Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ του ΒΙΒΛΙΟΥ του Γιώργου Λιερού «Σκέψεις για την άμεση δημοκρατία» . ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ 12/12/2011, ΧΑΛΑΝΔΡΙ 13/12/2011



ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ

Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου στις 7 το βράδυ
Συζήτηση με θέμα
«Δημοκρατία, Τοπική Αυτοδιοίκηση, Άμεση Δημοκρατία»
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΑΛΣΟΥΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ
ΟΜΙΛΗΤΕΣ
Κώστας Χαριτάκης
Γιώργος Λιερός
Διοργάνωση: ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος
———————————————
 ΧΑΛΑΝΔΡΙ
 
Τρίτη 13 Δεκεμβρίου στις 7.30 το βράδυ
ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΤΗΤΑΣ
(Αντιγόνης & Δαναΐδων)
ΟΜΙΛΗΤΕΣ
Δημήτρης Κωτσάκης
Δημήτρης Μπελαντής
Γιώργος Λιερός
 
 
 
Η άμεση δημοκρατία δεν είναι μόνο μια μορφή πολιτειακής οργάνωσης, αλλά επίσης ένα αξιακό σύστημα, μια αντίληψη για τον άνθρωπο, μια πρόταση πολιτισμού η οποία έχει βαθιές ρίζες στην ανθρώπινη ιστορία. Η άμεση δημοκρατία θέτει στο κέντρο τον άνθρωπο ως πρόσωπο, ως μοναδικό άτομο, ατομική κοινοτική ύπαρξη. Δεν πρόκειται για ένα αμιγώς πολιτικό αίτημα συνάδει με την κατάργηση της μισθωτής εργασίας, την αυτοδιαχείριση, τη δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου, την ανατροπή της καταναλωτικής κοινωνίας.

Η άμεση δημοκρατία, όπως κάθε προσπάθεια ανταγωνιστικής θέσμισης, ξεκινάει με το πάρσιμο της γης, μιας γης φυσικής, υλικής, χειροπιαστής. Το διαδίκτυο δεν ακυρώνει καθόλου τη σπουδαιότητα αυτής της χωρικά και χρονικά εντοπισμένης γης, αντίθετα μεγεθύνει τις διαστάσεις της και τις κάνει οικουμενικές.

Ο αγώνας για την άμεση δημοκρατία, αν και οικουμενικός, δεν είναι ένας τρόπος για την παγκόσμια διακυβέρνηση. Σ' έναν κόσμο όπου θα επικρατούσε η άμεση δημοκρατία δεν θα υπήρχε καμία θέση για παγκόσμια διακυβέρνηση ή για οικουμενικό κράτος. Η δημοκρατική πολιτεία βρίσκεται στα μέτρα του κάθε «μοναδικού ατόμου»· γι' αυτό η άμεση δημοκρατία επιδιώκει την υπέρβαση της παγκοσμιοποίησης προς την κατεύθυνση μιας ελεύθερης ανθρωπότητας στην οποία θα ανθεί ένα πλήθος από διαφορετικούς πολιτισμούς.
 
Κριτικές - Παρουσιάσεις


Φώτης Τερζάκης, Τι είναι η άμεση δημοκρατία;, "Ελευθεροτυπία"/ "Βιβλιοθήκη", τχ. 679, 28.10.2011



Αυτόνομο Ραδιόφωνο Ιωαννίνων

Συζήτηση με τον συγγραφέα Γιώργο Λιερό με αφορμή την έκδοση του βιβλίο του “Σκέψεις για την άμεση δημοκρατία” από τις εκδόσεις των συναδέλφων.


Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ - ΕΞΑΝΤΑΣ - Μια ταινία του Γιώργου Αυγερόπουλου


ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ μερος 1ο ΕΞΑΝΤΑΣ 



 

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ μερος 2ο ΕΞΑΝΤΑΣ

 



ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 100 min.

Το Δεκέμβριο του 2001 στο Μπουένος Άιρες, μεγάλες λαϊκές μάζες κατευθύνονται προς την ιστορική πλατεία «Πλάσα δε Μάγιο.» Η Αργεντινή μία από τις πλουσιότερες οικονομίες στο παρελθόν, έχει χρεοκοπήσει. Η κυβέρνηση έχει παραιτηθεί και ο Πρόεδρος της Αργεντινής Φερνάντο Δε Λα Ρούα διαφεύγει από το Προεδρικό Μέγαρο με ελικόπτερο μέσα στη θύελλα του οργισμένου λαού που συγκρουόταν με την αστυνομία, έσπαγε τράπεζες, λεηλατούσε σούπερ μάρκετ και φώναζε μαζικά «Να φύγουν όλοι!». Η κοινωνική έκρηξη του 2001, ήταν το τέλος ενός νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου διάρκειας 10 ετών και άφησε πίσω της 35 νεκρούς (δολοφονημένους από την αστυνομία και τους ιδιωτικούς φρουρούς των τραπεζών), 30.000 παράπλευρες απώλειες (ανθρώπους που αυτοκτόνησαν, η υπέστησαν καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια), και περίπου 20.000.000 ανθρώπους (πάνω από το μισό του πληθυσμού) βουτηγμένους στην φτώχεια και τη μιζέρια.
Σχεδόν 10 χρόνια μετά, ο Γιώργος Αυγερόπουλος, που είχε εργαστεί στην Αργεντινή το 2001-2002 κατά την περίοδο της κρίσης, επιστρέφει για μια νέα αυτοψία στην οικονομία, την πολιτική και την κοινωνική κατάσταση της χώρας.

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Επιτόπια Έρευνα, Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Αυγερόπουλος / Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Μανώλης Φυλακτίδης / Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου / Μια παραγωγή της Small Planet, για την ΕΡΤ ©2010-2011

Πηγή και αναλυτική περιγραφή των συνθηκών που περιγράφει η ταινία : ΕΞΑΝΤΑΣ

Πόλεμος Κατά της Δημοκρατίας - War on Democracy - Μια ταινία του John Pilger






Η ιστορία της εκμετάλλευσης της Λατινικής Αμερικής από τις ΗΠΑ τα τελευταία 50 χρόνια, καθώς και η πραγματική ιστορία της επιχείρησης για την πραξικοπηματική ανατροπή του Ούγκο Τσάβεζ, το 2002, καταγράφεται στο ντοκιμαντέρ του John Pilger.

Το πρώτο ντοκιμαντέρ για το σινεμά του βραβευμένου Αυστραλού δημοσιογράφου John Pilger, εξετάζει τη σχέση της Ουάσιγκτον με χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βενεζουέλα, η Βολιβία και η Χιλή, τόσο στις μέρες μας όσο και στις τελευταίες δεκαετίες.

Χρησιμοποιώντας αρχειακό υλικό το ντοκιμαντέρ (παραγωγής 2007) καταδεικνύει πώς, με αλλεπάλληλες φανερές ή αφανείς επεμβάσεις, οι ΗΠΑ ανέτρεψαν στην περιοχή μια σειρά εκλεγμένων κυβερνήσεων, από τη δεκαετία του '50 κι έπειτα. Ο δημοκρατικά εκλεγμένος Χιλιανός πρόεδρος Salvador Allende, για παράδειγμα, εκτοπίστηκε από την εξουσία το 1973 από τη στρατιωτική δικτατορία του στρατηγού Αγκούστο Πινοσέτ. Το πραξικόπημα υποστηριζόταν από τις ΗΠΑ. Η Γουατεμάλα, ο Παναμάς, η Νικαράγουα, η Ονδούρα και το Ελ Σαλβαδόρ είναι χώρες στις οποίες εισέβαλαν οι ΗΠΑ.

O John Pilger συνομιλεί με αρκετούς πρώην πράκτορες της CIA που πήραν μέρος σε συντονισμένες μυστικές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντία σε χώρες της περιοχής. Ερευνά την οργάνωση «School of the Americas» (η οποία μετονομάσθηκε σε «Western Hemisphere Institute for Security Cooperation») στη στρατιωτική βάση Fort Benning της Πολιτείας Georgia, όπου οι βασανιστές του καθεστώτος Πινοσέτ εκπαιδεύτηκαν μαζί με τυράννους και διοικητές «ομάδων θανάτου» (death squads) από την Αϊτή, το Ελ Σαλβαδορ, τη Βραζιλία και την Αργεντινή......

Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011

WITNESS - Children of the Riots. Μια ταινία του Χρήστου Γεωργίου.


  ΜΑΡΤΥΡΑΣ - Παιδιά των Διαδηλώσεων.


Από το ΔΕΚΕΜΒΡΗ του Αλέξη στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ της Αγανάκτησης.
Μιά περιήγηση σε τόπους, γεγονότα και πρόσωπα του κοινωνικού κινήματος που άλλαξε τη ζωή μιάς ολόκληρης γενιάς νέων ανθρώπων. Η αλλαγή του κόσμου είναι στα χέρια τους!

Πηγή :  Al Jazeera English

Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011

Αλέξης Γρηγορόπουλος: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας - Μια ταινία του Στέλιου Κούλογλου

Το νόημα του Δεκέμβρη. Αθρο του Σπύρου Μαρκέτου, δημοσιευμένο στις 6 Δεκέμβρη του 2010




Τι μπορεί να κάνει σήμερα το σύστημα με τη νεολαία; Να της βρει δουλειά; Δεν γίνεται πια. Να την στείλει Μακρόνησο; Ούτε. Να την κρατήσει χαυνωμένη στα γήπεδα και μπροστά στην τηλεόραση; Κουρασμένη τακτική, μα ούτε και αρκεί.

Του Σπύρου Μαρκέτου* από το youpayyourcrisis.blogspot.com

Ζηλεύω τους ροκάδες και τους πιτσιρικάδες,
που ΄χουν ελεύθερη στα στήθεια τους καρδιά,
που ζουν τα όνειρά τους, και για τον έρωτά τους
τα κάνουν όλα στη ζωή γυαλιά-καρφιά.

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

Ενα κείμενο για το Δεκέμβρη - Άκης Γαβριηλίδης 11/12/2008 : Γιατί είμαι με τους κουκουλοφόρους



1. Αυτό που συμβαίνει την τελευταία εβδομάδα, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι είναι η δεύτερη ελληνική επανάσταση, και κατά τη γνώμη μου είναι ίσως σημαντικότερη από την πρώτη[1]. Και ήταν η πρώτη ίσως φορά στη ζωή μου που νιώθω υπερήφανος που είμαι Έλληνας.
Οι μέρες αυτές είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά της σύγχρονης Ελλάδας στον παγκόσμιο πολιτισμό, και η πρώτη φορά –ίσως η δεύτερη μετά το 1821, αλλά σε πολύ μεγαλύτερη γεωγραφική και πληθυσμιακή έκταση απ' ό,τι τότε- που τα βλέμματα όλου του κόσμου είναι στραμμένα προς την Ελλάδα, με θαυμασμό και ελπίδα.

Παρακολουθώντας κανείς τα κανάλια και τα Διαδίκτυα αυτές τις μέρες, τελείως ενδεικτικά, μαθαίνει ότι:
- η Αλ Τζαζίρα, (όπως και όλα τα μέσα όλου του κόσμου φυσικά), είχε εκτενείς αναφορές στα γεγονότα, και στην ηλεκτρονική της έκδοση είχε από κάτω χώρο για σχόλια αναγνωστών. Ο χώρος αυτός λοιπόν πλημμύρισε από θετικά σχόλια πολιτών από όλες τις αραβικές χώρες, που λέγανε «επιτέλους, να και ένας λαός που εξεγείρεται, εμείς εδώ από το Μαρόκο ως τη Σαουδική Αραβία μας πηδάνε κάθε μέρα, μας βαράνε, μας κλέβουνε, μας φτύνουνε, κι εμείς κοιμόμαστε. Εκεί ένα παιδί σκοτώσανε και ξεσηκώθηκε όλος ο κόσμος».
- Τη νύχτα τής 10/12 πετάχθηκε βόμβα μολότωφ στην ελληνική πρεσβεία στη Μόσχα, ενώ στην ελληνική πρεσβεία στη Νέα Υόρκη σπάστηκε ένα τζάμι και γράφτηκε με σπρέι «δολοφόνοι, ο Αλέξης ήταν εδώ».
- Στην Ισταμπούλ, δύο ομάδες αναρχικών κατευθύνθηκαν στην ελληνική πρεσβεία στην Ιστικλάλ Τζαντεσί, σα να λέμε την Ερμού και την Πανεπιστημίου μαζί της Πόλης, την βάψανε με κόκκινη μπογιά και γράψανε στους τοίχους «Είμαστε όλοι 16χρονοι».
Και φυσικά, γίνανε διαδηλώσεις, ακόμα και καταλήψεις πρεσβειών, μόνο απ' αυτές που μέτρησα εγώ, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, το Εδιμβούργο, το Δουβλίνο, τη Γλασκώβη, το Μπρίστολ, τη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη, τη Φλωρεντία, τη Ρώμη, τη Βέρνη, το Ζάγκρεμπ, τη Μπρατισλάβα, στη Χάγη, σχεδόν σε όλες τις πόλεις της Γερμανίας, αλλά και στη Μελβούρνη, το Σαν Φρανσίσκο, στη Χιλή, στο Μεξικό, στην Αργεντινή, στο Βαλπαραΐσο (!) ... Εδώ στις Βρυξέλλες, οργανώσαμε κι εμείς μία, όπου οι Έλληνες, ιδίως οι ευρωυπάλληλοι, έλαμψαν δια της απουσίας τους εκτός ολίγων φωτεινών εξαιρέσεων, ενώ ήρθαν Βέλγοι, Ισπανοί, Ολλανδοί, Πορτογάλοι, Τούρκοι, Τουρκοκύπριοι, Κούρδοι ...

Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου. Μια ταινία του Στέλιου Κούλογλου







Δύο πρόεδροι της Λατινικής Αμερικής πεθαίνουν κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Πίσω από την δολοφονίες βρίσκονται πράκτορες της CIA και μια ομάδα οικονομικών δολοφόνων. Ενα στέλεχος της ομάδας αποκαλύπτει την αλήθεια σε ένα εξαγριωμένο πλήθος, κάπου στην Λατινική Αμερική...

Ο Τζον Πέρκινς από το 1971 έως το 1981 εργάστηκε στην πολυεθνική εταιρία συμβούλων Chas. T. Main ως οικονομολόγος. Στην πραγματικότητα όμως ήταν ένας Οικονομικός Εκτελεστής, στρατολογημένος από τις μυστικές υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως είχε ορκισθεί όταν στρατολογήθηκε, κράτησε το στόμα του κλειστο ώσπου με αφορμή τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, αποφάσισε να εκθέσει δημοσίως τη αθέατη πλευρά της αμερικανικής εταιρειοκρατίας, συγγράφοντας την «Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου».

Στο βιβλίο αυτό βασίστηκε το ομότιτλο ντοκιμαντέρ του δημοσιογράφου Στέλιου Κούλογλου. Ο Τζον Πέρκινς υπήρξε ένα από τα εξέχοντα μέλη της μυστικής ομάδας των «οικονομικών δολοφόνων», οι οποίοι χρησιμοποιούσαν ψευδείς οικονομικές αναφορές, εξαγορές, εκβιασμούς, σεξ και φόνους για να εξαπλωθεί η αμερικανική αυτοκρατορία μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά από μια μακρόχρονη εσωτερική μάχη που καταγράφει το φιλμ, ο Πέρκινς συναντά στον Ισημερινό την κόρη του δολοφονημένου προέδρου της χώρας και μιλά μπροστά σ’ ένα εξαγριωμένο Λατινοαμερικάνικο κοινό. Τον Τζον Πέρκινς έπεισε ο ίδιος ο Στέλιος Κούλογλου να απολογηθεί δημόσια στο λαό του Εκουαδόρ, και να μιλήσει με την κόρη του πρώην προέδρου του, τη Μάρθα Ρόλντος.

The Corporation ( Η Εταιρία )





Noam Chomsky
Mary Zepernick
Richard Grossman
Howard Zinn
Michael Moore
Naomi Clein
Jeremy Rifkin
Vandana Shiva

Δημοσιογράφοι, διανοούμενοι, επιστήμονες, στελέχη εταιρειών και κοινωνικοί αγωνιστές απ' όλο τον κόσμο συνθέτουν την συγκλονιστική αφήγηση αυτής της ταινίας για την εγκληματική δράση των εταιρειών σε βάρος της ανθρωπότητας και της ζωής ολόκληρου του πλανήτη.

Μπορούν άραγε οι εταιρικές πράξεις των "νομικών προσώπων" να παραλληλιστούν με τις προσωπικές πράξεις ενός ψυχοπαθούς;

.  Παγερή αδιαφορία για τα αισθήματα των άλλων.
.  Αδυναμία διατήρησης διαρκών σχέσεων.
.  Παντελής αδιαφορία για την ασφάλεια των άλλων.
.  Ψευδολογία κι εξαπάτηση άλλων με σκοπό το κέρδος.
.  Ανικανότητα αίσθησης ενοχής.

Ναί, μπορούν! Οι παραπάνω, πάγιες, εταιρικές πράξεις κατατάσσονται σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας στα συνήθη χαρακτηριστικά κάθε ψυχοπαθολογικής προσωπικότητας.


Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011

DEBTOCRACY μιά Ταινία του Άρη Χατζηστεφάνου και της Κατερίνας Κιτίδη



ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ
ΕΝΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ


Debtocracy final from ThePressProject on Vimeo.

Ο Αρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη μιλούν με οικονομολόγους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο περιγράφοντας τα βήματα που οδήγησαν την Ελλάδα στην παγίδα του χρέους- τη χρεοκρατία. Το debtocracy παρακολουθεί την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

ΠΗΓΗ: http://www.thepressproject.gr/folder.php?id=4121

"MEMORIA DEL SAQUEO" (Αναφορά σε ένα Πλιάτσικο) Μια ταινία του Fernanto e Solana για την εξέγερση του λαού της Αργεντινής.



MEMORIA DEL SAQUEO

Μια ταινία του Fernanto e Solanas




Εδώ μπορείτε να δείτε ένα συγκλονιστικό video με ελληνικούς υπότιτλους, που περιγράφει τα γεγονότα που έφεραν την Αργεντινή σε κατάσταση χρεωκοπίας.
Αυτό που είναι εντυπωσιακό, είναι το γεγονός ότι η πορεία της Αργεντινής παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με την πορεία της Ελλάδας.
Η Αργεντινή ήταν μια μεγάλη και πλούσια σε πόρους χώρα. Αλλά οι κακοί και δόλιοι χειρισμοί των διεφθαρμένων κυβερνήσεών της, σε συνεργασία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έσπρωξαν την πλειοψηφία του λαού της στην εξαθλίωση καταδικάζοντας την εργατική τάξη στην ανέχεια και ουσιαστικά χωρίς κανένα δικαίωμα.
- Το πολίτευμα είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής: Ομοσπονδιακή Προεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία
- Ο Πρόεδρος εκλέγεται απ' ευθείας από το λαό, σχηματίζει κυβέρνηση, ορίζοντας Υπουργούς, έχει εκτελεστική εξουσία και δεν υπάρχει πρωθυπουργός.
- Η Βουλή των αντιπροσώπων αποτελείται από το Κογκρέσο και τη Γερουσία.
- Η χώρα είναι ομοσπονδιακή, αποτελούμενη από 23 επαρχίες και την ανεξάρτητη περιοχή της πρωτεύσουσας του Μπουένος Αϊρες
- Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη.
- Η χώρα είχε μακρά παράδοση στα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, πολύ πιο προηγμένα από αυτά στην Ελλάδα.
- Το 1930 ήταν μια από τις 10 πλουσιότερες χώρες της γης.
- Η χώρα δεν έλαβε μέρος και δεν επηρεάστηκε απο τους δύο παγκόσμιους πολέμους.

- Διακυβερνήσεις:
 

1946-1955: Πρόεδρος Χουάν Περόν
1955-1958: Στρατιωτική δικτατορία
1958-1962: Πρόεδρος Αρτούρο Φροντίτσι
1963-1966: Πρόεδρος Αρτούρο Ίγια
1966-1973: Στρατιωτική δικτατορία
1973-1974: Πρόεδρος Χουάν Περόν.
1974-1976: Πρόεδρος η Ιζαμπέλ Περόν.
1976-1983: Στρατιωτική δικτατορία
1983-1989: Πρόεδρος Ραούλ Αλφονσιν
1989-1999: Πρόεδρος Κάρλος Μένεμ
1999-2001: Πρόεδρος Φερνάντο ντε λα Ρούα
Δεκέμβριος 2001: Λαϊκή εξέγερση αναγκάζει τον Πρόεδρο ντε Λα Ρούα σε παραίτηση και τον Κάρλος Μένεμ να αποσύρει την υποψηφιότητά του για επανεκλογή στην προεδρία.


ΠΗΓΕΣ:    http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=rmHv9sv8aDg
               http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=rmHv9sv8aDg#t=263s
               http://www.youtube.com/watch?v=NOMl8vESjHI&t=1h%3Ca%20href=
               http://mamvas.blogspot.com/2011/09/memorias-del-saqueo-diez-anos-de-la.html

Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011

Ο Τέταρτος Παγκόσμιος Πόλεμος ( μιά ταινία του Rick Rowley )






Ο Τέταρτος Παγκόσμιος Πόλεμος για πολλούς έχει ήδη αρχίσει. Οι πολιτικές του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού σε παγκόσμια κλίμακα έχουν διαστάσεις πολεμικής, λένε οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ, και ο «πόλεμος» με πέτρες και ρόπαλα ενάντια σε όσους προσπαθούν να τον επιβάλλουν έχει ήδη αρχίσει. Με αφορμή τις κινητοποιήσεις στο Σιάτλ στο γύρισμα της χιλιετίας οι σκηνοθέτες ακολουθούν τα κινήματα διαμαρτυρίας ανά τον κόσμο και καταγράφουν τις στιγμές σύγκρουσης.

Για τον κύριο εμπνευστή και σκηνοθέτη της ταινίας Rick Rowley (Η.Π.Α., 2003), οι κοινωνικές συγκρούσεις στο Μεξικό, την Αργεντινή, την Παλαιστίνη, τη Νότια Αφρική και τη Νότια Κορέα, οι μάχες του «Βορρά» στο Κεμπέκ και τη Γένοβα και ο «Πόλεμος ενάντια στην Τρομοκρατία» στη Ν.Υόρκη και το Ιράκ, αποτελούν σημεία ενός ενιαίου και παγκόσμιου κύματος αντίστασης, απέναντι στη βία της καθεστηκυίας οικονομικής και πολιτικής ηγεμονίας. Μια διαμάχη χωρίς συγκεκριμένο εχθρό, πεδίο μάχης, γεωγραφικά όρια και τέλος. Χίλιες εμφύλιες διαμάχες. Ο Τέταρτος Παγκόσμιος Πόλεμος.

Οι συνταρακτικές εικόνες πόνου και αντίστασης, που χρειάστηκαν πάνω από δύο χρόνια για να συλλεχθούν από όλες τις άκρες του πλανήτη, συντίθενται σε ένα ενιαίο πλαίσιο, μέσω της αφήγησης

ΠΗΓΗ: http://www.youtube.com/user/ecypr9il?feature=watch

Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011

Το Δόγμα του Σοκ, Naomi Klein ( η ταινία )





Το δόγμα του σοκ είναι ένα ντοκιμαντέρ που μας βοηθά να καταλάβουμε το παρόν, καθώς αποτελεί μια από τις πιο ολοκληρωμένες αναλύσεις της συγκαλυμμένης ιστορίας της εποχής μας. Μια συναρπαστική περιγραφή της νέας παγκόσμιας τάξης, που βρίσκεται σε κατάσταση αμόκ...
Η ανάλυση του καπιταλισμού της καταστροφής επιχειρείται από την Καναδή συγγραφέα Ναόμι Κλάιν με τέλεια διυλισμένη οργή, που διοχετεύεται μέσα από αδιάσειστα δεδομένα. Σε αυτή την πρωτοποριακή εξιστόρηση των πεπραγμένων της πλέον κυρίαρχης ιδεολογίας της εποχής μας, της οικονομικής επανάστασης των «ελεύθερων αγορών» του Αμερικανού οικονομολόγου Μίλτον Φρίντμαν, η Ναόμι Κλάιν αμφισβητεί το διαδεδομένο μύθο ότι η παγκόσμια νίκη του νεοφιλελεύθερου κινήματος υπήρξε ειρηνική. Καταδεικνύει ότι, από τη Χιλή του 1973 μέχρι το σημερινό Ιράκ, ο Φρίντμαν και οι υποστηρικτές του εκμεταλλεύτηκαν επανειλημμένα τη βία και μια σειρά από τρομακτικά σοκ για να επιβάλουν τις ακραίες πολιτικές τους. Αποκαλύπτει την εντυπωσιακή ομοιότητα ανάμεσα στις ανακριτικές τεχνικές της CIA και στις εκβιαστικές τεχνικές της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ, στην προσπάθειά τους να επιβάλουν τον καπιταλισμό της καταστροφής σε ολόκληρο τον κόσμο.

To Δόγμα του ΣΟΚ. Naomi Klein - Το Βιβλίο (22 Κεφάλαια.) 

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

ΒΙΟΠΟΛΙΤΙΚΗ - Μιλούν στην κάμερα. Giorgio Agamben, Wendy Brown, Moise Postone, Serhat Karakayali


Η ΒΙΟΠΟΛΙΤΙΚΗ είναι το θέμα της σειράς της ΕΤ3 «Τόποι Ζωής – Τόποι Ιδεών» του Γιώργου Κεραμιδιώτη την Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011, μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα. Σε ερωτήματα σχετικά με το ζήτημα απαντούν ο Ιταλός φιλόσοφος Giorgio Agamben, η Αμερικανίδα πολιτική φιλόσοφος Wendy Brown, ο Αμερικανός ιστορικός Moise Postone, ο Τούρκος κοινωνιολόγος, μετανάστης δεύτερης γενιάς στη Γερμανία, Serhat Karakayali και μέλη της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης.

Υπεύθυνοι του επεισοδίου είναι ο συγγραφέας Άκης Γαβριηλίδης, ο πολιτικός επιστήμονας Γιώργος Κατσαμπέκης και η μεταφράστρια Λουκία Μάνο.

Μεταδίδεται: Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011, μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα

Σεναριο-σκηνοθεσια: Γιώργος Κεραμιδιώτης
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Ζαν Ζακ Μρεγιέ
Ηχοληψία: Φρανκ Κοράτσα – Δημήτρης Κεραμιδιώτης
Μοντάζ: Γαβριήλ Ψαλτάκης
Διεύθυνση παραγωγής: Ηλιάνα Παυλίδου

ΠΗΓΗ: ΕΤ3




Β Ι Ο Π Ο Λ Ι Τ Ι Κ Η

Είναι ακόμη ο Νόμος το παράδειγμα ή περάσαμε στην εποχή της διαχείρισης της πολιτικής, των κρίσεων;

Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι περιπτωσιακή ή είναι παρούσα παντού χωρίς να χει κηρυχθεί;

Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αφορούν μόνο τους μετανάστες ή μήπως όλοι μας ζούμε σ' ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης;

Ο μετανάστης είναι ο σημερινός HOMO SACER;

Πως πρέπει να σκεφτούμε τη Δημοκρατία σε μια Ευρώπη της κρίσης του καπιταλισμού;

Σε όλα αυτά τα ερωτήματα απαντούν ο μεγάλος ιταλός φιλόσοφος GIORGIO AGAMBEN, η αμερικανίδα πολιτική φιλόσοφος WENDY BROWN, o αμερικανός ιστορικός MOISE POSTONE, ο τούρκος κοινωνιολόγος, δεύτερης γενιάς στη Γερμανία SERHAT KARAKAYALI και μέλη της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης.

ΠΗΓΗ: Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

Η ταινία βρίσκεται στη διεύθυνση : http://www.youtube.com/user/kosmosgr