ΒΟΡΙΔΗΣ: “ΤΗ ΧΩΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ” (video)

Πηγή: kartesios.com

Εμφυλιοπολεμική ρητορική χρησιμοποίησε ο υπουργός Υγείας, Μάκης Βορίδης, σε προεκλογική του εκδήλωση στον Ασπρόπυργο, λέγοντας πως “η δικιά μας η γενιά δεν θα παραδώσει τη χώρα στην Αριστερά, ό,τι και αν χρειαστεί να κάνουμε”, όπως έχει καταγραφεί σε βίντεο.

“Ό,τι υπερασπίστηκαν οι παππούδες μας γενναία με τα όπλα θα το υπερασπιστούμε εμείς με την ψήφο μας την επόμενη Κυριακή. Για να είμαστε συνεννοημένοι” αναφέρει στην ομιλία του.

Προσθέτει επίσης ότι “το νόημα της αντιπαράθεσης την επόμενη Κυριακή, το νόημα των εκλογών – δεν θέλω να ξεγελιέστε – δεν διαλέγετε ούτε ένα κόμμα, ούτε διαλέγετε ένα οικονομικό πρόγραμμα”.
“Η επόμενη Κυριακή είναι μια τεράστια ιδεολογική σύγκρουση. “Είναι η σύγκρουση ανάμεσα σε δύο κόσμους. Είναι η σύγκρουση ανάμεσα στον κόσμο της ελευθερίας και της πατρίδας, ανάμεσα στις αξίες της Πατρίδας, της Θρησκείας και της Οικογένειας που εκπροσωπούμε εμείς και στον ισοπεδωτισμό που εκπροσωπεί η Αριστερά”.

“Δεν θα νικήσει η αριστερά την επόμενη Κυριακή” τονίζει. 

Δείτε το βίντεο

Ο τέως βουλευτής του ΛΑΟΣ, Υπουργός Μεταφορών στην κυβέρνηση Παπαδήμου, και σημερινός υπουργός Υγείας της συγκυβέρνησης Σαμαρά Βενιζέλου  Μάκης Βορίδης, έχει βαρύ παρελθόν και το γνωρίζουν όλοι που ασχολούνται πιο στενά με την πολιτική.

Ο Γιάννης Δραγασάκης αναλύει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, στη συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ Μηχανικών στο ΤΕΕ - 14.1.2015 (βίντεο)

Οι υποψήφιοι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθήνας Γιάννης Δραγασάκης και Γιάννος Γιαννόπουλος μιλούν και απαντούν σε ερωτήσεις των συγκεντρωμένων μηχανικών, στην εκδήλωση που διοργάνωσαν από κοινού η Ο.Μ. Μηχανικών Σύριζα Αττικής και οι Μηχανικοί της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας στις 14 Ιανουαρίου 2015. Χαιρετίζει και ο υποψήφιος βουλευτής στην Α' Αθήνας, Γιάννης Πρωτονοτάριος.

Κρατώντας το χέρι ανοιχτό - για την ενότητα της Αριστεράς (του Δημήτρη Μπελαντή*)

*Ο Δημήτρης Μπελαντής είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιος βουλευτής στην Α΄ Αθηνών

Πηγή: ekdohi.gr

Οι εκλογές στις 25 του Γενάρη θα αποτελέσουν μια καμπή στην ιστορία αυτού του τόπου και στην πορεία της ταξικής πάλης στην χώρα μας. Η συσσώρευση της λαϊκής οργής, της απόγνωσης  και της κοινωνικής δυσαρέσκειας  επί τέσσερα χρόνια, η εμπειρία της συμμετοχής στους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες (από τις μεγάλες απεργίες του 20-2011, το κίνημα των πλατειών και της  έμπρακτης μομφής στο πολιτικό σύστημα ώς τις κινητοποιήσεις του φθινοπώρου του 2011 που ανέτρεψαν τον Γιώργο Παπανδρέου, τις εργατικές συγκρούσεις στο Μετρό και το κίνημα των εκπαιδευτικών το 2013, τις Σκουριές και τη μεγάλη κινητοποίηση το 2013 για το κλείσιμο της ΕΡΤ  κ.ά.), η εμπειρία της αδυναμίας να κατακτηθεί ένα κοινωνικό  και εργασιακό πλαίσιο απέναντι σε μια αμείλικτη και απολύτως άκαμπτη διακυβέρνηση του κεφαλαίου, της Ε.Ε. και των διεθνών κέντρων εξουσίας,  όλα αυτά τώρα συμποσούνται σε μια στιγμή  κρίσιμης κοινοβουλευτικής αναμέτρησης.

Χωρίς αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ είναι αδύνατον να ανατραπούν οι μνημονιακές πολιτικές στις 25 Γενάρη

public Issue Εκτίμηση Ψήφου Κυριακή 18.1.2015

Πτώση του ΣΥΡΙΖΑ κατά 2,5 μονάδες από την προηγούμενη Δημοσκόπηση της 11.1.2015 δείχνει η σημερινή δημοσκόπηση της public Issue που δημοσιεύει η ΑΥΓΗ της Κυριακής 18.1.2015

public Issue Εκτίμηση Ψήφου Κυριακή 11.1.2015

Το ποσοστό αυτό της σημερινής τελευταίας δημοσκόπησης (35,5%) δίνει σύμφωνα με την public issue προβάδισμα 5 μονάδων στον ΣΥΡΙΖΑ έναντι της ΝΔ και 144 έδρες στην επόμενη βουλή και συνεπώς οδηγεί σε αδυναμία συγκρότησης αυτοδύναμης κυβέρνησης και αδυναμία άσκησης απρόσκοπτα και ασυμβίβαστα της πολιτικής κατά των μνημονίων και υπέρ των πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ και μόνον αυτός έχει εξαγγείλει. (Περισσότερα στην ΑΥΓΗ)

Στην ίδια σημερινή Δημοσκόπηση (18.1.2015) της Public Issue παρατηρούμε αύξηση της ΝΔ κατά 0,5 μονάδα,  μετακίνηση 2 μονάδων από τον ΣΥΡΙΖΑ στο ΚΚΕ, το οποίο αυξάνει το ποσοστό του σε 7 από 5 μονάδες της προηγούμενης δημοσκόπησης (11.1.2015), μετακίνηση επίσης 0,5 μονάδας του ΣΥΡΙΖΑ προς την ΔΗΜΑΡ, καθώς και μεγάλη (θα είναι ακόμα μεγαλύτερη) αύξηση της ΧΑ κατά 1 μονάδα.

Τα παραπάνω δημοσκοπικά ευρήματα προαλείφουν δυσοίωνες εξελίξεις για την επερχόμενη πολιτική μάχη και δύσκολες μέρες για την πληττόμενη ελληνική κοινωνία αν επιβεβαιωθούν και στις κάλπες της επόμενης Κυριακής 25.1.2015.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ως Ψυχοθεραπεία

Έχει κανείς την αίσθηση ότι, για δεκαετίες ολόκληρες, οι κυρίαρχες ελίτ επεδίωξαν να είμαστε τόσο ακριβώς ασθενείς/υγιείς, όσο να μπορούμε να εργαζόμαστε μεν, αλλά να μην αντιδρούμε δε.

Ύστερα απ’ όλη αυτήν την τραυματική εμπειρία, βάζω με το «ψυχικά άρρωστο» μυαλό μου, ότι μέσα από ριζοσπαστικές πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές, τόσο στον τρόπο της διακυβέρνησης, όσο και στον τρόπο που σχετιζόμαστε ο ένας με τον άλλο, θα μπορούσε να προκύψει μια πιο ικανοποιητική ζωή. Μια ζωή ψυχικά υγιής.

Η ψυχική ασθένεια δηλαδή, ως απουσία σθένους να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος τον Καπιταλισμό, είναι ουσιαστικά πολιτική νόσος και ως τέτοια, μπορεί να έχει πολιτική θεραπεία. Την άρση της εξοντωτικής μνημονιακής-καπιταλιστικής βαρβαρότητας και των συνεπειών της.

Ακούγεται ίσως κάπως αστείο, ίσως και να είναι εναπομένον δείγμα της ψυχικής μου διαταραχής, αλλά είναι βαθιά αντικαταθλιπτική η προσδοκία ότι οι δυνάμεις της Αριστεράς στην πατρίδα μας θα μπορέσουν επιτέλους να λειτουργήσουν ψυχοθεραπευτικά για την κοινωνία μας. Ίσως αυτό, να είναι και η μεγαλύτερη ευθύνη τους!

«Κάθε πρωϊ ξυπνάω στη λάθος πλευρά του Καπιταλισμού...»

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Αναδημοσιεύουμε από  thepressproject.gr

Είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι, τρομαγμένος, λουσμένος από έναν αναθεματισμένο κρύο ιδρώτα, που δεν λέει να με στεγνώσει. Δίπλα, ξαπλωμένη μια πλούσια γκάμα με παυσίπονα και ηρεμιστικά βότανα. Η μόνη πλούσια που βρέθηκε ποτέ στο κρεββάτι μου. Η γκάμα των αντικαταθλιπτικών! Η χαρά της βαλεριάνας, θα αστειευτώ...Ποια είναι αυτή; Είναι ωραία; Και γιατί χαίρεται άραγε; Πώς μπορεί εκείνη να χαίρεται; Όμως παραιτούμαι από τη σκέψη μιας γκόμενας που θα μπορούσαν να την έλεγαν Βαλεριάνα, όσο κι αν, στιγμιαία, τη φαντάζομαι με μεγάλα βυζιά.

"Μπορούσαμε να αποφύγουμε το Μνημόνιο; ΝΑΙ" Συνέντευξη του Αδαμάντιου Πεπελάση (16. 2. 2012)

"Αλίμονο στη χώρα που διοικείται από Βενιζέλους, από ανθρώπους που είναι ασυγκράτητοι και διψούν για επιβεβαίωση και αξιώματα."

Αναδημοσιευση απο το ΜΟΝΟ #2, 16 Φεβρουαρίου 2012

Του Κώστα Καραβίδα 

Την ημέρα που η Αθήνα υποδεχόταν το χιόνι, συναντήσαμε τον Αδαμάντιο Πεπελάση στο καταφύγιο του στη Φιλοθέη. Διαπρεπής οικονομολόγος, χρόνια καθηγητής σε αμερικανικά πανεπιστήμια και με μακρά θητεία στη διοίκηση τραπεζών, είχε το προνόμιο να διατελέσει συνεργάτης και φίλος όλων σχεδόν των πρωθυπουργών της Μεταπολίτευσης. Τους έζησε όλους από κοντά, τους συμβούλευσε και συγκρούστηκε μαζί τους. Ο ίδιος αρνήθηκε τη θέση του βουλευτή επικρατείας που του πρότεινε τόσο ο Κ. Καραμανλής όσο και ο στενός φίλος του, Α. Παπανδρέου. Η μαρτυρία του 90χρονου σήμερα διανοούμενου οικονομολόγου έχει διπλή σημασία. Αφενός, ξεκαθαρίζει το νέο οικονομικό και πολιτικό τοπίο που διαμορφώνεται. Αφετέρου, στο δεύτερο μέρος της κουβέντας μας, καταθέτει ενώπιον της ιστορίας, τις κρίσεις του για τις πολιτικές προσωπικότητες που σφράγισαν τη μεταπολιτευτική κακοδαιμονία μας. Ο λόγος του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς δεν προέρχεται από έναν αριστερό διανοούμενο με την κλασική έννοια του όρου, αλλά από έναν φιλελεύθερο που βρισκόταν πολύ κοντά αλλά και τόσο μακριά από τα δώματα της εξουσίας. Η συνέντευξη ποταμός που μας παραχώρησε, σε μεγάλο βαθμό είναι απολογητική αλλά και απολογιστική. Αποδομεί εκ των έσω τον μύθο που περιέβαλλε τα πρόσωπα της νεότερης ελληνικής ιστορίας, απευθύνοντας ένα δριμύ κατηγορώ με βαρύτατους χαρακτηρισμούς στους δυο μοιραίους της οικογένειας Παπανδρέου με την οποία συνδεόταν φιλικά μέχρι λίγα χρόνια πριν. Τα ερωτήματα που θέτει είναι αμείλικτα και δεν γίνεται να μείνουν αναπάντητα. 

Εσείς δεν υπήρξατε ποτέ ένας τυπικός οικονομολόγος. Πάντα υπήρχε η διάσταση του πολιτισμού στη σκέψη και τη δράση σας. Οι άνθρωποι των καιρών μας βλέπουν ως ασυμβίβαστες αυτές τις δυο ενασχολήσεις, την οικονομία και τον πολιτισμό. Πώς συμβιβάζεται το προφίλ του οικονομολόγου με τις πολιτιστικές αγωνίες;

Νομίζω ότι αυτή η διάσταση της προσωπικότητάς μου αφενός με ζημίωσε προσωπικά, αλλά αφετέρου με βοήθησε στην κατανόηση και την ερμηνεία των κοινωνικών παραμέτρων στα οικονομικά. Οι οικονομολόγοι ποτέ δεν είχαν σχέση με τις τέχνες και τα γράμματα και όσοι είχαν τέτοιες ευαισθησίες ήταν πάντα εξαιρέσεις. Ο Κέινς, ανεξάρτητα από τη γνώμη που έχεις για την οικονομική θεωρία του, ζούσε χάριν της τέχνης. Και ο Άνταμ Σμιθ, αν τον διαβάσεις προσεκτικά, θα δεις ότι μιλάει για την αγωνία του ανθρώπου να κατανοήσει τους λόγους της ύπαρξής του. Πόσο μάλλον ο Μαρξ. Νομίζω ότι το μοντέλο του παραδοσιακού οικονομολόγου, όπως το γνωρίσαμε από τον 19ο αιώνα και που αναζητούσε τους τρόπους παραγωγής και αύξησης του πλούτου με τις λιγότερες δυνατές θυσίες, έχει τελειώσει.

ΤΙ ΣΑΜΑΡΑΣ, ΤΙ ΣΥΡΙΖΑ;

Του ΛΑΜΠΡΟΥ ΧΗΤΑ*  

Πηγή : iskra.gr

 

Αδιαμφισβήτητα, η ελληνική κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα ιστορικών διαστάσεων με πρωτόγνωρη διεθνή εμβέλεια. Το εκλογικό αποτέλεσμα της 25ης Ιανουαρίου θα σημαδέψει βαθιά τον κοινωνικό και πολιτικό ιστό και θα επιταχύνει όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυναμικές που καθορίζουν την πορεία της ελληνικής κοινωνίας. Η δυναμική των πολιτικών διακυβευμάτων των ελληνικών εκλογών ξεπερνούν κατά πολύ το άμεσο εθνικό επίπεδο και εμφανίζεται να εμπεριέχουν ευρύτερη ευρωπαϊκή αλλά ακόμη και διεθνή σημασία. 

 

Το ερώτημα που τίθεται στην εργατική τάξη και τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα, αφορά το εάν θα συνεχιστεί η κοινωνική και πολιτική λαίλαπα των μνημονίων και της οικονομικής, δημοκρατικής και εθνικής υποτίμησης της  ελληνικής κοινωνίας, ή θα επιχειρηθεί μια αλλαγή πορείας με την εκλογή μιας αριστερής κυβέρνησης, εν προκειμένω της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Το ίδιο το ερώτημα, αδιαμφισβήτητα, είναι δυνατό να  αναγνωστεί με μια μεγάλη ποικιλία υποπροσδιορισμών και σημάνσεων που αφορούν επιμέρους συστατικά της πολιτικής και ταξικής πάλης (απολύσεις, κλείσιμο επιχειρήσεων, ανεργία, μισθοί, συντάξεις, περίθαλψη, κοινωνική πρόνοια, κλειστά σχολεία, φορολογία, εργασιακά-πολιτικά και κοινωνικά  δικαιώματα, ρατσισμός, δικαιοσύνη, ασφάλεια, μετανάστευση από και προς την Ελλάδα, παραβατικότητα, καταστολή, κοινωνικός έλεγχος του κράτους και των επιχειρήσεων, χρέη, νόμισμα, χρηματοδότηση, επιτόκια, παραγωγικός σχεδιασμός, δημοκρατία, εθνική κυριαρχία, διεθνισμός κ.λπ.). 

Σε αυτήν την πολιτική συγκυρία ιστορικής σημασίας για τη χώρα μας, αυτά τα θέματα συναρθρώνονται  σε ένα μεγάλο και ιστορικής σημασίας ερώτημα:
 

«Νίκη της Αριστεράς και αλλαγή πορείας» ή ήττα και συνεπακόλουθη συνέχιση του ακροδεξιού κοινωνικού μοντέλου που προωθεί η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και η οχύρωση και η εμπέδωση της πολιτικής και οικονομικής επέλασης του κεφαλαίου, της Ε.Ε., του ΔΝΤ.

«ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ» Ένα διαφημιστικό προϊόν κυνισμού, με τα σύμβολα του χρήματος και την αισθητική των ΝΑΖΙ

Το διαφημιστικό προϊόν Σταύρος Θεοδωράκης και το Νεοφιλελεύθερο - Φασιστικό μόρφωμα "ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ" είναι το πρώτο παράδειγμα αμιγώς διαφημιστικής κατασκευής ενός δήθεν πολιτικού κόμματος.

Ο απόλυτος θρίαμβος του φασισμού της αγοράς και της αδιαμφισβήτητης επιβεβαίωσης της απόλυτης σύμφυσης των δυνάμεων του χρήματος της διαφήμισης και των Μέσων Μαζικού Ελέγχου της συνείδησης της ελληνικής κοινωνίας.

Σαν απόλυτα διαφημιστικό προϊόν, το ποτάμι αποτελεί ένα πείραμα μεγάλης κλίμακας για τις δυνατότητες της ολοκληρωτικής κατάληψης της πολιτείας από τις δυνάμεις της αγοράς. Επιχειρηματίες "χωρίς (πολιτικούς) μεσάζοντες" δηλαδή, όπως λέγαμε και σε προηγούμενη ανάρτησή μας την περίοδο των ευρωεκλογών "Σταύρος Θεοδωράκης : Επίδοξος επιβήτορας και εχθρός της δημοκρατίας" Ή έστω με "πρωταγωνιστές" κατασκευασμένες περσόνες - κονφερασιέ τύπου Σταύρου Θεοδωράκη.

Πανευρωπαϊκή ημέρα Υποκρισίας

Του Γιάννη Μακριδάκη

Σήμερα 11/1/15 είναι η πανευρωπαϊκή ημέρα Υποκρισίας.
 

Όλα τα φασιστοειδή υποχείρια των Αγορών, οι κατ’ επίφαση κυβερνήτες των λαών της Ευρώπης, ανάμεσά τους και ακροδεξιοί δίχως προσχήματα και τσίπα όπως ο δικός μας, συγκεντρώνονται στο Παρίσι για να δηλώσουν ενάντιοι στη βία, τη μισαλλοδοξία και τον ρατσιμό.
 

Γελοίοι επικίνδυνοι υμνητές της καθημερινής βίας, υποκριτές εκπρόσωποι της κατάντιας μας ως ανθρωπότητα

Τι γυρεύει η Αριστερά στο Παρίσι; (της Μαρίνας Βήχου)

Αναδημοσιεύουμε από tvxs.gr

της Μαρίνας Βήχου

Προς τους συντρόφους της Αριστεράς της Ευρώπης: 

Τι δουλειά έχουν τα πρόβατα μαζί με τους λύκους σήμερα στο Παρίσι;

 

Και τα αμείλικτα ερωτήματα:

 

Πώς βρέθηκε η ταυτότητα του ενός των δραστών μέσα στο κλεμμένο αυτοκίνητο; Κατά λάθος την πήρε μαζί του και κατά λάθος του έπεσε; Πώς ενώ τους παρακολουθούσαν από κοντά ως σεσημασμένους τρομοκράτες οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες, εδώ και έξι μήνες έχασαν τα ίχνη τους και ως δια μαγείας μετά το χτύπημα τους ξαναβρήκαν μέσα σε έξι ώρες; Γιατί χρειαζόταν για να αντιμετωπιστούν τέσσερις τζιχαντιστές 80.000 άνδρες του γαλλικού στρατού και της αστυνομίας;

Δεν το βλέπετε σύντροφοι;

Συνέφερε τις ΗΠΑ και τους συντηρικοσοσιαλιστές συμμάχους της ανά τον κόσμο αυτό το χτύπημα:

1) για να ενισχυθεί η ισλαμοφοβία και ο ισλαμοπανικός στις χώρες της Δύσης
 

2) για να δικαιολογήσουν την αποστολή κι άλλων χιλιάδων ευρωπαίων και αμερικανών νέων παιδιών στις εστίες του πολέμου
 

3) για να αυξήσουν τις πωλήσεις όπλων
 

4) για να αυξήσουν τα μέτρα αστυνομοκρατίας, παρακολουθήσεων και προληπτικών ελέγχων
 

5) για να πείσουν τους λαούς που βιώνουν καθημερινά την βαναυσότητα του καπιταλισμού ότι ο ισλαμοφασισμός είναι πιό επικίνδυνος από τον καπιταλισμό, όταν οι ίδιοι τροφοδοτούν με όπλα τους ισλαμοφασίστες. Αλήθεια ποιός δημιούργησε την Αλ Κάιντα;
 

6) για να διαιωνίσουν την εξουσία του βαριά άρρωστου καπιταλιστικού τους συστήματος και να ανακόψουν την πορεία της Αριστεράς στην Ευρώπη

Αν δεν το βλέπετε σήμερα σύντροφοι θα το δείτε αύριο. Δεν έπρεπε να συμπορευτείτε μαζί με τυμβωρύχους , με αυτούς που τρίβουν τα χέρια τους για οτι συνέβη, με αυτούς που αν δεν καθοδήγησαν από τα παρασκήνια σίγουρα δεν εμπόδισαν το έγκλημα...

Η Αριστερά δεν πρέπει να γονατίσει πριν καν δώσει τη μάχη...

Ναι στην καταδίκη των δολοφόνων, ναι στην απότιση φόρου τιμής στους νεκρούς συντρόφους, αλλά όχι στην συμμετοχή στην ίδια συγκέντρωση με τους πολεμοκάπηλους νεκροθάφτες.αυτό δεν θα το ήθελαν ούτε οι ίδιοι οι δολοφονημένοι σύντροφοι μας!

pour la Liberté d’expression,….ρε γαμώτο ! (του γιάννη ιωάννου)

Αναδημοσιεύουμε από yannis-ioannou.com

..»θα φτύσω στους τάφους σας», έγραφε ο Boris Vian και νά που τώρα «αυτοί» φτύνουν στον τάφο του Wolinski. Με τα «je suis Charlie», με τους θρήνους για τη σάτυρα και τους όρκους στην «ελευθερία της έκφρασης», αυτοί, οι αλιγάτορες της Εξουσίας και οι αρουραίοι της Πολιτικής, που τόσα χρόνια ξεγύμνωνε και αποκαθήλωνε Ο Γελοιογράφος του εικοστού αιώνα, ήρθαν τώρα  να φτύσουν στον τάφο του. Η εκδίκηση είναι δική τους. Τί αποτρόπαιο τέλος για τον Big Wolinski !!

ΑΝΤΑΡΣΥΡΙΖΑ

Η επερχόμενη εκλογική μάχη της 25ης του Γενάρη 2015, μετά από πέντε χρόνια αδυσώπητης επιδρομής του νεοφιλελευθερισμού στο σύνολο των κοινωνικών πολιτικών και οικονομικών κατακτήσεων δύο αιώνων δεν είναι μια τυπική εκλογική μάχη καταγραφής πολιτικών συσχετισμών.

Πρόκειται για μιά μάχη ιστορικών διαστάσεων η οποία έρχεται τη στιγμή που ο πόλεμος του κεφαλαίου ενάντια στην ελληνική κοινωνία κορυφώνεται ενώ ταυτόχρονα η αριστερά βρίσκεται σε μια από τις σπάνιες ιστορικές στιγμές όπου αναδύεται η δυνατότητα νικηφόρας αντεπίθεσης και ανάσχεσης του σχεδιασμένου αφανισμού μιας χώρας κι ενός λαού.

Οι αντίπαλοί μας γνωρίζουν πολύ καλά την Ιστορική σημασία της μάχης αυτής ενώ, αντίθετα, αρκετές και σημαντικές συνιστώσες της αριστεράς δείχνουν να υποτιμούν, να μην καταλαβαίνουν, να αντιστέκονται στην ιστορική δυναμική που έρχεται αιφνίδια στο προσκήνιο με έναν τρόπο που αντιστρατεύεται κάθε πολιτική λογική μαχητικής αριστεράς αλλά και της ίδιας της πολιτικής σκέψης.

Πρέπει να θυμίσουμε πως με εκλογές κυβερνάνε και αφανίζουν το λαό μας από το 2009 και το 2012 οι ΠαπανδρεοΣαμαροΒενιζέλοι. (δείτε και το άρθρο μας "Δεν θα αφήσουμε 170.556 ρεμάλια να ρημάξουν μιά χώρα κι έναν ολόκληρο λαό").

Μας είναι πραγματικά αδιανόητο το πώς η εμπειρία των εκλογών του 2012 δεν έδωσε σε ορισμένες ηγεσίες της αριστεράς κανένα κίνητρο για αλλαγή πολιτικής τακτικής στο πεδίο του ταξικού πολέμου που εξελίσσεται πλέον με όλα τα μέσα και αντίθετα εμφανίζονται σαν να έχουν κηρύξει μονομερή ανακωχή.

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Αναδημοσιεύουμε από iskra.gr

Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

Η ιστορική εμπειρία αλλά και θεωρητικές αναλύσεις το έχουν καταδείξει με σαφήνεια: όσο πλησιάζουν στην κυβερνητική εξουσία, σε συνθήκες κοινοβουλευτισμού, τα κόμματα που εκπροσωπούν τις εργαζόμενες τάξεις τείνουν να αποκτούν μια μιμητική σχέση με τα αστικά κόμματα.

 

Ας συνοψίσουμε τις βασικές διαστάσεις αυτής της διαδικασίας:

1. Η εσωτερική ζωή του κόμματος αφυδατώνεται, οι συλλογικές διαδικασίες, οι οργανώσεις βάσης και η συμμετοχή των μελών ατονούν σε όλα τα επίπεδα. Οι αντιθέσεις στο εσωτερικό του αφορούν όλο και λιγότερα ιδεολογικά και πολιτικά επίδικα και επικεντρώνονται σε διαμάχες για την κατανομή θέσεων και μηχανισμών.

2. Οι σχέσεις με τις κινηματικές δραστηριότητες χαλαρώνουν, αντίθετα η κοινοβουλευτική του παρουσία αποκτά όλο και μεγαλύτερο βάρος. Με δυό λόγια, το κόμμα γίνεται όλο και περισσότερο ένας εκλογικός-κοινοβουλευτικός μηχανισμός, παύει να είναι ένας χώρος που «παράγει» πολιτική και συμβάλλει στην οργάνωση του αγώνα των υποτελών τάξεων .

3. Η εσωτερική λειτουργία μεταλλάσσεται δραματικά: τα καθοδηγητικά όργανα δεν έχουν παρά μια τυπική λειτουργία: συνέρχονται αραιά, οι συνεδριάσεις τους έχουν ένα τελετουργικό και, στην καλύτερη περίπτωση, επικυρωτικό χαρακτήρα. Οι αποφάσεις παίρνονται από αυτονομημένα κέντρα, μεταξύ των οποίων αυτό που περιστοιχίζει τον ηγέτη αποκτά τον πρωταρχικό ρόλο. Το κόμμα μετατρέπεται σε έναν συγκεντρωτικό μηχανισμό και αποκτά έναν αρχηγοκεντρικό χαρακτήρα.

4. Το είδος της παρέμβασης του κόμματος αλλάζει: ο λόγος του «στρογγυλεύεται» διαρκώς, αποϊδεολογικοποιείται και αποκτά έναν «πολυσυλλεκτικό» χαρακτήρα, που συγκαλύπτει τις αντιθέσεις και απευθύνεται σε ένα παθητικό ακροατήριο εξατομικευμένων ψηφοφόρων. Αυτό το είδος λόγου συνάδει απόλυτα με την κεντρικότητα της εκλογικής-κοινοβουλευτικής του πρακτικής και την κυριαρχία της «επικοινωνιακού» είδους πολιτικής που ασκείται από την αυτονομημένη ηγεσία.

Η πολιτική πυγμής απέναντι στην εσωκομματική δημοκρατία, κόβει τα φτερά της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ

Το "διαρκές εικονικό συνέδριο" του Σαββάτου 3/1/2015 ήταν το πολιτικό επιστέγασμα της απόλυτης περιφρόνησης της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ προς τα μέλη και τα στελέχη του.

Η στρατηγική της εξουθένωσης κάθε αριστερής κριτικής στο εσωτερικό του κόμματος που ακολουθεί η πλειοψηφία από την επόμενη μέρα της ίδρυσης του "ΣΥΡΙΖΑ των Μελών" στο ιδρυτικό συνέδριο του 2013 παίρνει όλο και πιό αντιδημοκρατικά χαρακτηριστικά.

Ο έλεγχος κάθε πτυχής του κόμματος, οι χωρίς αρχές χρήση των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας όχι μόνο για την επιρροή προς την κοινωνία αλλά και για τη διαμόρφωση των εσωτερικών συσχετισμών στο ίδιο το κόμμα έχει σαν συνέπεια να αναδεικνύεται η υποτιθέμενη διαφάνεια σε βραχνά της εσωκομματικής δημοκρατίας και η διατύπωση της όποιας διαφωνίας να αναγορεύεται σε κίνδυνο για την στιβαρή εικόνα του κόμματος.

Πρόκειται για σκόπιμη στρατηγική από πλευράς της ηγεσίας του κόμματος προκειμένου να πετύχει τη σιγή κάθε κριτικής με στόχο να έχει λυμένα χέρια σε κάθε λογής πολιτική τακτική που θα ακολουθήσει στο μέλλον (σε αντίθεση εννοείται με τις αρχές του κόμματος όπως αποφασίστηκαν στο ιδρυτικό συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ).

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να ξέρει πως η υπομονή μας τελείωσε.

Όχι μόνο απέναντι στους φασίστες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που κατέστερεψαν τη χώρα και αφανίζουν τον ελληνικό λαό.

Η υπομονή μας έχει τελειώσει και απέναντι στις καθε είδους πολιτικές μεθοδεύσεις εξαφάνισης της πολιτικής διαδικασίας και της δημοκρατίας στο εσωτερικό του κόμματος που φιλοδοξεί να κυβερνήσει δημοκρατικά τη χώρα.

Για να είματε καθαροί.

Με το κόμμα σε συνεχή καταστολή και κάνοντας εχθρική ολόκληρη την περιφρονημένη βάση του δεν πρόκειται να καταφέρετε να κυβερνήσετε. Όποιες δυνάμεις και αν σας στηρίζουν, απ΄όπου και αν αντλείτε την επιμονή και τη βεβαιότητά σας.

Δεν μας ενδιαφέρει η τύχη σας. Όπως δεν σας ενδιαφέρει η τύχη μας ούτε και οι απόψεις των μελών του κόμματος.

Μας ενδιαφέρει η τύχη της χώρας και του λαού μας. Γι αυτούς θα στρατευθούμε στην εκλογική μάχη.

Αλλά μιας και έχετε αναλάβει τη μάχη αυτή μόνοι σας και εναντίον κάθε άλλης άποψης, θα αναλάβετε μόνοι σας και τις συνέπειες.  Ετοιμαστείτε για την ήττα.

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΜΑΧΗ

 

Αναδημοσίευση από  "Ανένταχτοι εντός ΣΥΡΙΖΑ"

Ανακοίνωση

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΜΑΧΗ

Το Διαρκές Συνέδριο καλείται και μπορεί να επιβεβαιώσει πανηγυρικά την επικαιρότητα του κυβερνητικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτό αποφασίστηκε στο ιδρυτικό συνέδριο το 2013. Οποιαδήποτε ουσιώδης αλλοίωση του προγράμματος αυτού θα δημιουργούσε την πεποίθηση ότι το Δ.Σ. αποτελεί ανεξέλεγκτη και αδιαφανή μεθόδευση για μεταβολή της φυσιογνωμίας και των κατευθύνσεων του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς πολιτική νομιμοποίηση, αφού αντίστοιχες προτάσεις και ενδεχόμενα δεν έχουν κατά κανένα τρόπο τεθεί στα πολιτικά όργανα και τις οργανώσεις του κόμματος.

Η συγκρότηση των ψηφοδελτίων πρέπει να αποτυπώνει την ιστορία της Αριστεράς, τους αγώνες του ΣΥΡΙΖΑ, τα τοπικά κινήματα και τα κινήματα της οικολογίας και του φεμινισμού. Τα ψηφοδέλτια πρέπει να εγκριθούν στην επόμενη σύνοδο της Κ.Ε. σύμφωνα με το καταστατικό, μόλις ολοκληρωθούν οι προτάσεις υποψηφιοτήτων από τις νομαρχιακές επιτροπές. Οι ανάγκες διεύρυνσης και συμμαχιών μπορεί να ικανοποιηθούν με εκπροσώπους συλλογικοτήτων και προσωπικότητες που δεν είναι μέλη του κόμματος. Εξυπακούεται ότι για κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται η ισχυρή πλειοψηφία του 70% της Κ.Ε., σύμφωνα με το καταστατικό (άρθρο 23).

Στόχος της εκλογικής μάχης είναι η ευρύτερη δυνατή αντιμνημονιακή κοινωνική συμμαχία, που θα οδηγήσει στην κυβερνητική πλειοψηφία. Σε κάθε περίπτωση οι ενδεχόμενες συνεργασίες θα συζητηθούν μετά τις εκλογές, λαμβάνοντας υπόψη τους συσχετισμούς που θα προκύψουν αλλά και με βάση το κυβερνητικό μας πρόγραμμα.

Επισημαίνουμε ότι οι διαδικασίες σύγκλησης του Δ.Σ. είχαν παρατυπίες (άρθρο 16 του καταστατικού). Το σημαντικό όμως είναι να μην οδηγηθούμε σε πολιτικά εσφαλμένες κατευθύνσεις και αποφάσεις υπό την πίεση του ασφυκτικού εκλογικού χρόνου.

ΑΝΕΝΤΑΧΟΙ ΕΝΤΟΣ ΣΥΡΙΖΑ 

Αθήνα 2-1-2015