Κωνσταντοπούλου: Στην Ελλάδα γίνεται πραξικόπημα

Στην Ελλάδα γίνεται «πραξικόπημα» που δεν πρέπει να αφήσουμε να ολοκληρωθεί, είπε η Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, χαιρετίζοντας την 10η Γενική Συνέλευση της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης Ελληνισμού (Πα.ΔΕ.Ε.). 

Πηγή : tvxs.gr 

21.7.2015

«Η Ελλάδα βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε καθεστώς στραγγαλισμού της δημοκρατικής λειτουργίας της. Το Κοινοβούλιο καλείται από τα ξημερώματα της προηγούμενης Δευτέρας, από τις 13 Ιουλίου  2015 να νομοθετεί καθ’ υπαγόρευση της εκτελεστικής εξουσίας και μάλιστα της Συνόδου ηγετών της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης» τόνισε η πρόεδρος της Βουλής.

«Από τις 13 Ιουνίου αμφισβητείται η δημοκρατία στη χώρα μας, το αυτεξούσιο της Βουλής, η ελευθερία συνείδησης και έκφρασης των βουλευτών, η δυνατότητα τους να συζητήσουν» τόνισε η Ζωή Κωνσταντοπούλου και πρόσθεσε: «έχουν τεθεί ασφυκτικές προθεσμίες 15 Ιουνίου και 22 Ιουνίου στις οποίες καλείτε η Βουλή νομοθετήσει, στην πραγματικότητα  χωρίς οι βουλευτές να μπορούν ούτε να συζητήσουν ούτε να μελετήσουν τα νομοσχέδια που καλούνται να ψηφίσουν  ούτε να  ανταλλάξουν απόψεις».

Συλλαλητήριο για να μην ψηφιστεί η 2η δέσμη του μνημονίου Τετάρτη 22.7.2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Κυβέρνηση κατέθεσε στη Βουλή και ψηφίστηκε από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία ένα νέο μνημόνιο λιτότητας, νεοφιλελεύθερων απορρυθμίσεων, μαζικών εκποιήσεων, υποθήκευσης του δημόσιου πλούτου της χώρας και ανατροπής ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

Το μνημόνιο αυτό υπονομεύει τη λαϊκή κυριαρχία αφού προβλέπει νεοαποικιακό έλεγχο της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ.

Η Κυβέρνηση, μετά την ψήφιση της πρώτης δέσμης των αντιλαϊκών μέτρων, εισάγει για ψήφιση στη Βουλή την Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015, μία δεύτερη δέσμη σκληρών μνημονιακών μέτρων που μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν:

Ιούλιος 2015: Χαμογέλα πανάθεμά σε (του Άρη Χατζηστεφάνου)

Αναδημοσιεύουμε από : info-war

20.7.2015

Βλέπω μια κατήφεια γύρω μου και δεν καταλαβαίνω γιατί. Ωραία, η κυβέρνηση Τσίπρα προωθεί ένα τρίτο μνημόνιο, η σκληρότητα του οποίου έχει δοκιμαστεί μόνο σε χώρες υπό στρατιωτική κατοχή. Και αυτό ενώ η ίδια κυβέρνηση έχει μόλις προδώσει τη δημοκρατική βούληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.

Γιατί, τι ακριβώς περιμένατε; Ότι ένας πρωθυπουργός που συγχέει στο μυαλό του το διεθνισμό με την Ευρωπαϊκή Ένωση των τραπεζών θα μπορούσε να διαπραγματευτεί κάτι καλύτερο – εάν δηλαδή το Βερολίνο δεν ήθελε να του πετάξει ένα ξεροκόμματο;

Γιατι να τα καταφέρει; Επειδή στα νεανικά του χρόνια φορούσε μπλούζες με τον Τσε Γκεβάρα και έβγαλε το γιο του Ερνέστο; Ας σοβαρευτούμε.

Αυτή η μάχη ήταν εκ προοιμίου χαμένη – είτε δεχθούμε το καλό σενάριο, ότι η κυβέρνηση πήγε απροετοίμαστη είτε το κακό, ότι εξυπηρετεί συμφέροντα οικονομικών κύκλων που έχουν συνδέσει την επιβίωσή τους με την ευρωζώνη.

Αυτή η πρώτη μεγάλη μάχη όμως δεν δόθηκε ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους ηγέτες αλλά ανάμεσα στον ελληνικό λαό και τους γύπες των αγορών. Και κατά μια έννοια ήταν νικηφόρα.

Κανένας λαός δεν έχει ψηφίσει με το όπλο των κλειστών τραπεζών στον κρόταφο και τελικά να αμφισβητήσει με 62% τους επίδοξους δολοφόνους του. 

Κανένας λαός δεν απειλήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες με ολοκληρωτική καταστροφή, από τους κορυφαίους αξιωματούχους της Ε.Ε, και να προτιμήσει τη αξιοπρέπεια απέναντι στην υποταγή.

Γιάννης Μηλιός : Κι όμως υπήρχε εναλλακτική λύση!

"ΜΕ ΠΟΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΕΙΣΑΙ;"

του Γιάννη Μηλιού  

21.7.2015

 

1.  «Δεν υπήρχε εναλλακτική λύση» στο Μνημόνιο 3; 

Η πλειο­ψη­φία όσων στη­ρί­ζουν τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ευ­ρύ­τε­ρα όσων ανή­κουν στην Αρι­στε­ρά, αλλά και η πλειο­ψη­φία της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας συμ­φω­νούν ότι η κυ­βέρ­νη­ση υπέ­στη μια οδυ­νη­ρή ήττα στη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής της 12ης Ιου­λί­ου, όταν συ­νο­μο­λό­γη­σε το 3ο Μνη­μό­νιο.

Η συ­ντρι­πτι­κή αυτή ήττα, που έχει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά συν­θη­κο­λό­γη­σης, οδη­γεί αυ­θόρ­μη­τα στην απο­δο­χή της άπο­ψης ότι «δεν υπάρ­χει εναλ­λα­κτι­κή λύση» (το πε­ρί­φη­μο θα­τσε­ρι­κό ΤΙΝΑ). Αυτό υπο­στη­ρί­ζουν πρω­τί­στως τα κόμ­μα­τα της Δε­ξιάς και «κε­ντρο­α­ρι­στε­ρής» αντι­πο­λί­τευ­σης και οι οπα­δοί τους. Αλλά όχι μόνο.

Ακόμα και η κυ­βέρ­νη­ση φαί­νε­ται να προ­σχω­ρεί με τον τρόπο της σε μια πα­ραλ­λα­γή της ιδέας της ΤΙΝΑ. Δη­λώ­νει πως έπρα­ξε «μέχρι το τέλος» ό,τι ήταν δυ­να­τό και τε­λι­κώς υπέ­κυ­ψε σε ένα αδυ­σώ­πη­το εκ­βια­σμό: Μνη­μό­νιο ή η κα­τα­στρο­φι­κή πρό­τα­ση Σόι­μπλε για Grexit. Ισχυ­ρί­ζε­ται πως συν­θη­κο­λό­γη­σε «ηρω­ι­κώς μα­χό­με­νη» απέ­να­ντι σε έναν αντί­πα­λο με συ­ντρι­πτι­κά υπέρ­τε­ρες δυ­νά­μεις, επι­λέ­γο­ντας το μι­κρό­τε­ρο κακό. Επο­μέ­νως σχε­δόν τί­πο­τα δεν ήταν δυ­να­τό αλλά ούτε και θα είναι δυ­να­τό να αλ­λά­ξει (ΤΙΝΑ), αφού ο αντί­πα­λος θα έχει πάντα υπέρ­τε­ρες δυ­νά­μεις και το μόνο που θα επι­διώ­κει θα είναι η συ­νέ­χι­ση της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης πο­λι­τι­κής.

Το δί­λημ­μα στο οποίο ισχυ­ρί­ζε­ται ότι βρέ­θη­κε η κυ­βέρ­νη­ση, να επι­λέ­ξει ανά­με­σα στο Μνη­μό­νιο 3 και στο «κα­τα­στρο­φι­κό σε­νά­ριο» για έξοδο από το ευρώ, προ­κα­τα­λαμ­βά­νει μια άλλη πα­ραλ­λα­γή του ΤΙΝΑ, που ανα­δύ­ε­ται αυ­θόρ­μη­τα στο εσω­τε­ρι­κό της Αρι­στε­ράς αλλά και της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας: Την εκ­δο­χή ότι «δεν υπάρ­χει εναλ­λα­κτι­κή λύση (ΤΙΝΑ) εντός της Ζώνης του Ευρώ». Η κυ­βέρ­νη­ση ταυ­τί­ζει την έξοδο από το ευρώ με το «κα­τα­στρο­φι­κό σε­νά­ριο», με το επι­χεί­ρη­μα πως για να μην κα­ταρ­ρεύ­σει η συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κή ισο­τι­μία του νέου εθνι­κού νο­μί­σμα­τος, απαι­τού­νται συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κά δια­θέ­σι­μα σε διε­θνές νό­μι­σμα, επο­μέ­νως ένα νέο δη­μό­σιο δά­νειο, άρα πα­ρό­μοιοι μνη­μο­νια­κοί όροι για τη σύ­να­ψη αυτού του δα­νεί­ου. Στους όρους αυ­τούς θα προ­στε­θούν η μεί­ω­ση της αγο­ρα­στι­κής δύ­να­μης μι­σθω­τών και συ­ντα­ξιού­χων από την «ελεγ­χό­με­νη υπο­τί­μη­ση» που θα υπάρ­ξει έτσι κι αλ­λιώς, η δια­τή­ρη­ση των υφι­στά­με­νων ιδιω­τι­κών χρεών σε διε­θνές νό­μι­σμα κ.ο.κ.

Παραιτήθηκε από την Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ ο Ρούντι Ρινάλντι

Την παραίτησή του από την Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ υπέβαλε ο Ρούντι Ρινάλντι, κάνοντας λόγο για ιδεολογική, πολιτική και στρατηγική χρεοκοπία της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτή είχε προδιαγραφεί από την κυρίαρχη ομάδα, από το 2012 και μετά.

Ο Ρ. Ρινάλντι απέρριψε τους ισχυρισμούς περί αναγκαίου και επώδυνου συμβιβασμού, καταγγέλλοντας μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε οργανικό υποστύλωμα της μνημονιακής διαδικασίας.

Πηγή : sto kokkino

Ολόκληρη η δήλωση παραίτησης του Ρούντι Ρινάλντι:

 

«Δεν είναι ώρα για πολλά λόγια. Η χώρα μπήκε στην τροχιά της χρεοκοπίας και η κοινωνία θα ζήσει αβάστακτες καταστάσεις με το 3ο Μνημόνιο που πιθανά δεν θα αποτρέψει το Grexit.
 

Οι ισχυρισμοί περί αναγκαίου και επώδυνου συμβιβασμού δεν ισχύουν. Πρόκειται για ιδεολογική, πολιτική, στρατηγική χρεοκοπία της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτή είχε προδιαγραφεί για λογαριασμό του από την κυρίαρχη ομάδα, από το 2012 και μετά, με σταθμό τις εξαγγελίες της «Θεσσαλονίκης» και κατάληξη την 6μηνη κυβερνητική διαδρομή.

 

Σε αυτό το χρονικό διάστημα ο κομματικός οργανισμός είχε υποκατασταθεί πλήρως από τον κυρίαρχο μηχανισμό και τις γραφειοκρατικές πρακτικές του, μηχανισμό ο οποίος μάλιστα το τελευταίο 6μηνο έχει επιπλέον κρατικοποιηθεί.

Ελένη Πορτάλιου : ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

της Ελένης Πορτάλιου

Το διήμερο 18-19 Ιουλίου το R-Project οργάνωσε στην ΑΣΟΕΕ μια ανοιχτή διαδικασία για το δέον γενέσθαι μετά την ψήφιση από τη βουλή, με εισήγηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, της πρώτης πράξης της νέας, επαχθέστερης των προηγούμενων, μνημονιακής συμφωνίας με τίτλο «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ΕΜΣ)». Η συμμετοχή στο διήμερο ήταν πολυπληθής και από περιοχές εκτός λεκανοπεδίου, η διαδικασία δημοκρατική με πεντάλεπτες τοποθετήσεις κάθε ομιλητή/τριας που ζητούσε τον λόγο και ο προβληματισμός καθόλου στερεοτυπικός αλλά αντίστοιχος της εξαιρετικά κρίσιμης κατάστασης που αντιμετωπίζουμε.

Αν μπορώ να συμπυκνώσω, τρία ήταν τα κεντρικά θέματα που απασχόλησαν το διήμερο : το περιεχόμενο της συμφωνίας με τους δανειστές, η κρίση εντός του ΣΥΡΙΖΑ, και η εναλλακτική στρατηγική ρήξης/εξόδου από το νέο μνημόνιο στη βάση της λαϊκής βούλησης που εκφράστηκε με το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Υποθέτω ότι οι εισηγήσεις, ο προβληματισμός και τα συμπεράσματα της συνάντησης θα εκτεθούν από την ιστοσελίδα R-Project και την Εργατική Αριστερά. Θα παρουσιάσω - σε πιο εκτεταμένη εκδοχή - την τοποθέτηση που έκανα από το φιλόξενο βήμα που μου δόθηκε.

ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ 

ΤΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

1. Η συζήτηση για το πώς προχωράμε μετά από μια συντριπτική ήττα/συνθηκολόγηση της κυβέρνησης με τους δανειστές δεν μπορεί να γίνει ουσιαστική αν δεν θέσει στο επίκεντρο του προβληματισμού το πρόσφατο συντριπτικό ΟΧΙ της αντιμνημονιακής κοινωνικής πλειοψηφίας. Οι λαϊκές τάξεις και τα τμήματα της μεσαίας τάξης που η κρίση πλήττει βάναυσα, με κυρίαρχη συμμετοχή της νεολαίας, αποτελούν μία de facto κοινωνική σύνθεση, η οποία πρέπει να πρωταγωνιστήσει στις εξελίξεις.

Δεν είναι ούτε η ΡΙΖΑ (Ριζοσπαστική Αριστερά), πολύ περισσότερο ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος τελεί υπό το κράτος μιας ανυπέρβλητης αντίφασης, ούτε οι οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς οι οποίες υποστήριζαν πάντα την έξοδο από την Ευρωζώνη, ούτε καν η συνεργασία όλων αυτών, που θα εκπροσωπήσει το ΟΧΙ. Το ζητούμενο είναι να θέσουμε εαυτούς και αλλήλους στην υπηρεσία της συγκρότησης της μεγάλης κοινωνικής συμμαχίας με στόχο α. την απελευθέρωση από το μνημόνιο μέσω της εξόδου από την Ευρωζώνη β. τη συμμετοχή των λαϊκών τάξεων ως παραγωγών του κοινωνικού πλούτου στην παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση της χώρας.

 

Η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ τάσσεται κατά της συμφωνίας – μνημόνιο και ζητά έκτακτο συνέδριο του κόμματος

Ανακοίνωση Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ για τη συμφωνία-μνημόνιο και το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ

20 Ιουλίου 2015 by Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ

 

Η συμφωνία στην οποία κατέληξε η πολύμηνη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στις 13 Ιουλίου αποτελεί, πέρα από κάθε αμφιβολία, μια τεράστια ήττα για τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ελλάδα. Το πρωτοφανές πραξικόπημα το οποίο προκάλεσαν οι δανειστές, δεν ήταν παρά το τελευταίο επεισόδιο μιας σειράς ακραίων εκβιασμών που οδήγησαν την κυβέρνηση σ’ ένα ασφυκτικό πολιτικό αδιέξοδο.

Ωστόσο, θα ήταν εξαιρετικά ελλειμματικό από τη μεριά μας, να ερμηνεύσουμε το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης μόνο ως αποτέλεσμα των επιλογών των δανειστών. Οφείλουμε να απολογίσουμε αρνητικά τη σημαντική υποτίμηση των συσχετισμών εντός ευρωζώνης, την απόλυτη πεποίθηση ότι τα ορθολογικά επιχειρήματα θα μπορούσαν να πείσουν τους θεσμούς να συμφωνήσουν σε μια «αμοιβαία επωφελή» συμφωνία, αλλά και το ότι η απειλή ενός grexit θα μπορούσε να παίξει καταλυτικό ρόλο στην επικράτηση του δικού μας σχεδίου. Τα παραπάνω συνέτειναν αποφασιστικά στην απουσία ενός εναλλακτικού σχεδίου ρήξης που θα μπορούσε να λειτουργήσει τόσο στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, όσο και ως επιλογή της κυβέρνησης, γεγονός που ήταν καθοριστικός παράγοντας εγκλωβισμού μας.

Τουσκ: Πώς κράτησα τον Τσίπρα και την Μέρκελ στο ίδιο δωμάτιο στο παρά πέντε του Grexit

Τη διαπραγμάτευση μεταξύ του Έλληνα  πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και των ευρωπαίων εταίρων στη διάρκεια της μαραθώνιας Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες, περιγράφει σε συνέντευξή του στην Καθημερινή ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ.

Πηγή : tvxs.gr

Ορισμένα σημαντικά κατά τη γνώμη μας σημεία της συνέντευξης Τουσκ που παραθέτουμε στη συνέχεια, αναδεικνύουν τους φόβους και τους αφανείς στόχους των ευρωπαϊκών ελίτ και επιβεβαιώνουν ορισμένες ακόμη από τις τραγικές πολιτικές και οικονομικές συνέπειες που είχε η προδιαγεγραμμένη ήττα, η συμμόρφωση και η συνθηκολόγηση εκ μέρους της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και της ελληνικής κυβέρνησης κατά την υποτιθέμενη διαπραγμάτευση των Βρυξελλών.

Δηλώνει χαρακτηριστικά ο Τουσκ : 

«Το πιο σημαντικό ζήτημα των διαπραγματεύσεων ήταν να βοηθήσουμε την Ελλάδα, αλλά σίγουρα έπρεπε να συζητηθούν οι μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες ενός Grexit ως μιας χαοτικής και απρόβλεπτης διαδικασίας με πολιτικές και γεωπολιτικές συνέπειες»… 

…«Κατά τη γνώμη μου υπάρχει μια οικονομική και ιδεολογική αυταπάτη και στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, και στο αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών, και σε κάποια από τα σχόλια που γίνονται, ότι θα μπορούσαμε να χτίσουμε κάτι εναλλακτικό σε σύγκριση με το ευρωπαϊκό οικονομικό σύστημα. Δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, το βλέπουμε και σε άλλες χώρες της Ε.Ε., ιδιαίτερα από τη ριζοσπαστική αριστερά, μία συζήτηση για το αν μπορούμε να χτίσουμε κάτι άλλο από το παραδοσιακό ευρωπαϊκό όραμα, τη λιτότητα. Η λιτότητα είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους η Ευρώπη είναι το μέρος του κόσμου με τη μεγαλύτερη ευημερία»… 

…«Και γιατί μιλάω για τον κίνδυνο της ιδεολογικής διάχυσης; Από καιρό σε καιρό πολλοί πολιτικοί, ακαδημαϊκοί και άλλοι βαριούνται με την Ε.Ε. και εμφανίζονται έτοιμοι να αμφισβητήσουν τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων των συνθηκών, του τρόπου σκέπτεσθαι και των αξιών μας. Η Ρωσία μπορεί και να μην είναι η σημαντικότερη απειλή. Πιο σημαντικό είναι αυτό που αισθανόμαστε μέσα στην Ενωση, που μοιάζει πολύ με το 1968. Ισως όχι ως επαναστατική διάθεση, αλλά κάτι σαν ευρεία ανυπομονησία. Οταν η ανυπομονησία γίνεται από ατομική συλλογική εμπειρία, αυτό είναι σαν το εισαγωγικό στάδιο μιας επανάστασης και έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά του 1968».

Ολόκληρη η συνέντευξη του Ντόναλντ Τουσκ εδώ

 

Το Κόμμα υπεράνω όλων; Οι Βουλευτές, το Σύνταγμα η πατρίδα και η ιδεολογία

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ακούμε από αρκετούς στον ΣΥΡΙΖΑ την άποψη ότι τα όσα συμβαίνουν αποτελούν πραξικόπημα.

Είναι σωστό. Αλλά είναι νομίζω η πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία που μας προτείνει κάποιος, ως απάντηση στο πραξικόπημα, να το εκτελέσουμε οι ίδιοι!

Είναι όντως πραξικόπημα. Είναι πραξικόπημα οργανωμένο στο εξωτερικό, παρακολουθούμενο και στις τελευταίες του λεπτομέρειες από το εξωτερικό και αποσκοπεί στην ανατροπή της βούλησης του ελληνικού λαού , όπως εκφράστηκε στις 5 Ιουλίου.

Τα δημοψηφίσματα δεν είναι παιδικές εκδρομές, ούτε δημοσκοπήσεις. Δεν ανατρέπονται ούτε με αποφάσεις κυβερνήσεων, ούτε καν της Βουλής. Ανατρέπονται μόνο με άλλο δημοψήφισμα. Αντίθετες αποφάσεις των πολιτειακών οργάνων είναι εκ προοιμίου αντισυνταγματικές, άκυρες και ανυπόστατες.

Κάναμε τέσσερα δημοψηφίσματα στον 20ό αιώνα για τη βασιλεία. Το δημοψήφισμα του 1925 που άλλαξε με το δημοψήφισμα του 1935 και μετά με το δημοψήφισμα του 1974. Δεν θα μπορούσαν όχι 251, ούτε και 451 βουλευτές της Βουλής να αλλάξουν αυτό το αποτέλεσμα, επαναφέροντας τη Βασιλεία.

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος : Η συμφωνία της ΕΕ της 13ης Ιουλίου

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου 

Όπως σε όλες τις μεγάλες ιστορικές στιγμές, οι απλοί άνθρωποι καταλαβαίνουν τι πραγματικά συμβαίνει πριν οι οικονομολόγοι, πολιτικοί και σχολιαστές είναι σε θέση να αναλύσουν τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες ενός γεγονότος.

Ένας ψαράς σε μια αγορά της Αθήνας προσπαθεί να κρύψει τα δάκρυα του καθώς ακούει στο ραδιόφωνο τους όρους που αποφασίστηκαν από τους Ευρωπαίους ηγέτες στις Βρυξέλλες και επιβάλλονται στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και στη χώρα του. Αυτές είναι οι λεπτομέρειες του τρόπου με τον οποίο η «πολιτισμένη» και «δημοκρατική» Ευρώπη θα συνεχίζει να καταστρέφει τη χώρα του και τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, παρόλα τα δημοψηφίσματα του κόσμου. Μεταχειρίζονται, χρησιμοποιώντας οικονομικά και πολιτικά μέσα, έναν ολόκληρο λαό και το κράτος του, με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίσανε το Ιράκ ή τη Λιβύη. Απλά, στην περίπτωση της Μέσης Ανατολής χρησιμοποιούσαν βόμβες και πυραύλους, αντί των χρηματοπιστωτικών μέσων!

Οι όροι που οι ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσισαν θυμίζουν όλο και περισσότερο στους Έλληνες αυτά που υπέφερε η χώρα τους υπό τη γερμανική ναζιστική κατοχή (1941-1944). Ο καθηγητής  Δ. Τραυλός, αναγνωρισμένου κύρους στο χώρο του Εργατικού Δικαίου, λέει ότι, με μια πρώτη ματιά, οι όροι που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα θυμίζουν τους όρους που επιβλήθηκαν στη Γερμανία μεταξύ 1945 και 1953, ως αποτέλεσμα της ήττας της.

Ο τρόπος με τον οποίο οι ηγέτες της ΕΕ διατάζουν την ελληνική Βουλή να νομοθετήσει μέσα σε 48 ώρες, καταργώντας προηγούμενα νομοσχέδια που έχει περάσει από μόνη της, και ακόμη σε ορισμένες περιπτώσεις χωρίς τον επαρκή χρόνο για να μεταφραστούν από τα αγγλικά στα ελληνικά τα κείμενα που υποβάλλονται στους βουλευτές, γίνεται αισθητός ως, αλλά και είναι, μια ιδιαίτερη ταπείνωση που επιβάλλεται στους Έλληνες από τους Γερμανούς, τους Ολλανδούς και άλλους ηγέτες, οι οποίοι προφανώς απολαμβάνουν ξεκάθαρα τη σαδιστική συμπεριφορά τους.

Δεν πρόκειται  μόνο για ένα πραξικόπημα που επιβάλλεται στην Αθήνα, το οποίο οργανώνεται με τη βοήθεια των τραπεζών αντί των τανκ, αλλά είναι και σαφώς ένα πραξικόπημα που επηρεάζει το σύνολο της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις θεμελιώδεις ιδέες στις οποίες υποτίθεται ότι βασίζεται. Οι συνέπειες είναι ξεκάθαρες για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς.

Good bye Tsipras!

Η ιστορική ομιλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου στη Βουλή - 15 Ιουλίου 2015

Αναδημοσίευση από το "RProject"

Του Ηλία Ιωακείμογλου

Οι ανα­λύ­σεις και της πλειο­ψη­φί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σχε­τι­κά με τη φύση της Ευ­ρω­ζώ­νης και πώς να την αλ­λά­ξου­με, απο­δεί­χθη­καν εκτός τόπου και χρό­νου, ανε­δα­φι­κές και ρο­μα­ντι­κές. Κακή εκτί­μη­ση των δυ­νά­με­ων του αντι­πά­λου, ανό­η­τη επι­μο­νή στη στρα­τη­γι­κή της διαρ­κούς άμυ­νας, αυ­τα­πά­τες για τη δύ­να­μη της λο­γι­κής ως δια­πραγ­μα­τευ­τι­κό όπλο, στα­δια­κή και συ­νε­χής υπο­χώ­ρη­ση στις απαι­τή­σεις του αντι­πά­λου, ιστο­ρι­κή ήττα της Αρι­στε­ράς όλα ανά­γο­νται στη λαν­θα­σμέ­νη στρα­τη­γι­κή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, στη λαν­θα­σμέ­νη αντί­λη­ψη της πλειο­ψη­φί­ας του για τη φύση της Ευ­ρω­ζώ­νης.

Τι ακρι­βώς ητ­τή­θη­κε;

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, αυτό που ητ­τή­θη­κε ήταν η στρα­τη­γι­κή της προ­ο­δευ­τι­κής με­ταρ­ρύθ­μι­σης της νο­μι­σμα­τι­κής ένω­σης της Ευ­ρώ­πης. Η ιδέα δη­λα­δή ότι το αντι­δη­μο­κρα­τι­κό τε­ρα­τούρ­γη­μα που είναι η Ευ­ρω­ζώ­νη θα μπο­ρού­σε να αλ­λά­ξει, είτε με μοχλό την εκ­με­τάλ­λευ­ση των εσω­τε­ρι­κών της αντι­θέ­σε­ων (αρι­στε­ρή εκ­δο­χή της στρα­τη­γι­κής) είτε με όπλο τη λο­γι­κή και τα επι­χει­ρή­μα­τα (δεξιά εκ­δο­χή). Βε­βαί­ως, αυτή που τέ­θη­κε σε δο­κι­μα­σία και ητ­τή­θη­κε, είναι η δεξιά εκ­δο­χή της στρα­τη­γι­κής της προ­ο­δευ­τι­κής με­ταρ­ρύθ­μι­σης της νο­μι­σμα­τι­κής ένω­σης, όπως αυτή εκ­φρά­ζε­ται από την ηγε­τι­κή ομάδα. Η ήττα επήλ­θε όταν η δια­πραγ­μά­τευ­ση προ­σέγ­γι­σε το κα­τώ­φλι αντο­χής της Ευ­ρω­ζώ­νης, αλλά η ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν θέ­λη­σε να το ξε­πε­ρά­σει για να προ­χω­ρή­σει στην ανα­τρο­πή των κα­τε­στη­μέ­νων πο­λι­τι­κών ισορ­ρο­πιών: απλώς δεν είχε την επι­θυ­μία, δεν ήταν στα σχέ­διά της, δεν ήταν φτιαγ­μέ­νη για κάτι τέ­τοιο. Και αυτό που απο­μέ­νει ως κα­τα­κά­θι είναι ένα πο­λι­τι­κό πτώμα που πολ­λοί σύ­ντρο­φοι θέ­λουν να δια­τη­ρή­σουν στην κυ­βέρ­νη­ση σαν το νεκρό Εl Cid που δε­μέ­νος πάνω στο άλογο σκόρ­πι­σε τον τρόμο στους εχθρούς. Ξε­χνούν ότι στην ται­νία ο Cid είχε ηρω­ι­κό θά­να­το…

Μας απο­μέ­νει, λοι­πόν, η ρι­ζο­σπα­στι­κή, αρι­στε­ρή εκ­δο­χή της στρα­τη­γι­κής της εκ των έσω με­ταρ­ρύθ­μι­σης της Ευ­ρω­ζώ­νης ή μήπως όχι; Όπως γί­νε­ται πά­ντο­τε σε αυτές τις πε­ρι­πτώ­σεις, όταν το κύριο ρεύμα μιας ιδέας, μιας στρα­τη­γι­κής ή μιας πο­λι­τι­κής ητ­τά­ται, μαζί της ητ­τώ­νται και όλες οι πα­ραλ­λα­γές της, ακόμη και αυτές που ασκούν αυ­στη­ρή κρι­τι­κή στο κύριο ρεύμα. Ακρι­βώς όπως η κα­τάρ­ρευ­ση της ΕΣΣΔ πήρε μαζί της στον καιά­δα της απα­ξί­ω­σης όλες τις μορ­φές, ρεύ­μα­τα, ιδέες που ανα­φέ­ρο­νταν στον κομ­μου­νι­σμό, όσο κρι­τι­κές και εάν ήταν προς το σο­βιε­τι­κό μαρ­ξι­σμό, έτσι και η ιστο­ρι­κή ήττα της στρα­τη­γι­κής της ηγε­τι­κής ομά­δας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για προ­ο­δευ­τι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση της Ευ­ρω­ζώ­νης παίρ­νει μαζί της στα αζή­τη­τα και κάθε άλλη εκ­δο­χή της ίδιας στρα­τη­γι­κής, όσο ρι­ζο­σπα­στι­κή και θε­ω­ρη­τι­κά θε­με­λιω­μέ­νη και εάν είναι αυτή.

 

Το απόλυτο μνημονιακό déjà vu

                                                                                              "βλάβη του συστήματος"

Σχόλιο του Άγγελου Καλοδούκα στο facebook. 

Από τα πιο ανατριχιαστικά πράγματα που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή με την κυβέρνηση είναι το αίσθημα του απόλυτου μνημονικού déjà vu. Όπως ακριβώς οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις δικαιολογούσαν τις πράξεις τους και λοιδορούσαν όποιους διαφωνούσαν, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο αντιδρούν τα κυβερνητικά στελέχη του Τσίπρα και ο ίδιος.

Διαβάζω ότι ο Τσίπρας είπε στην ΚΟ ότι:

«…εξάντλησε όλες τις διαπραγματευτικές δυνατότητες, εξέτασε όλες τις εναλλακτικές λύσεις και ζήτησε με ειλικρινή τρόπο από όσα μέλη της ΚΟ διαφωνούν, να του προτείνουν κάποια αξιόπιστη και πραγματική εναλλακτική που θεωρούν ότι ο ίδιος δεν σκέφτηκε ή δεν υλοποίησε μπροστά σε αυτή την κατάσταση».

Η ειλικρίνειά του ελέγχεται: Είναι εκ των υστέρων. Η πλειοψηφία της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ είναι εναντίον της συμφωνίας που έφερε (109 μέλη από τα 201 με κείμενό τους διαφωνούν). Το ίδιο και οι μεγαλύτερες κομματικές οργανώσεις που σε ψηφοφορίες απορρίπτουν τη συμφωνία που έφερε. Αυτούς τους ρώτησε; Ακόμα, το δημοψήφισμα με το εκπληκτικό ΟΧΙ το ακύρωσε ο ίδιος και τελικά έφερε το πλέον βαρύ και απεχθές μνημόνιο. Ρώτησε κανέναν στο κόμμα όταν τα έκανε όλα αυτά; Τώρα ρωτά τους βουλευτές εκ των υστέρων; Οι βουλευτές ενός αριστερού κόμματος δεν είναι όργανο, δεν αποφασίζουν αυτοί, αλλά το κόμμα συλλογικά. Τα κομματικά όργανα πότε θα τα συγκαλέσει για να τα ρωτήσει «ειλικρινά» και αυτά;

15.7.2015 Σύνταγμα : Η νέα μνημονιακή οικουμενική συγκυβέρνηση έστρεψε τα ΜΑΤ ενάντια στο λαό.... Τίτλοι τέλους για τον ΣΥΡΙΖΑ

Τα αριστερά δακρυγόνα του Τσίπρα σήμερα στο Σύνταγμα

  

Πιτσιρίκο καλησπέρα,

Συγκεντρωμένο πλήθος στο Σύνταγμα μπροστά στη Βουλή. Γονείς με παιδιά, νέοι, γέροι, απλός κόσμος. Ξαφνικά εμφανίζονται ΜΑΤ παίρνουν στρατηγικά θέσεις γύρω από την πλατεία και κυρίως στο επάνω μέρος. Κατεβάζουν μάσκες και σηκώνουν ετοιμοπόλεμοι τις ασπίδες.

Η εικόνα ήταν τέτοια που από τα μεγάφωνα της διαδήλωσης κάλεσαν 3 φορές τις διμοιρίες να αποσυρθούν και κάλεσαν την κυβέρνηση να μη χτυπήσει την συγκέντρωση.

Ξαφνικά, εμφανίζονται κάποιοι «γνωστοί-άγνωστοι» και ρίχνουν δύο μολότοφ μπροστά από τη Μ. Βρετανία.

Την επόμενη στιγμή, οι διμοιρίες συντονισμένα χτυπούν τον κόσμο με δακρυγόνα. Τον ωθούν προς Φιλελλήνων και Αμαλίας. Τα δακρυγόνα αρχίζουν να πέφτουν βροχή.

Κόσμος που προσπαθεί να διαφύγει μπαίνει στα στενά προς Πλάκα.

Τζον Πίλτζερ: «Iστορική προδοσία» η στάση του ΣΥΡΙΖΑ

Πηγή : mao.gr

«Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι απλώς μια τραγωδία. Είναι ένα ψέμα». 

Έτσι τιτλοφορείται το άρθρο που ανέβασε τη Δευτέρα 13/7 στο site του ο κορυφαίος και πολυβραβευμένος δημοσιογράφος και ντοκιμενταρίστας Τζον Πίλτζερ. Ο Πίλτζερ είναι Αυστραλός αλλά εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια στο Λονδίνο, είναι τακτικός συνεργάτης του περιοδικού «Νew Statesman», της εφημερίδας «Guardian» και άλλων εντύπων. «Ατρόμητο» τον έχει χαρακτηρίσει ο Χάρολντ Πίντερ ενώ, σύμφωνα με τον Νόαμ Τσόμσκι, «το έργο του Πίλτζερ έχει λειτουργήσει σαν φάρος σε συχνά σκοτεινούς καιρούς». 

Aκολουθούν αποσπάσματα από το εν λόγω άρθρο (οι υπογραμμίσεις του mao.gr):

Γράφει λοιπόν ο Πίλτζερ ότι στην Ελλάδα διαπράχθηκε μια «ιστορική προδοσία», καθώς η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ «αγνοήσε το βροντερό “όχι”» και συμφώνησε «σε μια δέσμη καταπιεστικών μέτρων που φτωχοποιούν το λαό, με αντάλαγμα μια “οικονομική βοήθεια” που μεταφράζεται σε ασφυκτικό έλεγχο από τους ξένους και σε μια προειδοποίηση για όλο τον κόσμο».

Στη συνέχεια ο Πίλτζερ περιγράφει συνοπτικά το νέο μνημόνιο και τις οδυνηρές επιπτώσεις του για τους συνταξιούχους, για τον δημόσιο πλούτο (λιμάνια, αεροδρόμια), μιλά για τις αυξήσεις στο ΦΠΑ και τις περικοπές στις δημόσιες δαπάνες κ.λπ., προειδοποιώντας ότι «θα έρθουν κι άλλα».

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να μην συνεργήσουν στο ευρωπαϊκό πραξικόπημα κατά της χώρας. ΝΑ ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΟΥΝ τη συμφωνία και τα προαπαιτούμενα μέτρα.

Οι βουλευτές και πολύ περισσότερο οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ενεργούμενα καμιάς κυβέρνησης. Για τη στάση τους, δεν λογοδοτούν στην κυβέρνηση αλλά στο κόμμα και τις αρχές του καθώς επίσης και στην ελληνική κοινωνία η οποία τους εξέλεξε με βάση τις διακυρυγμένες αρχές, το προεκλογικό πρόγραμμα του κόμματος και την προσωπική εμπιστοσύνη σε κάθε έναν και κάθε μία βουλευτή χωριστά.

Αν κάποιοι παραβιάζουν σήμερα τις αρχές και το πρόγραμμα του κόμματος αυτοί είναι η ίδια η ηγεσία του κόμματος και η επαίσχυντη συμφωνία που επέλεξε να συνυπογράψει με τη μαφία των Βρυξελλών, υποκύπτοντας στο εδώ και πέντε μήνες εξελισσόμενο πραξικόπημα κατά της χώρας και του λαού μας.

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν συνταγματική υποχρέωση να μην υποκύψουν στους εκβιασμούς απ' όπου κι αν προέρχονται, έχουν την τελική ευθύνη να αρνηθούν να νομιμοποιήσουν με την ψήφο τους την καταστροφή της χώρας και να δώσουν με την άρνησή τους αυτή μια ψήφο εμπιστοσύνης ΟΧΙ στον αφανισμό αλλά στην υπεράσπιση της κοινωνίας στο όνομα της οποίας εκλέχτηκαν στο κοινοβούλιο. 

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν τη δύναμη να σταματήσουν την καταστροφή ΤΩΡΑ. Έχουν τη δύναμη να επανορθώσουν τα τραγικά λάθη της διαπραγμάτευσης από πλευράς της κυβέρνησης, να μην δώσουν ανάσα ζωής στο μνημονιακό πολιτικό σύστημα της χώρας και το ρεβανσισμό που ετοιμάζει ενάντια στην κοινωνία και την αριστερά. 

Και την ευθύνη αυτή θα πρέπει να την αναλάβουν γνωρίζοντας πως θα έχουν και όλη τη δοκιμαζόμενη  κοινωνία στο πλευρό τους. Ό,τι κι αν λένε οι σειρήνες από τα κομματικά ραδιόφωνα και από τα συστημικά μέσα χειραγώγησης που τις τελευταίες μέρες χτυπούν συντονισμένα ενάντια στον μόνο ρεαλισμό επιβίωσης της χώρας. Το ρεαλισμό της αντίστασης στο πραξικόπημα.

Ποιά είναι η κοινοβουλευτική διαδικασία

Από τις 10 το πρωί εισήχθε το νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα στις αρμόδιες επιτροπές της Βουλής. Η συνεδρίαση  αναμένεται να διαρκέσει μέχρι τις 13:00 το μεσημέρι, ώστε μέχρι τις 14:00 να έχει συνταχθεί η εισηγητική έκθεση προς την Ολομέλεια προκειμένου να ξεκινήσει αμέσως η συζήτηση του νομοσχεδίου. Στόχος είναι μέχρι τις 21:00 το βράδυ να έχει γίνει η ψηφοφορία, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται κάποια καθυστέρηση.

Το νομοσχέδιο υπογράφουν οι υπουργοί Νίκος Βούτσης, Ευκλείδης Τσακαλώτος, Πάνος Σκουρλέτης, Νίκος Παρασκευόπουλος, Δημήτρης Μάρδας και Γιώργος Κατρούγκαλος.

Το νομοσχέδιο εμπεριέχει δύο άρθρα. Το πρώτο άρθρο περιλαμβάνει το κείμενο της Συμφωνίας της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες και το δεύτερο άρθρο σειρά προαπαιτούμενων φορολογικών και ασφαλιστικών μέτρων.