Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

Workfare: η συνέχεια της ανεργίας με άλλα μέσα


Αναδημοσίευση από ΣΚΥΑ via syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.gr

To “Workfare: η συνέχεια της ανεργίας με άλλα μέσα” μπορείτε να το βρείτε σε κινηματικούς χώρους και βιβλιοπωλεία με αυτή τη μορφή. Επίσης, είναι διαθέσιμο παρακάτω και ενθαρρύνεται η κυκλοφορία του, με την προϋπόθεση να αναφέρεται η πηγή.
— ❦ —
Workfare: η συνέχεια της ανεργίας με άλλα μέσα
Workfare: η συνέχεια της ανεργίας με άλλα μέσα

«Όλοι οι άνεργοι να κληθούν να δουλέψουν όπου τους χρειάζεται η Πολιτεία, η Τοπική Αυτοδιοίκηση και ο Ιδιωτικός Τομέας. Από το να μαζεύουν ελιές (χιλιάδες τόνοι παραμένουν αμάζευτες), ή άλλα αγροτικά προϊόντα, να καθαρίσουν τις παραλίες ή δρόμους, να φυτέψουν δένδρα, να κάνουν βοηθητικές εργασίες σε τεχνικά έργα, σε μαγαζιά, συνεργεία, επιχειρήσεις, ανάλογα με την ηλικία, τις δεξιότητες, την έφεση και την όρεξη του καθενός.

Ταυτόχρονα, να ζητηθεί από τις επιχειρήσεις αν θα τους ενδιέφεραν κάποιοι εργάτες, ή υπάλληλοι για 3 μήνες χωρίς επιβάρυνση. Είναι σημαντικό οι άνεργοι με την εθελοντική εργασία να ξετριφτούν, να μπούνε σε κάποια δράση, έστω και ταπεινή. Να έρθουν σε επαφή με τους αυριανούς εργοδότες. Ακόμα και οι τελειόφοιτοι του Γυμνασίου και οι Πρωτοετείς και Δευτεροετείς των ΑΕΙ, κλπ., να εργάζονται το καλοκαίρι 5 βδομάδες σε αντίστοιχες εργασίες για να αποκτήσουν κάποια στοιχειώδη εργασιακή εμπειρία.

Παράλληλα, θα βγει και κάποιο επωφελές έργο για την Χώρα, τώρα που υπάρχει ανάγκη! Το ένα θα ανατροφοδοτεί το άλλο! Η παραγωγή κάποιου έργου θα δημιουργήσει ευκαιρίες και ανάγκη και πραγματική ζήτηση για περισσότερο έργο (και περισσότερες πραγματικές και κανονικά αμειβόμενες θέσεις εργασίας).

(…) Οι νέοι μας αποφοιτούν από τα λύκεια και τα πανεπιστήμια με ελάχιστη τεχνογνωσία (skills). Προτείνω όλοι οι νέοι και οι νέες από 17-23 ετών να ενταχθούν σε προγράμματα μαθήτευσης (apprenticeship) στα εργοστάσια και τις βιομηχανικές μονάδες της χώρας (όχι σε γραφεία) για δύο καλοκαίρια. Με αμοιβή μόνο χαρτζιλίκι για οδοιπορικά και φαγητό. Έτσι θα αποκτήσουν κάποιες χρήσιμες δεξιότητες και θα καταλάβουν ‘τι θα πει δουλειά’».

Πέτρος Δούκας (πρώην υφ. Οικονομικών),  «Get Greece Back to Work. 90+ προτάσεις για ένα Ελληνικό New Deal»

Πρόλογος

To workfare είναι μια λέξη που δεν υπάρχει ακόμα στο πολιτικό λεξιλόγιό μας. Ωστόσο, η έννοια της «ανταποδοτικής πρόνοιας», όπως θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε τον όρο, δεν είναι ξένη σαν εμπειρία σε πολλούς και πολλές ανέργους, όπως θα φανεί στο κείμενο που ακολουθεί. Ορίζοντάς το πρόχειρα, το workfare αποτελεί μια προσπάθεια των αφεντικών να επιβάλλουν την εργασία σε ένα ιδιαίτερα «ανθεκτικό» πληθυσμό ανέργων. Θεωρούμε, απλά, ότι αποτελεί μια από τις πιο καίριες στρατηγικές του κεφαλαίου για να εξέλθει από την οικονομική κρίση, η οποία, μην το ξεχνάμε, ακόμα μαίνεται στην καρδιά του καπιταλιστικού συστήματος.

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

ΕΡΙΧ ΦΡΟΜ - η τέχνη της αγάπης (ολόκληρο το βιβλίο)


«Η αγάπη», γράφει ο Έριχ Φρομ, «είναι η μόνη ικανοποιητική απάντηση στο πρόβλημα της ανθρώπινης ύπαρξης». 

Ωστόσο, οι πιο πολλοί από μας είναι ανήμποροι ν’ αναπτύξουν την ικανότητά τους για αγάπη σε βαθμό τέτοιο, που η αγάπη να είναι σύνθεση ωριμότητας, αυτογνωσίας και θάρρους. Η τέχνη της αγάπης, όπως κάθε άλλη τέχνη, απαιτεί εξάσκηση και συγκέντρωση. Περισσότερο όμως από κάθε άλλη τέχνη, απαιτεί διόραση και κατανόηση. 

Σ’ αυτό το καταπληκτικό βιβλίο, ο δρ. Φρομ ερευνά την αγάπη απ’ όλες τις πλευρές. Όχι μόνο τη ρομαντική αγάπη, που περιβάλλεται από τόσες πλάνες, αλλά και την αγάπη των γονιών για τα παιδιά, την αδελφική αγάπη, την ερωτική αγάπη, την αγάπη για τον εαυτό μας και την αγάπη για το Θεό. 

(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Πηγή: Πολιτικό Καφενείο.

Στη μνήμη του αγωνιστή Παναγιώτη Βήχου και της σπουδαίας προσφοράς του.



59 χρόνια μετά την αρχική κυκλοφορία του (1956) και 37 χρόνια από την ελληνική του έκδοση (1978) το βιβλίο του Εριχ Φρόμ "η τέχνη της αγάπης" βρίσκεται ακόμα υπό το copyright των εκδοτών.

Η ψηφιακή μας αναδημοσίευση κλασικών πλέων έργων σαν τα έργα του Φρομ, έργων που αποτελούν συλλογική κληρονομιά της ανθρωπότητας, δεν ανταγωνίζεται εμπορικά την αξιέπαινη προσπάθεια έκδοσής τους σε καιρούς μάλιστα δύσκολους και καχεκτικούς για την πρωτοπόρα σκέψη.

Θεωρούμε συνεπώς άστοχη και υπερβολική την προσφυγή μετά από 37 χρόνια στην λογοκρισία και την απαίτηση να διακοπεί η ανάρτηση του κειμένου σε ψηφική μορφή στην πλατφόρμα scribd.

Αλήθεια για πόσους αιώνες κλειδώνουν τα κείμενα του παγκόσμιου πολιτισμού από τους εκδοτικούς οίκους τους εντεταλμένους στη διάδοσή τους;

Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013

Gerald Huther : Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (Ολόκληρο το βιβλίο σε μορφή pdf)


Διαβάστε ολόκληρο το βιβλίο σε μορφή pdf στον παρακάτω σύνδεσμο:



Ο Dr. Gerald Huther είναι καθηγητής Νευροβιολογίας στην Ψυχιατρική κλινική του Πανεπιστημίου του Γκέτιγκεν. Στο κριτικό επιστημονικό του έργο, κλινικό και θεωρητικό, επιχειρεί την ενοποίηση των βιολογικών, των κοινωνικών και των ψυχικών προσεγγίσεων της ανθρώπινης κατάστασης, την ολιστική και αλληλοσυμπληρούμενη οπτική, απέναντι στις αλληλοαποκλειόμενες και μονομερείς απόπειρες κατανόησης του ανθρώπινου.

"Το συναρπαστικότερο φαινόμενο που ανέδειξε η εξέλιξη της ζωής σ αυτήν τη γη είναι η αγάπη. Μπορούμε να την αντιληφθούμε με όλες μας τις αισθήσεις και όμως δεν έχει συγκεκριμένη μορφή. Ακόμα και τα πιο σύγχρονα όργανα μέτρησης δεν μπορούν να τη δουν, να τη μετρήσουν, να τη σταθμίσουν· κι όμως, όλοι σχεδόν οι άνθρωποι συμφωνούν ότι υπάρχει. Σ αυτόν που τη βιώνει χαρίζει δυνάμεις ανύποπτες. Όποιος πιστεύει σ αυτήν, έτσι λένε, μπορεί και βουνά να κινήσει και -πράγμα ακόμα πιο δύσκολο- να ξεπεράσει τα όρια του ίδιου του του εαυτού. Κι όμως, δεν είναι παρά ένα αίσθημα.

Και ενώ, εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα, οι φυσιοδίφες αναλύουν τις διάφορες μορφές ζωής και την εξέλιξη της βιοποικιλότητας, αναπτύσσοντας θεωρίες για την φυσική επιλογή, την επιβίωση του ικανοτέρου, για εγωιστικά γονίδια κλπ., έχουν ξεχάσει ν αναζητήσουν εκείνο που συγκρατεί τη συνοχή του ζωντανού κόσμου, τη συνοχή του κάθε ατόμου, του ζευγαριού, της ομάδας και τέλος ακόμα και τη συνοχή της ανθρώπινης κοινότητας: την Aγάπη." 

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου


Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου 2013

Αυτή η μέρα είναι του Αλέξη. Σαμαρά φασίστα μην τολμήσεις...























Χτυπάνε ανήλικους μαθητές σήμερα πάλι οι ένοπλοι φασίστες του παρακράτους Σαμαρά.
Στο πλευρό του καταδικασμένου δολοφόνου Κορκονέα η αδίστακτη συγκυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων είναι έτοιμη να ξαναδολοφονήσει ανήλικους. Είναι έτοιμη να ξαναδολοφονήσει...


























Συλλήψεις μαθητών σήμερα στα προπύλαια μετά το απροκάλυπτο χτύπημα της μαθητικής διαδήλωσης  στη μνήμη της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στις 6 του Δεκέμβρη 2008. 

ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ

Ανακοίνωση Νέων ΣΥΡΙΖΑ για την 6η Δεκέμβρη: 
Πέντε χρόνια μετά, η καταστολή συνεχίζει να καταδικάζει τα όνειρά μας

«Πέντε χρόνια μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από την κρατική καταστολή κι η τελευταία δεν έχει σταματήσει καθόλου να έχει στο επίκεντρο των επιθέσεών της τις νέες και τους νέους. Από τότε μέχρι σήμερα, το πανεπιστημιακό άσυλο έχει γίνει παρελθόν, η αστυνομία έχει εισβάλει σχεδόν σε όλους τους ελεύθερους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, εκατοντάδες νέες και νέοι έχουν ξυλοκοπηθεί και προσαχθεί αναίτια στις μεγάλες κινητοποιήσεις του αγωνιζόμενου λαού και η βία και ο αυταρχισμός έχουν γίνει τα κύρια μέσα για την επιβολή μιας πολιτικής που καταδικάζει κάθε όνειρο των νέων, που θεωρεί τις ανάγκες μας περιττό βάρος στο δρόμο για την «ανάπτυξη».

Πέντε χρόνια μετά τη νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη κι ακόμα παλεύουμε οι νέες και οι νέοι για όσα θα πρεπε να θεωρούνται αυτονόητα: για δουλειά με δικαιώματα, για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για να μην είναι οι δυνάμεις καταστολής συνέχεια από πίσω μας, για ζωή με αξιοπρέπεια κι ελευθερία.

Για όλα αυτά, λοιπόν, θα διαδηλώσουμε και φέτος στις 6 Δεκέμβρη, γιατί η εξέγερση μένει ζωντανή στις μνήμες μας, γιατί τώρα έχουμε ακόμα περισσότερους λόγους να αγωνιζόμαστε και να αντιστεκόμαστε και γιατί τώρα πρέπει να νικήσουμε.

Όλες και όλοι την Παρασκευή 6/12, 18:00 στα Προπύλαια!»

______________________

Ανακοίνωση του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα: 
Πέντε χρόνια μετά, ο Αλέξης είναι πάντα παρών, η εξέγερση είναι πάντα αναγκαία

Στις 6 Δεκέμβρη συμπληρώνονται πέντε χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και την εξέγερση που την ακολούθησε. Τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008 αποτελούν σημείο αναφοράς τόσο για το πού μπορεί να φτάσει η κρατική τρομοκρατία, όσο και για το πόσο μακριά μπορεί να τοποθετηθεί ο πολιτικός ορίζοντας της ριζοσπαστικής δράσης.

Πέντε χρόνια μετά, όχι μόνο δεν έχει αλλάξει τίποτα ώστε η αστυνομία να μην είναι ένας μηχανισμός που παράγει «Κορκονέες», αλλά η αστυνομική αυθαιρεσία έχει οξυνθεί όσο ποτέ στο μεταπολιτευτικό παρελθόν. Παράλληλα, το Μνημόνιο ερειπώνει την κοινωνία και υπονομεύει κάθε προοπτική για το μέλλον.

Πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία και την εξέγερση, θα ξαναβγούμε στους δρόμους γιατί επιμένουμε να θυμόμαστε, γιατί επιμένουμε να αγωνιζόμαστε.

Η ελπίδα είναι πάντα στην εξέγερση!

Πορεία, Παρασκευή 6/12, 6:00μμ, Προπύλαια


Συνεχής ενημέρωση : left.gr

Ανακοίνωση Νέων ΣΥΡΙΖΑ για την 6η Δεκέμβρη: Πέντε χρόνια μετά, η καταστολή συνεχίζει να καταδικάζει τα όνειρά μας
«Πέντε χρόνια μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από την κρατική καταστολή κι η τελευταία δεν έχει σταματήσει καθόλου να έχει στο επίκεντρο των επιθέσεών της τις νέες και τους νέους. Από τότε μέχρι σήμερα, το πανεπιστημιακό άσυλο έχει γίνει παρελθόν, η αστυνομία έχει εισβάλει σχεδόν σε όλους τους ελεύθερους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, εκατοντάδες νέες και νέοι έχουν ξυλοκοπηθεί και προσαχθεί αναίτια στις μεγάλες κινητοποιήσεις του αγωνιζόμενου λαού και η βία και ο αυταρχισμός έχουν γίνει τα κύρια μέσα για την επιβολή μιας πολιτικής που καταδικάζει κάθε όνειρο των νέων, που θεωρεί τις ανάγκες μας περιττό βάρος στο δρόμο για την «ανάπτυξη».
Πέντε χρόνια μετά τη νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη κι ακόμα παλεύουμε οι νέες και οι νέοι για όσα θα πρεπε να θεωρούνται αυτονόητα: για δουλειά με δικαιώματα, για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για να μην είναι οι δυνάμεις καταστολής συνέχεια από πίσω μας, για ζωή με αξιοπρέπεια κι ελευθερία.
Για όλα αυτά, λοιπόν, θα διαδηλώσουμε και φέτος στις 6 Δεκέμβρη, γιατί η εξέγερση μένει ζωντανή στις μνήμες μας, γιατί τώρα έχουμε ακόμα περισσότερους λόγους να αγωνιζόμαστε και να αντιστεκόμαστε και γιατί τώρα πρέπει να νικήσουμε.
Όλες και όλοι την Παρασκευή 6/12, 18:00 στα Προπύλαια!»
______________________
Ανακοίνωση του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα: Πέντε χρόνια μετά, ο Αλέξης είναι πάντα παρών, η εξέγερση είναι πάντα αναγκαία
Στις 6 Δεκέμβρη συμπληρώνονται πέντε χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και την εξέγερση που την ακολούθησε. Τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008 αποτελούν σημείο αναφοράς τόσο για το πού μπορεί να φτάσει η κρατική τρομοκρατία, όσο και για το πόσο μακριά μπορεί να τοποθετηθεί ο πολιτικός ορίζοντας της ριζοσπαστικής δράσης.
Πέντε χρόνια μετά, όχι μόνο δεν έχει αλλάξει τίποτα ώστε η αστυνομία να μην είναι ένας μηχανισμός που παράγει «Κορκονέες», αλλά η αστυνομική αυθαιρεσία έχει οξυνθεί όσο ποτέ στο μεταπολιτευτικό παρελθόν. Παράλληλα, το Μνημόνιο ερειπώνει την κοινωνία και υπονομεύει κάθε προοπτική για το μέλλον.
Πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία και την εξέγερση, θα ξαναβγούμε στους δρόμους γιατί επιμένουμε να θυμόμαστε, γιατί επιμένουμε να αγωνιζόμαστε.
Η ελπίδα είναι πάντα στην εξέγερση!
Πορεία, Παρασκευή 6/12, 6:00μμ, Προπύλαια
- See more at: http://left.gr/news/pente-hronia-apo-ti-dolofonia-toy-alexi-thymomaste-xanavgainoyme-stoys-dromoys-agonizomaste#sthash.eWfGg4Fu.dpuf

Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

Πώς πρέπει να δούμε τις αυτοδιοικητικές και ευρωεκλογές. Της Ελένης Πορτάλιου

Αναδημοσιεύουμε από την "ΕΠΟΧΗ" της Κυριακής 1.12.2013


Η ενεργητική συμμετοχή της πληττόμενης κοινωνίας 
είναι προϋπόθεση της ανατροπής

Της Ελένης Πορτάλιου

Από μνη­μό­νιο σε μνη­μό­νιο, α­πό προϋπο­λο­γι­σμό σε προϋπο­λο­γι­σμό, η κοι­νω­νία κα­θη­με­ρι­νά κα­τα­στρέ­φε­ται και η χώ­ρα δια­λύε­ται. Η α­να­τρο­πή της ση­με­ρι­νής κυ­βέρ­νη­σης α­πό μια κυ­βέρ­νη­ση της α­ρι­στε­ράς ή μια κυ­βέρ­νη­ση με κορ­μό τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, η ο­ποία θα κα­ταρ­γή­σει τα μνη­μό­νια και θα ε­πι­διώ­ξει τη δια­γρα­φή του με­γα­λύ­τε­ρου μέ­ρους α­πό το μη βιώ­σι­μο χρέ­ος, ι­σο­δυ­να­μεί με ε­πα­νά­στα­ση. Για­τί έ­να τό­σο βα­θύ ρήγ­μα στο α­κραίο νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο ευ­ρω­παϊκό οι­κο­δό­μη­μα δια­τα­ράσ­σει τις ι­σορ­ρο­πίες που έ­χουν δη­μιουρ­γη­θεί υ­πέρ του κε­φα­λαίου - ι­διαί­τε­ρα του πα­νί­σχυ­ρου χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού το­μέα - με την ε­ξα­θλίω­ση της ερ­γα­σίας, και υ­πέρ των πλού­σιων χω­ρών του Βορ­ρά σε βά­ρος του ευ­ρω­παϊκού Νό­του. Απ’ αυ­τή τη σκο­πιά, τό­σο η λαϊκή ε­ντο­λή για κυ­βέρ­νη­ση α­ρι­στε­ράς ό­σο και η πα­ρα­μο­νή της στην ε­ξου­σία, δεν α­πο­τε­λούν μο­νό­δρο­μο. Οι συ­γκρού­σεις θα λά­βουν α­κραίες μορ­φές, κα­θώς οι μνη­μο­νια­κές δυ­νά­μεις στην Ελλά­δα και την Ευ­ρω­παϊκή Ένω­ση θα χρη­σι­μο­ποιή­σουν ό­λα τα μέ­σα για να μας στα­μα­τή­σουν.