Η άρνηση να μάθουμε. Alice Miller

Της Κρυσταλίας Πατούλη

Πηγή: tvxs.gr

"Όταν κάποτε η άγνοια που προέκυψε από την απώθηση της παιδικής ηλικίας εξαλειφθεί και η ανθρωπότητα ξυπνήσει από το λήθαργό της, θα μπορέσει να αναστείλει αυτή την παραγωγή του κακού". Μια προσπάθεια γνωριμίας με το έργο της διάσημης "αυτοαφορισμένης" από την ψυχαναλυτική εταιρεία Άλις Μίλερ (1923-2010) μέσα από αποσπάσματα βιβλίων της, τα οποία έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Ροές.

- Oι δικτάτορες είναι καταδικασμένοι σε αποτυχία και σε ψυχαναγκαστική επανάληψη. Και πάντα νέα θύματα θα πληρώνουν το τίμημα. Και ο Χίτλερ με τη συμπεριφορά του αποκάλυψε σε όλον τον κόσμο πώς ήταν ο πατέρας του: καταστροφικός, ανελέητος, επιδειξιμανής, αδιάκριτος, αλαζονικός, διεστραμμένος, εγωκεντρικός, κοντόφθαλμος και ανόητος. Με την ασυνείδητη μίμησή του τού έμεινε πιστός. Για τον ίδιο λόγο παρόμοια συμπεριφορά επέδειξαν επίσης δικτάτορες όπως ο Στάλιν, ο Μουσολίνι, ο Τσαουσέσκου, ο Ιντί Αμίν, ο Σαντάμ Χουσείν και τόσοι άλλοι. Η βιογραφία του Χουσείν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ακραίας ταπείνωσης παιδιού, την οποία αργότερα πλήρωσαν με τη ζωή τους χιλιάδες θύματα της εκδικητικότητάς του.

- Η άρνηση να μάθουμε από αυτά τα γεγονότα φαντάζει παράδοξη, ωστόσο δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί. Ο αδίστακτος τύραννος κινητοποιεί τους συγκαλυμμένους φόβους των ανθρώπων που κακοποιούνται όταν ήταν παιδιά, ανθρώπων που δεν μπόρεσαν -και εξακολουθούν να μην μπορούν- να κατηγορήσουν τον πατέρα τους και οι οποίοι παραμένουν πιστοί σε αυτόν, παρά τα βασανιστήρια που έχουν υποστεί. Ο τύραννος συμβολίζει αυτόν τον πατέρα από τον οποίο τα άτομα κρέμονται με κάθε τους κλωστή, με την ελπίδα ότι κάποτε, επιστρατεύοντας την τυφλότητά τους, θα τον μετατρέψουν σε στοργικό άνθρωπο.

- Κατά τη γνώμη μου, αν δεν έχουμε συνείδηση τι μας συνέβη κατά τα πρώτα στάδια της ζωής μας, όλη η υπόθεση του πολιτισμού δεν ειναι παρά μια φάρσα. Οι συγγραφείς θέλουν να γράφουν καλή λογοτεχνία, αλλά ΔΕΝ αναζητούν την ασυνείδητη πηγή της δημιουργικότητάς τους, την έντονη επιθυμία τους για έκφραση και επικοινωνία. Οι περισσότεροι φοβούνται μήπως χάσουν την ικανότητά τους. Παρόμοιο φόβο διακρίνω και σε πολλούς ζωγράφους, ακόμα και σε αυτούς που (κατά τη γνώμη μου) στους πίνακές τους εκφράζουν σαφώς τους ασυνείδητους φόβους τους, όπως παραδείγματος χάρη στον Φράνσις Μπέικον, στον Ιερώνυμο Μπος, στον Σαλβαδόρ Νταλί και σε πολλούς ακόμα σουρεαλιστές. Με το έργο τους επιζητούν βέβαια την επικοινωνία, αλλά σε ένα επίπεδο που να υπηρετεί ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ - και αυτήν την κατάσταση την ονομαζουν τέχνη.

(Tο σώμα δεν ψεύδεται ποτέ, εκδ. ροές - 2009)

-------------------------------------

 - Εάν ερχόταν κάποιος και μου διηγιόταν την ιστορία των παιδικών μου χρόνων, με κάθε λεπτομέρεια, μiα ιστορία που πρόσφατα ανακάλυψα, δεν θα είχε καμιά επίδραση πάνω μου. Θα πίστευα ή δεν θα πίστευα τη διήγησή του, αλλά ακόμη και στην πρώτη περίπτωση δεν θα ήταν τίποτε άλλο παρά η ιστορία ενός ξένου ανθρώπου – επειδή ακριβώς δεν την είχα βιώσει (την είχα απωθήσει άρα ήταν σαν να μη με αφορά, σαν να μην την είχα ζήσει).

- Η μοναδική πρόσβαση, αυτή που πραγματικά μπορούσε να με βοηθήσει να εγκαταλείψω τις διανοητικές αντιστάσεις μου, ανοίχτηκε μπροστά μου χάρη στα συναισθήματα του πολύ μικρού παιδιού μέσα μου, αυτού που ήταν ο μοναδικός μάρτυρας των κακοποιήσεων της μητέρας μου. Πώς κατάφερα, παρ’ όλα αυτά, να απαλλαγώ από την απώθηση; Τα κατάφερα, επειδή ήθελα με κάθε τίμημα να μάθω την αλήθεια και, τελικά βρήκα ένα πρόσωπο-αρωγό που με βοήθησε να την αναζητήσω.

- Ερχόμενη αντιμέτωπη με την παιδική μου ηλικία, ξέρω ότι οι καταστροφικές και αυτοκαταστροφικές τάσεις δεν μπορούν να εξαλειφθούν ούτε με την βοήθεια της ανατροφής ούτε με τη βοήθεια της παραδοσιακής ψυχοθεραπείας. Για κάποιο διάστημα ίσως φαίνεται ότι επιτυγχάνεται, ειδικά εάν τα θύματα του εμπλεκόμενου σιωπούν. Εάν είναι ο ίδιος θύμα, τότε η ψυχιατρική, συχνά μέσω περιττών επεμβάσεων (φάρμακα κλπ), θα τον εμποδίσει να συνειδητοποιήσει το κακό που κάνει στον εαυτό του. Αργά ή γρήγορα όμως θα αποδειχθεί ότι η καταστροφή της ζωής, εφόσον δεν συνειδητοποιείται, μπορεί να οδηγήσει μόνο σε νέες καταστροφές.

- Η ανελέητη σκληρότητα των γονέων μεταφέρεται στα παιδιά τους και τα εξωθεί να φερθούν το ίδιο ανελέητα στον εαυτό τους και σε άλλους, όσο αποφεύγουν την αλήθεια.

- Το δόγμα της «σκιάς» του Γιουνγκ, και η αντίληψη ότι το κακό είναι η άλλη όψη του νομίσματος του καλού εξυπηρετούν την άρνηση της πραγματικότητας του κακού. Όμως το κακό είναι μια πραγματικότητα. Δεν είνα έμφυτο, είναι επίκτητο, και ποτέ δεν είναι η άλλη όψη του νομίσματος του καλού, αλλά ο καταστροφέας του. Ο Σαίξπηρ το είχε αντιληφθεί. Έβλεπε και κατέδειξε τις ρίζες του κακού, αλλά δεν προσπάθησε ποτέ να μετριάσει το κακό μέσω ψυχολογικών αιτιολογήσεων, όπως για παράδειγμα κάνει η ψυχανάλυση.

- Ο Ριχάρδος Γ’, ο Μάκβερθ και άλλοι είναι κακοί επειδή καταστρέφουν, ακόμη κι αν γνωρίζουμε για ποιο λόγο έγιναν τέτοιοι. Η γνώση μας δεν μπορεί να τους αλλάξει. Εάν οι ίδιοι δεν αντιλαμβάνονταν μόνο διανοητικά, αλλά μπορούσαν να νιώσουν με  το συναίσθημά τους πώς εξελίχθηκαν σε κακούς ανθρώπους, τότε θα μπορούσαν να αλλάξουν.

- Τότε μόνο θα μπορούσαν να άρουν τους φραγμούς τους και βιώνοντας τους απωθημένους πόνους τους να απελευθερώσουν το κακοποιημένο παιδί που είχαν υπάρξει, που δεν ήθελε να βλάψει κανέναν, όταν ήρθε στον κόσμο, το παιδί που ήθελε να αγαπήσει, αλλά δεν έβρισκε κανέναν που να του το επιτρέπει. Το μόνο που έβρισκε ήταν συρματοπλέγματα και τείχη και πίστεψε ότι αυτός είναι ο κόσμος.

- Όταν μεγάλωσε, έχτισε γιγαντιαίους κόσμους γεμάτους τείχη και συρματοπλέγματα, ή περίπλοκα φιλοσοφικά και ψυχολογικά συστήματα, ελπίζοντας και προσμένοντας ακόμη ότι θα ανταμειφθεί για αυτά με αγάπη. Την αγάπη που ποτέ δεν έλαβε από τους γονείς όταν ακόμα η ζωή του ήταν «ανάξια».

- Το κακοποιημένο, υποτιθέμενα «κακό» παιδί θα γίνει ένας κακός ενήλικος και θα δημιουργήσει αργότερα έναν κακό κόσμο, εάν δεν τον βοηθήσει ένα πρόσωπο-αρωγός. Το παιδί που έχει λάβει φροντίδα και προσοχή θα φτιάξει έναν κόσμο διαφορετικό γιατί η βιολογική μας αποστολή είναι να προστατεύουμε την ανθρώπινη ζωή και όχι να την καταστρέφουμε.

- Δεν είναι αλήθεια ότι το κακό, το καταστροφικό και το διεστραμμένο στοιχείο ανήκουν απαραίτητα στην ανθρώπινη φύση, παρ’ όλο που το ακούμε συνέχεια. Εκείνο που αληθεύει, αντίθετα, είναι ότι το κακό αναπαράγεται διαρκώς φέρνοντας αμέτρητο πόνο και δυστυχία σε εκατομμύρια ανθρώπους, κάτι που επίσης μπορεί να αποφευχθεί.

- Όταν κάποτε η άγνοια που προέκυψε από την απώθηση της παιδικής ηλικίας εξαλειφθεί και η ανθρωπότητα ξυπνήσει από το λήθαργό της, θα μπορέσει να αναστείλει αυτή την παραγωγή του κακού.

(H απαγορευμένη γνώση, Ροές - 2011)

--------------------------------------

 - Σ' αυτό το βιβλίο ταυτίζομαι με την Εύα. Όχι την Εύα - παιδί της παράδοσης, που σαν την κοκκινοσκουφίτσα του παραμυθιού, ανυποψίαστη, εξαπατήθηκε από ένα ζώο, αλλά μια Εύα που διέκρινε την αδικία της κατάστασής της, απέρριψε την εντολή "σου απαγορεύω τη γνώση", θέλησε να καταλάβει σε βάθος τη διαφορά ανάμεσα στο καλό και το κακό και αποφάσισε να αναλάβει την πλήρη ευθύνη της πράξης της.

- Η εικόνα του Θεού που μας δόθηκε φτιάχτηκε από ανθρώπους που ανατράφηκαν με τις αρχές της μαύρης παιδαγωγικής (με τις οποίες η βίβλος είναι γεμάτη), για τους οποίους ο σαδισμός, η αποπλάνηση, η τιμωρία, η κατάχρηση της εξουσίας ανήκαν στην καθημερινότητα της παιδικής τους ηλικίας. Η βίβλος γράφτηκε από άντρες. Θα πρέπει να θεωρήσουμε πως αυτοί οι άντρες δεν είχαν καλές εμπειρίες από τους πατεράδες τους. Προφανώς κανένας από αυτούς δεν είχε πατέρα κάποιον που να χαιρόταν με τη δίψα του παιδιού του για μάθηση, που να μην απαιτούσε από αυτό τίποτα το ακατόρθωτο και να μην το τιμωρούσε. Γι αυτό το λόγο έφτιαξαν μια θεϊκή εικόνα που τα σαδιστικά χαρακτηριστικά της δεν τους προξενούσαν εντύπωση.

- Ποτέ δεν πόθησα έναν παράδεισο για τον οποίον προϋπόθεση της ευτυχίας θα ήταν η υπακοή και η άγνοια. Πιστεύω στη δύναμη της αγάπης, κάτι που δεν σημαίνει να είναι κανείς καλός και υπάκουος. Για μένα η αγάπη έχει να κάνει με το να είμαστε πιστοί στον εαυτό μας, την ιστορία μας τα συναισθήματα και τις ανάγκες μας. Μέσα σε αυτά περικλείεται και η λαχτάρα για γνώση. Προφανώς ο Θεός ήθελε να "κλέψει" από τον Αδάμ και την Εύα αυτή την πίστη στον εαυτό τους.

- Σήμερα στην ιατρική δεν αρνουνται πλέον πως το σώμα μας έχει αποθηκεύσει όλες τις πληροφορίες που σχετίζονται με τα βιώματα της ζωής μας. Ωστόσο η ιατρική πολύ συχνά δεν γνωρίζει πώς να τα αποκρυπτογραφήσει. Και όμως διαπιστώνουμε ότι πολλά σοβαρά συμπτώματα ασθενειών μπορούν να εξαφανιστούν αν επιτευχθεί η αποκρυπτογράφηση αυτή.

- Κάποτε θα γνωρίζει όλος ο κόσμος, ότι η ανθρώπινη βαναυσότητα δεν είναι έμφυτη αλλά παράγεται και διδάσκεται στην παιδική ηλικία. Η πρώτη εντολή θα έπρεπε να ορίζει: Τίμα τα παιδιά σου ώστε να μη χρειάζεται να κτίσουν μέσα τους τοίχους προστασίας απέναντι στον παιδικό πόνο και να αμύνονται αργότερα απέναντι σε φανταστικούς εχθρούς με φρικτά όπλα που μπορούν να καταστρέψουν τον κόσμο. Οι νέοι που επιτίθενται σε συμμαθητές τους με σωματική βία ή φθάνουν ακόμα και στο φόνο δεν το κάνουν γιατί κάποτε τους κακόμαθαν από υπερβολική αγάπη αλλά γιατί μεγάλωσαν σε συνθήκες εγκατάλειψης και κακοποιήθηκαν χωρίς να τους επιτραπεί να αντιδράσουν.

 - Το γέλιο είναι υγεία, αναμφισβήτητα, ωστόσο μόνον εκεί όπου υπάρχει και λόγος για γέλια. Όμως το να γελάμε με τον ίδιο μας τον πόνο ειναι μια μορφή απώθησης της οδύνης που μας προκάλεσε και μας επιτρέπει να προσπερνάμε τυφλά τις αιτίες της προέλευσής του.

- Στις περισσότερες αυτοβιογραφίες που γνωρίζω, οι συγγραφείς κρατούν μια συναισθηματική απόσταση από τον πόνο του παιδιού. Μικρή δόση ενσυναίσθησης και μια εντυπωσιακή έλλειψη εξανάστασης αποτελούν συνήθως τον κανόνα. Η αδικία, η συναισθηματική αμνησία και η συνακόλουθη βιαιότητα των ενηλίκων δεν βρίσκονται στο επίκεντρο της ανάλυσης, απλώς περιγράφονται.

(Tο ξύπνημα της Εύας, εκδ ροές - 2007)

--------------------------------------

 "Δεν ήταν τα ωραία ή τα ευχάριστα συναισθήματα αυτά που με οδήγησαν στη συνειδητοποίηση νέων πραγμάτων, αλλά εκείνα ενάντια στα οποία είχα παλέψει πιο έντονα: εκείνα δηλαδή που μ’ έκαναν να αισθάνομαι πρόστυχος, μικροπρεπής, τσιγκούνης, ανίκανος, ταπεινωμένος, απαιτητικός, πικρόχολος, μπερδεμένος και πάνω απ’ όλα, λυπημένος και μόνος μου.

Μέσα από αυτές ακριβώς τις εμπειρίες, τις οποίες είχα αποφύγει τόσο καιρό, σιγουρεύτηκα πως τώρα πια καταλαβαίνω κάτι για τη ζωή μου που προέρχεται από τον πυρήνα της ύπαρξής μου, κάτι που δεν θα μπορούσα να μάθω από κανένα βιβλίο!”

(Οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας ή Το δράμα του προικισμένου παιδιού, εκδ. Ροές - 2003)


Παρουσίαση από την Κρυσταλία Πατούλη


-------------------------------------

"Το κύριο θέμα όλων των βιβλίων μου είναι η άρνηση των δεινών που έχουμε υποστεί στην παιδική μας ηλικία. Καθένα από τα βιβλία πραγματεύεται κάποια πτυχή αυτού του φαινομένου και επικεντρώνεται σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα"

H Άλις Μίλερ (1923-2010) σπούδασε στη Βασιλεία (Ελβετία) φιλοσοφία, ψυχολογία και κοινωνιολογία. Μετά τη διδακτορική διατριβή της εκπαιδεύτηκε στη Ζυρίχη ως ψυχαναλύτρια και, για 20 χρόνια, εξάσκησε αυτό το επάγγελμα ενώ παράλληλα δίδασκε. Το 1980 αποφάσισε να σταματήσει την ψυχαναλυτική και διδακτική πρακτική και να ασχοληθεί με τη συγγραφή βιβλίων. Από τότε έχει δημοσιεύσει 13 βιβλία, με τα οποία γνωστοποίησε στο ευρύ κοινό τα αποτελέσματα των ερευνών της όσον αφορά τις αιτίες και τις συνέπειες των τραυμάτων της παιδικής ηλικίας.

Πιο συγκεκριμένα η Άλις Μίλερ ασχολήθηκε με τους κρυφούς χειρισμούς των γονέων κατά τη διάρκεια της ανατροφής των παιδιών τους, με τις διάφορες στρατηγικές προφύλαξης ενάντια στα τραύματα της παιδικής ηλικίας, με τις συνέπειες απώθησης αυτών των τραυμάτων σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο και τέλος, με τις σύγχρονες δυνανατότητες ανάλυσης των συνεπειών των παιδικών τραυμάτων. Γι' αυτές τις έρευνές της η συγγραφέας έχει κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση.

Από την αρχική δημοσίευση του "Δράματος του Προικισμένου Παιδιού" (1979) ως την πρόσφατη αναθεώρησή του (1995) πέρασαν σχεδόν είκοσι χρόνια.

Σε αυτό το διάστημα, οι προσωπικές εμπειρίες της συγγραφέως, οι νέες θεραπευτικές μέθοδοι, τα ιστορικά των αναγνωστών και αναγνωστριών που επικοινώνησαν γραπτώς μαζί της, και που ο αριθμός τους υπολογίζεται σε πολλές χιλιάδες, καθώς και η συνεχιζόμενη έρευνά της γύρω από την παιδική ηλικία, την οδήγησαν σε περαιτέρω διευκρινήσεις και αναθεωρήσεις των προηγούμενων απόψεών της, τις οποίες κατέγραψε και ανέλυσε στα βιβλία της.

Πρωτοχρονιάτικες συλλήψεις αγωνιστών του κινήματος Occupy Wall Street στη Νέα Υόρκη

Τουλάχιστον 68 διαδηλωτές  του κινήματος Occupy Wall Street  συνέλαβε η αστυνομία της Νέας Υόρκης τη νύχτα του Σαββάτου 31.12.2011 προς Κυριακή 1.1.2012.

 Οι διαδηλωτές του κινήματος Occupy Wall Street, δέχτηκαν την απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας όταν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς ανακατέλαβαν το πάρκο Ζουκότι στο Μανχάταν ρίχνοντας τα κάγκελα ελέγχου πλήθους που είχε εγκαταστήσει εκεί η αστυνομία από τον περασμένο Νοέμβριο -  μετά τη βίαιη εκκένωση της κατάληψης και της κατασκήνωσης που πραγματοποιούσαν εκεί οι αγωνιστές του Occupy Wall Street.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της γενικής αστυνομικής διεύθυνσης της Νέας Υόρκης (NYPD), ένας από τους διαδηλωτές αντιμετωπίζει δίωξη για επίθεση σε αστυνομικό ενώ άλλοι διαδηλωτές αντιμετωπίζουν κατηγορίες για διατάραξη της τάξης, παρακώλυση δικαιοσύνης και παράνομη είσοδο.

Ανακατάληψη της Liberty Square της Νέας Υόρκης το βράδυ της Πρωτοχρονιάς απο το Occupy Wall Street

MIDNIGHT UPDATE: Liberty Square has been retaken. New York, get down there now! See below for Live updates from the ground.

Tonight, expect a General Assembly in Liberty Square at 7pm, a noise demo in front of the Manhattan jail at 9pm, regrouping en masse at Liberty Square between 10pm and midnight, then partying in the streets as we go mobile. See here for full plans for the night!
GAs, protests, and parties are also taking place at Occupations in Boston, Oakland, DC, Chicago, Minneapolis, Los Angeles, Nashville, Tampa, Bloomington, Toronto, Amsterdam, Tahir Square in Cairo, and elsewhere across the world. Find your local Occupy and come out if you can! What better way to bring in the new year than making a New Year's REVOLUTION?
If you can't make it out, find your local Occupation's livestream and social media accounts -- it's even better than watching the ball drop. New York livestreams have been intermittent. Try:

• occupystreams.org/item/occupy-wall-st-
• livestream.com/globalrevolution
• livestream.com/occupynyc2  

Το κίνημα των ανέργων στην Αργεντινή (Ένα κείμενο του James Petras*)

Αναδημοσίευση από το blog: η Λέσχη 

Το παρακάτω κείμενο του Petras έχει διπλή σημασία καθώς από τη μια μεριά συνδέεται με το αφιέρωμα για τα δέκα χρόνια του Αργεντινάζο και από την άλλη με την τρομακτική επικαιρότητα που έχει αποκτήσει το θέμα της ανεργίας τώρα στη χώρα μας.

Εισαγωγή

       Τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια η Λατινική Αμερική έχει  έχει γίνει μάρτυρας τριών  κυμάτων επικαλυπτόμενων και αλληλένδετων κοινωνικών κινημάτων . Το πρώτο κύμα, εμφανίστηκε περίπου στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, και αποτελούταν σε μεγάλο βαθμό από αυτό που ονομάζουμε «νέα κοινωνικά κινήματα».  Αυτά περιλαμβάνουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, οικολογία, φεμινισμό, και εθνικά κινήματα, καθώς και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ ). Η ηγεσία τους ήταν κυρίως χαμηλά στρώματα μεσοαστών εργαζομένων, ενώ οι πολιτικές- στρατηγικές τους  είχαν ως στόχο τη πρόκληση των πολιτικών και στρατιωτικών καθεστώτων της εποχής.

WikiLeaks / WikiRebels - Μια ταινία από tvxorissinora

SVT, Sweden's national television broadcaster, has made available an "exclusive rough-cut" of its one-hour, in-depth documentary on WikiLeaks. The video, in its current format, will be available on the SVT Play website until Monday, December 13. 

SVT: WikiRebels - The Documentary

Πηγή: SVT | WikirebeIs απο tvxorissinora   21.12. 2010

From the description:

"From summer 2010 until now, SVT has been following the secretive media organization WikiLeaks and its enigmatic Editor-in-Chief Julian Assange.
Reporters Jesper Huor and Bosse Lindquist have traveled to key countries where WikiLeaks operates, interviewing top members, such as Assange, new Spokesperson Kristinn Hrafnsson, as well as people like Daniel Domscheit-Berg who now is starting his own version - Openleaks.org."
The documentary also includes interviews with Ian Overton from The Bureau of Investigative Journalism, James Ball of TBIJ and WikiLeaks, Icelandic MP Birgitta Jónsdóttir, former WikiLeaks collaborators Herbert Snorrason and Smári McCarthy, and PRQ CEO Mikael Viborg.
The documentary looks at WikiLeaks' philosophy and operations, some of its famous disclosures including the Kenya report, the Guantanamo manuals, Kaupthing, Trafigura, the Collateral Murder video, the Afghanistan and Iraq war logs, the US administration's reactions, and the lead-up to the Cablegate release.

‹ 2010-12-10: New WikiLeaks support rallies announced [Update 2] up 2010-12-10: WikiLeaks and the Espionage Act, part 2 [Update 1] ›

ΟΜΑΔΑ ΔΕΛΤΑ 29 Ιουνίου 2011. Αθήνα, Οδός Σταδίου. ΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΑΘΩΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΤΕ τον Μπράντλεϊ Μάννινγκ.

Καλή Χρονιά σε όλες και όλους!

http://www.bradleymanning.org/

Δείτε επίσης:
 
Ο ηρωικός στρατιώτης Μπράντλεϊ Μάνινγκ δίνει μάχη να γλυτώσει τα Ισόβια.

Το καλύτερο video μιας χρονιάς που φεύγει .............. ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ : 404_error_DEMOCRACY NOT FOUND

by MANIKAKOS

Αναλύοντας την έννοια του Λαϊκισμού - Μιλούν στην Κάμερα: Ernesto Laclau, Νίκος Μουζέλης, Etiene Balibar, Jacques Ranciere, Νικόλας Σεβαστάκης, Oliver Marchart.

Πηγή: mloggos

Τόποι Ζωής - Τόποι ιδεών:Λαϊκισμός 1/3
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=EkI7U7uPVZA#t=8s



Τόποι Ζωής - Τόποι ιδεών:Λαϊκισμός 2/3
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=cNsDkt2Ycwc#t=1s



Τόποι Ζωής - Τόποι ιδεών:Λαϊκισμός 3/3
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=XyPHH-PqvHs#t=2s

ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ

ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ  Ή ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ;

από την σειρά : ΤΟΠΟΙ ΖΩΗΣ - ΤΟΠΟΙ ΙΔΕΩΝ

ΤΡΙΤΗ 20 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2011

στις 24:30 το βράδυ

ΕΤ3

Υπεύθυνοι Ντοκιμαντέρ:

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗΣ: (Αν. Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών Α.Π.Θ.) 

ΒΙΚΥ ΙΑΚΩΒΟΥ: Πολιτικός Επιστήμων

ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ: ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ Ή ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ;

Όλοι σήμερα μιλούν για τον λαϊκισμό. Ούτε μέρα δεν περνά χωρίς να διαβάσουμε κάτι γι’ αυτήν την τρομερή αρρώστια της πολιτικής που κατατρώει τη δημοκρατία, κατέστρεψε την οικονομία και απειλεί την ελληνική κοινωνία.

• Πώς μπορούμε να αποτιμήσουμε την κυρίαρχη αντι-λαϊκιστική ρητορεία;

• Μήπως η εύκολη καταδίκη του λαϊκισμού υποκρύπτει και μια διάθεση παραμερισμού του ίδιου του λαού;

• Ποιά είναι η σχέση λαϊκισμού και δημοκρατίας;

• Ταυτίζεται ο λαϊκισμός με το πελατειακό σύστημα;

• Και τέλος, πέρα από τις γνωστές προβληματικές εκφάνσεις του φαινομένου, μπορεί να υπάρξει και ένας προοδευτικός λαϊκισμός;

Στα ερωτήματα της Βίκης Ιακώβου, του Γιάννη Σταυρακάκη και του Γιώργου Κατσαμπέκη απαντούν σημαντικοί μελετητές του λαϊκισμού και συγκεκριμένα οι Ernesto Laclau, Νίκος Μουζέλης, Etiene Balibar, Jacques Ranciere, Νικόλας Σεβαστάκης και Oliver Marchart.

ΣΕΝΑΡΙΟ-ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:    ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΡΑΜΙΔΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ:                       ΖΑΝ ΖΑΚ ΜΡΕΓΙΕ

                                       ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

                                                   ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΤΣΙΑΜΠΑΣΑΚΟΣ

                                       ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΔΗΜΗΝΑΚΗΣ

ΜΟΝΤΑΖ:                                 ΓΑΒΡΙΗΛ ΨΑΛΤΑΚΗΣ

ΔΙ/ΝΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ:          ΗΛΙΑΝΑ ΠΑΥΛΙΔΟΥ

Julian Assange: Ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από τις διαρροές. 'Αρθρο του Stephen Moss στον Guardian, 14 Ιουλίου 2010

Julian Assange, editor of WikiLeaks. Photograph: Graeme Robertson for the Guardian

 

Julian Assange: the whistleblower

Julian Assange, founder of WikiLeaks, may just represent the future of news reporting, but he's not a journalist

Αναδημοσίευση από: tvxs.gr
Η μετάφραση από τα Αγγλικά έγινε από τον αναγνώστη του tvxs Μ. Herzog.

Πηγή:  The Guardian

Τα πάντα γύρω από το πρόσωπο του είναι περίεργα. Καταρχάς, ο Julian Assange - ιδρυτής, διοικητής, δημόσιος εκπρόσωπος και καθοδηγό πνεύμα της παγκόσμιας υπηρεσίας διαρροών WikiLeaks - μοιάζει κάπως περίεργος: ψηλός, ωχρός σαν πτώμα, φορώντας σκισμένα τζινς, καφέ σακάκι, μαύρη γραβάτα, και ταλαιπωρημένα αθλητικά παπούτσια. Κάποιος λέει πως μοιάζει με τον Andy Warhol με τα προώρα ασπρισμένα του μαλλιά, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ ποιός - κάτι που θα τον ενοχλήσει σφοδρά, γιατί το να είσαι ακριβής είναι τα πάντα. Απεχθάνεται την υποκειμενικότητα στη δημοσιογραφία. Φοβάμαι ότι απεχθάνεται και τους δημοσιογράφους επίσης, και ότι το WikiLeaks - το οποίο αυτοπαρουσιάζεται ως μία «μη-λογοκριτέα πλατφόρμα για μη-ανιχνεύσιμη μαζική διαρροή εγγράφων» - είναι, βασικά, ένας τρόπος να ξεφορτωθεί υποκειμενικούς ηλίθιους όπως εγώ.

Ο ηρωικός στρατιώτης Μπράντλεϊ Μάνινγκ δίνει μάχη να γλυτώσει τα Ισόβια.

..."Ο ηρωικός Bradley Manning κρατείται γυμνός κάτω από φώτα και κάμερες 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Ο Greg Barns, διευθυντής της Ένωσης Αυστραλών Δικηγόρων, λέει ότι οι φόβοι πως ο Julian Assange «θα καταλήξει να βασανίζεται σε κάποια αμερικάνικη φυλακή υψίστης ασφαλείας» είναι δικαιολογημένοι. Ποιοι θα αναλάβουν την ευθύνη για ένα τέτοιο έγκλημα;"

(Από το άρθρο του John Pilger   "Πώς οι "θεματοφύλακες" του ελεύθερου λόγου φιμώνουν τον αγγελιοφόρο"  που δημοσιεύτηκε στις 10 Μαρτίου 2011 ) 

Αναδημοσιεύουμε από το blog Βαθύ Κόκκινο, Κείμενο αλληλεγγύης πρός τον στρατιώτη Bradley Manning  από την ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Ο ηρωικός στρατιώτης Μπράντλεϊ Μάνινγκ δίνει μάχη να γλυτώσει τα Ισόβια.

Το Αμερικανικό κράτος δείχνει το ακραίο μίσος του κατά του ανθρώπου που βάζοντας πιο ψηλά την πίστη του στον άνθρωπο, του στρατιώτη που λογάριασε την συνείδηση του και αποκάλυψε το βρώμικο που παίζουν οι ΗΠΑ παγκόσμια. Μετά τη μακράς διάρκειας φυλάκιση του, που σημαδεύτηκε από απάνθρωπα βασανιστήρια, για τα οποία φυσικά καταγγέλλονται τα αντιδραστικά καθεστώτα που υποβάλλουν τους πολίτες τους και χύνονται ποταμοί δημοσιογραφικής μελάνης απαιτώντας την επέμβαση της διεθνούς κοινότητας, τώρα σέρνεται στα δικαστήρια αντιμετωπίζοντας την ποινή των ισόβιων δεσμών. Ο δικηγόρος του στρατιώτη Μπράντλεϊ Μάνινγκ ζήτησε  να αποσυρθούν οι κατηγορίες για εσχάτη προδοσία ούτως ώστε εάν ο ηρωικός μαχητής παραπεμφθεί σε δίκη και καταδικαστεί, να του επιβληθεί ποινή κάθειρξης 30 ετών.


Η προκαταρκτική ακρόαση αναμένεται να ολοκληρωθεί στο Φορτ Μιντ του Μέριλαντ, κοντά στην Ουάσινγκτον, δεν αποσκοπεί στην έκδοση απόφασης για το αν ο Μάνινγκ είναι αθώος ή ένοχος, παρά μόνον για το αν θα παραπεμφθεί σε στρατοδικείο, όπου αν καταδικαστεί μπορεί να του επιβληθεί ποινή ισόβιας κάθειρξης για "συνωμοσία με τον εχθρό". Ο δικαστής Πολ Αλμάνζα θα ανακοινώσει την απόφασή του στις 16 Ιανουαρίου.

Από τα τέλη του 2010 και για αρκετούς μήνες ο WikiLeaks και πολλά διεθνή μέσα ενημέρωσης δημοσιοποίησαν χιλιάδες έγγραφα προκαλώντας διπλωματική κρίση στις ΗΠΑ. Ο Μάνινγκ βαρύνεται με 22 κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένης και της κατηγορίας της «βοήθειας προς τον εχθρό». Αν κριθεί ένοχος στη δίκη, θα μπορούσε να καταδικαστεί σε θάνατο. Οι εισαγγελείς έχουν ήδη δηλώσει ότι δεν πρόκειται να ζητήσουν μια τέτοια ποινή.


Ο 24χρονος στρατιώτης είναι πρώην αναλυτής των υπηρεσιών πληροφοριών του στρατού στο Ιράκ. Κατηγορείται ότι έδωσε στον WikiLeaks μεταξύ του Νοεμβρίου του 2009 και του Μαΐου του 2010 αμερικανικά στρατιωτικά έγγραφα για τους πολέμους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, όπως και 260.000 διπλωματικά τηλεγραφήματα του υπουργείου Εξωτερικών.



Ο Αμερικανός στρατιώτης Μπράντλεϊ Μάνινγκ είχε στις επαφές του στον υπολογιστή του τον Τζούλιαν Ασάνζ, ιδρυτή του WikiLeaks, κατέθεσαν ερευνητές κατά την ακροαματική διαδικασία που πραγματοποιείται για να αποφασιστεί αν ο Μάνινγκ θα παραπεμφθεί σε στρατοδικείο. Ο Μαρκ Τζόνσον, ένας υπεργολάβος που εργάζεται για τη μονάδα του αμερικανικού στρατού που είναι επιφορτισμένη με την έρευνα για τα ηλεκτρονικά εγκλήματα, την Ερευνητική Μονάδα Ηλεκτρονικών Εγκλημάτων, δήλωσε ότι ο νεαρός στρατιώτης είχε στον υπολογιστή του πληροφορίες που του επέτρεπαν να έρθει σε επαφή με τον Τζούλιαν Ασάνζ. Η κατηγορούσα αρχή έδειξε εικόνα από την οθόνη του υπολογιστή του Μάνινγκ στην οποία προβάλλεται μήνυμα, σύμφωνα με την ίδια, το οποίο αποσπάστηκε από τον σκληρό δίσκο του στρατιώτη. "Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον υπεύθυνο του τμήματος 'έρευνες' στην Ισλανδία --354 862 3481-- 24 ώρες το 24ωρο. Ζητήστε τον Τζούλιαν Ασάνζ". Οι ερευνητές δήλωσαν ότι εντόπισαν διαλόγους μέσω Διαδικτύου μεταξύ του Μάνινγκ και ενός συνομιλητή με το όνομα "Τζούλιαν Ασάνζ", κατά τις οποίες το θέμα ήταν κυρίως ο WikiLeaks.
 Επίσης, οι ερευνητές δήλωσαν ότι βρήκαν μια κάρτα μνήμης στο σπίτι της θείας του Μάνινγκ, στην οποία υπήρχαν 91.000 στρατιωτικές αναφορές για το Αφγανιστάν και 400.000 άλλες για το Ιράκ. Ο Τζούλιαν Ασάνζ εξακολουθεί να δηλώνει ότι αγνοεί την πηγή προέλευσης των εμπιστευτικών εγγράφων που δόθηκαν στη δημοσιότητα από τον WikiLeaks, αλλά εκφράζει την υποστήριξή του στον Μάνινγκ.


Οι ΗΠΑ με την στάση τους αυτή αποκαλύπτουν ότι επιδιώκουν την εξόντωση του συνειδητοποιημένου ανθρώπου που ακούει στο όνομα Μάνινγκ και ταυτόχρονα αποκαλύπτουν ότι θεωρούν εχθρό τους τη δημοσιότητα και την αλήθεια. Πως αλλιώς όμως θα μπορούσαν να συγκαλυφθούν τα ιμπεριαλιστικά τους εγκλήματα, αλλά και των αστικών κυβερνήσεων που τους ακολουθούν, όπως των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, των οποίων πολλά ντοκουμέντα είδαν το φως της δημοσιότητας και μας έκαναν πιο σοφούς για τα παζάρια, τις αντιλήψεις και τις πράξεις τους.

Εκφράζουμε την Αλληλεγγύης μας στον ηρωικό στρατιώτη Μάνινγκ και απαιτούμε την ατιμωρησία του.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437 Diktiospartakos.blogspot.com

Από το άρθρο του John Pilger   "Πώς οι "θεματοφύλακες" του ελεύθερου λόγου φιμώνουν τον αγγελιοφόρο"

"Από όλες τις θεαματικές επαναστάσεις ανά τον κόσμο, η πιο εντυπωσιακή είναι η ανταρσία της γνώσης που πυροδοτήθηκε από το Wikileaks. Αυτή η ιδέα δεν είναι καινούργια. Το 1792, ο επαναστάτης Tom Paine προειδοποίησε τους αναγνώστες του στην Αγγλία ότι η κυβέρνησή τους, πίστευε πως «πρέπει να ξεγελάμε τους ανθρώπους και να τους κρατάμε σε μία κατάσταση άγνοιας και προλήψεων χρησιμοποιώντας τον έναν ή τον άλλο “μπαμπούλα”». Το «Δικαιώματα του Ανθρώπου» του Paine θεωρήθηκε τόσο μεγάλη απειλή για την ελίτ εξουσία, που συντάχθηκε ένα μυστικό ορκωτό δικαστήριο προκειμένου να τον δικάσει για «μία επικίνδυνη και προδοτική συνωμοσία». Πράττοντας σοφά, κατέφυγε στη Γαλλία.
Η δοκιμασία και το κουράγιο του Tom Paine αναφέρεται από το Ίδρυμα Ειρήνης του Sydney κατά την απονομή του χρυσού μεταλλίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Αυστραλίας στον Julian Assange. Όπως και ο Paine, ο Assange είναι ένας ανένταχτος, που δεν υπηρετεί κανένα σύστημα και απειλείται από ένα μυστικό δικαστήριο, ένα μοχθηρό εφεύρημα που έχει εγκαταλειφθεί από καιρό στην Αγγλία αλλά όχι και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν εκδοθεί στις ΗΠΑ, το πιθανότερο είναι να εξαφανιστεί μέσα στον καφκικό κόσμο που δημιούργησε τον εφιάλτη του Γκουαντάναμο και που τώρα κατηγορεί τον Bradley Manning, ο οποίος είναι ο υποτιθέμενος πληροφοριοδότης του Wikileaks, για έγκλημα που επισύρει τη θανατική ποινή.
Εάν απορριφθεί η αίτηση του Assange στη Βρετανία να μην εκδοθεί στη Σουηδία, πιθανότατα θα του αρνηθούν για ακόμα μια φορά το δικαίωμα για εγγύηση και τη δυνατότητα για επικοινωνία μέχρι την μυστική του δίκη. Οι κατηγορίες εναντίον του είχαν απορριφθεί από έναν ανώτατο δημόσιο κατήγορο στην Στοκχόλμη και το ζήτημα αναζωπυρώθηκε όταν ένας πολιτικός της δεξιάς, ο Claes Borgstorm, παρενέβη και έκανε δημόσιες δηλώσεις για την «ενοχή» του Assange. Ο Borgstorm, που είναι δικηγόρος, εκπροσωπεί τώρα τις δύο γυναίκες που εμπλέκονται στην υπόθεση. Συνέταιρός του είναι ο Thomas Bodstrom, ο οποίος, όταν διατελούσε υπουργός δικαιοσύνης το 2001, ενεπλάκη στην παράδοση δύο αθώων Αιγυπτίων προσφύγων σε μία διμοιρία απαγωγών, της CIA, στο αεροδρόμιο της Στοκχόλμης. Η Σουηδία αργότερα τους αποζημίωσε για τα βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκαν."

(Απόσπασμα από το άρθρο του John Pilger   "Πώς οι "θεματοφύλακες" του ελεύθερου λόγου φιμώνουν τον αγγελιοφόρο"  που δημοσιεύτηκε στις 10 Μαρτίου 2011 )

 Σήμερα (30.12.2011) ο Julian Assange βρίσκεται ήδη επί 388 μέρες σε "κατ'  οίκον εγκλεισμό" στη Μεγάλη Βρετανία, στις αρχές της οποίας παραδόθηκε μετά την έκδοση διεθνούς εντάλματος σύλληψης εναντίον του από την Interpol, περιμένοντας ουσιαστικά πλέον την (προ)αποφασισμένη έκδοσή του στη Σουηδία. Αναλυτική πληροφόρηση μπορείτε να βρείτε στην παρακάτω διεύθυνση: http://www.swedenversusassange.com/

Σε άρθρο με τίτλο  "Διεθνές ένταλμα σύλληψης κατά του Julian Assange από την Interpol " Που δημοσιεύτηκε στις 1/12/2010 στο tvxs.gr, διαβάζουμε:

"Ο 39χρονος Αυστραλός χάκερ και ακτιβιστής, Julian Assange καταζητείται με διεθνές ένταλμα από τις αρχές της Σουηδίας, όπου τον βαραίνουν κατηγορίες περί βιασμού και παρενόχλησης (οι οποίες προέκυψαν μετά την δημοσιοποίηση μεγάλου όγκου στρατιωτικών απορρήτων πρώτα για τον αμερικανικό πόλεμο στο Ιράκ και κατόπιν γι' αυτόν στο Αφγανιστάν). Πάνω σ' αυτή τη βάση εκδόθηκε το σημερινό ένταλμα της Interpol. Ο Julian Assange αρνείται τις κατηγορίες και εκτιμά πως το Πεντάγωνο ενδέχεται να βρίσκεται πίσω από την υπόθεση."

Julian Assange: the whistleblower* (ο διαρροέας)

..."Ο Julian Assange εγκαινίασε το wikileaks.org τον Γενάρη του 2007, και κατάφερε μερικά εκπληκτικά χτυπήματα για μία οργάνωση με μία χούφτα προσωπικό και πρακτικά χωρίς οικονομικούς πόρους. Αποκάλυψε στοιχεία διαπλοκής στην οικογένεια του Κενυάτη πρώην πρόεδρου Daniel arap Moi, δημοσίευσε τις καθιερωμένες λειτουργικές διαδικασίες για το κέντρο κράτησης στο Γκουαντάναμο Μπέι, μέχρι και που έβγαλε στη δημοσιότητα το περιεχόμενο του λογαριασμού Yahoo της Sarah Palin. Αλλά αυτό που πραγματικά εκτόξευσε το WikiLeaks στο κυρίαρχα ΜΜΕ είναι το βίντεο που δημοσίευσε τον Απρίλη και που δείχνει την επίθεση ενός αμερικάνικου ελικόπτερου στη Βαγδάτη τον Ιούλη του 2007, από την οποία σκοτώθηκαν Ιρακινοί πολίτες και δύο υπάλληλοι του Reuters, οι Saeed Chmagh και Namir Noor-Eldeen.

Το βίντεο, δημοσιευμένο τόσο σε μία 39λεπτη, άκοπη έκδοση όσο και ως 18λεπτο απόσπασμα ονόματι «Παράπλευρος Φόνος», προσφέρει μία παγερά αποκαρδιωτική εκδήλωση της συμπεριφοράς του αμερικάνικου στρατού: αμέλεια στην ταυτοποίηση στόχων (οι πιλότοι του ελικόπτερου μπέρδεψαν τις κάμερες των υπαλλήλων του Reuters με όπλα), διακαή επιθυμία να αποτελειώσουν έναν βαριά τραυματισμένο άνδρα όπως προσπαθεί να συρθεί για να βρει καταφύγιο και αδιαφορία για δύο παιδιά σε ένα φορτηγάκι που φτάνει για να περισυλλέξει τα πτώματα, στο οποίο επιτίθενται κατ' ευθείαν. «Δικό τους είναι το σφάλμα που φέρνουν παιδιά σε μία μάχη», λέει ο ένας πιλότος. «Σωστά», απαντάει ψυχρά ο συνάδελφος του. Αυτή, όμως, είναι από τις πλέον μονόπλευρες μάχες στις οποίες θα είστε μάρτυρες. Πολύ λίγες κάμερες μπορούν να καταρρίψουν ένα πολεμικό ελικόπτερο."...

..."Ο Bradley Manning, ένας εικοσιδυάχρονος αναλυτής του αμερικάνικου στρατού, συνελήφθηκε και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για την πιθανολογούμενη προσφορά στο WikiLeaks του βίντεο της επίθεσης στη Βαγδάτη, ενώ οι αμερικάνικες αρχές πιστεύουν ότι η οργάνωση έχει και άλλο βίντεο από την επίθεση στο αφγανικό χωριό Γκρανάι κατά τη διάρκεια της οποίας σκοτώθηκαν πολλοί πολίτες. Περαιτέρω υπάρχουν αμφιλεγόμενες φήμες ότι ενδέχεται το WikiLeaks να κατέχει 260.000 εμπιστευτικά διπλωματικά τηλεγραφήματα, και έχει γραφεί ότι οι αμερικάνικες αρχές θέλουν να συνομιλήσουν με τον Assange για όλο αυτό το υλικό, η δημοσίευση του οποίου λεν πως θα υπονόμευε την εθνική ασφάλεια. Κάποιες πηγές με συνδέσμους στις υπηρεσίες πληροφοριών τον προειδοποίησαν ότι κινδυνεύει, και τον συμβούλεψαν να μην ταξιδέψει στις Η.Π.Α.. Ο Julian Assange αρνείται να επιβεβαιώσει ότι ο Manning ήταν η πηγή του βίντεο της Βαγδάτης, αλλά λέει πως οποιοσδήποτε το διέρρευσε ήταν «ήρωας»."...

*(Από το άρθρο του Stephen Moss  The Guardian, "Julian Assange: the whistleblower",  Wednesday 14 July 2010.)  

Ολόκληρο το άρθρο του Stephen Moss,  "Julian Assange: the whistleblower" (Julian Assange: Ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από τις διαρροές), μεταφρασμένο στα Ελληνικά, μπορείτε να το διαβάσετε σε επόμενη ανάρτησή μας.

Δείτε στη συνέχεια τα ντοκουμέντα της δολοφονικής επίθεσης του Αμερικανικού ελικοπτέρου που καταγράφονται στο παραπάνω video όπως δημοσιεύτηκαν στο INDYMEDIA UK σε άρθρο με τίτλο :  

 

"Δολοφονία προσωπικού του Reuters στο Ιράκ. Ένα έγκλημα πολέμου των Η.Π.Α."

 

Assassination of Reuters staff in Iraq. A US war crime.

Terence Bunch | 07.04.2010 19:33 | Analysis | Iraq | Terror War | Sheffield | World

Both Reuters journalists are dead, along with at least fifteen others. The Apache crew guide in ground troops to the scene and when the child is found, the crew casually dismiss the crime. Two Reuters journalists with exclusive access to the ground through their 'insurgent' contacts, who have long been a thorn in the side of occupying forces, lay dead. The Apache crew's primary work is done. The child, and the others, are collateral damage.

 Namir Noor Eldeen and Saeed Chmagh

 Saeed with camera.

Namir looking at his work.

 Fuck, were losing him.

The returned camera.

Ολόκληρο το άρθρο, στα Αγγλικά, μπορείτε να διαβάσετε στη διεύθυνση:

http://www.indymedia.org.uk/en/2010/04/448725.html 
 

Συντριβή της εργασίας και επιβολή λιτότητας: Ο πραγματικός στόχος του Ντράγκι* για την Ευρωζώνη (μετάφραση από το COUNTERPUNCH)

(*Ντράγκι: ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας)

Crush Labor and Impose Austerity

Draghi’s Real Goal in the Eurozone

Άρθρο του MIKE WHITNEY
Δημοσιεύτηκε στο COUNTERPUNCH 23-25 Δεκεμβρίου 2011

Η μετάφραση του άρθρου στα Ελληνικά έγινε από το blog "για την κοινωνική αριστερά"

Φανταστείτε ότι ο τραπεζίτης σας προσφέρεται να σας δανείσει 150.000 δολάρια (στμφ 115.000 €) για να αναπληρώσετε τα χρήματα που είχατε χάσει από το στεγαστικό σας δάνειο με τη φούσκα των ακινήτων που έσκασε το 2006. Και, ας πούμε, συμφώνησε να σας δανείσει τα χρήματα αυτά για 3 χρόνια σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές, μόνο με 1% επιτόκιο, με την προϋπόθεση ότι - ως εξασφάλιση για το δάνειο αυτό – εσείς θα υποθηκεύατε μονάχα ότι αντικείμενο έχετε καταχωνιασμένο στην αποθήκη σας (π.χ. σκουριασμένα ποδήλατα, ένα στραβωμένο στεφάνι μπασκέτας, ένα παλιό κουκλόσπιτο, ποντικοφαγωμένες βαλίτσες…).

Δεν θα σας φαινόταν αυτή μια καλή συμφωνία;

Την Τετάρτη (21 Δεκ 2011), η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έκανε αυτή ακριβώς την προσφορά σε πάνω από εκατό καταχρεωμένες τράπεζες στην Ευρώπη, προσφέροντάς τους 640 δισεκατομμύρια δολάρια (489 δις ευρώ) σε πάμφθηνα 3ετή δάνεια, με αντάλλαγμα κάθε είδους εξασφαλίσεις-σκουπίδια για τις οποίες προς το παρόν δεν υπάρχει αγορά.

Τώρα εσύ, αγαπητέ αναγνώστη, γνωρίζεις ότι όταν προσπαθείς να πουλήσεις κάτι στον Κατάλογο Craig [στμφ: Ο κατάλογος Craig (Craig’s list) είναι ένα κεντρικό δίκτυο online κοινοτήτων που διαθέτει δωρεάν μικρές αγγελίες, με τμήματα αφιερωμένα στην απασχόληση, τη στέγαση, προσωπικές αγγελίες, αντικείμενα προς πώληση, υπηρεσίες, κοινότητα, συναυλίες, βιογραφικά, και φόρουμ συζητήσεων. Πηγή: Wikipedia] και υπάρχει πολύ μικρό ενδιαφέρον, θα πρέπει να μειώσεις την τιμή για να προσελκύσεις έναν αγοραστή. Αυτός είναι ακριβώς ο τρόπος που η δυναμική της προσφοράς και ζήτησης δουλεύει σε μια ελεύθερη αγορά, σωστά;

Au contraire (Αντιθέτως). Στην πραγματικότητα, αυτός ο κανόνας δεν ισχύει για τους τραπεζίτες. Όταν στον ισολογισμό της τράπεζας τα στοιχεία του ενεργητικού που είναι πραγματικά σκουπίδια αρχίζουν να πέφτουν σε αξία, οι τράπεζες περιτριγυρίζουν τον μεγάλο τους αδελφό - την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα  ή την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ -  και ζητούν ένα σχέδιο διάσωσης, ε, χμ, δηλαδή, εννοώ: «ανταλλαγή ρευστότητας έναντι διασφαλίσεων που είναι προσωρινώς διαταραγμένες».

Αλλά η αλήθεια είναι ότι τα σκουπίδια που έχουν συσσωρεύσει οι τράπεζες -ιδιαίτερα τα κρατικά ομόλογα από την Ιταλία, την Ισπανία, την Ελλάδα, κλπ-δεν είναι απλώς «διαταραγμένα». Τα ομόλογα αυτά δεν πρόκειται ποτέ να ανακτήσουν την αρχική αξία τους, επειδή τα δάνεια αυτά έγιναν πάνω στο αποκορύφωμα της φούσκας.

Έτσι, το να ανακτήσουν τα ελληνικά ομόλογα σε τρία χρόνια την αρχική αξία τους, έχει την ίδια πιθανότητα όσο και να ξαναπιάσει την ίδια τιμή η μαιζονετάρα που αγόρασες το 2005 για 650.000 δολάρια.

Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.

Έτσι, τα 640 δισεκατομμύρια δολάρια που ξεφούρνισε η ΕΚΤ την Τρίτη, είναι βασικά ένα υπερβολικά μεγάλο δώρο στους τραπεζίτες, το οποίο πιθανώς ποτέ δεν θα επιστραφεί. Και αν έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία σχετικά με αυτό, τότε ρίξτε μια ματιά στον ισολογισμό της Fed που εκτινάχθηκε στα σχεδόν 3 τρις δολάρια.

Θα παρατηρήσετε ότι τα 1,45 τρισεκατομμύρια δολάρια σε ενυπόθηκους στεγαστικούς τίτλους (Mortgage Backed Securities - MBS), που ο Μπερνάνκι αγόρασε από τις τράπεζες πριν από δύο χρόνια δεν έχουν απομειωθεί καθόλου, κυρίως γιατί κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα αγόραζε αυτές τις «γαλοπούλες».

Ακόμη και, αν η Fed σκόπευε να βάλει τους τίτλους αυτούς (MBS) σε δημοπρασία, η πώλησή τους θα μείωνε ακόμη περισσότερο το ενεργητικό στους ισολογισμούς των τραπεζών προκαλώντας άλλη μία οικονομική κρίση. (Στην πραγματικότητα, αυτό που πραγματικά συνέβη περίπου πριν από ένα χρόνο, όταν η κυβέρνηση πειραματίστηκε με τα ομόλογα από το Αμοιβαίο Κεφάλαιο της ασφαλιστικής εταιρείας AIG. Όχι μόνο η δημοπρασία απέτυχε, αλλά οδήγησε τα χρηματιστήρια σε κάθετη πτώση).

Έτσι, όπως ακριβώς η Fed θα πρέπει τελικά να υπολογίσει τις απώλειές της από τον σωρό των MBS, το ίδιο και οι τράπεζες της ΕΕ θα πρέπει να εγγράψουν τις απώλειες από τα κρατικά ομόλογα που κατέχουν. Αυτό θα ωθήσει πολλές από τις τράπεζες σε πτώχευση, η οποία θα προκαλέσει αναμφίβολα έναν ακόμη γύρο δανείων. Όταν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα είναι αφερέγγυα, η μόνη επιλογή τους είναι να επεκτείνονται και να υποκρίνονται. Προφανώς, η ΕΚΤ θεωρεί δουλειά της να υποβοηθήσει αυτή την απάτη.

Αυτό είναι ένα γνωστό μοτίβο για τις κεντρικές τράπεζες. Δημιουργούν το εύκολο χρήμα και το χαλαρό ρυθμιστικό περιβάλλον στο οποίο αναδύονται φούσκες, και στη συνέχεια προσφέρουν «απεριόριστη» ρευστότητα, ώστε οι φίλοι τους να μην χάνουν χρήματα από την πληθωριστική αξία των περιουσιακών τους στοιχείων.

Ακριβώς αυτό ήταν και η μάταιη δουλειά με τα 640 δισεκατομμύρια δολάρια της Τρίτης (στμτφ: 20 Δεκεμβρίου 2011): να αναβαθμίσει τοξικά ομόλογα τα οποία στην πραγματικότητα αξίζουν ένα μόνο μικρό κλάσμα της αρχικής τους αξίας.

Μέχρι στιγμής, όμως, η Επιχείρηση Μακροπρόθεσμης Επαναχρηματοδότησης (Long Term Refinancing Operation – LTRO) του Ντράγκι ήταν μια θεαματική αποτυχία. Ενώ τα διατραπεζικά επιτόκια δανεισμού έχουν πέσει έστω και ελαφρώς (το Euribor 3 μηνών έπεσε από 1,404 έως 1,410 τοις εκατό), οι τράπεζες δεν χρησιμοποίησαν τα δάνεια για να αγοράσουν περισσότερα κρατικά ομόλογα (κάτι που θα μείωνε τις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων και θα έδινε ανάσα στις κυβερνήσεις) ή για να αυξήσουν την χορήγηση δανείων. Αντί 'αυτού, έχουν παρκάρει ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων σε καταθέσεις διάρκειας μίας ημέρας στην ΕΚΤ. Να τι λέει η Wall Street Journal:

«Η χρήση της διευκόλυνσης αποδοχής ημερήσιων καταθέσεων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έφτασε ένα νέο υψηλό ετήσιο ρεκόρ την Πέμπτη, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα πρόσφατα μέτρα από τις κεντρικές τράπεζες και τους φορείς χάραξης πολιτικής, εξακολουθούν να μην είναι αρκετά ώστε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στις διατραπεζικές αγορές δανεισμού.

Οι τράπεζες κατέθεσαν 346,99 δισεκατομμύρια ευρώ (453,38 δισεκατομμύρια δολάρια) στο διευκολυντικό μέσο αποδοχής ημερήσιων καταθέσεων, από € 264,97 δισεκατομμύρια μια μόλις μέρα νωρίτερα, ενώ το προηγούμενο υψηλό για το έτος των € 346,36 δισ, επιτεύχθηκε νωρίτερα αυτό το μήνα.

Το υψηλό επίπεδο αντανακλά τη συνεχιζόμενη έλλειψη εμπιστοσύνης στην διατραπεζική αγορά δανεισμού, όπου οι τράπεζες προτιμούν να χρησιμοποιούν τις διευκολύνσεις της ΕΚΤ ως ένα ασφαλές καταφύγιο για τα πλεονασματικά κονδύλια και όχι να τα δανείζουν σε άλλες τράπεζες.

Το υψηλό επίπεδο καταθέσεων υποδηλώνει, επίσης, ότι οι αγορές δεν είναι πλήρως πεπεισμένες ότι η μαζική παραχώρηση μακροχρόνιων δανείων από την ΕΚΤ είναι αρκετό για να ενισχύσει τον τραπεζικό τομέα της ευρωζώνης. Η κεντρική τράπεζα παραχώρησε σχεδόν μισό τρισεκατομμύριο ευρώ σε μακροπρόθεσμα δάνεια προς τις τράπεζες της ζώνης του ευρώ την Τετάρτη, ελπίζοντας να κατασιγάσει τους φόβους για μια νέα πιστωτική κρίση καθώς οι τράπεζες δυσκολεύονται να δανειστούν από τις αγορές» («Οι ημερήσιες καταθέσεις στην ΕΚΤ φτάνουν σε νέα ετήσια υψηλά για το 2011», Wall Street Journal).

Μπορείτε να το πιστέψετε; Έτσι, ενώ τα περισσότερα από τα δάνεια χρησιμοποιήθηκαν για την μετακύλιση του υφιστάμενου χρέους, 453,38 δισεκατομμύρια δολάρια ξαναχώθηκαν στο θησαυροφυλάκιο της ΕΚΤ για φύλαξη.

Με άλλα λόγια, οι τράπεζες συνεχίζουν να έχουν έλλειψη εμπιστοσύνης η μία στην άλλη, όσο είχαν και πριν αρχίσει η διευκόλυνση χρηματοδότησης. Και το ίδιο ισχύει και για τις αποδόσεις του ισπανικού και ιταλικού χρέους που ο Ντράγκι σκέφτηκε ότι θα μειωθούν μετά την τροφοδότηση του τραπεζικού συστήματος με μισό τρισεκατομμύριο ευρώ. Να πως το περιγράφει το Reuters:

«Οι αποδόσεις των Ισπανικών και Ιταλικών ομολόγων σκαρφάλωσαν υψηλότερα την Πέμπτη και ξεπέρασαν το γερμανικό χρέος, καθώς οι αγορές άρχισαν να προβληματίζονται σε σχέση με το κατά πόσο οι τράπεζες θα χρησιμοποιήσουν τα κεφάλαια που δανείστηκαν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να αγοράσουν κρατικά ομόλογα με χαμηλότερο επιτόκιο. Οι τράπεζες δανείστηκαν ένα τεράστιο ποσό € 489 δισεκατομμυρίων ευρώ από την ΕΚΤ - σε μια άνευ προηγουμένου προσφορά τριετών δανείων την Τετάρτη – ποσό που ορισμένοι ανέμεναν να επαναεπενδυθεί σε ισπανικά και ιταλικά ομόλογα ώστε να βοηθήσουν να μειωθούν τα κόστη δανεισμού (στμτφ: για τα κράτη αυτά).

Όμως, εκείνοι που ψάχνουν για μια άμεση ώθηση στην Ιταλία και την Ισπανία είναι πιθανό να απογοητευτούν. Οι χρηματιστές λένε ότι  η προτίμηση ήταν να επανεπενδυθεί μέρος των κεφαλαίων σε ασφαλή καταφύγια, παρά να κατευθυνθεί στις υψηλότερες αποδόσεις που προσφέρονται από μερικές από τις πιο ταραγμένες χώρες της Ευρώπης.

«Αυτό που συνέβη χθες δεν είναι μια ασημένια σφαίρα για την κρίση ... αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμη για να δούμε τον αντίκτυπο» , δήλωσε ο Niels Φρόμ, στρατηγικός αναλυτής της Nordea στην Κοπεγχάγη» (Reuters)

Απίστευτα, το σημείο αναφοράς, τα Ιταλικά δεκαετή ομόλογα BTP αυξήθηκαν πάνω από το σημείο 7 τοις εκατό και πάλι την Παρασκευή το πρωί, σηματοδοτώντας ανανέωση της πίεσης στην αγορά ομολόγων.

Έτσι, ενώ το πρόγραμμα του Ντράγκι μπορεί να εμφύσησε νέα ζωή σε μερικές παραπαίουσες τράπεζες, έχει αποτύχει παταγωδώς σε όλους τους κύριους στόχους του.

Γιατί λοιπόν ο Ντράγκι χειρίστηκε την κρίση με αυτόν τον τρόπο; Γιατί κάθισε με σταυρωμένα τα χέρια για τόσο πολύ καιρό, ενώ ο διατραπεζικός δανεισμός επιβραδύνθηκε, οι ημερήσιες καταθέσεις αναρριχήθηκαν σε νέα υψηλά ρεκόρ, τα επιτόκια των κρατικών ομολόγων εκτινάχθηκαν, και όλοι οι δείκτες της πίεσης της αγοράς χειροτέρεψαν τόσο πολύ;

Η προφανής απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι ότι ο Ντράγκι χρησιμοποιεί την κρίση για να εφαρμόσει τη δική του ατζέντα. Θέλει να μετατρέψει σε νόμο την λεγόμενη «δημοσιονομική συμφωνία» του, που κατοχυρώνει σκληρή δημοσιονομική πειθαρχία και μέτρα λιτότητας που συντρίβουν την εργασία, έτσι ώστε οι εθνικοί προϋπολογισμοί να τεθούν υπό τον έλεγχο των οικονομικών ελίτ (δηλαδή από τεχνοκράτες διορισμένους από την ΕΚΤ). Φυσικά, τα έθνη δεν πρόκειται να παραδώσουν τέτοιου είδους εξουσίες χωρίς μάχη, έτσι ο Ντράγκι αφήνει την κρίση να ξεφύγει, ώστε να υπάρχει μικρότερη αντίσταση. Να πώς τα περιγράφει ο οικονομολόγος Dean Baker:

«Οι άνθρωποι που μας έδωσαν την κρίση της ευρωζώνης εργάζονται όλο το εικοσιτετράωρο για να την επαναπροσδιορίσουν, ώστε να επωφεληθούν πολιτικά. Οι διακηρύξεις τους – οι οποίες κυκλοφορούν ως ειδήσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης παντού - υποστηρίζουν ότι η κρίση του ευρώ είναι μια ιστορία σπάταλων κυβερνήσεων οι οποίες χαλιναγωγούνται από τις αγορές ομολόγων. Αυτό είναι στην οικονομία είναι γνωστό ως "ψέμα". Η κρίση της Ευρωζώνης σίγουρα δεν είναι μια ιστορία χωρών με δαπάνες εκτός ελέγχου που παίρνουν το μάθημά τους από την αγορά ομολόγων ... Είναι μια ιστορία χωρών που έχουν πέσει θύματα της κακοδιαχείρισης της ΕΚΤ ... Οι άνθρωποι θα πρέπει να αναγνωρίσουν τη διαδικασία αυτή για αυτό ακριβώς που είναι: Ταξικός πόλεμος. Οι πλούσιοι χρησιμοποιούν τον έλεγχό τους πάνω στην ΕΚΤ για να διαλύσουν την προστασία του κράτους πρόνοιας που απολαμβάνει τεράστια υποστήριξη από το κοινό ».

Ο πραγματικός στόχος του Ντράγκι είναι να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις στην εργασία και «διορθώσεις» που απαιτεί το μεγάλο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Έχει ήδη πετύχει στην καθαίρεση δύο δημοκρατικά εκλεγμένων ηγετών στην Ελλάδα και στην Ιταλία και την αντικατάστασή τους με ανδρείκελα φιλικά διακείμενα προς τις τράπεζες, τα οποία θα πραγματοποιήσουν όσα αυτός υπαγορεύει. Τώρα, ο ίδιος ασχολείται με πιο σημαντικά πράγματα, όπως η περικοπή του δικτύου κοινωνικής προστασίας, η σύνθλιψη των συνδικάτων, και η επιβολή τριτοκοσμικής φτώχειας στην ευρωζώνη.

Μετάφραση στα Ελληνικά: "για την κοινωνική αριστερά" 28.12.2011

(στμφ: Για μια πληρέστερη κατανόηση του μηχανισμού που περιγράφεται εδώ, δείτε επίσης το άρθρο του Γιάννη Βαρουφάκη «Η ΕΚΤ πήρε το όπλο της (αλλά… αστόχησε)», δημοσιευμένο στο Protagon)

Γράφει, μεταξύ άλλων, ο Γιάννης Βαρουφάκης:

« Πάμε τώρα στο «κακό σενάριο». Εδώ και καιρό, η «πιάτσα» βουίζει (και εδώ στην Ελλάδα αλλά και σε χώρες όπως η  Ιρλανδία και η Πορτογαλία) από ένα ωραίο κολπάκι των τραπεζιτών, το οποίο απαιτεί την αγαστή συνεργασία των πολιτικών αρχών του κράτους στο οποίο έχουν την έδρα τους. Κοιτάξτε τι κάνουν: Η τράπεζα εκδίδει δικά της ομόλογα – ιδιωτικά. Με άλλα λόγια, συμβόλαια δανεισμού. Ως εδώ καλά. Ο κάθε οργανισμός, δημόσιος ή ιδιωτικός, έχει δικαίωμα να εκδίδει δικά του ομόλογα – να προσπαθεί να δανειστεί. Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι, καθώς οι τράπεζες είναι ημι-πτωχευμένες, κανείς δεν αγοράζει αυτά τα ομόλογα. Και τότε; Τότε ο τραπεζίτης κάνει ένα ωραίο lunch με κάποιον υπουργό ή υφυπουργό και τον πείθει να εκδώσει το κράτος εγγύηση για αυτά τα ομόλογα της τράπεζάς του. Ουσιαστικά, το δημόσιο εγγυάται στον κάτοχο των ομολόγων της αναξιόπιστης αυτής τράπεζας ότι θα πάρει τα χρήματά του πίσω από… τον φορολογούμενο (σε περίπτωση που η τράπεζα του τραπεζίτη δεν μπορεί να αποπληρώσει το δάνειο αυτό). Βέβαια, καθώς και το εν λόγω κράτος τελεί υπό πτώχευση, οι ιδιώτες δεν θα αγόραζαν αυτά τα ιδιωτικά ομόλογα (παρά την κρατική εγγύηση) παρά μόνον αν τους απέδιδαν μεγάλα επιτόκια (αντίστοιχα με αυτά που δανείζουν στο δημόσιο). Το αυτί όμως του τραπεζίτη δεν ιδρώνει. Γιατί; Επειδή, έτσι κι αλλιώς, δεν εξέδωσε τα ομόλογα αυτά για να τα πουλήσει στην αγορά αλλά για να τα καταθέσει στην ΕΚΤ ως εχέγγυα ώστε να δανειστεί ζεστό χρήμα από αυτήν! Θα ρωτήσετε, πολύ σωστά: Γιατί δέχεται η ΕΚΤ αυτά τα ομόλογα της συγκεκριμένης τράπεζας, όταν ξέρει ότι τα εξέδωσε για να… δανείσει (μέσω ΕΚΤ) τον εαυτό της; Ο επίσημος λόγος είναι ότι η ΕΚΤ δεν μπορεί να πει όχι από την στιγμή που για τα ομόλογα αυτά έχει εγγυηθεί ένα κράτος της ευρωζώνης! Συνειδητοποιείτε το έγκλημα; Είναι σαν εγώ να δανείζω τον εαυτό μου, να βάζω το δημόσιο να εγγυάται αυτό το δάνειο και μετά να καταθέτω αυτό το δάνειο ως εχέγγυο σε έναν τρίτο από τον οποίο να δανείζομαι για να καλύψω τα χρήματα που έχασα στο Καζίνο. Κι αν δεν καταφέρω να αποπληρώσω τον τρίτο, τότε δεν πειράζει: θα τα σκάσει το κορόιδο, το δημόσιο.

Θα με ρωτήσετε: Μα, γίνονται τέτοια πράγματα; Ναι, γίνονται φίλες και φίλοι. Τώρα, την ώρα που διαβάζετε αυτές τις αράδες. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος, προχθές που η ΕΚΤ έκανε αυτή την τονωτική ένεση στις τράπεζες, με διακηρυγμένο στόχο την ενίσχυση τραπεζών και κρατών παράλληλα, ιταλικές τράπεζες (με πρώτη και καλύτερη την Unicredit) εξέδωσαν €40 δις ομόλογα τα οποία η κυβέρνηση τεχνοκρατών του κ. Monti εγγυήθηκε πάραυτα και τα οποία, την ίδια μέρα, κατατέθηκαν στην ΕΚΤ ως εχέγγυα με αντάλλαγμα ζεστό παραδάκι το οποίο πήγε μεν στις τράπεζες αυτές χωρίς όμως να αγοραστούν ιταλικά ομόλογα με αυτά τα χρήματα. 

Συμπέρασμα
 

Ένα μέρος των χρημάτων που τύπωσε προχθές η ΕΚΤ θα βοηθήσει, σε μικρό βαθμό και ιδιαίτερα βραχυπρόθεσμα, τόσο τις τράπεζες όσο και τα κράτη. Για αυτό οι αγορές ηρέμησαν κάπως εν όψει γιορτών. Σύντομα όμως θα διαφανεί, πρώτον, η ανεπάρκεια των αριθμών και, δεύτερον, το έγκλημα το οποίο επιτελέστηκε από κάποιους μεγαλο-τραπεζίτες και τους πολιτικούς που τους καλύπτουν (και οι οποίοι, τουλάχιστον στην Ιταλία, είναι και… τεχνοκράτες με άψογα βιογραφικά). Ποιο έγκλημα; Η χρήση αυτών των τυπωμένων από την ΕΚΤ χρημάτων όχι για να μειωθεί αλλά για να… αυξηθεί το χρέος χωρών όπως η Ιταλία, προς όφελος βέβαια των πτωχευμένων, κρατικοδίαιτων τραπεζιτών. Το 2011, δυστυχώς, κλείνει με ακόμα μία υποχώρηση της ΕΚΤ προς την Πτωχοτραπεζοκρατία – προς το νέο καθεστώς υπό το οποίο ζούμε και στο οποίο όσο πιο πτωχευμένος ένας τραπεζίτης τόσο μεγαλύτερη εξουσία έχει επί των υπόλοιπων συμπολιτών του. ένα άρθρο των πρωταγωνιστών »

Ολόκληρο το άρθρο του Γιάννη Βαρουφάκη μπορείτε να το διαβάσετε στην παρακάτω διεύθυνση:

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=11306