Δευτέρα 11 Ιουνίου 2012

Οι επωμίδες και τα εκρηκτικά του Νίκου Μιχαλολιάκου της Χρυσής Αυγής


Αναδημοσιεύουμε από το blog XYZ Contagion 4.5.2012

Ενας ισχυρισμός, σχετικός με το πρόσωπό του, που εντέχνως προωθεί ο Νίκος Μιχαλολιάκος, φύρερ της ναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, με τον οποίο ψαρεύει (και παραμυθιάζει) νεαρά παιδιά για να τα στρατολογήσει στην εγκληματική ναζιστική του συμμορία, στηριζόμενος στην άγνοια των παιδιών αυτών:είναι ο εξής:
«Ενώ υπηρετούσα τη θητεία μου ως Αξιωματικός των Ειδικών Δυνάμεων (Καταδρομές) σε τάγματα προκάλυψης στα σύνορα, η αστική (“καραμανλική”) “δημοκρατία” με δίωξε και με καταδίωξε, λόγω των εθνικιστικών ιδεών μου, και τελικά με καθαίρεσε και με φυλάκισε, σαν μέλος “επαναστατικής εθνικιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης που αποσκοπούσε στην κατάλυση της Δημοκρατίας”».
Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να βρεθεί σε πλήθος βιογραφικών σημειωμάτων και “πορτρέτων” που ο Μιχαλολιάκος είτε προωθεί ο ίδιος, είτε επιτρέπει να τα φιλοτεχνήσουν φιλικοί του συνομιλητές στα ΜΜΕ, όπως βλέπουμε στα παρακάτω βίντεο,
http://www.youtube.com/watch?v=cT0a191RUIo&feature=relmfu
(Ομιλία στα Μέγαρα, 04/04/2012)
http://www.youtube.com/watch?v=ZyRY1lDBSsc&feature=youtu.be&t=1h45m
(Συνέντευξη στην εκπομπή “Μακελειό” του Στέφανου Χίου στο κανάλι “KONTRA”, 11/02/2012, από το σημείο 01.45′.00” και μετά)
Ενα απόσπασμα από ένα τέτοιο βιογραφικό σημείωμα:
«Για πρώτη φορά η δράση του γίνεται ευρύτερα γνωστή όταν συλλαμβάνεται τον Ιούλιο του 1974 έξω από την Βρετανική Πρεσβεία στο Κολωνάκι διαμαρτυρόμενος για τη στάση της Μεγάλης Βρετανίας κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Το 1976 συλλαμβάνεται και πάλι για επίθεση κατά δημοσιογράφων που κάλυπταν την κηδεία του δολοφονημένου από τη 17 Νοέμβρη βασανιστή της χούντας Ευάγγελου Μάλλιου. Κρατήθηκε για ένα διάστημα στον Κορυδαλλό, αλλά δεν δικάστηκε ποτέ λόγω τυπικών κωλυμάτων κατά τη διαδικασία της σύλληψης. Στον Κορυδαλλό φέρεται να συναντήθηκε και με τους πραξικοπηματίες.
Μετά το τέλος των σπουδών του κατατάσσεται στο στρατό ως κομάντο των ειδικών δυνάμεων.
Τον Ιούλιο του 1978 συνελήφθη για τρίτη φορά και καταδικάστηκε σε κάθειρξη ενός έτους ως μέλος ακροδεξιάς εξτρεμιστικής οργάνωσης για κατοχή όπλων και εκρηκτικών».  
[Πηγή: http://www.iefimerida.gr/node/35961

Ηλίας Κασιδιάρης: "ΤΟΜΕΑΣ Χ". Οι ανατριχιαστικές "λογοτεχνικές" επιδόσεις ενός χρυσαυγήτη


Πηγή: syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.gr


 Τα παρακάτω κείμενα αποτελούν αποσπάσματα από το βιβλίο του εκπροσώπου τύπου και βουλευτή για μία μέρα (μετά τις εκλογές της 6ης Μαϊου 2012) της Χρυσής Αυγής, Ηλία Κασιδιάρη.

Ο ίδιος ο Μιχαλιολάκος χαρακτηρίζει αυτό το βιβλίο ένα λογοτεχνικό αριστούργημα.

Εφιστώ την προσοχή σας!!

Πρόκειται για ένα ανατριχιαστικό, γλαφυρό παραλήρημα, αποκύημα της πιο Αιμοσταγούς, Αιμοβόρικης, Μισάνθρωπης, και εν τέλει Νοσηρής και Παράφρονης φαντασίας, ενός Τερατουργήματος που θα έκανε ακόμα και τον μακελάρη του θανάτου Μπρέιβικ, να ανατριχιάζει από ηδονή.

«Ο ήχος από τις εκπυρσοκροτήσεις ήταν εκκωφαντικός. Χιλιάδες μολύβδινες σφαίρες ξεχύθηκαν μεμιάς στον αέρα και ταξίδεψαν για λίγα μέτρα ελεύθερες προτού καταλήξουν στον μακάβριο προορισμό τους. Οι ανθρώπινες σάρκες και τα οστά σχίστηκαν τόσο εύκολα, όσο το βούτυρο που δέχεται τη νύξη ενός μαχαιριού. Όσοι βάδιζαν στις εσωτερικές γραμμές της πομπής επέζησαν του φονικού πυρός. Αυτοί ήταν και οι πλέον άτυχοι. Η βοή των εκρήξεων που έπληξε τα ώτα τους, καλύφθηκε μεμιάς από την φρικτή ιαχή της εφόδου. Τη στιγμή εκείνη σε όποια κατεύθυνση και αν έστρεφαν το κεφάλι τους αυτοί οι άνδρες θα έβλεπαν ακριβώς την ίδια εικόνα. Χιλιάδες σκοτεινά πρόσωπα, απόκοσμα σαν των δαιμόνων, μελαμψά και άγρια, με έντονους μύστακες και σκούρα, πυκνά μαλλιά. Οι Έλληνες βρίσκονταν παντού. Χιλιάδες πολεμιστές ντυμένοι στα μαύρα είχαν με μία δρασκελιά κατέβει από τους λόφους και ξεχύνονταν με μανία καταπάνω τους. Μέσα σε λίγες μόνο στιγμές η πομπή των θηραμάτων είχε αρχίσει να σφαγιάζεται χωρίς έλεος. Άοπλοι και αδύναμοι οι Αλβανοί δέχθηκαν αγόγγυστα τη μοίρα τους. Όσα χέρια υψώνονταν στην πρωτογενή θέση άμυνας, θερίζονταν σα στάχυα. Αμέσως μετά κόβονταν τα ακάλυπτα κεφάλια. Η μανία των επιτιθέμενων ήταν μεθοδευμένη. Τα ξίφη τους έκοβαν ό,τι εξείχε. Χέρια, πόδια, κεφάλια είχαν γεμίσει κάθε άκρο του στενού δρόμου. Η ορδή των ηττημένων είχε αποκλειστεί από όλες τις πλευρές. Η φυγή από τον τόπο του μαρτυρίου ήταν αδύνατη. Προηγουμένως, στο στρατόπεδο, είχε επίτηδες αφεθεί μία ελεύθερη οδός διαφυγής στον εχθρό. Αυτή τη φορά όμως στο σχέδιο των Ελλήνων υπήρχε μόνο ο θάνατος».

Λουτρά αίματος, τσακισμένα κρανία, κομμένα πόδια και χέρια, εθνοφυλετικές εκκαθαρίσεις, μίσος που ξεχειλίζει σε κάθε πρόταση.

Μια αναγκαία τοποθέτηση από μέρους μας.

Οταν μιλάμε για τη "Χρυσή Αυγή" πρέπει να ξέρουμε πως δεν πρόκειται για μια φιλοναζιστική ή εθνικιστική οργάνωση. Πρόκειται για μια παρακρατική τρομοκρατική οργάνωση, με μέλη αυθεντικούς και ιδιαίτερα δραστήριους εγκληματίες του υποκόσμου, αποβράσματα με κύρια επαγγελματική ενασχόληση τη "νύχτα", πολιτικά εντεταλμένους στην κοινωνική και πολιτική αποσταθεροποίηση, συνδεδεμένους με τα ισχυρά οικονομικά κέντρα του καθεστώτος και σε οργανική σχέση με το μαύρο δεξιό - ακροδεξιό δίκτυο όλων των ισόβιων μή αιρετών σωμάτων του κράτους. 

Η ναζιστική εγκληματική ανθρωποκτόνα φαντασίωση είναι απλά το μόνο ιδεολογικό συνεκτικό παράδειγμα που μπορεί να συμπυκνώσει την ακραία καταστροφική εχθρότητα που κινεί τον νού αυτών των διεστραμμένων ανθρωποειδών. 

Δεν πρόκειται για πολιτική οργάνωση. Πρόκειται για μια από τις μορφές του οργανωμένου εγκλήματος, μια μορφή μαφίας αλλά ελληνικά, που επιπρόσθετα αναλαμβάνει αυτή την περίοδο με τη στήριξη όλων των μηχανισμών μαζικής προπαγάνδας, των οικονομικών κέντρων και των αστικών και καθεστωτικών κομμάτων, την εντολή  της γενικευμένης κοινωνικής αποσταθεροποίησης και του χάους.

Η ύπαρξή της θα έπρεπε να θεωρείται ότι εμπίπτει στην ποινική κατηγορία του οργανωμένου εγκλήματος και τα μέλη της να συλληφθούν. Αντί γι αυτό, είναι πιθανό να τους ξαναδούμε στα βουλευτικά έδρανα. Αλλά αυτή θα είναι και η αρχή του τέλους τους. 


Κυριακή 10 Ιουνίου 2012

Χάρης Κουσουμβρής: "Γκρεμίζοντας το μύθο της Χρυσής Αυγής"

Το βιβλίο του Χάρη Κουσουμβρή "Γκρεμίζοντας το μύθο της Χρυσής Αυγής" απο τις εκδ. Ερεβος (2004) σε pdf
  Στα παρακάτω λινκ μπορείτε να κατεβάσετε και να διαβάσετε το βιβλίο του πρώην χρυσαυγίτη Χάρη Κουσουμβρή "Γκρεμίζοντας το μύθο της Χρυσής Αυγής" που εκδόθηκε απο τις εκδ. Έρεβος (2004). Στο βιβλίο γίνεται μία αυτοβιογραφική αναφορά του Κουσουμβρή για τις σχέσεις του με την ΧΑ, η οποία ξεκινά το 1990, διανύει μία περίοδο 12 περίπου ετών που ταγμένος με στρατιωτική πειθαρχεία στη νεοναζιστική οργάνωση συμμετείχε σε όλες τις "μεγάλες" στιγμές της (μακεδονικό, βορειοηπειρώτικο, σερβοβοσνιακός πόλεμος, Ίμια κλπ.) και φτάνει στην υπόθεση του Περίανδρου (Αν. Ανδρουτσόπουλος) και φυσικά στις δικές του περιπέτειες με την δικαιοσύνη που τον αναγκάζουν να αναθεωρήσει τις απόψεις του για το ποιόν του Αρχηγού και εν γένει της οργάνωσης. Πισώπλατα καρφώματα, ρουφιανιλίκια και εσωτερικές εκκαθαρίσεις. Μέσα από ένα πλήθος στοιχείων από το εσωτερικό της οργάνωσης αποκαλύπτει τη σχέση του Μιχαλολιάκου - του αδιαμφισβήτητου Αρχηγού - με την αστυνομία, τις μυστικές υπηρεσίες και μεγάλα κόμματα της εποχής από τα τέλη της δεκαετίας του '70 (μετά την πρώτη σύλληψή του για βομβιστικές επιθέσεις), καθώς και για το ρόλο της ΧΑ ως παρακρατική χείρα βοηθείας. 
 
Το βιβλίο είναι γραμμένο από έναν απογοητευμένο πρώην χρυσαυγίτη και ως τέτοιο πρέπει να διαβαστεί. Με έντονο κριτικό βλέμμα και με σφιγμένο το στομάχι για την αηδία που δημιουργεί η διείσδηση στα έσω της νεοναζιστικής φιδοφωλιάς.
 
http://www.mediafire.com/?3u3da57cuu8n813
 
ΧΑΡΗΣ ΚΟΥΣΟΥΜΒΡΗΣ - ΓΚΡΕΜΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΥΘΟ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ
Πηγή: syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.gr

Τα αναβολικά του φασισμού (του Δημήτρη Ψαρρά)


Αναδημοσιεύουμε από τα ΕΝΘΕΜΑΤΑ της ΑΥΓΗΣ Κυριακή 10 Ιουνίου 2012

του Δημήτρη Ψαρρά

Ειρωνεία της τύχης. Έμελλε να είναι βουλευτίνα του ΚΚΕ (η Λιάνα Κανέλλη), η πρώτη που, μαζί με τη βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ (τη Ρένα Δούρου), θα γινόταν δημόσιος στόχος της χρυσαυγίτικης βίας. Διαψεύστηκε έτσι με τραγικό τρόπο η προεκλογική βεβαιότητα της Αλέκας Παπαρήγα ότι μόλις μπουν οι ναζιστές στη Βουλή θα φορέσουν γραβατούλες και ταγεράκια και θα γίνουν καλά παιδιά.

Το δυστύχημα είναι ότι χρειάστηκε να δούμε «ζωντανά» στην τηλεόραση αυτό το ελάχιστο δείγμα πολιτικής δράσης της Χρυσής Αυγής για να καταλάβουν ακόμα και οι πιο αδιάφοροι ότι κάτι δεν πάει καλά μ’ αυτό τον «διάλογο» που έχει ανοίξει με τους ναζιστές, κάτω από τους κανόνες που ορίζει για την προβολή των κομμάτων ο εκλογικός νόμος και οι προδιαγραφές του ΕΣΡ.

Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012

Νίκη στο ΣΥΡΙΖΑ





















Αναδημοσιεύουμε από το avantgarde


Ακριβοί στα πίτουρα και φθηνοί στ’ αλεύρι

Του Κ.Ρουσίτη

Νίκη στο Σύριζα

Όταν πριν λίγους μήνες στη διάρκεια της κυβέρνησης Παπαδήμου επιχειρηματολογούσαμε από αυτή την ιστοσελίδα για την αναγκαιότητα να υιοθετηθεί το σύνθημα «κυβέρνηση της αριστεράς», ένας σύντροφος από την Ανταρσύα θυμάμαι είχε κάνει την εξής παρατήρηση: «Πολύ ωραία τα λέτε όλα, αλλά αυτή η θέση για κυβέρνηση της Αριστεράς είναι για γέλια! Είναι τόσο γελοία όσο δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα».

Τώρα, πλησιάζοντας στην 17η Ιούνη και την κρισιμότερη μεταπολεμική εκλογική αναμέτρηση στην Ελλάδα, η συστράτευση για ψήφο στον Σύριζα στην προοπτική κυβέρνησης της Αριστεράς κερδίζει διαρκώς έδαφος στον κόσμο της αριστεράς σε όλο το πλάτος του. Καταλαβαίνει κανείς με το μυαλό του ή με το ένστικτό του την κρισιμότητα των στιγμών και ειδικά όσο βλέπει τη λύσσα του αντιπάλου που συμπτίσσεται σε ένα αντισύριζα μέτωπο. Μπροστά σε αυτή την αναμέτρηση, όποιος παλεύει συνειδητά για την αλλαγή της κοινωνίας πρέπει να συστρατευτεί ανεπιφύλακτα στην μάχη για την εκλογική νίκη του Σύριζα και την κυβέρνηση της Αριστεράς. Και μάλιστα, ανεξάρτητα από το διαφορετικό του σχέδιο για την υπόθεση της «νέας κοινωνίας».

Τετάρτη 6 Ιουνίου 2012

ΓΙΑΤΙ ΤΡΕΜΟΥΝ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. του Κ. Μαραγκού



















Αναδημοσιεύουμε από το:  avantgarde - ΚΟΚΚΙΝΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΑΘΗΝΑΣ 6.6.2012

Του Κ. Μαραγκού

Τι σημαίνει πολιτική μάχη;

Στην αριστερά υπάρχει μια τρομερή αδυναμία διάκρισης της προπαγάνδας από την πολιτική μάχη. Πολλοί νομίζουν ότι το να αραδιάζουν ένα τσούρμο από πολιτικές θέσεις ή συνθήματα, τους κάνει πιο αριστερούς ή πιο επαναστάτες από κάποιους άλλους. Βεβαίως έχει την αξία του να έχει κανείς πολιτικές θέσεις και ιδεολογικές αρχές. Όλα αυτά είναι αναγκαία για να αποκτήσει μια ταυτότητα. Να τοποθετηθεί στην πολιτική κλίμακα, από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά. Αυτό είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο και ειδικά όταν ζει κανείς σε μια -έστω και κουτσουρεμένη- αστική δημοκρατία. Από κει και πέρα όμως αρχίζουν τα δύσκολα. Τι αξία έχουν αυτές οι θέσεις, όταν δεν μπορούν να βρουν ένα δρόμο για να πραγματοποιηθούν; Όταν παραμένουν στο επίπεδο ενός διακηρυκτικού λόγου; Όταν αδυνατούν να επηρεάσουν την πραγματική ζωή; Αυτό είναι κάτι που πρέπει να σκεφτεί όποιος ασχολείται με τα κοινά και δεν το κάνει μόνο για να σώσει την ψυχή του στη μεταθάνατο ζωή.

Πολιτική δεν είναι να παίζουμε την κασέτα με τις αρχές μας και τους απώτερους στόχους μας. Πολιτική είναι ανοίγουμε δρόμο για να πραγματοποιηθούν αυτοί οι στόχοι. Πολιτική είναι ένα σύνολο μέτρων, μια γέφυρα που οδηγεί στο στόχο. Μέτρα που διαμορφώνουν ένα ευνοϊκό συσχετισμό δύναμης για να δώσουμε τη μάχη, για να οργανώσουμε καλύτερα τις δυνάμεις μας, για να στριμώξουμε τον αντίπαλο, προκείμενου να του επιβληθούμε. Είναι μια σειρά τακτικών κινήσεων ενταγμένα σε μια στρατηγική. Στο πλαίσιο αυτό κανείς μπορεί να κάνει υποχωρήσεις, συμμαχίες, μέτωπα εκεί που πιστεύει ότι κάτι τέτοιο θα ευνοούσε το δικό του σχέδιο. Για παράδειγμα δεν υπάρχει αριστερός που να μην υποστηρίζει τον αγώνα των παλαιστινίων για την εθνική τους αυτοδιάθεση, ακόμα κι αν το όραμά μας είναι ένας κόσμος χωρίς σύνορα. Γιατί μέχρι να γίνει αυτό δεν μπορούμε να ανεχτούμε να ζει ένας λάος κάτω από την μπότα ενός άλλου. Επίσης δεν θα υπήρχε αριστερός ανεξάρτητα από την κριτική που κάνει στον Τσάβες που δεν θα υποστήριζε τη νίκη της Βενεζουέλας σε περίπτωση που θα δεχόταν επίθεση από τις ΗΠΑ. Ή που δεν θα υποστήριζε μια απεργία με το επιχείρημα ότι στην ηγεσία της βρίσκονται γραφειοκράτες συνδικαλιστές. Την ώρα της μάχης δεν μπορεί κανείς να μένει ουδέτερος. Κάθε ουδετερότητα είναι έμμεση υποστήριξη στον κυρίαρχο. Όταν πέφτουν βόμβες στη Βαγδάτη, ή όταν μπουκάρουν τα τανκς στη Γάζα όποιος θεωρεί ότι το πρωτεύων θέμα είναι η καταπίεση των γυναικών στο μουσουλμανικό κόσμο, απλά παίρνει θέση υπέρ των ιμπεριαλιστών. Την ώρα της μάχης επαναστατική πολιτική είναι να πάρεις θέση στο σωστό οδόφραγμα χωρίς όρους. Μετά τη μάχη μπορούμε να λύσουμε τις διαφορές μας.

Μια αντιπαράθεση δεν διεξάγεται με τους όρους και τις προϋποθέσεις που θα επιθυμούσε ο καθένας. Πολλές φορές τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους, χωρίς να μας ρωτάνε αν είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε. Ή να περάσουν από ένα δρόμο που δεν είχαμε φανταστεί. Ποιος θα μπορούσε να προβλέψει όχι πριν από 6 μήνες, αλλά και πριν από μια βδομάδα (από την 6η Μάη) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπαιρνε 17% και στις 17 Ιούνη θα διεκδικούσε 30% και τη δυνατότητα να συγκροτήσει κυβέρνηση; Αυτό είναι ένα στοιχείο που από μόνο του ανατρέπει όλες τις προηγούμενες ισορροπίες και επιβάλει νέους σχεδιασμούς σε όλα τα επιτελεία. Κι όμως για την υπόλοιπη αριστερά, φαίνεται ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα που να επιβάλλει μια διαφορετική τακτική.

Το ερώτημα λοιπόν είναι συγκεκριμένο και κανείς δεν μπορεί να συνεχίζει να παριστάνει τον τουρίστα σαν να μην συμβαίνει τίποτα: Είναι η 17η Ιούνη μια μάχη που πρέπει κάποιοι να ηττηθούν ή απλώς δεν μας ενδιαφέρει όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα; Όταν λέμε να ηττηθούν δεν εννοούμε να δεχτούν πλήγμα ή να “κοντύνουν” που λεει και η Παπαρήγα. Ούτε απλά για να ξινίσει η μούρη τους όταν θα δουν την αριστερά ενισχυμένη που λέγαμε και εμείς, ούτε να απονομιμοποιηθεί η πολιτική τους που λένε οι επίγονοι του Αλτουσέρ που τους απασχολούν δεόντως οι ΙΜΚ (Ιδεολογικοί Μηχανισμοί του Κράτους). Εδώ δεν μιλάμε για όλα αυτά. Εδώ μιλάμε για την ήττα τους. Εδώ και τώρα, όχι απλά για όσους στήριξαν το μνημόνιο, αλλά κάτι πολύ περισσότερο, για όσους διαχειρίζονται εδώ και 38 χρόνια τις υποθέσεις της άρχουσας τάξης, και που γύρω τους συγκροτείται το αστικό μπλοκ εξουσίας. Αυτό έχει καμία σημασία για την αριστερά όλων των ειδών, ναι ή όχι; 

Ξεκάθαρα πράγματα. Άσχετα με τις παλινωδίες του Σύριζα και των στελεχών του, άσχετα αν θέλουν να κάνουν ομελέτα χωρίς να σπάσουν αυγά, άσχετα αν νομίζουν ή κάνουν ότι νομίζουν ή θέλουν να νομίζουν ότι θα εφαρμόσουν έστω και το 1/10 του προγράμματός του εντός της ΕΕ ή εντός του καπιταλισμού. Αυτό θα το συζητήσουμε αργότερα. Το θέμα δεν είναι τι έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του ο καθένας, το θέμα είναι πάνω σε τι προσδοκίες ανέρχεται, τι ταξικές προσδοκίες αντανακλά η εκρηκτική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ, και τι σημαίνει η συντριβή του αστικού μπλοκ εξουσίας για την συνέχεια όχι απλά της αστικής αντεπανάστασης, αλλά για την επιβίωση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος.

Το σφαγείο των λέξεων

                                                                  Αυτό δεν είναι μια πίπα.  Rene Magritte

Αναδημοσιεύουμε από το Ιστολόγιο Εντροπία

Η αλληλουχία των λέξεων επαναλαμβάνεται μονότονα και οι χειρονομίες συναντιούνται με το χθεσινό τους είδωλο στα προεκλογικά πάνελ των καναλιών. Το απεγνωσμένο ζάπινγκ αποτυγχάνει να γίνει λυτρωτικό. Υπνωτισμένοι με το τηλεκοντρόλ ανά χείρας ζούμε καθημερινά ένα αφόρητο deja vu όπου μόνο το πλούσιο βεστιάριο των παρουσιαστών εξασφαλίζει την αναγκαία συνθήκη του θεάματος, την ψευδαίσθησης της αλλαγής. 

Κάποτε το νομίζαμε διασκεδαστικό. Σήμερα διαπιστώνουμε το κόστος αυτής μας της απρονοησίας. Αφήσαμε τις λέξεις μας ανυπεράσπιστες και τώρα παρατηρούμε τα φαντάσματά τους να επιστρέφουν απειλητικά. Αφήσαμε τα νοήματα να αιμορραγούν χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό το αίμα έθρεφε τα πλάσματα της νύχτας, τους βρικόλακες της εξουσίας. Αυτούς που μονότονα επαναλαμβάνουν το άνυδρο μουρμουρητό του κυρίαρχου λόγου. Ενός λόγου που δεν είναι τίποτα άλλο από μια πλημμυρίδα ευφημισμών, μετωνυμιών και διαστρεβλώσεων.

Ο Πρετεντέρης ονομάζει την εκπομπή του ΑΝΑΤΡΟΠΗ
και ο Χρυσοχοΐδης το υπουργείο του Προστασίας του Πολίτη

Τρίτη 5 Ιουνίου 2012

Το «Βήμα» παραποιεί τις δημοσκοπήσεις.


























Η έρευνα της Public Issue


Το τεκμήριο της τυπωμένης έκδοσης του «Βήματος».

Η δημοσίευση του "Βήματος" 

Αναδημοσίευση από το RED Noteboook


Αν οι αριθμοί δεν βολεύουν, τόσο το χειρότερο για τους αριθμούς

Του Στρατή Μπουρνάζου
 
Νυν υπέρ πάντων ο αγών. Εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια. Παραβιάζει κανείς ανοιχτές θύρες (ή, για να το πω απλούστερα, κλέβει εκκλησία) αν θελήσει να τεκμηριώσει ή να αναλύσει πώς το Βήμα ή η Καθημερινή, λ.χ., δίνουν, καθημερινά,  αυτό τον  αγώνα: ένα ξεφύλλισμα αρκεί για του λόγου του ασφαλές.

Ωστόσο, αυτή την Κυριακή 3 Ιουνίου, το Βήμα έκανε κάτι που δύσκολα θα φανταζόταν και ο πιο  καχύποπτος: άλλαξε, στον σχετικό πίνακα, τα νούμερα της δημοσκόπησης της Public Issue. Έτσι, ενώ η εταιρεία έδινε 31,5% στον ΣΥΡΙΖΑ και 25,5% στη Νέα Δημοκρατία, στον πίνακα του Βήματος  διαβάζουμε το ακριβώς αντίθετο: ΝΔ: 31,5% και ΣΥΡΙΖΑ 25,5% (το δημοσίευμα του Βήματος: http://www.tovima.gr/afieromata/elections2012/article/?aid=460664 και η έρευνα της Public Issue: http://www.publicissue.gr/2026/varometro-3o-kyma-mai-2012/).

Αντιφασιστική κινητοποίηση στη δίκη του υποψήφιου και υπεύθυνου Τύπου της Χρυσής Αυγής, Ηλία Κασιδιάρη, 6 Ιουνίου, στις 9 π.μ., στο Β Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών (Αλεξάνδρας και Λουκάρεως).

  
Την Τετάρτη 6 Ιουνίου, στις 09:00 δικάζεται ο υποψήφιος και υπεύθυνος Τύπου της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Κασιδιάρης, για επίθεση σε μεταπτυχιακό φοιτητή που είχε γίνει στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου το 2007.
Ο Ηλίας Κασιδιάρης κατηγορείται για συνδρομή σε ληστεία απρόκλητη επικίνδυνη σωματική βλάβη,παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία. Το αυτοκίνητο του Ηλία Κασιδιάρη αναγνωρίστηκε από πινακίδες που κατέγραψαν αυτόπτες μάρτυρες.

Η Αντιφασιστική Πρωτοβουλία «ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ» καλεί σε κινητοποίηση την ημέρα της δίκης, 
6 Ιουνίου, στις 9 π.μ., στο Β Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών (Αλεξάνδρας και Λουκάρεως).

Πηγή:  tvxs.gr

Ακολουθεί το κείμενο - κάλεσμα στην Αντιφασιστική κινητοποίηση, της Πρωτοβουλίας "ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ"

Η Γενική Διευθύντρια της "Περισσός Α.Ε.", Κα Αλέκα Βενιζέλου - Σαμαρά, σε μιά αποκαλυπτική συνέντευξη στο MEGA.

























 «Οι επικριτές σας, οι ψευτοριζοσπαστικοί επικριτές σας, σας λένε ότι η κατάσταση δεν είναι ακόμα ώριμη για μια πραγματική κοινωνική αλλαγή, ότι αν τώρα αναλάβετε την εξουσία, προσπαθήσετε να την αναλάβετε και την αναλάβετε, απλώς θα βοηθήσετε το σύστημα, καθιστώντας το πιο αποτελεσματικό. Νομίζω ότι αυτό λένε οι άνθρωποι από το ΚΚΕ, που είναι το κόμμα των ανθρώπων που εξακολουθούν να είναι ζωντανοί, επειδή ξέχασαν να πεθάνουν».


Αλέκα Παπαρήγα, MEGA 4 Ιούν 2012

 Πηγή: enikos. gr

Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012

Σλάβοϊ Ζίζεκ, Αλέξης Τσίπρας, Κώστας Δουζίνας - “Η καρδιά των λαών της Ευρώπης χτυπά στην Ελλάδα” (Όλες οι Ομιλίες σε video)

Στο κατάμεστο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 3 Ιούνη 2012 η εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ με θέμα “Η καρδιά των λαών της Ευρώπης χτυπά στην Ελλάδα” και ομιλητές τους Σλάβοϊ Ζίζεκ, Αλέξη Τσίπρα και Κώστα Δουζίνα.


Παρακολουθήστε στη συνέχεια τα video με τις ομιλίες των Κώστα Δουζίνα, Σλάβοϊ Ζίζεκ και Αλέξη Τσίπρα.


Κυριακή 3 Ιουνίου 2012

“Η καρδιά των λαών της Ευρώπης χτυπά στην Ελλάδα” Εκδήλωση - Συζήτηση του ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ, με ομιλητές τους: Σλάβόϊ Ζίζεκ, Αλέξη Τσίπρα και Κώστα Δουζίνα, Κυριακή 3 Ιουνίου 2012, στις 7.00 μμ, στο Αίθριο του Μουσείου Μπενάκη (Πειραιώς 138)


Εκδήλωση - Συζήτηση με θέμα:
“Η καρδιά των λαών της Ευρώπης χτυπά στην Ελλάδα”

διοργανώνει σήμερα, Κυριακή 3 Ιουνίου 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ
7.00 μμ, στο Αίθριο του Μουσείου Μπενάκη (Πειραιώς 138).

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Αλέξης Τσίπρας και ο διακεκριμένος Σλοβένος φιλόσοφος, Σλαβόι Ζίζεκ, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους στοχαστές. Επίσης, χαιρετισμό θα απευθύνει και ο Κώστας Δουζίνας, καθηγητής Φιλοσοφίας του Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Μπίρκμπεκ του Λονδίνου.


Η εκδήλωση θα μεταδoθεί ζωντανά από το RED Notebook, το LEFT.gr και τον ραδιοφωνικό σταθμό στο κόκκινο 105,5


Ο Σλοβένος φιλόσοφος δήλωσε τη στήριξή του στον ΣΥΡΙΖΑ με άρθρο που δημοσίευσε στο διαδίκτυο λέγοντας χαρακτηριστικά πως με " το να σωθεί η Ελλάδα από τους αυτόκλητους σωτήρες της, θα σωθεί και η ίδια η Ευρώπη".

Διαβάστε το άρθρο και στην παρακάτω μετάφραση.

Slavoj Zizek: Σώστε μας από τους σωτήρες

 

Φωτογραφία από την εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ, στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη 3.6.2012

Δείτε εδώ όλες τις ομιλίες σε video.

Σάββατο 2 Ιουνίου 2012

Ταρίκ Αλί: Εάν ήμουν Έλληνας πολίτης, θα ψήφιζα ΖΥΡΙΖΑ! (Από την ομιλία στο ΜΑΧ, 29.5.2012)



Του Στέλιου Ελληνιάδη 

Από τη στήλη περίπτερο ιδεών της εφημερίδας ο δρόμος ΤΗΣ  ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ 2/6/2012


 Η πρόσκληση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον γνωστό Βρετανό πακιστανικής καταγωγής δηµοσιογράφο, συγγραφέα και ακτιβιστή Ταρίκ Αλί να έρθει αυτήν την εποχή στην Ελλάδα και να µιλήσει σε πλατύ ακροατήριο, θα καταγραφεί στις πιο παράδοξες και αυτοανατρεπτικές δράσεις του αριστερού κινήµατος.

Προσπαθώντας προεκλογικά να περάσει τις θέσεις της συµµαχίας που, μετά, από πολλές εξωτερικές πιέσεις και εσωτερικές αντιπαραθέσεις κατέληξαν στην αυτόνοµη κάθοδο στις εκλογές και στην ένταση της διαφοροποίησης από τον ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παρουσιάζει µε πανηγυρικό τρόπο, στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, έναν διανοούµενο ακτιβιστή από την Ευρώπη ο οποίος είναι οµοϊδεάτης κατά δήλωσή τoυ, αλλά, αναπάντεχα, καλεί τους οικοδεσπότες του, δηµόσια, να ψηφίσουν όχι το σχήµα τους, αλλά τον ΣΥΡΙΖΑ.

Παρακoλoύθησα την οµιλία του στο πολυτεχνείο και µεταφέρω στο περίπτερο Ιδεών ένα πολύ µεγάλο µέρος της που περιλαµβάνει την ενδιαφέρουσα επιχειρηµατολογία του Ταρίκ Αλί. Η αµηχανία των µελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε καµία περίπτωση δεν εξωτερικεύτηκε αρνητικά. Αντιθέτως, το χειροκρότηµα στο τέλος ήταν ζεστό, δυνατό και παρατεταµένο απ’ όλους αδιακρίτως τους 600-και ακροατές που κατέκλυσαν ασφυκτικά το µεγάλο αµφιθέατρο ΜΑΧ, την Τρίτη 29 Μάη.

Στέλιος Ελλnvιάδns

Ακολουθεί, μέρος της ομιλίας του Ταρίκ Αλί.

 

Κινητοποιήσεις υποστήριξης του αγώνα κατά των εξορύξεων χρυσού στη Χαλκιδική 5 - 6 / 6 / 2012


Πηγή: Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείρηση των απορριμάτων


Στις 6/6 εκδικάζονται στο Συμβούλιο Επικρατείας  αιτήσεις ακύρωσης του επενδυτικού σχεδίου της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ στη Χαλκιδική, που έχουν υποβάλλει φορείς και κάτοικοι της περιοχής. Την ίδια στιγμή, οι εργολάβοι ετοιμάζονται να ξεκινήσουν την υλοποίησή του.

Ο κάτοικοι της Χαλκιδικής δίνουν έναν παρατεταμένο αγώνα, που τη στιγμή αυτή βρίσκεται σε πολύ κρίσιμο σημείο. Έχουμε υποχρέωση να τους υποστηρίξουμε, υπερασπιζόμενοι-ες, ταυτόχρονα, τη δημόσια περιουσία, τους φυσικούς πόρους και το περιβάλλον, τη βιωσιμότητα και το ανθρώπινο μέλλον της τοπικής κοινωνίας.

Η Επιτροπή Αλληλεγγύης της Αττικής οργανώνει διήμερο κινητοποιήσεων για τη Χαλκιδική στην Αθήνα, στις 5 και 6 Ιουνίου. Πιο συγκεκριμένα:
- την Τρίτη 5/6, στις 7 μ.μ., συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία
- την Τετάρτη 6/6, στις 10 π.μ., συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία στο ΣτΕ

Καλούμε τις συλλογικότητες και τους πολίτες της Αττικής να συνυπογράψουν το κείμενο υποστήριξης, να ενημερώσουν ιστοσελίδες και λίστες επικοινωνίας για το γεγονός, να συμμετάσχουν στις παραπάνω κινητοποιήσεις και να συνδράμουν οικονομικά τον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής.


ΠΡΟΣΟΧΗ ! Κίνδυνος νομιμοποιημένης κυβέρνησης μνημονίων και φασισμού μπροστά μας!


Αναδημοσίευση από Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα
Συντάκτης: BLACKPANTHER

Κι ενώ τα κανάλια έχουν επιδοθεί σε ένα κρεσέντο καταιγιστικής προπαγάνδας για το τι θα σημάνει να κερδίσει τις εκλογές το ΣΥΡΙΖΑ σκορπώντας τις πιο εφιαλτικές κινδυνολογίες και τα πιο απαράδεκτα διλήμματα, ένα βασικότερο θέμα θάβεται στην σιωπή ή στην εκτός τόπου και χρόνου ωραιοποίηση:

Τι θα σημάνει για τον τόπο και τους ανθρώπους του να κερδίσει τις εκλογές ο Σαμαράς και η δεξιά του.

Είναι κατανοητό γιατί θέλουν να θάψουν αυτή την συζήτηση και γιατί συνειδητά αποπροσανατολίζουν εστιάζοντας αποκλειστικά στο ΣΥΡΙΖΑ, τις ανακολουθίες, τις αντιφάσεις και τις παλινωδίες του. Μια τέτοια συζήτηση είναι για αυτούς και τα συμφέροντα τους επικίνδυνη και άβολη. Επικίνδυνη γιατί θα ξεσκέπαζε αυτά που έχουν ετοιμάσει αυτοί για εμάς και άβολη γιατί θα αποκάλυπτε πόσο αντιδημοφιλής είναι η πολιτική τους.

Αν αυτοί όμως έχουν όλους τους λόγους για να θάψουν το ζήτημα εμείς αντίθετα έχουμε όλους τους λόγους για να το αναδείξουμε.

Γιατί το θέμα είναι της μεγαλύτερης σοβαρότητας, μας αφορά άμεσα και αναλύει ένα ενδεχόμενο για το οποίο πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να αποτρέψουμε.