Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013

Το Mall και ο ταχυδακτυλουργός των νόμων Βενιζέλος



Αναδημοσίευση από το jungle-report

Πρωταγωνιστής της επικαιρότητας τις τελευταίες εβδομάδες είναι το θύμα των σκοτεινών σκευωριών, ο πάντα αθώος, έντιμος και κρυστάλλινος πολιτικός Ευάγγελος Βενιζέλος.
Χθες, με τη βομβιστική επίθεση, στο κάδρο της επικαιρότητας μπήκε και το εμπορικό κέντρο Mall του ομίλου Λάτση.

Τι σχέση έχει όμως ο Βενιζέλος με το Mall του Λάτση; Η απάντηση είναι, ότι η ύπαρξη του αμιγώς παράνομου και αυθαίρετου κατασκευάσματος Mall οφείλεται μεταξύ άλλων και στις γνωστές νομοθετικές ταχυδακτυλουργίες του  τότε υπουργού Πολιτισμού Ευάγγελου Βενιζέλου -πλέον δύσκολα βρίσκει κανείς νομιμοποιημένη παρανομία, προς όφελος της οικονομικής ελίτ, στην οποία να μην εμπλέκεται ο Βενιζέλος.

Την έκανε τη Mall αkiα ο Κεδίκογλας. Δένδια, Σαμαρά, Βενιζέλε, Κουβέλη, ΤΕΛΕΙΩΣΑΤΕ !

Πλαστογράφησε ο Mall @κα@ς ο Κεδίκογλου (;) με μοντάζ, την ομιλία του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βαγγέλη Διαμαντόπουλου, σε video που έστειλε σε όλα τα κανάλια (εμείς το είδαμε στο κεντρικό δελτίο της ΝΕΤ με την 'Έλλη Στάη στις 22.1.2013).

Kαι ο φασίστας υπουργός Δένδιας κάλεσε μάλιστα και εισαγγελική παρέμβαση για την μονταρισμένη ομιλία που ο ίδιος και οι συνεργοί του δημιούργησαν, γιατί τάχατες ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στοχοποιούσε σε ομιλία του το The Mall του Λάτση, χαρακτηριζοντάς το πολεοδομικά παράνομο (όπως και είναι με ευθύνη του περίφημου ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ), 4 λέει μέρες πρίν από την τρομοκρατική επίθεση της "κατσαρόλας" της Κυριακής 20.1.2013.

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013

Κατάσταση πολιορκίας (Etat de siege) Μιά ταινία του Κώστα Γαβρά (1972)



Πηγή : xatzitsoutsouridis

 Κατάσταση πολιορκίας Γαλλικός τίτλος: État de siège

Σκηνοθέτης:Κώστας Γαβράς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Έτος παραγωγής: 1972
Παίζουν: Yves Montand Renato Salvatori O.E. Hasse

Υπόθεση: Εξαιρετικό πολιτικό θρίλερ με θέμα την απαγωγή, ανάκριση κι εκτέλεση του Νταν Μιτριόνε, εκπαιδευτή των λατινοαμερικανικών αστυνομιών στις σύγχρονες "τεχνικές ανάκρισης" της CIA, από τους αντάρτες πόλης Τουπαμάρος της Ουρουγουάης (1970) Ένας πράκτορας της CIA εκπαιδεύει τις υπηρεσίες ασφαλείας φιλικών χωρών σε σύγχρονες μεθόδους βασανισμού. Πρόκειται για την πραγματική ιστορία του Νταν Μιτριόνε.

ΝΤΑΡΙΟ ΦΟ - Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού

Στρατηγική της έντασης: Από την βία της ιδεολογίας στην ιδεολογία της βίας

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο ΕΝΤΡΟΠΙΑ από όπου και το αναδημοσιεύουμε

http://drop-entropia.blogspot.gr/

Αναδημοσιεύω (για λόγους, υποθέτω προφανείς στον καθένα)  τον πρόλογο του μεταφραστή Βασίλη Τομανά για το έργο του Ντάριο Φο «Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού»

Η επαναστατική έκρηξη του 1968 δεν περιορίστηκε στον Γαλλικό Μάη. Αγκάλιασε όλο τον κόσμο: Ιαπωνία, Γερμανία, Γιουγκοσλαβία, Πολωνία, Λατινική Αμερική, ΗΠΑ και, φυσικά, τη γειτονική Ιταλία. Ο ιταλικός Μάης, εξαιτίας της φύσης της ιταλικής κοινωνίας, κράτησε περισσότερο και ήταν πιο εκρηκτικός: οι εργάτες κάνουν μαζικά "άγριες" απεργίες*, οι νέοι, οι φοιτητές, οι μαθητές, οι γυναίκες, οι φυλακισμένοι, οι ψυχασθενείς και όλοι οι "παρίες" της κοινωνίας ξεσηκώνονται. Πραγματοποιούνται μερικές θεσμικές αλλαγές ο κόσμος, όμως, δεν αρκείται σ' αυτές. Αρνείται ριζικά και μαζικά τις καθημερινές συνθήκες ζωής στην κοινωνία της μισθωτής εργασίας. Για ν' αμυνθεί απέναντι στους φασίστες και την αστυνομία αρχίζει να εξοπλίζεται. Ξεσπούν ταραχές στις φάμπρικες, στις φυλακές, στους δρόμους. Η κατάσταση ξεφεύγει απ' τον έλεγχο του κράτους, αλλά και του ΚΚΙ και της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. 

Ιταλία 1969 - 1980 : "Στρατηγική της 'Εντασης". Το σχέδιο της δολοφονικής επίθεσης του φασιστικού Ιταλικού κράτους και παρακράτους ενάντια στο "θερμό φθινόπωρο" των εργατικών αγώνων του '68 - '69


Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας PAESE SERA για τη βόμβα στην Μπολώνια στις 2 Αυγούστου 1980

Οι τίτλοι γράφουν:

ΣΦΑΓΗ ΣΤΗΝ ΜΠΟΛΩΝΙΑ
Περισσότεροι από ογδόντα οι νεκροί στο σταθμό


Αντιμέτωπες με μια αλματώδη άυξηση της εξουσίας της εργατικής τάξης, με απεργίες, καταλήψεις, αυτομείωση τιμών και μαζικές καταλήψεις στέγης και στεκιών, οι μυστικές υπηρεσίες έθεσαν σε κίνηση μια σειρά τρομοκρατικών επιθέσεων με τη βοήθεια φασιστικών ομάδων. Για τις επιθέσεις κατηγορήθηκαν αναρχικοί και η αριστερά, και συνελήφθηκαν αγωνιστές εργάτες. Η μεγαλύτερη τέτοια επίθεση ήταν και η χειρότερη τρομοκρατική πράξη στην Ευρώπη τον 20ο αιώνα: η βόμβα στον σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολώνια στις 2 Αυγούστου 1980 που σκότωσε 85 ανθρώπους. 
 

Δεκαετία '70. Η "Στρατηγική της Έντασης" συγκλονίζει την Ιταλία


Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας CORRIERE DELLA SERA για την έκρηξη της 12ης Δεκέμβρη του 1969 
 Οι τίτλοι γράφουν: 
 ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΦΡΙΧΤΗ ΣΦΑΓΗ ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ
Δεκατρείς νεκροί και ενενήντα τραυματίες

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Η βομβιστική επίθεση της 12ης Δεκεμβρίου του 1969 στην Πιάτσα Φοντάνα στο Μιλάνο άφησε πίσω της 17 νεκρούς και 88 τραυματίες, σηματοδοτώντας την έναρξη της περιόδου «Στρατηγικής της Έντασης» στην Ιταλία. Οι ιταλικές μυστικές υπηρεσίες, σε μία προσπάθεια κατάπνιξης της αυξημένης αντιπολιτευτικής δραστηριότητας στη χώρα, καθοδήγησαν σειρά τρομοκρατικών ενεργειών, με τη βοήθεια ακροδεξιών ομάδων, κατηγορώντας αναρχικές ομάδες.

Η δημόσια τάξη ως πολιτικό πλεονέκτημα (του καθεστώτος)



Η "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" της Κυριακής 20 Ιανουαρίου 2013 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως φύλλο ορόσημο στην προφητική διαίσθηση του διευθυντή της εφημερίδας Alexis Papahelas.

Με τη δραματική εκδίπλωση των γεγονότων που έλαβαν χώρα από το ίδιο το πρωινό της κυκλοφορίας της (έκρηξη βόμβας - κατσαρόλας στο The Mall) φαίνεται πως η "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" διαθέτει το φυσικό χάρισμα να περιγράφει προκαταβολικά το κλίμα του επόμενου διαστήματος όπου οριστικοποιείται η κυβερνητική "στρατηγική της έντασης" και το φασιστικό δόγμα "νόμου και τάξης" που αποτελεί και την κεντρική γραμμή της εφημερίδας της Πρεσβείας.

Ακούγοντας από τα δελτία ειδήσεων το πρωί της Κυριακής για την έκρηξη βόμβας στο "The Mall" και διαβάζοντας ταυτόχρονα το Κυριακάτικο φύλλο της εφημερίδας, το μάτι μας έπεσε σε δύο άρθρα που έβγαζαν μάτι για τις προφητικές ικανότητες των προσώπων και των ιδεών που ανέπτυσσαν.

Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013

Ακροδεξιά και Τρομοκρατία στην Ευρώπη. Του Κλεάνθη Γρίβα


 
Δημοσιεύτηκε στο site tvxs.gr στις 9 Δεκεμβρίου 2012

Ακροδεξιά και Τρομοκρατία στην Ευρώπη

Του Κλεάνθη Γρίβα


● στις 2-8-1980 στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολόνια,
● στις 26-9-1980 στη γιορτή της μπύρας (Oktoberfest) στο Μόναχο, και
● στις 3-10-1980 έξω από τη συναγωγή της οδού Κοπέρνικου στο Παρίσι,[1]
έστρεψαν την προσοχή του Τύπου, της κοινής γνώμης, ορισμένων δικαστικών και αρκετών ερευνητών στον ακροδεξιό εξτρεμισμό και έθεσαν επί τάπητος το κρίσιμο ερώτημα «πως ερμηνεύεται το αποδεδειγμένο γεγονός ότι ένα πλήθος νεοφασιστικών τρομοκρατικών επιθέσεων αποδίδονταν εντέχνως στην αριστερά επί 20 και πλέον χρόνια, από τα μέσα της δεκαετίας του 1960;».

Η ερμηνεία της «στρατηγικής της έντασης» που εφαρμόστηκε σ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου από την ακροδεξιά (είτε αμέσως με τη διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών από ακροδεξιές ομάδες είτε εμμέσως με τη διείσδυση ακροδεξιών στοιχείων στις οργανώσεις της άκρας αριστεράς και τη χειραγώγηση τους), προϋποθέτει την έρευνα των σχέσεων των ακροδεξιών τρομοκρατικών ομάδων με τις ποικιλώνυμες μυστικές υπηρεσίες καθώς και των οργανωτικών και επιχειρησιακών σχέσεων μεταξύ των ακροδεξιών ομάδων των διαφόρων χωρών.

Η στενή συνεργασία των ακροδεξιών τρομοκρατικών ομάδων με ακροδεξιά στελέχη των διαφόρων υπηρεσιών ασφάλειας δεν αποτελεί ένα νέο φαινόμενο, δεδομένου ότι οι μυστικές υπηρεσίες του στρατού και της αστυνομίας πάντα στρατολογούν και χρησιμοποιούν προβοκάτορες.[2]

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2013

Χτίζοντας το Νέο Εμφυλιοπολεμικό Κράτος



Δημοσιεύτηκε στο Red Notebook στις 17 Ιανουαρίου 2013 
 
Οι επιθέσεις στις ελεύθερες αυτοδιαχειριζόμενες εστίες αντίστασης δεν είναι επικοινωνιακά παιχνίδια, είναι επεισόδια από την οικοδόμηση του Νέου Εμφυλιοπολεμικού Κράτους και τη συγκρότηση του φασιστικού συνασπισμού εξουσίας, από τη μετατροπή της Δεξιάς σε Εμπόλεμη Δεξιά. Εν τω μεταξύ, η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ προτείνει να καπνίσουμε όλοι μαζί την πίπα της ειρήνης και το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποσύρονται στα στεγανά διαμερίσματά τους για να παρακολουθήσουν την πυρκαγιά από τα μπαλκόνια τους

Χτίζοντας το Νέο Εμφυλιοπολεμικό Κράτος
 

Του Ηλία Ιωακείμογλου


Πώς η Δεξιά πήρε το προβάδισμα

Η ελληνική οικονομία κινείται σήμερα επάνω σε μια καθοδική σπείρα διαδοχικών κύκλων φθίνουσας συσσώρευσης κεφαλαίου και αυξανόμενης ανεργίας. Η ύφεση και η ανεργία σχεδιάστηκαν και οργανώθηκαν από καθεστωτικούς οικονομολόγους, στους διεθνείς οργανισμούς και στα ελληνικά πανεπιστήμια, οι οποίοι πιστεύουν ότι έτσι μπορεί κάποιος να πυροδοτήσει μια διαδικασία μείωσης των εγχώριων τιμών, επομένως και αύξησης της ανταγωνιστικότητας και των εξαγωγών. Γνωρίζουν τώρα ότι αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί, τουλάχιστον όχι στην Ελλάδα.

Έχουν όμως αντιληφθεί εν τω μεταξύ, όπως και το πολιτικό προσωπικό του καθεστώτος, ότι η δραστική μείωση των μισθών, η ύφεση και η ανεργία δημιουργούν ταξικούς συσχετισμούς δύναμης που επιτρέπουν στην άρχουσα τάξη να ανασυγκροτήσει την ελληνική οικονομία σε νέες βάσεις: κινεζοποίηση της αγοράς εργασίας, γιγαντιαία μεταφορά πόρων από τις εργαζόμενες τάξεις προς τους κεφαλαιούχους ώστε να διασωθεί το πλασματικό κεφάλαιο που έχει συσσωρευτεί στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, αποδιάρθρωση του κοινωνικού κράτους. Τι πιο φυσικό, λοιπόν, να συνεχίζεται μια πολιτική που δεν επιτυγχάνει μεν τους διακηρυγμένους στόχους της (μείωση των τιμών, αύξηση εξαγωγών κλπ) πλην όμως αποδιαρθρώνει και αναπλάθει την ελληνική οικονομία και κοινωνία έτσι ώστε να διασωθεί το καταρρέον οικονομικό και πολιτικό καθεστώς του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού.

Το σύστημα απαιτεί ανθρωποθυσίες για να υπερβεί τις κρίσεις του. O Mαρξ το περιγράφει σαν έναν Μολώχ, έναν τρομερό παγανιστικό θεό που επιθυμεί να πιει νέκταρ από τα κρανία των νεκρών. Υπερβολή;

Συγκυρία και στρατηγική οπτική : Των Χρήστου Λάσκου και Χριστόφορου Παπαδόπουλου



Δημοσιεύτηκε στο Red Notebook στις 15 Ιανουαρίου 2013 
 
Όποιος επενδύει σε λογικές ώριμου φρούτου ή φαντάζεται πως κυβέρνηση της αριστεράς σημαίνει μια λιγότερο ή περισσότερο ομαλή εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου (;) προγράμματος, είναι πολύ βαθιά νυχτωμένος. Και ακόμη πιο βαθιά νυχτωμένος είναι όποιος σχεδιάζει την κατάκτηση της ηγεμονίας στην κοινωνία με οδηγητική ιδέα την επέκταση της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ προς τον δυσώνυμο, όσο και ανύπαρκτο πια, «μεσαίο χώρο»

Των Χρήστου Λάσκου και Χριστόφορου Παπαδόπουλου

Τις τελευταίες μέρες είχαμε την ευκαιρία να θυμηθούμε λαμπρές στιγμές από παλιότερες εποχές της ανανεωτικής αριστεράς, όταν η «Πτέρυγα», πριν γίνει ΔΗΜΑΡ και εξαπτέρυγο του νεοφιλελευθερισμού, με ρητό τρόπο –πιο ρητό πεθαίνεις– έδινε μάχες προάσπισης της σοβαρότητος του χώρου.

Βέβαια, όπως είναι λογικό, τα φαινόμενα αυτά εμφανίζονται σήμερα, στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, περιθωριακά. Περιθωριακά, στο μέτρο που, όσο και «μετριοπαθής και σοβαρός» κι αν είσαι εκ φύσεως, δεν μπορείς να μην αναγνωρίσεις πως το 30% είναι γέννημα του ριζοσπαστικού αντισυστημικού χαρακτήρα και των αντίστοιχων πρακτικών του χώρου μας. Γι’ αυτό και η επίδειξη μετριοπάθειας αφορούσε μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού δηλώσεις, που εγκαλούσαν στην τάξη τους απείθαρχους (!) «αναρχικούς και αριστεριστές» ανάμεσά μας. Μολονότι περιθωριακές, όμως, οι στάσεις αυτές δεν παύουν να είναι ενοχλητικές. Γιατί, π.χ., δίνουν πάτημα σε πασόκους τύπου Πρωτόπαπα να λοιδορούν – φανταστείτε, ο Πρωτόπαπας λοιδορεί τον Βαγγέλη Διαμαντόπουλο! – συντρόφους μας, ανακατεύοντας έλλειψη σοβαρότητας, αναρχοφροσύνη και αρειανοσύνη, δηλαδή χουλιγκανισμό. Και υπάρχουν άνθρωποί μας που συντάσσονται, απολογούμενοι στον Πρωτόπαπα και τον Κεδίκογλου.

Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013

Πολλαπλοί χώροι δημοκρατίας : Συνέντευξη της Ντορήν Μάσσεϋ

Δημοσιεύεται στα ΕΝΘΕΜΑΤΑ της ΑΥΓΗΣ, Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013


Συνέντευξη της Ντορήν Μάσσεϋ*

Μιλάει για τα κινήματα των πλατειών, την άμεση και την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, τη Λατινική Αμερική, την γκραμσιανή έννοια της ηγεμονίας, το πλήθος των Χαρντ-Νέγκρι, το κίνημα Οccupy, τη συνεταιριστική οικονομία

Η γεωγράφος Doreen Massey, ομότιμη καθηγήτρια στο Open University του Ηνωμένου Βασιλείου, βρέθηκε τον Νοέμβριο στην Αθήνα, με την ευκαιρία της αναγόρευσή της σε επίτιμη διδάκτορα του Τμήματος Γεωγραφίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου. Επισκεφθήκαμε μαζί της χώρους κοινωνικής αυτοδιαχείρισης, τον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο «Βοτανικός Κήπος» στην Πετρούπολη και το καφενείο του «Ευρωπαϊκού Χωριού» στην Ακαδημία Πλάτωνος. Μας μίλησε για το ενδιαφέρον της για τα αυτοδιαχειριστικά εγχειρήματα, για την ελπιδοφόρα πολιτικοκοινωνική κατάσταση στη Λατινική Αμερική, για το διαρκές ερώτημα της δημοκρατίας.

Πώς το FBI σε συνεργασία με τις τράπεζες κατέστειλε το κίνημα Occupy
























Δημοσιεύεται στα ΕΝΘΕΜΑΤΑ της ΑΥΓΗΣ, Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013

της Ναόμι Γουλφ*

Tελικά, η πραγματικότητα απεδείχθη ανώτερη κάθε φαντασίας. Στοιχεία που μόλις είδαν το φως της δημοσιότητας δείχνουν ότι η βίαιη καταστολή του κινήματος Occupy Wall Street, το φθινόπωρο του 2011 –τόσο σκοτεινήτότε–, δεν συντονίστηκε απλώς από το FBI, το DHI (Τμήμα Εσωτερικής Ασφάλειας) και τις τοπικές αστυνομίες. Την επιχείρηση καταστολής (η οποία περιελάμβανε, όπως ίσως θυμάστε, βίαιες συλλήψεις, διάλυση ομάδων, εκτόξευση δακρυγόνων στα κεφάλια των διαδηλωτών, δέσιμό τους με χειροπέδες τόσο σφιχτά με αποτέλεσμα τον τραυματισμό τους, τον ασφυκτικό αποκλεισμό τους για ώρες, χωρίς να μπορούν καν να ικανοποιήσουν τις σωματικές τους ανάγκες) συντονίστηκε από το FBI και το DHI, σε συνεργασία με τις μεγάλες τράπεζες.

EZLN : Ακούσατε; Είναι ο ήχος του κόσμου σας που γκρεμίζεται.

Αναδημοσίευση από το athens.indymedia.org via enosy.blogspot.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΙΚΗΣ 
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ--ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ EZLN
ΜΕΞΙΚΟ

21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012
Σε όποιον αφορά:

ΑΚΟΥΣΑΤΕ;
Είναι ο ήχος του κόσμου σας που γκρεμίζεται
Είναι ο ήχος του δικού μας που αναβιώνει
Αυτό που ήταν μέρα, ήταν νύχτα.
Και νύχτα θα γίνει η μέρα που θα είναι μέρα.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!

Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2013

3...2...1...0... ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με εικόνες που δεν θα θέλαμε να δούμε το 2013























Με τίποτα δε θα θέλαμε τέτοιες θλιβερές εικόνες να σκιάσουν τη χρονιά ελπίδας και ανάτασης που μόλις υποδεχτήκαμε.

...Αλλά... άγνωσται αι βουλαί της Ιστορίας. 

Μήπως αυτά που μας συμβαίνουν 3μισι χρόνια τώρα τα θέλαμε;