Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

ΜΗΝ ΔΙΑΓΡΑΨΕΤΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ - Ανοιχτή Επιστολή προς το Ελληνικό Κοινοβούλιο και τους Πολίτες της Ελλάδας σχετικά με την Προτεινόμενη Νομοθεσία που αφορά στην «αλλαγή της έμφυλης ταυτότητας».






















Η ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ - κείμενο συλλογής υπογραφών, βρίσκεται στην διεύθυνση: https://www.ipetitions.com/petition/dont-erase-women-open-letter-to-the-greek

Ακολουθεί η Ανοιχτή Επιστολή προς το Ελληνικό Κοινοβούλιο και τους Πολίτες της Ελλάδας σχετικά με την Προτεινόμενη Νομοθεσία που αφορά στην «αλλαγή της έμφυλης ταυτότητας», μεταφρασμένη στα ελληνικά. 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Η ελληνική κυβέρνηση έχει ετοιμάσει και καταθέσει στο Κοινοβούλιο ένα νομοσχέδιο που αφορά την «αλλαγή της έμφυλης ταυτότητας». Καθώς η ορολογία αυτή δεν έχει πλήρως μεταφραστεί και ενσωματωθεί στην ελληνική γλώσσα, θέλουμε να εξηγήσουμε στις Ελληνίδες και τους Έλληνες τί σημαίνει η έννοια «έμφυλο» όταν χρησιμοποιείται για να αντικαταστήσει την έννοια «φύλο» ως νομικός όρος και τις συνέπειες που αυτό θα έχει για τις γυναίκες, για τα παιδιά, για την ελευθερία του λόγου και την κοινωνία γενικώς.

Είμαστε γυναίκες, άντρες και τρανσεξουαλικοί από χώρες στις οποίες τέτοιοι μισογυνικοί και ομοφοβικοί νόμοι αποτελούν ήδη ταπεινωτική και απειλητική πραγραματικότητα και θεωρούμε καθήκον μας να προειδοποιήσουμε τους Έλληνες φίλους μας και τις ελληνικές αρχές για τις σοβαρές αλλαγές που θα επιφέρει σε όλο το φάσμα του πολιτισμού ένας νόμος για την «έμφυλη ταυτότητα». Η σοβαρότερη από αυτές τις αλλαγές θα είναι η καταστροφή της νομοθεσίας που παρέχει ισότητα και προστασία στις γυναίκες, καθώς η νομοθέτηση της «έμφυλης ταυτότητας» αποτελεί πλήρη διαγραφή της νομικής, ιατρικής και ποινικής πραγματικότητας του βιολογικού φύλου. Οι νόμοι περί «έμφυλης ταυτότητας» αποτελούν επίσης έναν σοβαρό περιορισμό της ελευθερίας του λόγου και της επιστημονικής έρευνας, προς όφελος μία απειροελάχιστης μειοψηφίας ανθρώπων που υποφέρουν από τις ψυχιατρικές ασθένειες της «δυσφορίας έμφυλης προσωπικότητας» και/ή της αυτογυναικοφιλίας. Αυτοί οι άνθρωποι ήδη απολαμβάνουν όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, εκτός από το «δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό του φύλου τους». Όμως ο αυτοπροσδιορισμός δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα και δεν θα έπρεπε ποτέ να θεωρείται ως τέτοιος όταν η νομική του αναγνώριση συνεπάγεται την απάλειψη των δικαιωμάτων και της προστασίας γυναικών και παιδιών, όταν θέτει σε κίνδυνο το θεμελιακό ανθρώπινο δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου. Η ελληνική κοινωνία, ειδικά οι γυναίκες και τα παιδιά της χώρας, υποφέρουν ήδη από τα μέτρα λιτότητας και έχουμε κάθε δικαίωμα να ανησυχούμε για τις περαιτέρω συνέπειες που θα επιφέρει στην ζωή τους η νομιμοθέτηση της «έμφυλης ταυτότητας».

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ «ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ»

Στις χώρες μας (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Καναδά, Αυστραλία...), παιδιά 3 χρονών υφίστανται «κοινωνική αλλαγή έμφυλης ταυτότητας» από τρομοκρατημένους και παραπλανημένους γονείς, από δασκάλους που δεν τολμούν να φέρουν αντίρρηση στην προπαγάνδα των τρανς, η οποία είναι πλέον παρούσα στα σχολεία μέσω οργανώσεων του τρανς λόμπυ, και από ανεύθυνους «θεραπευτές» που είναι μέλη διεμφυλικών οργανώσεων. Πουθενά στον κόσμο όμως δεν υπάρχουν σπουδές και πτυχία που να πιστοποιούν ότι ένας θεραπευτής είναι «ειδικός στην έμφυλη ταυτότητα». Οποιοσδήποτε επιλέξει να εργαστεί στον τομέα αυτό μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι ειδικός. Το αποτέλεσμα είναι να παρέχονται σε παιδιά 10 χρονών ορμόνες που αναστέλλουν την εφηβεία (ανταγωνιστές της γοναδοτροπίνης, που στις χώρες μας έχουν την εμπορική ονομασία Lupron).  Το φάρμακο αυτό, που προκαλεί, σύμφωνα με την διεθνή βιβλιογραφία, σοβαρές παρενέργειες στους ενήλικους πάσχοντες από προστατίτιδα ή ενδομητρίωση, σταματά την φυσική εξέλιξη της ανάπτυξης των «τρανς παιδιών», με συνέπεια την μη εμφάνιση των δευτερευόντων σεξουαλικών χαρακτηριστικών, την μη φυσιολογική ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων, την μόνιμη στείρωση, καθώς και προβλήματα στα οστά, την καρδιά, το συκώτι και τον εγκέφαλο. Δεν υπάρχουν ακόμα μελέτες για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της κατανάλωσης του Lupron από ανήλικα παιδιά.

Η ιδιωτική οργάνωση (μέρος του τρανς λόμπυ) «World Professional Association for Transgender Health (WPATH)”, την οποία χρημοτοδοτούν κάποιες από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρίες,, μεταξύ των οποίων η Bristol-Meyers-Squibb, η Glaxo-Smithkline, και η Johnson& Johnson, δημοσίευσε πρόσφατα οδηγίες που κατεβάζουν την συνιστώμενη ηλικία για την θεραπεία με Lupron τα εννέα έτη! Να σημειώσουμε ότι ένα σοβαρό ποσοστό των παιδιών που πάσχουν από «δυσφορία της έμφυλης ταυτότητας» έχουν ιατρική διάγνωση κάποιας μορφής αυτισμού, μίας ασθένειας η οποία, όπως είναι γνωστό στην επιστημονική και ιατρική κοινότητα,  προκαλεί ανασφάλεια για την ταυτότητα του ατόμου και έναν άκαμπτο τρόπο σκέψης. Οι έρευνες που συνδέουν τον αυτισμό με την «δυσφορία έμφυλης ταυτότητας» δεν σταμάτησαν τους απολογητές του διεμφυλισμού. Αντί για μία προσεκτική θεραπεία και σε απόλυτη παραβίαση της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων των Παιδιών του ΟΗΕ, σε αυτά τα παιδιά παρέχονται αναστολείς της εφηβείας, συνθετικές ορμόνες του αντίθετου φύλου και εγχειρίσεις από ιδιωτικές «Κλινικές Έμφυλης Ταυτότητας» και ιδιώτες γιατρούς (πρόσφατα στην Αγγλία αφαιρέθηκε η άδεια εξασκήσεως από μία τέτοια γιατρό που συνταγογραφούσε ορμόνες για «τρανς παιδιά» μέσω Ίντερνερ).

Γνωρίζουμε ότι το ελληνικό νομοσχέδιο δεν επιτρέπει την «μετάβαση στο άλλο φύλο» σε παιδιά κάτω των 18. Αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι και στην Ελλάδα ανήλικα παιδιά στειρώνονται ήδη με αναστολείς της εφηβείας και υφίστανται χειρουργικούς ακρωτηριασμούς υγειών εξωτερικών και εσωτερικών γεννητικών οργάνων και μαστών. Σε όλες τις χώρες όπου ψηφίστηκαν τέτοιοι νόμοι, ο αριθμός των «τρανς παιδιών» αυξήθηκε σε άκρως ανησυχητικά ποσοστά, ενώ ΜΚΟ που διευθύνονται από τρανς ακτιβιστές, όπως η βρετανική οργάνωση «The Mermaids”, διαφημίζουν σε δημοτικά και γυμνάσια την “αλλαγή φύλου” των παιδιών. Η Επαρχία του Οντάριο στον Καναδά ψήφισε προσφάτως νόμο σύμφωνα με τον οποίο μπορεί να αφαιρεθεί η επιμέλεια από γονείς που δεν συναινούν στην ιατρική “αλλαγή φύλου” των παιδιών τους. Και γνωρίζουμε ότι στην Ελλάδα οι τρανς ακτιβιστές, με την συνδρομή διεθνών τρανς οργανώσεων, ασκούν πίεση στην ελληνική κυβέρνηση και τα κόμματα προκειμένου να νομιμοποιηθεί η “αλλαγή φύλου” των παιδιών.

Ελληνίδες, προστατέψτε τα παιδιά. Μην δεχτείτε την στείρωση, τον ευνουχισμό και την αφαίρεση υγειών οργάνων των παιδιών. Οι επιφανέστεροι παιδίατροι και ψυχίατροι του δυτικού κόσμου ξέρουν και δημοσιεύουν επιστημονικές έρευνες που αποδεικνύουν πως η πλειοψηφία των παιδιών που πάσχουν από “δυσφορία έμφυλης ταυτότητας” το ξεπερνούν μεγαλώνοντας. Οι ορμόνες και οι εγχειρήσεις δεν είναι η λύση.

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΟΥ ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ «ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ»

Σε χώρες όπου το “φύλο” ως νομική κατηγορία έχει υποκατασταθεί από την τεχνητή ιδέα της “έμφυλης ταυτότητας” και όπου ο αποκαλούμενος “αυτοπροσδιορισμός” αντικαθιστά την αντικειμενική πραγματικότητα των βιολογικών χαρακτηριστικών και την κοινωνικής αντίληψης για τα φύλα, σε χώρες δηλαδή όπου οποιοσδήποτε άντρας μπορεί να δηλώσει ότι είναι γυναίκα και να γίνει αποδεκτός από το κράτος ως γυναίκα, οι γυναίκες χάνουν ως άμεση συνέπεια τα δικαιώματα και τις κοινωνικές προστασίες για τις οποίες παλέψαμε με αδιανόητες θυσίες τους τελευταίους δύο αιώνες.

*Οι γυναίκες χάνουν το δικαίωμα στην νομική και κοινωνική προστασία της μητρότητας, με το ψευδές πρόσχημα ότι “και οι άντρες [δηλ. οι γυναίκες που αυτοπροσδιορίζονται και αναγνωρίζονται νομικά ως άντρες] μπορούν να εγκυμονήσουν και να θηλάσουν”. Αυτός ο εξωφρενικός ισχυρισμός, που γελοιοποιεί κάθε βιολογική, επιστημονική, ιστορική και κοινωνική πραγματικότητα, υιοθετείται ασμένως από εταιρείες, εργοδότες και δημόσιους οργανισμούς που τον χρησιμοποιούν στα δικαστήρια για να δικαιολογήσουν την άρνησή τους να εκπληρώσουν τις νομικές τους υποχρεώσεις προς τις γυναίκες εργαζόμενες – και τα δικαστήρια, που πρέπει  να προσαρμοστούν στην νέα νομοθεσία και αναγκάζονται να τον δεχτούν. Αυτό συμβαίνει ήδη σε 17 πολιτείες των ΗΠΑ. 

 *Οι γυναίκες και τα κορίτσια χάνουν υποτροφίες που προορίζονται γι αυτές, όπως και πανεπιστημιακές ή εργασιακές ποσοστώσεις, γιατί άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες είναι πλέον νόμιμοι υποψήφιοι για θέσεις γυναικών.

*Οι γυναίκες και οι κοπέλες βρίσκονται αναγκασμένες να μοιράζονται τους “υποχρεωτικούς από τον νόμο και τις διεθνείς συμβάσεις” γυναικείους χώρους: τουαλέτες σε κάθε δημόσιο χώρο, από σχολεία ως εργασιακούς χώρους ή χώρους διασκέδασης, αποδυτήρια ιδιωτικών ή δημόσιων γυμναστηρίων κλπ, με άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες. Οποιαδήποτε σωματική αιδώς, το δικαίωμα να μην εκτίθεσαι χωρίς την συγκατάθεση σου σε γυμνά σώματα ή να μην εξαναγκάζεσαι σε έκθεση του γυμνού σου σώματος στην δημόσια θέα (η σύμβαση της Γενεύης θεωρεί αυτούς τους εξαναγκασμούς βασανιστήρια), καθώς και ο εντελώς πραγματικός κίνδυνος του βιασμού και της σεξουαλικής επίθεσης δεν μπορούν πλέον να εμποδιστούν από τον νόμο ή οποιαδήποτε δημόσια αρχή. 

Σε χώρες όπου οι νόμοι “αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας” είναι η νέα καταπιεστική πραγματικότητα για τις γυναίκες, εγκλήματα όπως η οφθαλμοπορνεία, η παράνομη φωτογράφιση γυμνών γυναικών σε αποδυτήρια ή δοκιμαστήρια καταστημάτων έχουν πολλαπλασιαστεί – αλλά οι γυναίκες δεν έχουν καμία νομική στήριξη πριν την διάπραξη του εγκλήματος.

Γυναίκες και κορίτσια είναι αναγκασμένα να σταματήσουν την κολύμβηση ή την γυμναστική: αυτή είναι η πραγματικότητα χιλιάδων γυναικών και μικρών κοριτσιών στον Καναδά και τις ΗΠΑ. Γυναικείες αθλητικές ομάδες  εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τους χώρους προπόνησής τους γιατί αρνήθηκαν να μοιραστούν τα αποδυτήριά τους, γιατί αρνήθηκαν να εκθέσουν τα γυμνά τους σώματα σε άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες ή να εκτεθούν στην θέα άγνωστων αντρικών γυμνών σωμάτων που αυτοπροσδιορίζονται ως “γυναικεία”. Ήδη πλήθος αντρών νομικά αναγνωρισμένων ως “γυναίκες” έχουν καταδικαστεί ως επιδειξίες και/ή για απόπειρες σεξουαλικών επιθέσεων εναντίον γυναικών σε δημόσιες τουαλέτες ή αποδυτήρια στις ΗΠΑ- αλλά δεν υπάρχει πιά κανένας τρόπος να περιοριστεί ή να σταματήσει, όπως θα έπρεπε, το φαινόμενο. 

*Βλέπουμε στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στο Ηνωμένο Βασίλειο άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως “γυναίκες” χωρίς καμία ιατρική, ψυχιατρική ή κοινωνική μετάβαση, να γίνονται υποχρεωτικά δεκτοί σε καταφύγια για γυναίκες θύματα βιασμών, θύματα οικογενειακής βίας ή σε καταφύγια για άστεγες γυναίκες. 

*Βλέπουμε άντρες καταδικασμένους για βιασμούς, φόνους γυναικών ή κοριτσιών και άλλα σεξουαλικά εγκλήματα να “αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες” μέσα στην φυλακή και να μεταφέρονται ως εκ τούτου σε γυναικείες φυλακές. Η περίπτωση του Ίαν Χάντλεϋ, βιαστή και δολοφόνων ανάπηρων κοριτσιών, είναι χαρακτηριστική και πασίγνωστη, αλλά δυστυχώς όχι η μόνη. Με τους νόμους “αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας”, οι άντρες αποκτούν πλήρη δικαιώματα εισόδου σε γυναικείες φυλακές και σωφρονιστικά καταστήματα.

Η Καθηγήτρια Χέλεν Μπόυντ του Lawrence University (ΗΠΑ), καθώς και άλλοι ψυχολόγοι, ψυχίατροι κλπ. έχει γράψει για τις νομικές και ψυχολογικές συνέπειες στην ζωή των γυναικών και των παιδιών όταν μεσήλικες σύζυγοι και πατέρες αποφασίζουν να αυτοπροσδιοριστούν ως «γυναίκες». Μένει να δούμε στο μέλλον τις μακροχρόνιες συνέπειες που θα έχουν στις ζωές των παιδιών τους οι «αυτοπροσδιορισμοί» αυτών των αντρών. 

*Καθώς η ορολογία των νόμων «αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας» διαφέρουν από χώρα σε χώρα (συχνά και από πολιτεία σε πολιτεία σε χώρες όπως οι ΗΠΑ ή ο Καναδάς) νομικοί, δικαστικοί και στατιστικοί οργανισμοί, κρατικοί ή διεθνείς (από το FBI, το MI5, την Interpol, ως τις κρατικές και διακρατικές στατιστικές υπηρεσίες) δεν μπορούν να αποφασίσουν πώς να καταχωρούν καταδικασμένους άντρες και γυναίκες. Είναι προφανές ότι αυτό οδηγεί σε τεράστια παραποίηση των εγκληματολογικών στατιστικών και την δυνατότητα να κατανοήσουμε και να περιορίσουμε την εγκληματική δραστηριότητα, ειδικά αυτήν που έχει ως θύματα γυναίκες, ενώ ταυτοχρόνως δίνει μία εντελώς παραποιημένη εικόνα των γυναικών ως ενόχων για σεξουαλικά εγκλήματα που στην πραγματικότητα έχουν διαπραχθεί από άντρες «αυτοπροσδιοριζόμενους ως γυναίκες».

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΕΣΒΙΩΝ ΠΟΥ ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ «ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ»

Σας παρακαλούμε, μην ξεχνάτε ότι σε χώρες όπου η ομοφυλοφιλία τιμωρείται με θανατική ποινή, όπως το Ιράν, η χειρουργική αλλαγή φύλου είναι νόμιμη εδώ και δεκαετίες. Η αλλαγή φύλου, χειρουργική ή απλώς νομική είναι στην πράξη ομοφοβία και ευγονική κατά των ομοφυλόφιλων. Ο διεμφυλισμός είναι ένα βαθειά ομοφοβικό κίνημα. Ο χαρακτηρισμός μικρών παιδιών και εφήβων ως «τρανς» μόνο και μόνο γιατί δεν προσαρμόζονται στα πρότυπα «αρρενωπότητας» και «θηλυκότητας» των κοινωνιών μας είναι βαθειά ομοφοβία. Οργανώσεις ομοφυλόφιλων και λεσβιών αγωνίζονται ενάντια στον διεμφυλισμό και προσπαθούν απελπισμένα να πείσουν το LGBT+ κίνημα να αφαιρέσει το Τ από την «αλφαβητική σούπα». 

Οι λεσβίες αδελφές μας ειδικά απειλούνται και κακοποιούνται κατά τρόπο αδιανόητο από τους τρανς ακτιβιστές. Υπό την πίεση των τρανς ακτιβιστών, τα σόσιαλ μίντια, ειδικά το Facebook αλλά όχι μόνο, κλείνουν λογαριασμούς λεσβιακών ομάδων και επώνυμων λεσβιών αγωνιστριών. Οργανώσεις τρανς οργανώνουν “σεμινάρια” σε Πανεπιστήμια όπως αυτό του Τορόντο για την:  “διδασκαλία τεχνικών που θα επιτρέψουν σε τρανς “γυναίκες” με  άθικτα αντρικά γεννητικά όργανα να  κάμψουν την αντίσταση των λεσβιών ώστε να γίνουν αποδεκτοί από αυτές ως ερωτικοί σύντροφοι”. Ο σεξουαλικός προσανατολισμός των λεσβιών αδελφών μας γελοιοποιείται και η ανθρώπινη ελευθερία τους  απειλείται από άντρες που ισχυρίζονται ότι είναι “γυναίκες και λεσβίες” και στους οποίους ο νόμος δίνει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται ως τέτοιοι. Τρανς ακτιβιστές απαίτησαν και πέτυχαν το κλείσιμο του διάσημου μουσικού Φεστιβάλ Michigan Womyns Music Festival, ενός φεστιβάλ αποκλειστικά για γυναίκες. Τρανς ακτιβιστές οπλισμένοι με μπαστούνια του μπέηζμπολ εξεδίωξαν φέτος μόλις τις λεσβίες από το Dyke March στο Σικάγο. Γνωστοί επώνυμοι τρανς ακτιβιστές στοχοποίησαν ηγετικές φυσιογνωμίες του λεσβιακού και φεμινιστικού κινήματος όπως η Κάθυ Μπρένναν... 

Έλληνες ομοφυλόφιλοι και ελληνίδες λεσβίες, μην αφήσετε τους ομοφυλόφιλους αδελφούς μας και τις λεσβίες αδελφές μας να χάσουν δικαιώματα για τα οποία πάλεψαν τόσο σκληρά επί δεκαετίες.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΙΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ «ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ»

Θέλουμε να θυμίσουμε στις Ελληνίδες και στους Έλληνες ότι Πανεπιστήμια σε όλον τον κόσμο αναγκάστηκαν εδώ και χρόνια από χορηγούς ιδιώτες και εκπροσώπους πολυεθνικών να αλλάξουν τις ονομασίες των Τμημάτων Γυναικείων Σπουδών σε «Τμήματα Σπουδών Έμφυλων Ταυτοτήτων». Την τελευταία δεκαετία είδαμε στις χώρες μας να δημιουργούνται, ειδικά σε ιδιωτικά Πανεπιστήμια, Τμήματα «Διεμφυλικών Σπουδών» και «Προγράμματα για την Υγεία των Διεμφυλικών». Τα «τμήματα» και τα «προγράμματα» αυτά χρηματοδοτούνται αφειδώς και επωνύμως από πασίγνωστους πολυεκατομμυριούχους «τρανς γυναίκες» όπως ο «Τζέννιφερ» Πρίτζερ, της γνωστής οικογένειας που χρηματοδοτεί και το Δημοκρατικό Κόμμα (τώρα πια δε και το Ρεπουμπλικανικό). Ταυτόχρονα, η ελευθερία της επιστημονικής έρευνας απειλείται. Ο καναδικός νόμος C-16 που ψηφίστηκε την άνοιξη άνοιξε τον δρόμο για αγωγές κατά των Πανεπιστημίων που διδάσκουν Εξελικτική Βιολογία και Δαρβινισμό, δηλαδή την έγκυρη επιστημονική θεωρία που εξηγεί ότι ο άνθρωπος είναι ένα σεξουαλικό δίμορφο θηλαστικό, γιατί η «διεμφυλική θεωρία» θεωρεί ότι δεν υπάρχουν βιολογικά φύλα. Εξέχοντες επιστήμονες, προσπάθησαν ματαίως να εξηγήσουν αυτόν τον ήδη επαπειλούμενο κίνδυνο στις ακροάσεις της Καναδικής Γερουσίας, αλλά δεν εισακούστηκαν. 

Μόλις πριν από 10 μέρες, το Πανεπιστήμιο του Μπαθ στην Αγγλία απέρριψε προεγκεκριμένο ερευνητικό πρόγραμμα με θέμα τις γυναίκες που αυτοπροσδιορίζονταν ως τρανς άντρες και οι οποίες, μετά από διπλές μαστεκτομές, υστερεκτομές και θεραπείες με τεστοστερόνη, επιστρέφουν στο φύλο τους (ένα εντυπωσιακό φαινόμενο που οι τρανς οργανώσεις αρνούνται να παραδεχτούν) με το πρόσχημα πως: «η εμπλοκή του Πανεπιστημίου σε μία έρευνα δυνητικά μη πολιτικά ορθή μπορεί να σημαίνει επιθέσεις προς το Ίδρυμα από τα σόσιαλ μίντια».

Ψυχίατροι, ψυχολόγοι, ψυχαναλυτές, παιδίατροι, ενδοκρινολόγοι και βιολόγοι καθώς και οι επιστημονικές εταιρείες τους δέχονται ανοίκειες επιθέσεις. Όποτε τολμούν να δημοσιεύσουν έρευνες των οποίων τα αποτελέσματα δεν ευχαριστούν τους τρανς ακτιβιστές, απειλές βίας και ενορχηστρωμένες «κοινωνικές αντιδράσεις» στις εφημερίδες και τον ηλεκτρονικό τύπο τους συκοφαντούν και τους στιγματίζουν ως «τρανσφοβικούς», «ακροδεξιούς» και «οπισθοδρομικούς». Ο διεμφυλικός ακτιβισμός δεν εξαιρεί ούτε τις κοινωνικές επιστήμες ή την φιλοσοφία: τον περασμένο Μάϊο, το πανεπιστημιακό φιλοσοφικό περιοδικό HYPATIA έγινε στόχος ενορχηστρωμένης επίθεσης προκειμένου να αφαιρέσει επιστημονικό άρθρο που συνέκρινε τον διεμφυλισμό με την καινούργια μόδα της «αλλαγής φυλής» (transracialism). Πώς θα διατηρήσουμε ένα πολιτισμό λογικής και ορθολογισμού στην κοινωνία μας χωρίς τον λόγο των επιστημών που οι τρανς ακτιβιστές προσπαθούν να φιμώσουν;

Κάθε συζήτηση για την εγκυρότητα της ιδέας της «έμφυλης ταυτότητας» ή για τις συνέπειες της επιβολή των νόμων περί «αυτοπροσδιορισμού της έμφυλης ταυτότητας» λογοκρίνεται βίαια από τους τρανς ακτιβιστές. Στις 13 Σεπτεμβρίου, στο Χάϊντ Παρκ του Λονδίνου, τρανς ακτιβιστές επιτέθηκαν σε ομάδα γυναικών που είχαν συκεντρωθεί για να παρακολουθήσουν μία συζήτηση πάνω στο θέμα, και γρονθοκόπησαν απρόκληκτα μία γυναίκα 60 χρονών. Οι επιτιθέμενοι ήταν τρεις νεαροί που αυτοπροσδιορίζονται ως «γυναίκες», μέλη γνωστών αγγλικών τρανς οργανώσεων.

Στην Νέα Υόρκη ο νόμος αναγνωρίζει και προστατεύει πλέον πάνω από 30 «έμφυλες ταυτότητες» και τα άρθρα/αντωνυμίες που κατασκευάστηκαν από τους τρανς ακτιβιστές για να τις δηλώνουν. Παρόλο που οι περισσότερες από αυτές τις «έμφυλες ταυτότητες» ούτε καθορίζονται ούτε περιγράφονται ούτε κωδικοποιούνται στο νόμο, το πρόστιμο για την λάθος χρήση των αντωνυμιών τους ανέρχεται σε 250.000$.

Ο διεμφυλισμός, η νομιμοποίησή του και συνεπώς η διαγραφή της έννοιας του φύλου ως νομικής και συνταγματικής κατηγορίας απαιτούν μία κατακλυσμιαία αλλαγή στην έννοια των λέξεων. Απαιτούν την επιβολή στην κοινωνία κατασκευασμένων λέξεων. Και προκειμένου να επιβληθούν οι κατασκευασμένες αυτές λέξεις και οι κατασκευασμένες αυτές έννοιες έχουν ανάγκη το κράτος και την κρατική επιβολή. Νέα τεχνητά κατασκευασμένα άρθρα και αντωνυμίες θα επιβληθούν (όπως ήδη συμβαίνει στον Καναδά) και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται υποχρεωτικά για να καταξιώνουν την «αυτοπροσδιορισμένη έμφυλη ταυτότητα» κάθε ατόμου. Νέα κατασκευασμένα νοήματα θα αποδοθούν και ήδη αποδίδονται σε λέξεις  ουσιώδεις και απαραίτητες για το χτίσιμο του Εγώ κάθε παιδιού, για την συγκρότηση της ψυχικής πραγματικότητας κάθε ανθρώπου, για την συγκρότηση του συλλογικού Εγώ μας ως κοινωνία. Αυτή η επιβολή με την δύναμη του νόμου, της αστυνομίας και των δικαστηρίων, έχει ως προϋπόθεση ότι θα αρχίσουμε όλοι, γυναίκες και άντρες, να λέμε ψέματα για την πραγματικότητα μέσα στην οποία ζούμε. Αυτή επιβολή απαιτεί να λέμε ψέματα για το θα πει «γυναίκα», τί θα πει «άντρας» και πώς λειτουργεί η ανθρώπινη αναπαραγωγή. Αυτή η επιβολή απαιτεί από όλους μας να ψευδόμαστε για τον τρόπο με τον οποίο συγκροτήθηκαν και συγκροτούνται οι ανθρώπινες κοινωνίες. Απαιτεί από όλους και όλες μας να ψευδόμαστε για την υλική και διανοητική πραγματικότητα που μας καθιστά ανθρώπους. Αυτές οι επιβαλλόμενες ανοίκειες λέξεις διαστρέφουν την ανθρώπινη πραγματικότητά μας, την συλλογική μας μνήμη, τους πολιτισμούς μας, τις τέχνες μας και την ανθρώπινη ιστορία μας.

Οι γυναίκες ειδικά χάνουμε την γλώσσα και τις λέξεις που μας επιτρέπει να μιλήσουμε για την καταπίεση που ζούμε.  Γιατί η καταπίεση των γυναικών, από τις απαρχές της ανθρώπινης ιστορίας, υπήρξε και θεμελιώθηκε πάνω σε ερμηνείες του ρόλου μας στην αναπαραγωγή και σε αντιλήψεις για τις σωματικές μας λειτουργίες. Η πατριαρχία όχι απλώς υποβίβασε, αλλά ταύτισε τις γυναίκες με μία συγκεκριμένη αντίληψη των σωματικών τους χαρακτηριστικών και των βιολογικών τους λειτουργιών. Οι διανοητικές μας ικανότητες, τα ψυχικά μας χαρακτηριστικά, η ηθική μας ακεραιότητα, η διανοητική μας ισορροπία, θεωρήθηκε πως επηρεάζεται και καθορίζεται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο από τις σωματικές μας λειτουργίες. Ήμασταν καλές όταν υποτασσόμασταν στον μητρικό προορισμό μας και όταν αποδεχόμασταν την αντρική σεξουαλικότητα προκειμένου να αναπαράγουμε τα παιδιά των συζύγων μας – αλλά όταν οι ίδιες αυτές βιολογικές λειτουργίες δεν μπορούσαν να ελεγχθούν αποτελεσματικά, ήμασταν κακές, υστερικές, αφύσικες, επικίνδυνες για τον εαυτό μας, τις οικογένειές μας και την κοινωνική τάξη.

Σύμφωνα με τις στατιστικές του ΟΗΕ, το 98% των βιαστών είναι άντρες και το 95% των θυμάτων είναι γυναίκες. Σύμφωνα με τις στατιστικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης 32.000 γυναίκες δολοφονήθηκαν στο διάστημα μεταξύ 2009 και 2016 από τους συζύγους, τους πρώην συζύγους ή τους συντρόφους τους, όταν την ίδια ακριβώς περίοδο, σύμφωνα με τα στοιχεία των ευρωπαϊκών τρανς οργανώσεων 68 τρανς άτομα δολοφονήθηκαν στις χώρες της ΕΕ. Σύμφωνα με στατιστικές του ΟΗΕ και της ΕΕ, μία στις 3 γυναίκες θα γίνει θύμα βιασμού στην διάρκεια της ζωής της και 1 στις τρεις γυναίκες θα γίνει θύμα ξυλοδαρμού μέσα στο σπίτι της. Πώς θα μιλήσουμε για την βία που υποφέρουμε αν η λέξη «γυναίκα» δεν σημαίνει πια ΓΥΝΑΙΚΑ; Πώς θα περιγράψουμε τους βιαστές μας ή αυτούς που μας δέρνουν και η κοινωνία θα καταλάβει τί ζουν οι γυναίκες αν η λέξη «άντρας» δεν σημαίνει πιά ΑΝΤΡΑΣ; Πώς θα απαιτήσουμε την ανθρώπινη αξιοπρέπειά μας αν η λέξη «κόλπος» αντικατασταθεί από την έκφραση «μπροστινή τρύπα» όπως απαιτεί η διεθνής LGBT+ οργάνωση Human Rights Campaign, και οι νόμοι δεχτούν ότι υπάρχουν «αρσενικοί κόλποι» και «θηλυκά πέη»; Θα πρέπει οι κοινωνίες μας να δεχτούν αίφνης ότι υπάρχουν «γυναίκες με πέη» που βιάζουν άλλες γυναίκες;

Ο φεμινισμός, από την πρώτη του εμφάνιση το 1848, διεκδικεί το δικαίωμα των γυναικών να απορρίψουν τα στερεότυπα που κατασκεύασε γι αυτές η πατριαρχία. Οι γυναίκες υπέφεραν καταπίεση χιλιάδων χρόνων και η καταπίεση αυτή θεμελιώθηκε και δικαιολογήθηκε παντού και πάντα από την «αντρική επιστήμη», την «αντρική θεολογία», την «αντρική τέχνη», την «αντρική ιδεολογία. Οι γυναίκες υπέφεραν, όπως υπέφεραν αναμφισβήτητα και οι άντρες, από τα ανυπόστατα και άκαμπτα στερεότυπα για τους ρόλους και τις ιδιότητες των δύο φύλων. Γιατί αυτό είναι η «έμφυλη ταυτότητα», το gender: άκαμπτα ανόητα στερεότυπα για τα δύο φύλα και τον κοινωνικό τους ρόλο. 

Οι διεμφυλικοί γελοιοποίησαν την θηλύτητα αναπαράγοντας μία πορνική και ταπεινωτική στερεοτυπική εικόνα για την «θηλυκότητα».

Μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, ο νόμος που τώρα συζητάτε θα νομιμοποιήσει αυτά τα ψευδή και καταπιεστικά στερεότυπα. Θα νομιμοποιήσει την ιδέα πως «γυναίκα είναι όποιος αισθάνεται γυναίκα», πως γυναίκα είναι ένα «αίσθημα», πως γυναίκα είναι ένα άδειο φουστάνι που το φοράει όποιος θέλει, πως γυναίκα είναι μια μάσκα πίσω από την οποία κρύβεται ένα μη-πρόσωπο. Αυτός ο νόμος θα διαγράψει την πραγματικότητα του φύλου και μαζί όλη την ανθρώπινη ιστορία, τον ανθρώπινο πολιτισμό, την ανθώπινη γλώσσα, την ανθρώπινη τέχνη και την ανθρώπινη πραγματικότητα, προκειμένου να επιβάλει την αλλοτριοτική και ταπεινωτική ιδέα πως γυναίκα είναι το «άτομο» που μπορεί να αγοράσει ορμόνες, πλαστικές επεμβάσεις, περούκες και ψιμύθια ώστε να αναπαραστήσει το «θηλυκό στερεότυπο». Αυτός ο νόμος αγνοεί και διαγράφει από το Ελληνικό Σύνταγμα την ίδια την ανθρώπινη πραγματικότητα σύμφωνα με την οποία όταν δύο άνθρωποι έρθουν σε συνουσία μόνο ο θηλυκός άνθρωπος μπορεί να συλλάβει και να εγκυμονήσει. Αυτός ο νόμος αγνοεί και διαγράφει από την ελληνική νομοθεσία την σκληρή πραγματικότητα που γνωρίζουν όλοι οι βιαστές: ότι μια γυναίκα δεν είναι ένα «αίσθημα», αλλά ένα θηλυκός άνθρωπος του οποίου τα αισθήματα και οι εμπειρίες μονίμως αγνοούνται. 

Μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, αν δεν είστε σίγουροι και σίγουρες τί είναι μια γυναίκα, σας παρακαλούμε, ρωτήστε τις μητέρες σας. Έχετε όλοι γεννηθεί από μία γυναίκα.

Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας
Μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Γυναίκες, άντρες και τρανσέξουαλ της Ελλάδας

ΜΗΝ ΔΙΑΓΡΑΨΕΤΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

ΜΗΝ ΔΙΑΓΡΑΨΕΤΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΛΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ


ipetition για συγκέντρωση υπογραφών:


 

Ακολουθούν ορισμένα από τα 660 ονόματα γυναικών, αντρών και τρανς 
που υπογράφουν την Ανοιχτή Επιστολή




1.            Miriam Ben Shalom, ex drill surgent of the US Army, feminist –Hainds Across the Aisle
2.            Mary Lou Singleton, widwife, radical feminist, US
3.            Miranda Yardley, writer, trans, UK
4.            Stephanie Davies-Arai, academic, writer, feminist, UK
5.            Maria MacLachlan, writer, feminist, US
6.            Rahila Gupta, writer, activist, UK
7.            Julian Vigo, anthropologist, Germany
8.            Paul Dirks, writer, Canada
9.            Kaelay Anne Triller, activist
10.          Jenn Smith, trans, Canada
11.          Francois Tremblay, writer, anarchist, US
12.          Taylor Fogarty, writer, journalist, lesbian feminist, US
13.          Rya Jones, trans, activist, US
14.          Penny White, psychologist, activist, feminist, UK
15.          Lili Maynard, activist for children’s rights, UK
16.          Emily Zinos, activist for women’s and children’s rights, US
17.          Jeni Harvey, journalist, writer, feminist, UK
18.          Melanie Byng, feminist, UK
19.          Selene Michaels, visual artist, radical feminist, US
20.          Niclas Engberg, physist, Norway
21.          Vajra Ma, writer, feminist, US
22.          Cynthia Yockey, conservative lesbian activist, US
23.          Michelle Moore, academic, UK
24.          Annie Small, academic, US
25.          Anne Bevan, feminist, Ireland
26.          Hennifer Brown, activist, US
27.          Anne Ruzylo, feminist, UK
28.          Angus Charbonneau, activist, US
29.          Isabelle Tracy, feminist, UK
30.          Kajsa Ekis, Marxist feminist, Sweden
31.          Vaska Tumir, academic, writer, Canada
32.          Karen Ingala Smith, academic, “Count Dead Women”, UK
33.          Jacky Holyoake, feminist-activist, UK
34.          Bo Novak, avademic, UK
35.          Summer Padeleki, feminist, UK
36.          Terry Moore, feminist, South Africa
37.          Martin Dufresne, translator, Canada
38.          Jennifer Baxter, activist, US
39.          Gaye Chapman, lesbian activist, US
40.          Dr. Helen Pringle, social scientist, writer, Australia
41.          Jennifer Bilek, painter, feminist, US
42.          Cheryl Angle, feminist activist,
43.          Teri King, feminist, Japan
44.          Natalie Ballard, writer, US
45.          Alexandra Hanson-Harding, artist, feminist, US
46.          Dr Dina McMillan, social psychologist, writer, Australia
47.          Andy Healey, writer, UK
48.          Gender Critical Dad, activist, UK
49.          Hope Lye, trans, left activist, UK
50.          Nikki Reed, feminist, UK
51.          Sahila Changebringer, writer, activist, US
52.          Kate Gould, academic, feminist UK
53.          Jean Hatchet, feminist, activist, UK
54.          Dan Mahan, US
55.          Emma Chesworth, feminist-activist, UK
56.          Deirdre O’Kelly, singer, feminist, UK
57.          Lorna Garano, writer, US
58.          Diana Mackin, working class radical feminist, activist, US
59.          Giorgia Succi, academic, UK
60.          Eleanor Hill, feminist-activist, UK
61.          Nuriddeen Knight, writer, US
62.          Julie Smith, feminist-activist, Canada
63.          Lorrie Hartshorn, writer, UK
64.          Margaret Nelson, writer, feminist, UK
65.          Sheena Best, writer-activist, The Lesbian Review, Ireland
66.          Suzzan Blac, artist, activist against porn & prostitution, UK
67.          Jo Watson, midwife, UK
68.          Alabama Whitman, activist feminist, UK
69.          Navahra Lindsay, native activist, US
70.          David Howard, psychotherapist, writer, UK
71.          Helen Staniland, programmer, feminist, UK
72.          Brie Jontry, feminist-activist, US
73.          Justin Notwood, writer, gay activist against the T, US
74.          Vandra Costello, historian, Ireland
75.          Rebecca Mordan, artistic director/actress, feminist-activist, UK
76.          Joey G. Mueller, lesbian feminist, activist, Ukraine
77.          Meg Kilgannon, activist, US
78.          James Cates, writer, US
79.          Luisa Butler, UK
80.          Azeem Ali Khan, UK
81.          Ann Fisher, UK
82.          Claire Heuchan, UK
83.          Pam Isherwood, UK
84.          Finn Raven, UK
85.          Charlotte Booth, UK
86.          Suzanne Weaver, UK
87.          Jan Williams, UK
88.          Winifred Clarke, UK
89.          Fotini Elwood, UK
90.          Kimberley Jones, UK
91.          Sam Antix, UK
92.          Becky Payne, UK
93.          Karen Bernstein, UK
94.          Morgayne Love, US
95.          Cindy Blackwell, feminist, US
96.          Chrisoula Drakopoulos, South Africa
97.          Henrik Persson, Sweden
98.          Ja XX, US
99.          Kris Graham, US
100.        Ira White, US
101.        Maxine Lewis, US
102.        Jamie Ianson, US
103.        Christine Daniels, US
104.        Michael Bott, US
105.        Phil Grossblatt, US
106.        Elizabeth Rose, US
107.        Tucker Banks, US
108.        Mariya Savchenko, US
109.        Barry Norton, Canada
110.        Lara Forsberg, Canada
111.        Lucia Lola, Canada
112.        Erica De Carlo, US
113.        Mark Turner, UK
114.        Georgina Blackmore, New Zealand
115.        Carolyn Krueger, US
116.        Andrea Deranian, US
117.        Kimberely Crail, US
118.        Kathleen Barry, US
119.        Sue Crampton, UK
120.        Rose Sanders, UK
121.        Ed McArthur, UK
122.        M. Malulani Leon, US
123.        Karey McGlynn, UK
124.        Anne Arnone, UK
125.        Vicki Warton, UK
126.        Natalia Michta, Poland
127.        Daria Sukhanova, Ukraine
128.        Muriel Petit, Belgium
129.        Darina Roche, Ireland
130.        Igaci Borges Villas Boas, Brazil
131.        Debra Darkholme, US
132.        Kate Lee, UK
133.        Angela Howard, UK
134.        Jan Oliver, UK
135.        Kaitlyn Estep, US
136.        Amy Surfus, US
137.        Morgayne Love, US
138.        Elizabeth Matz, US
139.        Sharon Perry, US
140.        Barrie Sutherland, US
141.        Ruby Bloodstone, US
142.        Laurel Kovacs, US
143.        Honey Haskin, US
144.        James Gleason, US
145.        Meike Matarazzo, US
146.        Susan Snedd, US
147.        Simone Writer, US
148.        Catherine Larson, US
149.        Christophe Layet, Spain
150.        Maria Angeles Suarez Sanchez, Spain
151.        Maria Wukovitz, Austria
152.        Paul Bowen, UK
153.        Mary Panel, UK
154.        Claudia Pavey, UK
155.        Georgia Constantinou, UK
156.        F. Hanley, Australia
157.        Kris Rhodes, Australia
158.        Judith Pattison, Australia
159.        Ginny Brown, Australia
160.        Rebecca Reynolds, UK
161.        Hazel Turner-Lyons, UK
162.        Mike Williams, US
163.        Julia Chilicas, US
164.        Sandra Rousseau, US
165.        Emma Flynn, UK
166.        Ellie Fairhall, UK
167.        Suzie Love, UK
168.        Claire Dé, Canada
169.        Kari Jaquesson, Norway
170.        Sara Martinez, France
171.        Jeannine Brigat, France
172.        Annie Connan, France
173.        A. Demarcy, France
174.        Rita Aloute, Germany
175.        Dasha Korostyliova, Germany
176.        Vera Esser, Germany
177.        Daniela Weber, Germany
178.        Melina Verykiou, Austria
179.        Antonis Maounis, architect, Greece
180.        Nikolaos Giannacopoulos, Greece
181.        Tina Lendari, academic, Greece
182.        Constantin Zinis, Greece
183.        George Margaronis, Greece
184.        Johnny Pavlatos, Greece
185.        Rose Frain, UK
186.        Julia Marshall, UK
187.        Andrew Tzinis, mathematician, UK
188.        Susan Matthews, UK
189.        Fiona Stoneman, UK
190.        Lindsey Currie, UK
191.        Lisa McLeod, US
192.        Justine Smith, US
193.        Adriana Avila, Mexico
194.        Ronan Stenson, Ireland
195.        Irene Irish, Ireland
196.        Ally Johnston, Australia
197.        June December, Russian Federation
198.        Julia, US
199.        Ksyu, Russian Federation
200.        Sonya, Russian Federation
201.        Mike, UK
202.        Sandra A., Australia
203.        Elena, Ukraine
204.        Wendy, US
205.        Anthony, Canada
206.        Carlos, Canada
207.        Wendy, UK
208.        Bridget, UK
209.        Adria, Spain
210.        Devon, US
211.        Martha, US
212.        Charlee, Australia
213.        Summer, UK
214.        Julia, UK
215.        Thalia K., UK
216.        Bernie S., Singapore
217.        Brownyn, US
218.        Katharine, UK
219.        Elizabeth, UK
220.        Sarah M. UK
221.        Luisa, Brazil
222.        Esther J., Korea
223.        Labat, France
224.        Lucia, Argentine
225.        Nina, UK
226.        Devon, US
227.        Bri, Portugal
228.        Grace, Australia
229.        Barbara, US
230.        Erin, US
231.        Odera, US
232.        Zayin, Australia
233.        Milena, UK
234.        Iruine, Spain


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου