταιρικό συμφέρον των αμερικανικών και ευρωπαϊκών οικονομικών και βιομηχανικών κολοσσών. 

Η πανευρωπαϊκή καμπάνια συλλογής υπογραφών έχει συγκεντρώσει πάνω από 3 εκατομμύρια υπογραφές : 

Self-organised European Citizens’ Initiative againstTTIP and CETA

Μεγάλα ερωτηματικά για τη στάση των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ / ΑΝΕΛ.

Σχετικά με τη στάση της κυβέρνησης, διαβάστε το άρθρο του Γεράσιμου Λιβιτσάνου : Γιατί η κυβέρνηση αρνείται να πάρει θέση για την TTIP; 

 

Σχετικά με τη στάση των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ

Στις 10 Ιουνίου 2015, η επικύρωση της συμφωνίας έφτασε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την ελληνική κοινωνία προσηλωμένη στα εσωτερικά ζητήματα και υπνωτισμένη από τις δήθεν διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές αλλά και με τα ελληνικά ΜΜΕ σε σιγή ασυρμάτου σχετικά με το ζήτημα της TTIP και την επικείμενη ψήφισή της από το Ευρωκοινοβούλιο.

Στις 10 του Ιούνη ο ΣΥΡΙΖΑ είχε 6 εκλεγμένους ευρωβουλευτές από τις ευρωεκλογές του 2014.

Τους :  Μανώλη Γλέζο, Σοφία Σακοράφα, Δημήτρη Παπαδημούλη, Κωνσταντίνα Κούνεβα, Κωνσταντίνο  Χρυσόγονο και Στέλιο Κούλογλου (αντικατέστησε τον παρετηθέντα λόγω υπουργοποίησής του Γιώργο Κατρούγκαλο). [1]

Δημοσιεύτηκε το πόρισμα της "Επιτροπής Αλήθειας" της Βουλής για το 3ο Μνημόνιο - Τσίπρα

Δημοσιεύτηκε το πρωί της Κυριακής 4.10.2015 το πόρισμα της "Επιτροπής Αλήθειας της Βουλής για το δημόσιο χρέος" για το 3ο Μνημόνιο.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, 20 λεπτά πριν εκπνεύσει η θητεία της και παραδώσει την έδρα του προέδρου της Βουλής, έδωσε στη δημοσιότητα το πόρισμα της «Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους» για το Τρίτο Μνημόνιο – Τσίπρα, ασκώντας κριτική τόσο στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ / ΑΝΕΛ όσο και στον Αλέξη Τσίπρα προσωπικά.

Διαβάστε ορισμένα αποσπάσματα του πορίσματος όπως δημοσιεύονται στο tvxs.gr

και ολόκληρο το κείμενο του πορίσματος

«Το Τρίτο Μνημόνιο Κατανόησης, όπως και η δανειακή σύμβαση που υπογράφτηκε τον Αύγουστο του 2015, είναι παράνομα, αθέμιτα και απεχθή, γιατί αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν τον παράνομο, αθέμιτο και απεχθή χαρακτήρα του υφιστάμενου ελληνικού χρέους, καθώς και την απεχθή, παράνομη και αθέμιτη φύση των μέσων με τα οποία χρηματοδοτήθηκε το χρέος από το 2010 μέχρι τις αρχές του 2015», αναφέρεται στο πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος. η Επιτροπή υπογραμμίζει επίσης ότι η δανειακή συμφωνία του Ιουλίου και το νέο Μνημόνιο «παραβιάζουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα του ελληνικού λαού (τόσο τα αστικά και πολιτικά, όσο και τα κοινωνικοοικονομικά δικαιώματα), όπως αυτά καθορίζονται στο ελληνικό Σύνταγμα και στο Διεθνές Δίκαιο (συμβατικό και εθιμικό)».

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΩΣ ΛΑΕ (του Δημήτρη Μπελαντή)

Toυ Δημήτρη Μπελαντή

(Απόσμασμα από το κείμενο: 

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2015-
ΕΝΑΣ ΠΡΩΤΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ)

Αναδημοσιεύουμε από : ΕΟΣ

Το βασικό πράγμα που οφείλουμε να κάνουμε ως ΛΑΕ, εκτός από την άμεση εμπλοκή μας στα αντιμνημονιακά και αντικαπιταλιστικά κινήματα, είναι το να μην κλείσουμε εύκολα τον διάλογο για το τι έφταιξε, να μην μπούμε σε μια εύκολη και αδιέξοδη λογική γρήγορης συγκρότησης, γρήγορης συγκρότησης οργάνων, συνεδριακών διαδικασιών , καταστάσεων που παγιώνουν και ηγεσίες αλλά και διλήμματα και κλείνουν την σκέψη μας. Η ήττα είναι βαθειά και δεν επιλύεται χωρίς στέρεα υλικά, χωρίς προγραμματική εμβάθυνση μαζί με τον λαό και την κοινωνία, χωρίς προσφυγή στην ιδεολογία και την θεωρία μας, η οποία δεν είναι και δεν θα ξαναγίνει αλώβητη από την ήττα και τον κίνδυνο βιολογικής εξαφάνισης. Ας πάμε στο τι πρέπει να κάνουμε και να μην κάνουμε ειδικότερα :

"Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους" - ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΙΣ 23 & 24/9/2015 - Οι τελευταίες δύο συνεδριάσεις της Επιτροπής, τις οποίες αποσιώπησαν όλα τα ΜΜΕ της χώρας

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τους σκανδαλώδεις τρόπους δημιουργίας του δημοσίου χρέους του σχετιζόμενου με τον τομέα των εξοπλιστικών δαπανών των προηγουμένων δεκαετιών έκανε κατά τις τελευταίες συνεδριάσεις της "Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους" ο πρώην υφυπουργός εθνικής άμυνας στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ / ΑΝΕΛ και μέλος πλέον της "Λαϊκής Ενότητας", Κώστας Ήσυχος. 

Οι αποκαλύψεις θάφτηκαν στην κυριολεξία από τα καθολικά συντονιζόμενα πλέον εγχώρια ΜΜΕ (κρατικά, ιδιωτικά, κομματικά), αποδεικνύοντας μια ακόμα κρίσιμη πτυχή της νέας κατάστασης που έχει επιβληθεί στη χώρα μετά την προσχώρηση του Τσίπρα και του υπολοίπου ΣΥΡΙΖΑ καθώς και του Καμμένου και των ΑΝΕΛ στο μνημονιακό μπλόκ και αφορά στην απόλυτη πλέον χειραγώγιση της ενημέρωσης με στόχο τη συσκότιση και συγκάλυψη σημαντικών γεγονότων που θέτουν σε αμφισβήτηση τα επιχειρήματα της επιβολής του 3ου Μνημονίου.

Δείτε παρακάτω τις τελευταίες συνεδριάσεις της "Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους" που πραγματοποιήθηκαν στις 23 & 24/9/2015. 

Συνεδρίαση 23.9.2015 (1/2)

Συνεδρίαση 23.9.2015 (2/2)

Συνεδρίαση 24.9.2015 (πρωινή)

Συνεδρίαση 24.9.2015 (απογευματινή)

Δείτε επίσης:

Συνέντευξη τύπου της Ζωής Κωνσταντοπούλου και της “ΕπιτροπήςΑλήθειας Δημοσίου Χρέους” της βουλής : H κυβέρνηση παραιτήθηκε από κυριαρχικάδικαιώματα της χώρας | Βίντεο

Όταν ο εκμαυλισμός της ενημέρωσης καταρρίπτει και τα όριαεξαχρείωσης (ΤουΜιχαήλ Στυλιανού)

 

 

Lost Bodies : Αρκετά

Συνέντευξη τύπου της Ζωής Κωνσταντοπούλου και της “Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους” της βουλής : H κυβέρνηση παραιτήθηκε από κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας | Βίντεο

Παρακολουθήστε ολόκληρη τη συνέντευξη τύπου 

- Το χρέος μπορεί και πρέπει να αποκηρυχθεί

- «Η Βουλή δαπάνησε λιγότερα σε σχέση με το 2014»

- «Υπάρχει το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας»

«Ο Π. Ρουμελιώτης αποκάλυψε ότι η Κρ. Λαγκάρντ, αποπειράθηκε να τον αποτρέψει από το να καταθέσει στην Επιτροπή Αλήθειας, με επιστολή της», τόνισε η Ζωή Κωνσταντοπούλου κατά τη συνέντευξη Τύπου της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος.

Σύμφωνα με την Ζ. Κωνσταντοπούλου, η επιστολή της Κ. Λαγκάρντ θύμιζε στον πρώην εκπρόσωπο της Ελλάδας στο ΔΝΤ, Παναγιώτη Ρουμελιώτη, ότι η ασυλία του μπορεί να αρθεί μόνο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου κατήγγειλε ακόμη ότι «δεν έχουν διαβιβαστεί στοιχεία που ζητήθηκαν από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας στις 16/06/15 και αφορούν έρευνες για συμβάσεις εξοπλιστικών». Επίσης, δεν έλειψαν και οι βολές κατά του Γιάννη Στουρνάρα, καθώς τόνισε ότι «ο διοικητής της ΤτΕ αρνήθηκε να χορηγήσει στην Επιτροπή σημαντικά στοιχεία που αφορούν την κίνηση των τραπεζικών λογαριασμών και των δανείων».

«Αθέμιτες πρακτικές χωρών – φορολογικών παραδείσων»

Λαϊκή Ενότητα : Η ήττα σαν ευκαιρία

Η συντριβή της "Λαϊκής Ενότητας" στις εκλογές είναι ένα σαφές μήνυμα απέναντι στην ανεπάρκεια του κεντρικού ηγετικού πολιτικού της πυρήνα.

Η προσωρινή ηγεσία της ΛΑΕ διαμορφωμένη κατά βάση από τις παραδοσιακές κοινοβουλευτικές πρακτικές του πάλαι ποτέ ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε πολύ λίγη στο να καταλάβει τα ακριβή κοινωνικά δεδομένα.

Αντιμετώπισε κατ’ αρχήν με χιουμοριστικά αυτοαναφορικά εφηβικά σποτάκια [1], [2] μια δραματική πραγματικά κοινωνική και πολιτική κατάσταση, ενισχύοντας έτσι χωρίς να έχει συνείδηση ότι το κάνει (κι αυτό είναι το χειρότερο) την στρατηγική των κυρίαρχων δυνάμεων που επένδυαν στην αποδόμηση της ηγεσίας της ΛΑΕ ως περίπου μισότρελης και πάντως σίγουρα εκτός πραγματικότητας.

Στο υποτιθέμενο οικονομικό πρόγραμμα, αυτό στο οποίο φρόντιζε να επικεντρώνει (ενώ όφειλε να γνωρίζει την αληθινή δυσκολία να είναι πειστική) ήταν η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και όχι η επαρκής αποκάλυψη για τον πολιτικό και όχι νομισματικό χαρακτήρα της ευροζώνης.

Στην δε, κεντρική υποτίθεται, αντιμνημονιακή αντιπαράθεση υποτίμησε την αναλυτική και με επιχειρήματα αποκάλυψη αυτών που όλοι συγκάλυπταν, δηλαδή τις άμεσες συνέπειες του 3ου Μνημονίου και των ψεμάτων του συστήματος Τσίπρα καθώς και το γεγονός πως ο Τσίπρας αντιπροσωπεύει πλέον προνομιακά τον αμερικανικό παράγοντα στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Αντί γι’ αυτό είδαμε σποτάκια με την Ελλάδα - Εργοστάσιο [3] μια αφηρημένη διεκδίκηση του ΟΧΙ και μια αμήχανη κεντρική προεκλογική συγκέντρωση (μικρογραφία και λυπηρό deja vu των μεγάλων συγκεντρώσεων του ΣΥΡΙΖΑ στο ίδιο σημείο).

Αλονζανφάν (1974) - Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι

Βρισκόμαστε στην εποχή της εξέγερσης του Γαριβάλδη, το 1816. Ένας ιταλός αριστοκράτης, ο Φούλβιο, ένας επαναστάτης, που έχει προδώσει τους συντρόφους του, θέλει ν' αλλάξει τρόπο ζωής και να ζήσει συνηθισμένα. Όμως δεν θα του το επιτρέψουν η επαναστάτρια κοπέλα του και οι σύντροφοί της και θα τον οδηγήσουν σε μια αποστολή στη Νότια Ιταλία. Η γνωστή αριστουργηματική ταινία των αδελφών Ταβιάνι, που διεύρυνε το θέμα της επαναστατικής ουτοπίας, της αυτοθυσίας, του ευδαιμονισμού.Μέσα από ιστορικοπολιτικές παραβολές ερευνούν το θέμα της στράτευσης του ατόμου και τη σχέση του με την ιστορία.  

Κάθε ομοιότητα με καταστάσεις που βιώνουμε στις μέρες μας δεν είναι συμπτωματική.

Δείτε την παρουσίαση της ταινίας από τον κριτικό κινηματογράφου Γιάννη Μπακογιαννόπουλο